Síðasta mærin í dalnum

Komin og farin

2009-04-28T05:25:00.003Z

Vildi bara láta ykkur vita að ég er núna eftir 5 mín á leiðinni út á KEF airport þar sem ég mun taka þotu til Danmerkur og eyða 6 dögum með vinkonum mínum. AAAAHHHHHH hlakkar svo til.

Annars er allt gott að frétta af mér og okkur. Bumboz vex og dafnar og er meðgangan rúmlega hálfnuð;0). Eftir vikufríið mitt erlendis byrja ég á vöknun og verð þar út júlí en þá fer stelpan bara í sumarfrí.

En þá er ég farin.

Eva Icelandairisti

Héðan og þaðan

2009-03-31T11:00:00.003Z

Mars er að koma sterkur inn.

Um helgina dreymdi mig draum. Draum sem ég vona svo heitt og innilega að eigi ekki við neinar rætur að rekjast. Mig dreymdi þann stóra dag er ég mun ganga upp að altarinu. Hann hófst á því að ég stóð frammi í andyrinu á kirkjunni í fallega kjólnum, fallega máluð með hárið uppsett og blómvöndinn í höndunum. Það eina sem vantaði voru brúðarskórnir sem mamma og pabbi ætluðu að koma með. Klukkan sló 14:oo og ekkert bólaði á foreldrum mínum. Brúðarmarsinn byrjar að hljóma og ég veit að nú þarf ég bara að gjöra svo vel að töllta inn kirkjugólfið berfætt eða á hvítum sokkalistum (sem ég er nb aldrei í). Ég byrja að ganga inn hægum skrefum og hugsa um leið að ég hefði betur farið úr sokkunum. Þegar gestrinir blasa við þá sé ég að það vantar um helming gestanna. Organgistinn var heldur ekki sá besti og kunni brúðarmarsinn ekki alveg nema upp á svona 5 af 10 þannig að ég þurfti stundum að byrja upp á nýtt að ganga inn gólfið. Þegar ég er um það bil hálfnuð niður kirkjugólfið í tilraun 3 (miðað við ruglinginn hjá organistanum) þá mætir restinn af gestunum svona um 100 manns, m.a. foreldrar mínir. Gestirnir létu sér það fátt um finnast að mæta allt of seint og því að á miðju kirkjugólfinu stóð brúðurin og tróðust bara fram hjá henni og fundu sér sæti. Mamma og pabbi máttu heldur ekkert vera að því að tala við mig. Á tilraun 4 komst ég allt leið upp að altarinu. Þar tók á móti mér brúðguminn sem var bláókunnugur maður. Presturinn hafði ekki nokkra einustu trú á að þetta hjónaband ætti eftir að ganga upp og svaramaðurinn sem var besti vinur brúðgumans reyndi við mig eins og enginn væri morgundagurinn. Mig minnir meira að segja að brúðguminn og vinurinn hafi verið rammskakkir. Til að toppa þetta alveg þá var ég ólétt af tveimur börnum sem getinn voru á sitt hvorum tímanum. Annað var um 17 vikna fóstur en hitt 6 vikna. Ég vissi ekki hvernig þetta gat gerst eða hver hafði getið þessi börn með mér. Ég hallaðist helst að því að það væri svaramaðurinn mikli sem sá mig ekki í friði! Þarna stóð ég kolringluð, á sokkalistunum, með bláókunnugum manni sem ég var að fara að giftast, presti sem ég vissi ekki af hverju var að fara að gefa okkur saman og versta svaramanni ever. Ætlaði enginn að stoppa þetta???? Og þá vakanaði ég!

En að hinu raunverulega og betra lífi.
Húsfreyjan skellti sér í orloftsferð norður yfir heiðar að heimsækja Erlu Þóru og hinar skvísurnar. Við Sara skvísa lögðum upp í ferðina á Nissan Micra seinniparts föstudags og vorum komnar á leiðarenda svona um kl 23:00. Við Erla Þóra ákvaðum að sjálfsögðu að hita okkur upp fyrir laugardagskvöldið og kíktum á Amor á föstudagskvöldinu. Ég henti mér á barinn þar sem að maður einn gaf sig á tal við mig og vildi endilega fá að bjóða mér upp á einn drykk. Ég hélt nú ekki en afþakkaði pent. Þá bað hann um að fá að setjast hjá mér og vink minni. Ég afþakkaði það líka en fór af barnum með bros á vör, ánægð með mig en vissi náttúrulega upp á hár að besti maðurinn væri minn eigin! Erlu Þóru fannst þetta merkilegt bara, varla kominn inn á Akureyríska landsvísu.
Á laugardeginum var farið hinn venjulega búðarrúnt sem við stöllur tókum reyndar á met tíma. Ég fór svo og hitti Guðrúnu á Bláu Könnunni en Erla Þóra fór heim að undirbúa sig fyrir kvöldið. Ég slakaði svo bara á í Klettastígnum seinnipartinn og kíkti aðeins í fyrirpartý hjá 3 árinu með Huldu og Helenu áður en ég fór á árshátíðina. Árshátíðin var bara ágæt. Þar hitti ég m.a. Hildi Sólveigu og fleira skemmtilegt fólk. Skemmtiatriðin frá deildum hafa þó oft verið skemmtilegri en strákarnir í Ljótu Hálvitunum bættu þetta alveg upp. Þeir voru frábærir! Palli byrjaði svo að þeyta skífum um miðnætti. Ég og Gunnhildur skruppu þó aðeins frá í millitíðinni og kíktum í partý til Sísíar og hittum fleiri bekkjarsystur. Þegar ég mætti aftur í Sjallann var ýmislegt búið að gerast og ég fékk það allt beint í æð. Sumir voru búnir að fara snemma í SSS og þar með fullkomna kvöldið;0) og aðrir áttu alveg einn mann og tvö börn og ef ég skyldi ekki skilja það alveg þá rétti Erla Þóra upp 1 og 2 fingrum til að leggja áherslu á orð sín. Ég tjúttaði við tónlist Palla alveg út í eitt og skemmti mér brjálaðslega vel til klukkan að verða 04. Þá hoppaði ég yfir í Nætursöluna og tók mér mér samloku og kókómjólk, skreið svo undir sæng þegar heim var komið og talaði við hann Sigurð Óla minn í hálftíma og sagði honum allt frá atburðum kvöldsins.
Á sunnudeginum var fólk mishresst. Ég henti mér út í Bakaríið vð Brúna og hitti Hildi og Söru þar. Svo fór ég í kaffi til Heiðdísar og co. Fékk nýbakaða skúffuköku og svona. Ummmmmm. Við stefndum á heimferð á sunnudeginum en urðum veðurtepptar um einn dag sem var sko bara allt í fína lagi. Leigðum okkur ræmu um kvöldið sem var svona líka skemmtileg að ég sofnaði (ekki að myndir þurfi að vera eitthvað leiðinlegar til þess).
Á mánudeginum var farið út að borða á Greifanum og södd og sæl brunaðið ég með Söru sætu aftur til höfuðborgarinnar þar sem Sjonni beið mín spenntur sem aldrei fyrr eða svona næstum því. Við skelltum okkur í bíó á The curios case of Benjamin Button. Ágætis mynd og hefði sennilega verið ennþá betri ef það hefði ekki verið búið að lofa hana svona mikið og maður býst við því að kraftaverk sé framkvæmt á hvíta tjaldinu.

Við Drápuhlíðsgegnið héldum eins og eitt nett matarboð og pikkuðum upp þráðinni á málefnum líðandi stundar.

Við Sjonni fórum í leikhús á Sannleikann og fannst það ágætisskemmtun en svo sem ekkert meira en það.

Sophie alespektra átti afmæli um þar síðustu helgi þar sem við hylltum afmælisbarnið í brunch á Geysir bar & bistro. Eftir það renndi ég og ástmaður minn okkur upp á Akranes svona af því ég ætla náttúrulega alltaf að slaka svo vel á um helgar. . . hu hmmmmm. Þar fórum við í matarboð til Jóns og Rannveigar þar sem ég sofnaði í sófanum.
Urðum við svo ljónheppinn að verða boðið á landleikinn í handbolta á sunnudeginum, Ísland-Eistland. Hann var alveg mjög skemmtilegur og fann maður íslenska blóðið brenna í æðum sér. Á leiðnni til baka s.s. frá Hafnarfirði til Árbæjar þá stoppuðum við í Ikea og keyptum okkur nýja sjónvarpshillu. Alveg bráðnauðsynlegt svona í kreppunni.

Við erum líka búin að fara í tvö Idol partý til Hrafnhildar og Kristján og þar hef ég líka sofnað í sófanum bara svona eins og alltaf!

Um síðustu helgi sluppum við að nánast alveg við að elda því viðu voru í kjúklingasalati hjá H&K á föstudagskvöld, Svínahnakkasneiðum og eftirrétti hjá Guðrúnu & Gústa á laugardagskvöldið. Síðan renndum okkur austur í sveitina á sunnudeginum í lambahrygg með öllu tilheyrandi í hádegismatinn (svona eins og maður vaknaði alltaf við hérna í denn) og nýbakaðar pönnsur í kaffinu. Kíktum á bústaðinn í leiðinni og löggðum svona smá línur um það hvað við ætluðum að ditta að í sumar. Je dúdda hvað mig hlakka til að slaka á í sveittinni í sumar, bara yndislegt.

Það er nóg framundan, skírn, hjúkkusaumó, afmæli, árshátíð, páskar, útlönd og margt fleira.
Stefni á að hætta með upptalninga pistla. Aldrei að vita nema ég verði í stuði í næstu viku;0).

Eva svefnsófi

Drifið á daga mína.

2009-03-04T10:26:00.002Z

Og það er bara komin mars. Það virðist vera orðinn vani að hvert blogg hjá mér byrji á þá leið að það er langt liðið síðan síðast. Nú á tímum allavega!

Á síðast liðnum mánuði fór ég nokkrum sinnum í bíó. Fór á Australia, Slumdog millioner og He´s just not that into you. Rós í hnappagatið fyrir Australia og Slumdog en þær voru mjög góðar og He´s just . . . fínasta afþreying. Var ekki alveg viss hvað mér fannst í hléi en grét svo alveg 3 sinnum eftir hlé og fannst hún enda svo sætt að mér leið alveg súper vel (svona eins og ég vil hafa endir á mynd). Ég stefni svo á að skella mér á The curios case of Benjamin Button annað kvöld. Hún er víst sko alveg vasaklútamynd.

Ég kíkti líka nokkrum sinnum eitthvað út. Ég fór í matarboð til Hrannars ásamt hinu fríða norðlenska föruneyti (plús tveir auka). Klikkaði ekki frekar en fyrri daginn. Nánast allar kjöttegundir í boði og hver grillaði fyrir sig á steininum. Ég var nú því miður búin að næla mér í höfuðverk og smá hita fyrr um daginn þannig að ég fór heim í fyrra fallinu á meðan hinir tóku í Tælenska froska og könnuðu svo hvað væri "nýtt" að gerast á Mörkinni;0).

Skagaskvísur sem stunduðu nám á norðurlandi forðum daga hittust líka yfir rauðvíni hjá Örnu og tjöttuðu um gamla daga sem og nýja.

Fór á Þorrablót á Hellu. Mitt annað síðan ég tók andardrátt á þessari mennsku jörð. Mikið í það lagt. Dekkað upp fyrir 600 manns. Heimatilbúin skemmtiatriði sem ég gat nú alveg hlegið af. Rosalega góður matur (harðfiskur & hangikjöt nammi namm), höndlaði ekki að fara í hard core þorramatinn. Það gerist kannski einhverntímann. Þrátt fyrir að Ingó og veðurguðirnir kæmust ekki að spila var þessi fínasta hljómsveit frá Eyjum sem maður gat sko alveg tjúttað við. Tók ég einn hring eða tvo on the dancefloor. Svo gistum við í sveitasælunni og það var sko alveg unaðsleg. Fatta það hvað ég sakna minna sveita þegar ég er þarna. Kíktum smá rúnt um jörðina á sunnudeginum sem kæmi hverri ófrískri konu af stað. Litum einnig inn í bústaðinn hans Sjonna sem ég var NB að kaupa pallarefni í um daginn þannig að ég sagði við manninn minn að ég ætti nú orðið helminginn af bústaðnum. Hverjum hefði dottið í hug að ég myndi ná að eignast bústað á undan foreldrum mínum?;0). Ég hlakka samt voðalega til þegar hann verður kominn upp og börnin mín geta leikið sé í læknum og svona hí hí hí. Það á sko eftir að vera ljúft að fara í fyrirheitnalandið og slappa af.

Það var vinnupartý á barnaskurðdeild, ég stoppaði reyndar stutt þar sem mér bauðst ein aukavakt næturvakt (MAÐUR SEGIR SKO EKKI NEI VIÐ AUKAVAKT) á sængurkvenna. Ohh hvað var gaman að taka eina vakt og knúsa krílin. Það er sko ekkert eins og vinna þar.

Hélt sjálf nokkur matarboð enda passa ég upp á að borðstofan sé vel nýtt. Mér finnst fátt jafn skemmtilegt eins og að fá fólk í mat. Guðrún og Gústi, Hrafnhildur og Kristján, mamma og pabbi, Bára og Silja eru á meðal gesta. Á ennþá eftir að bjóða þó nokkrum. Svo koma nú alveg reglulega einhverjir í kaffi.

Stelpan varð líka 28 ára í síðustu viku þannig að þá ráku einhverjir inn nefið. Það var opið hús og var nánast stöðugt rennerí frá kl 11:00 til kl 23:00. Um 30 manns glöddu afmælisbarnið með nærveru sinni enda fáir jafn mikið afmælisbarn og ég sjálf! Ég fékk mikið af góðum gjöfum; Sérhannaða kápuslá, þráðlaust gufustraujárn, hakkavél, matreiðslubókina Silfurskeiðina, hitaplatta, föt, snyrtidót, skartgripi, veski, rauðvínsglös og fullt af blómum. Takk fyrir mig kærlega;0*.

Sigurður Óli er búin að vera endalaust sætur. Færði mér 6 rauðar rósir (eða 7) daginn sem við vorum búin að vera saman í hálft ár, færði mér pakka í rúmið á konudaginn (ég særði það reyndar út rétt eftir miðnætti), fór svo í bakaríið um morgunin og bauð mér í bíó um kvöldið. Á afmælisdaginn beið mín svo smíðuð og máluð rós (blikkarinn sko) og kort og í kortinu stóð: "Kíktu inn í fataskáp og athugaði hvort þú sérð eitthvað". Þar var hún, fallegasta flík sem ég hef séð í lengri tíma. Kápusláin sem ég er búin að bíða eftir svo lengi;0). Ég knúsaði hann auðvitað í ræmur þennann smekkmann sem ég á. Hann fékk reyndar smá leiðbeiningar því eins og við vitum allar þá spyrja karlmenn ekki til vegar og það er kannski ástæðan fyrir því að hann fann ekki þessa dýrðlegu djásn fyrir jólin þegar hann byrjaði að leita.
Í tilefni alls þess sem var búið að vera í kringum okkur parið þá ákvaðum við að binda endahnútinn á þessa dýru viku Sigurðar Óla með því að fara út að borða í Perlunni. Klæddum okkur í okkar fínasta og fórum á a la cart sem heitir "Allt í steik". Fjögurra rétta matseðill. Humarsúpa, hráskinka, ég mér naut en Siggi kálf í aðalrétt og svo var Creme brulé í eftirrétt. Við skunduðum svo heim á leið rétt eftir miðnætti og rétt áður en við vorum búin að snú allann hringinn og sofnuðum södd og sæl.
Vegna þess hvað við erum orðin mikil hjú, hætt að stunda nánast skemmtannalíf og farin í rúmið nánast fyrir miðnætti alla daga vikunnar þá erum við jafnframt orðin árrisult fólk. Við vöknuðum því kl 8:30 á sunnudagsmorgun. Í staðinn fyrir að liggja eins og kartelfur í rúminu og njóta þess að vera í fríi reif ég karlinn á fætur og
brunaði með hann upp á Skaga í 4 heimsóknir takk fyrir takk. Enduðum á að fara í útskriftarveislu til míns elsta vinar, Hjálms Dórs, sem var að eignast sína fyrstu háskólagráðu (ég skít á að hann taki 4). Eftir það brunuðum við til Inga bróðir Sigga og pössuðum skotturnar þeirra. Ég skaust reyndar heim um kl 20:00 til að taka á móti gestum þegar hinar víðfrægu frænkur Hrefna Rún Áka og Guðrún Hallfr Björns lögðu leið sína sérstaklega í Árbæinn til stelpunnar. Eftir át og spjall, brunuðu þær aftur á Skagasker en ég upp í Kópavog í áframhaldandi barnfóstrustörf. Sigurður Óli var reyndar búinn að sjá um að koma öllu í ró og húsráðendur komu heim skömmu seinna himinsæl með Óperuna.

Ég skellti mér í hjúkkuklúbb ásamt hinum hjúkkunum til Sólveigar þar sem hún bauð upp á þetta dýrindis grænmetislasagna og bláberjakókos eftirrétt. Þar var mikið spjallað og ýmislegt komst upp þegar fækka fór í hópnum;0).

Ég stefni á Akureyri um helgina ef guð og veður lofar. Ekki seinna vænna og mikið hlakkar mig til. Er búin að bíða alveg í hálft ár og stefni meira að segja að því að fara aftur þegar vora tekur. Ætla samt ekki að lofa of mikið upp í ermina á mér. Ég meina þessi ferð tók mig alveg hálft ár. Ég ætla að krassa hjá Erlu Þóru og fara með þeim stelpunum á árshátíðina. Stefni á að vera til síðasta manns úti á lífinu!

Svo er stelpan auðvitað búin að panta sér eitt stykki utanlandsferð en ekki hvað? Ætla að heimsækja Önnu Huld mína og Siggu í 3 daga í Óðinsvé og húkka lestina til Árósa til Kristín Eddu, Ellu Málmfríðar og Guðrúnar Dúfu og eyða með þeim helginni. Minn ástkæri sagði mér bara að skella mér meðan ég væri ein og frjáls og svona;0).

Eva elskhugi

Hreiðurgerð að vetri

2009-01-29T14:19:00.008Z

Ég er ekki hætt að blogga en ég þarf fyrst og fremt að hafa bloggandann yfir mér ef ég ætla að koma einhverju almennilegu frá mér. Hann hefur ekki verið mér nærri upp á síðkastið.

Fyrst af öllu.

***** Gleðilegt nýtt ár og ástarþakkir fyrir það gamla*****

Það var sko nóg að gera í desember og um jól og áramót.
Ég skrifaði met jólakorta, um 65 stykki! Ég geri það nú sennilega samt ekki aftur því þó nokkur hluti þeirra var til fólks sem hafði með einhverjum hætti glatt mig á útskriftardaginn og til að vera viss um að ég væri að þakka öllum fyrir mig þá sendi ég þeim jólakort;0). Við skötuhjúin sátum á móti hvort öðru fyrir jólin og ég skrifaði á 65 og hann á 8;0) það er svo strákalegt. Jólagjafirnar sem gefnar voru voru um 20 stk talsins og höfðu þær allar verið afgreiddar fyrir desember byrjun þó að ég vilji hafa innpökkunina mikið nær jólunum enda finnst mér það tilheyra. Jólunum eyddi ég með fjölskyldunni, skipti henni nokkuð jafnt milli gömlu og nýju fjölskyldunnar. Jólaboð, klúbbaboð vinahittingar og svona tilheyrandi. Ég var reyndar að vinna mjög mikið þarna frá jólahátíð og fram að áramótum. Áramótunum eyddum við Sigurður Óli á Akranesi með fjölskyldu og vinum og kíktum svo eina nótt upp í Húsafell á nýársdag til Guðrúnar systir og co. Þar var tekið í hin ýmsu spil og komst ég að því að ég mun aldrei spila aftur leikþáttarspil með Sigga. Hann leikur sér að því að láta mig vera heppna í ástum með döprum leiklistarhæfileikum sem ég hef hvort eða er í mínum genum fyrir okkur bæði. Mér tókst þó með minni alkunnu snilld að hafa það af að vinna þetta umrædda spil þar sem ég lék kött í bóli bjarnar með tilþrifum!
Eftir að nýja árið gekk í garð kárnaði gamanið og kuldakast sem ég var með á gamlárs og stíflað nef og höfuðverkur þann 2. jan var bara upphafið á 2 vikna veikindum. Ég lá því inn í rúmi og upp í sófa til skiptis og horfði á Oprah Winfrey 20 ára afmælisútgáfu og brot af því besta úr þáttunum hennar. Mér finnst Oprah ekkert svo skemmtileg lengur. Samvistir okkar þarna við upphaf ársins voru einum of mikið af hinu góða.

Þegar ég reis upp úr veikindum þá hófust framkvæmdir í Árbænum, hér var málað og gestaherbergið gert klárt fyrir gesti því Óli flutti út (hann var reyndar löngu hættur að láta sjá sig hér nema í mýflugumynd) og tók allt dótið sitt og þá losnaði nokkuð um pláss. Hér var gerð þessi myndar borðstofa úr hoppýherberginu. Splæst í eitt stykki borðstofuborð og átta stóla. Svo var búslóðasöfnun mín til 11 ára sótt upp á Akranes í tveimur ferðum á sendli og einni á fólksbíl. Á meðan móðir mín stóð og nánast brynnti músum yfir að litla prinsessan væri að fara þá var karl faðir minn nánast búinn að pakka restinni af dótinu mínu í kassa, líma vel fyrir og henda þeim fram í forstofu. Hann ætlaði nefninlega aldeilis að eigna sér hluti af herberginu, aðalega fataskápinn þó sem mamma var þó löngu búin að gera að sínum. Ég held líka að Sigurður hafi signað sig einu sinni eða ekki tvisvar í þessum búslóðarfluttningum vegna aragrúans sem mér fylgdi. Hafði meira að segja orð á því að honum liði eins og hann væri að hefja sambúð með einni fimmtugri og breytti því svo alltaf í tug eldri eftir því sem ferðirnar urðu fleiri. Skemmtilegur! Slatti af dótinu fer þó bara beinustu leið í bústaðinn hans Sigurðar Óla í sveitasælunni þar sem við ætlum að eyða flestum fríhelgum í sumar. Eitthvað fór þá í "back ups" niður í geymslu og eitthvað fór aftur upp á Akranesi þar sem mátti hver sem er hriða það sem hann girntist. Restin fór svo í Góða Hriðirinn.
Nú erum við aldeilis búin að hreiðra um okkur. Fallega borðstofu þar sem hægt er að borða góðan mat og spila (allt annað en actionary). Gestaherbergi fyrir hvern sem vill gista með tölvu og interneti. Erum líka búin að birgja okkur upp með dótakassa fullann af dóti fyrir börn á öllum aldri. Það er því allt til alls fyrir einhleypa, pör og barnafólk að koma og heimsækja okkur;0).

Ég byrjaði á barnaskurðdeild á nýju ári. Mér lýst vel á. Mikið af ungu starfsfólki og yndislegir læknar sem svara meira að segja í símann ef hann hringir, eitthvað sem ég hef aldrei séð áður. Nú þarf ég bara að gíra mig upp og verða klár.

S.l. helgi var haldið Akureyrardjammreunion og hittumst við stelpurnar sem drukkum okkur vel þynntar þessa sömu helgi í fyrra. Haldið var til teitis hjá Bárunni og það var tekið aðeins á því. Djammað fram á nótt og sumir undir morgun á meðan aðrir stungu af! Good times;0).

Ég hef alltaf haldið því fram að þegar ég næði mér í mann þá yrði ég þessi feimna og saklausa týpan í sambandinu en maðurinn minn hefur það margfallt fram yfir mig. Ég held það sé fátt sem hróflar við honum. Hann er svo endalaust þolinmóður og rólegur.
Við vegum hvort annað upp. Ég með mitt drif og chopp chopp. Ég held t.d. að borðstofan sé búin að vera í bígerð síðan hann flutti inn 1948 or something . . . ok allavega í 4 ár. Við erum að verða búin að vera saman í hálft ár! Ég held að honum lítist nú ekkert á komandi mánuð. Við eigum hálfs árs afmæli þar næstu helgi, konudagurinn er viku eftir það og afmælið mitt þremur dögum seinna. Ég sagðist bara ekkert geta gert af því að þetta myndi hittast svona á. Fór svo reyndar alveg með það þegar ég sagði honum að Valentínusardagurinn kæmi líka þarna inn í. Mér er reyndar sama um hann. Hann er ekkert merkilegur enda höfum við íslendingar Bónda- og Konudaginn í staðinn. Siggi hélt að ég hefði gleymt sér á Bóndadeginum og í staðinn fyrir að nefna það við mig þá ætlaði hann ekkert að segja og eiga það frekar inn á Konudaginn. Hann er svo rómantskur! Hins vega klikkaði stelpan ekki (lét daginn bara byrja í seinna lagi) og braut meira að segja eigin reglur. Hafði fisk á föstudagi (að ósk húsbóndans) og gerði rosa góðan eftirrétt. Sest var svo til borðs í borðstofunni við kertaljós. Fékk pakka sem innhélt tvo boli. Hann fékk svo að ráða kvöldinu alveg sem við eyddum heima í rólegheitunum. Ég fæ svo bara að eiga þetta inni á konudaginn;0) sem er í miðjunni á öllum þeim viðburðum sem fram undan eru. Hann ætlar reyndar að bjóða mér út að borða í Perlunni í tilefni afmælis míns og svo erum við að skima eftir sinfóníutónleikum um svipað leyti. Sigðurði finnst ég þó aðeins vera að vasast of mikið í þessum afmælisplönum mínum því hann ætlaði víst að sjá alfarið um þetta. Miðað við borðstofuna þá veit ég ekki hvenær það yrði.

Tengdaforeldrar mínir fóru frá okkur í dag og voru hérna hjá okkur í tvo daga sem var nú bara voða notalegt. Borðaður góður matur. Borið fram kvöldkaffi og spjallað fram að háttatíma. Held ég hafi staðið mig ágætlega.

Maren mín var að eignast sinn þriðja molaling á mánudaginn. 11 merkur og 46 cm og alveg himneskur;0). Ég ætlaði bara varla að týma að sleppa honum. Innilega til hamingju með þetta elskan mín besta.
4 prinsar hafa fæðst núna á rúmum mánuði í kringum mig. Næstu börn eru ekki væntanleg fyrr en í sumar. Hef sterkan grun um að annað sé strákur og hitt stelpa;0).

Svona af því að ég er ekki farin að blogga nema á mánaðarfresti þá ætla ég að hafa opið hús á afmælinu mínu svona ef ske kynni að einhverjum langaði að kíkja í kaffi.

Eva Chopp chopp

Fullar skálar hamingju

2008-12-27T10:35:00.002Z

27 desember í dag . . . tíminn flýgur og aldrei nýtt blogg. Það mætti halda að ég væri svo ástsjúk að ég hefði ekki tíma til að blogga. Ég er nefninlega ástfangin sem aldrei fyrr og sko alveg upp fyrir haus. Ég er orðin að hinum ástsjúka hvolpi sem ég varaði góðvinkonu mína á fyrir ekki ýkja löngu síðan.

Eitthvað hefur nú gerst síðan síðast enda 6 vikur frá síðustu skriftum. Ég veit ekki hvenær ég hætti með þetta upptalningarblogg alltaf hreint en þegar lífið kemst aftur í réttann farvegi mun það gerast. Er eiginlega búin að vera í hálfgerðri rússíbanaferð síðasta hálfa árið eða svo. Pistlarnir eru nú ívið skemmtilegri þegar þeir eru meira díteilaðri og það má vera hluti af áramótaheitinu að vera duglegri að blogga betri blogg og aðeins oftar. Veit samt ekki hvort að ég get lofað þeim styttri enda ekki minn stíll.

Ég fór á endurlífgunarnámseið og er þar réttilega búin að ná öllu til að skríða upp um einn launaflokk. 5000 kjell og gat sko keypt viltar jólagjafir fyrir þessi jól.

Við Siggi sæti fórum út að borða á Hereford og í leikhús, á Fólkið í blokkinni, í lok nóvember sem var alveg æðislegt. Sömu helgi var jafnframt smákökubakstur á Dalbrautinni þar sem bakaðar voru 11 sortir. Það var alveg eins og í stórframleiðslu bakarí þar til ég lét í mér heyra og bað um að þetta yrði aðeins róað niður og jólatónlist spiluð. Ég tók með mér um 9 tegundir þegar ég hélt heim á leið.

Þann 29. nóvember rann upp yndislegur dagur og eftir 2 klst svefn burnuðum við Páls út á flugvöll til að fara og heimsækja hana Önnu Huld okkar til Óðinsvé á genginu 25 krónur. (Nánar um það síðar). Við áttum frábærar stundir með þeim skötuhjúum sem gjörsamlega dekruðu við okkur. Við versluðum nú ekki eins og okkur er lagið en eitthvað fatakyns fékk þó að fara með okkur aftur til Íslandsins góða. Við fórum líka á djammið í Óðinsvé, (fyrst partý hjá Völlu þar sem við fengum ljúfengan Karmelluvodka) fórum í Bilku og H&M, down town Óðinsvé, jólaútimarkað og kíktum á gamla og rosalega krúttlega þorpseiningu þar sem H.C. Andersen átti heima. Svo var farið til Köben, kíkt á Strikið, út að borða á Jensen Buffhus og í Juletivoli. Ég féll gjörsamlega á matarræðisbindindinu (sem var reyndar planað) og ákvað að framlengja fram til 5. janúar 2009.

Þegar ég kom aftur frá Danmörku var desember kominn í allri sinni dýrð. Þá voru bara góðir tímar fram undan enda fyrsta próflausa tíðin mín í fjölda ára og ætlaði ég að njóta þess í botn.

Haldið var lokafjölskyldukvöld með Drápuhlíðarfjölskyldumeðlimum þar sem aðskilnaður var syrgður enda góð sambúð á enda.

Við Siggi fórum á Jólagesti Björgvins Halldórssonar og sem var alveg frábært og góð upplifun, jólaleg og fín.

Við mamma fórum í æðislegan dekurdag í Baðhúsinu og ég sver að ég hefði borgar snyrtifræðingnum tvöfallt fyrir að halda áfram með andlitsnuddið bara í 10 min í viðbót. Það var bara himneskt.

Helgin eftir var stór. Konfektgerð með pabba, jólatónleikar með Mömmu og Nenna s.s. kirkjukór Akranes og Mannakornum og svo á mitt fyrsta jólahlaðborð ever á Hótel Sögu. Þar vorum við skötuhjúin vorum að koma saman í fyrsta skipið sem par á eitthvað svona fancy og flott.

Við mamma áttum okkar mæðgnadaga. Sá þriðji var alveg ekta en þá kom Gúa syss með. Þá var röllt niður Laugarveginn og komið við í ófáum búðunum. Ég sagðist reyndar ekkert ætla að kaupa en endaði á því að vera búin að versla inn í hverri einustu búð þegar við vorum tæplega hálfnaðar.

Rétt fyrir jólin ákvað ég svo að skella mér á sinfóníhljómsveit Íslands í fyrsta skipti, það voru jólatóleikar og bauð ég Höllu og Ara með mér. Það var sko alveg meiriháttar og gæsahúðin hvarf varla frá því að hljómsveitin byrjaði að spila og á meðan öllum tónleikunum stóð. Stefni á að fara aftur sem fyrst. Svo á ég náttúrulega eftir að fara á óperuna og ballettinn, helst í vetur.

Stærsta fréttin er nú samt eftir!;0)
Stelpan er nefninlega komin í sambúð. Í tilefni þess að ég hef tollað með Sigurði í lengri tíma en með nokkrum öðrum af hans kyni þá ákvaðum við að hefja sambúð í nóvemberlok. Hún hefur staðið í tæpar 5 vikur og gæti ekki verið betri:0). Þegar ég kom heim frá DK skreyttum við með grænum greinum og er voðalega jólalegt og kósý í kotinu okkar í Árbænum. Við keyptum okkur síðan jólatré, skreyttum það á þorláksmessu og það í stofu stendur og stjörnurnar glampar á.
Ég hef verið dugleg að lokka til mín gesti. Mamma, Guðrún, Gústi, Axel og Margeir, Nonni, Nancy og Halla, Ella Dóra, Bára, Silja, Hrafnhildur, Pálína, Sonja, Thelma Hrund, Þórkalta Þyrí, Anna Huld og Jón Valur eru búin að koma. Þetta eru fleiri gestir en kærastinn minn hefur fegnið síðan hann flutti hingað og það telur 3 ár! Svo er hjúkkusaumó hjá mér þann 30. des.
Hann er nú algjör draumur í dós þessi maður minn og hefði ég deitað nokkra fleiri vonlausa til að eignast hann svo. Hann er húsvanur, rosalega duglegur og með hjarta úr 24 karata gulli. Alveg ástsjúk sko! Ekki nóg með það heldur gaf mér þennan fallega hring í jólagjöf þannig að hann er sko alveg komin í 1. sætið;0).

Ég er að klára mínar síðustu vaktir á hjartadeildinni og svo byrja ég á barnaskurð þann 6. janúar.

Í lokin óska ég ykkur öllum árs og friðar.
Finnst eins og árið 2008 hafi verið mér happadrjúgt. Finn á mér að árið 2009 verður ekki síðra:0).

Eva Hamingjuskott.

Samþykkið samþykkt

2008-11-18T09:20:00.003Z

Bloggtími;0). Ég stend ekki við neitt sem ég segi í þessum bransa þessa daganna. Biðst forláts á því en það er greinilega nóg að gera. Þannig að ég tek upp hina heilögu dagbók til að sjá hvað á daga mína hefur drifið. Ég veit í alvörunni ekki hvað ég gerði í lífinu áður en ég eignast hana því hún er mín leiðsögn í dag. Það er gjörsamlega allt skrifað í hana og sumir yrðu sennilega þreyttir bara á því að fara í gegnum hana.

Fyrst af öllu þá gleymdi ég að segja það í síðasta bloggi að það var Furulundardjamms- reunion hérna í Rvk og gátu bara allir mætt nema Anna Huld. Henni var svo sem fyrirgefið búandi erlendis og allt það. Það var mjög gaman enda annað aldrei komið til greina. Góður matur að sjálfsögu og áfengi við hönd. Hitti svo KM niður í bæ. Þegar við vorum að fara heim og röllta í leigubílaröðina var hann að segja mér eitthvað voðalega merkilegt en ég varð bara að biðja hann um að hafa þegja því að mér var svo mál að pissa að ég gat bara ómögulega hlustað og einbett mér í einu! Ég get gert margt í einu, en tvennt get ég ekki; Hlustað á aðra og einbeitt mér, og bakka og hlusta á útvarpið, Það er ekki hægt.
Við Eygló fórum á Indian Mangó sem var nú bara svona la la staður þangað til kveikt var á reykelsum inn á staðnum . . . meðan við vorum ennþá að borða. Í fyrsta lagi finnst mér reykelsi ógeðsleg og hvað þá þegar ég var að borða. Við hentum okkur því út hið fyrsta og fengum okkur kaffitár á Kaffibarnum og svo enduðum við á Oliver. Gott kvöld, maður þyrfti að gera þetta oftar.
Það var matarklúbbur hjá Höbbu. 6 meðlimir af 10 voru mættar. Það var einnig mjög skemmtilegt. Fengið sér aðeins í tá. Habba sló gjörsamlega í gegn á B5;0). KM vildi endilega fara heim kl 03:00 og ég fór með honum. Partýdýrið sko! Var ekkert allt of sátt með það að fara heim svona snemma en stemmarinn var eiginlega farinn, Habba týnd og Skagameyjarnar að fara heim þannig að ég lét mig hafa það og eftir á að hyggja var það nú bara kósý. Það var nú eins gott því KM var búinn að melda okkur líka í fjölskylduheimsókn II árla sunnudagsins eða kl 1400 (Nenni og Nancy fengu frumsýningu) og tilkynnti mér það ekki fyrr en við vöknuðum í hádeginu pa sundag. Þunn með meiru mætti ég upp í Kópavog rúmlega tvö og þetta gekk allt saman vel. Ekki nóg með þetta heldur hitti hann foreldranna um kvöldið í mat á Aski þar sem Seli splæsti á yngra settið. Já he has met the parents! Fjölskyldukynningar 2 - 1 fyrir mér. Eftir þetta var ekki aftur súið og síðan þá hef ég farið í kaffi í sveitina (sem var yndislegt, gerði mér ljóst hversu mikið ég sakna minna sveita), mat í Þorlákshöf og mat í Sandgerði. Formlegum fjöslkylduhittingi er því með lokið og guð hvað það er gott. Samþykki hafa verið gefin á báða bóga.
Það var ungpíuhittingur á Sængurkvennagangi um þar síðustu helgi. 13 voru búnar að melda sig en 5 mættu. Það var reyndar voða fínt samt sem áður, náðum allar að spjalla saman og svona. Eftir miðnætti hélt ég svo á Nasa á Palla með Soffíu, Sonju og Elsu. Náði að hrista svolítið á mér rassinn;0). Ég er nú farin að hallast að því að aldurinn sé farinn að segja til sín því ég var bara komin með nóg kl 04:00 og hélt heim á leið.

Þann 3. nóvember urðu kaflaskil í mínu lífi. Því þá á mánudegi (verð að byrja allt á mánudegi) ákvað ég að breyta matarræði mínu. Margir myndu nú ekki hafa trú á því að brauðætan, kálfurinn og sælgætissjúklingurinn ætti eftir að halda það út! Hér er ég enn á mínum 16 degi án hveiti, gers, sykurs, áfengis og núna fyrir hálfum mánuði tók ég líka út sítrusávexti. Fyrstu dagarnir voru alveg hræðilegir en svo fór þetta allt að koma. Hummus, epli, sojajógurt, hrísmjólk, boozt, súrdeigsbrauð. . . algjör sæla eða þið vitið. Það var líka ekki seinna vænna að byrja á þessu því 2 dögum eftir að þetta byrjaði þá spurði mig manneskja á deildinni minni hvort ég væri að koma með eitt lítið. já takk fyrir takk. Það er kannsi ástæðan fyrir því að ég held þetta út svona lengi. Kílóin hrinja bókstaflega af mér og kemst ég sennilega niður fyrir 50 kíló fyrir áramót. En bíðið hæg . . . þegar ég fer til DK eftir 11 daga þá ætla ég að syndga. Borða hveiti, ger og sykur, drekka áfengi og ef ég ætla virkilega að tapa mér þá hendi ég Sítrusávöxtunum inn í líka! Svo núlla ég mig þegar ég kem heim fram að jólum. Þá er tími syndgunar á ný. Ég er endalaust stollt af mér fyrir þetta því nú veit ég að ég get þetta.

Víst ég var byrjuð á að taka mér tak annað borð þá hélt ég áfram. Þar kom að því að ég gerði loksins eitthvað í því sem ég hét í upphafi ársins að ég ætlaði að hugsa um sál og líkama. Við sambýlingarnir skráðum okkur á námskeið í Jákvæðri hugsun. Við rifum okkur upp kl 10:00 á laugardagsmorgni af fúsum og frjálsum vilja og héldum í Lótushús í Kópavogi. Þetta var frábær byrjun á góðum degi. Þeir tímar voru tveir. Okkur líkaði svo vel að við skráðum okkur líka í Raja Yoga sem er hugleiðslunámskeið og er það mjög fínt. Það er reyndar svo afslappandi (af því ég á nú svo víst erfitt með það) að ég hef sofnaði í báðum tímunum sem ég hef farið í sem er náttúrulega bannað því þá eyðileggur maður hugleiðsluna. Stefni á að gera betur næst.

Í dag er svo mæðgnadagur í höfuðborginni og mitt helsta mission er að kaupa mér dollur undir jólasmákökurnar þar sem að jólagjafirnar eru nánast búnar og það er mér ekki holt að kaupa þær í svona mörgum hollum. Ég kaupi nefninlega líka alltaf eitthvað handa sjálfri mér í leiðinni. Stefnan er að gera jólabaksturinn um helgina og í ár mun ég taka þátt af heilum hug og báðum höndum. Ég ætla að baka 5 sortir fyrir mig til að eiga. Áður en það gerist ætlum við KM að gera okkur gott kvöld á föstudaginn. Fara út að borða og í leikhús og taka svo eins og einn Lúdó ef við meikum það því síðasta laugardagskvöld vorum við farin að sofa kl 22:00. Ég held að við séum að ná að vera formlega par því við höfum nú loksins náð að gista saman hinar gullnu nætur 13 í röð! Ætla að halda upp á það með því að stinga af upp á Skaga og vera þar næstu tvær nætur;0)

Svo að kikki nú lögum líðandi stundar aðeins inn í. Þá var Lady Gaga, Just dance klárlega lag sumarsins. Núna eru það hins vegar Shinging star með Get Far, Miss Independent með Ne-Yo og síðast en ekki síst Love Lockdown með Kanye West. Rokk it on;0)

Eva Old

Elsku gestir

2008-11-12T16:50:00.002Z

Kem með nýja og ferska færslu á morgun.

100.000 króna spurningin er hins vegar. Hver er nr 50.000??? Gesturinn vinsamlegast gefi sig fram;0)

þangað til á morgun.

Eva vikupóstur

Ennþá money peningar

2008-10-29T10:55:00.005Z

Október er senn á enda og þá er komin tími fyrir blogg enda fólk orðið fréttaþyrst af síðustu mærinni í dalnum. Merkilegt að síminn hringir ekkert meira þó að ég bloggi ekki. Fólk treystir þá væntanlega á að þegar ég skrifa þá verði það almennilegt!

Systkini mín komu heim frá erlendri grundu og inn á speglandi hrein heimili sín með tómri óhreinatauskörfu. Komu þau brosandi, brún og sælleg, færandi fallegar gjafir og þakklæti. Ég fékk Aurum hálsmen, Iittala sevréttuhringi, D&G veski og bol, Kanebo glow og Kanebo púður, skraut á símann minn, sælgæti og tyggjókarton. Þar með hef ég unnið mér inn heilan mánuð, með þrifum og þessháttar þegar ég og tilvonandi eiginmaður minn verðum búin að koma okkur vel fyrir og eignast nokkur kríli. Ætla ekki að nýta mér þetta fyrr en ég er búin að eignast þau öll! Áhyggjulaus og barnlaus á paradísareyju einhver staðar í suðri með kokteil í annarri og Nýtt líf í hinni. Ég get bara ekki beðið hí hí hí;0).

Talandi um tilvonandi allt svo kærastann minn (KM), Maðurinn sem nú hefur verið tilkynntur til sögunar. Basic info: "80 módel, blikksmiður, barnlaus og á íbúð. Við erum bara lukkuleg;0).
Í kreppu lík og þessari verður maður að hafa hugsunina í lagi (ekki að ég ætli eitthvað að fara að ræða hana enda skil ég ekkert í þessu og ætla ekki ekki einu sinni að reyna það). Ég lifi samt lífinu eins og kreppan komi mér ekki við allavega þangað til hún fer að gera það. Ég fer reglulega í búðir og kaupa mér hitt og þetta. Fór til dæmis í daginn í Smáralindina og keypti mér Jólahlaðborðskjól sem skemmti KM svona líka þegar ég tilkynnti honum um kaupin. "Jólahlaðborðskjól! Hvernig er hann eiginlega?" og stelpan var með svörin á reiðum höndum. Alltaf;0). Hann er farinn að gegna skyldum sínum sem hinn raunverulegi kærasti og búinn að hitta slatta af vinkonum (þó að nöfnin séu kannski aðeins of mörg) og brota brot af fjölskyldunni. Ég hef hins vegar ekki verið jafn mikið til sýnis hans meginn og er fjölskyldan hans sennilega farin að halda að ég sé bara í höfðinu á honum enda jafn mikla draumadís vart hægt að finna.
Þrátt fyrir að hafa ekki verið formlega kynntur fyrir foreldrunum (þangað sem enginn maður í mínu lífi hefur áður komist) og mamma heldur því fram að ég muni ekki sýna hann fyrr en einhverntímann á næsta ári, þá er honum samt sem áður sett fyrir verkefni sem aðrir fjölskyldumeðlimir þurfa gjarnan að gegna eins og t.d. að safna pennum fyrir pabba. KM skellti sér í vinnuferð til Þýskalands nýlega þar sem hann fékk þetta verkefni og ég held svei mér þá að honum hafi fundist það meira mission heldur en að finna eitthvað fallegt handa mér. Sendi mér meira að segja sms sem í stóð: "Er kominn með 13 penna handa pabba þínum". Algjör rómantíkus! Drekkhlaðinn pennum kom hann til baka úr ferðinni. Ég sagði honum að nú þyrfti bara að þvo bílinn þegar hann kæmi inn í bæjinn og hann væri Gloden! Pabbi nennir nefninlega ekki að fá enn einn skítahauginn inn í þessa fjölskyldu. Hans eigin orð. Ég skal játa það fúslega að elsku gráni minn fær aðeins að sitja á hakanum þessi elska. Hann keypti samt eitthvað fallegt handa mér. Þó að ég hafi verið að spyrja hvað hann hafi verið búinn að kaupa handa mér og svo framvegis þá varð ég alveg eins og kjáni þegar hann rétti mér fallega bláa öskju og sagði; "Svo keypti ég svolítið handa þér" og ég sagði að hann hefði ekki þurft þess þá svaraði hann: "Heldurðu að ég hafi ekki skilið skilaboðin?". Jú hann skildi þau sko alveg. En eins og ég sagði við góðvinkonu mína sem var komin með einn upp á arminn. Að það þýddi ekkert fyrir hana að láta eins og ástsjúkan hvolp þó að hún væri komin með gæja og það ætla ég heldur ekki að gera. Þannig að sem þakklætisvott þá sló ég í rassinn á honum og sagði: "Takk fyrir pungur" eða eitthvað álíka;0). Djók. Önnur vinkona mín hafði líka áhyggjur af því að víst að ég væri komin á fast þá væri ekki hægt að ræða við mig um vonlausa sénsa. Ég sagði henni að það væri mesti misskilningur því ég myndi nú aldeilis búa að reynslunni eftir cirka 8 ár í bransanum.

Áfram með keppueyðlsu. Ég keypti mér líka rafnmagnskaffikvörn (sem ég var reyndar það eina sem ég var búin að biðja um í jólagjöf) en hún var svo billeg og eins og ég sagði verður maður að hafa hugsunina í lagi. Ég er náttúrlulega alveg crazy þegar ég tek mig til og á nú 3 tegundir af fínu kaffi. Þannig að ef þið komið til mín í kaffi núna er ekki nóg með það að ég get helt upp á 3 tegundir og á 4 vegu heldur er það nýmalað og ferskt bara eins og á ökrum Braselíu.
Ég er náttúrulega líka byrjuð að undirbúa jólin. Dró Hrafnhildi frænku mína með mér í búðir um daginn og keypti þar alveg helling af pakkaskrauti og upphafið á aðventukransinum mínum. Hrafnhildi fannst nóg um og heldur því fram að ef hún verði of mikið með mér þá verði hún komin með ógeð af jólunum fyrir jól þannig að . . . hún er samt svo sjúk í að vera með mér að hún hringdi í mig fljótlega og bað mig að vera memm. Þannig að við skelltum okkur á Red chilli á mánudegi þar sem var m.a. fengið sér nautsteik með bernies sósu. Kreppa vúhú. Svo er ég búin að panta mér utanlandsferð eftir mánuð svona til að toppa þetta alveg. Ætla að heimsækja Önnu Huld mína og Siggu í Óðinsvé. Stefni meira að segja á aðra ferð til DK, Árósar, þegar vora tekur til að geta heimsótt fleiri vinkonur. Svo höfum við Bára ákveðið að skella okkur til Ítalíu næsta sumar.
Ég er samt ekki alveg að tapa mér því ég hugsa hvernig ég geti aukið hjá mér fjárhaginn. Bauð m.a. KM upp á að þrífa íbúðna hans fyrir 5000 kjell sem hann tók og ef vel liggur á mér einhvern morguninni er aldrei að vita nema stelpan taki sig til. Þetta er líka svona guy's appartment og eiginlega ekkert inn í henni þannig að við erum að tala um hálftíma.

Við sambýlingarnir í penthousinu í Drápuhlíðinni erum að fíla mjög vel félagsskap hvor annarrar svona þegar við erum allar heima hefur gerst að meðaltalið 2 sinnum þar sem af er október mánuði. Ég svaf í fyrsta lagi ekkert hérna í 3 vikur á meðan móðurstarfið átti hug minn allann og svo eyði ég nokkrum stundum hjá KM upp í Árbæ. Það var því ákveðið að hafa fjölskyldustund alla þriðjudag þar sem eldaður er fiskur á hina ýmsu máta. Þá er líka gjarnan hent í einni ræmu og gúffaði í sig smá sælgæti. Þetta eru heilagar stundir á heimilinu. Þeim er reyndar farið að kvíða fyrir því þegar ég flyt út af heimilinu enda húsmóðursgen í mér. Þær vita hreinlega ekki hvað þær eigi þá að gera en ég droppa nú við endum og eins. Hér var víst sett á kaupbann og hér átti bara að reyna að nýta það sem til var á heimilinu. Eitthvað gleymdist að láta Evuna vita af þessu og hún mætti bara galvösk með tvo troðfulla bónuspoka fyrir um viku síðan. Þær virðast nú heldur ekki vera að taka kaupbannið alvarlega þar sem Bárna kom með tvo á mánudag og Siljan í gær.
Drengurinn á neðri hæðinni er ekki með dyrasíma þannig að hann gerir í því að láta gesti sína hringja dyrabjöllunni hjá okkur þannig að við hleypum þeim inn. Við ætlum ekki að láta hann komast upp með þessa vitleysu þannig að við ákváðum að svara ekki dyrabjöllunni ef við eigum ekki von á neinum þannig að góðir gestir ef þið ætlið að koma til mín þá verðið þið að gjöra svo vel að gera boð á undan ykkur. Það vildi svo til um daginn að KM ákvað að koma hérna við eftir fótboltaæfingu og það vildi þannig til að það var fjölskyldukvöld þannig að við vorum allar heima. Þar sem enginn átti von á neinum var félaginn bara látinn dúsa á dyrabjöllunni og við sátum sem fastast í stofunni. Greyið var svo símalaus í þokkabót og gat ekki látið af sér vita!

Xenía er komin aftur til mín þessi elska en hún er svo tóm að ég get ekkert gert í henni. Stefni á heimsókn á suðurnesin von bráðar til betrumbóta og styrkja fjölskylduböndinn.

Ég eignaðist litla frænku í síðustu viku;) Tvær af mínum bestu vinkonum áttu afmæli og Báran útskrifaðist um síðustu helgi. Innilega til hamingju með það.

Eva Meninga

Ungfrúin góða og allt hitt

2008-10-12T00:14:00.004Z

Mér finnst ég vera að fullorðnast annsi hratt þessa daganna.

Ég vann alla s.l. helgi og á milli þess hoppaði ég til og frá til að reyna að eyða einhverjum tíma með vinum og kunningjum. Tók eina aukavakt og skundaði svo upp á skaga á mánudagskvöld eftir vinnu. Á þriðjudagsmorgun hélt ég áfram í móðurhlutverkinu en nú höfðu barnahlutföllin breyst. Nú var ég nú orðin 3 barna einstæð móðir og með yngri börn í þokkabót sem þarf nú að hafa aðeins meira fyrir og hugsa meira um. Vekja þau, finna til morgunmat, passa að allt skóladót og leikfimisdót sé á réttum stað, nesta þau upp, passa að þau nái strætó. Sækja og skutla í fimleika, badminton, tónlistarskóla. Ögn meira prógramm en í síðustu viku. Ég get þó gert allt sem gera þarf innan bæjar og hér eru engin húsdýr sem ég gæti þurft að bjarga. Ég tók líka við nýju hlutverki sem menntaskólakennari (auk þess að starfa sem hjúkrunarfræðingur í 80 % vinnu og taka 3 aukavaktir á meðan á stjúpmóðurhlutverkinu stendur). Já ég sagði kennari! Það sem manni er ekki til lista lagt.

Ég dreif mig þá á lappir kl 06:30 á þriðjudagsmorgun til að sjæna mig og mæta í mitt nýja starf húsvarðar, húsmóður, móður og kennara. Ég kom börnunum í skólann, bjó um rúmin þeirra og dró frá, lagaði til inn á baðherbergi og hélt svo sjálf til í hið mikla menntasetur vesturlands þar sem ég kenndi æsku þessarar þjóðar íslenska tungu, enda vart sá dagur í vikunni til að vera stoltari íslendingur (kannski þriðjudagur!). Í hádegismatnum kom ég við í bakaríi og keypti bakkelsi því ég hafði boðað 3 vinkonur mínar í lunchara. Kom heim, tók úr uppþvottavélin og tók til í forstofunni meðan ég helti á könnuna. Fékk stelpurnar svo til mín og slúðruðum um hluti liðinna stunda. Ég fór svo aftur til kennslu. Fór í Bónus og keypti inn, eldaði svo og gekk frá eftir matinn. Eftir að hafa horft á Everwood með öðru braut ég saman þvott áður en ég fór að sofa.

Var á morgunvakt á miðvikudag, fór beint þaðan á námskeið, kom við hjá Báru lasarus (hjúkkan þurfti aðeins að sinna sambýliskonu sinni) kom heim og tók til, eldaði og hvatti börnin til að taka til í herbergjunum sínum (því ég sagðist einfaldlega ekki geta búið í húsi þar sem ég sæi allt þetta dót út um allt og vildi ei fela það allt bak við luktar dyr) . . . . sem þau gerðu eftir mína 5 tilraun með bros á vör og gleði í hjarta (not!). Held að þessi systkinabörn mín séu komin með nóg að þessu tiltektarstússi mínu. Axel Birgir kallaði mig meira að segja „needfreak“ á öðrum degi og sagði að ég væri verri en mamma sín í þessum málum. Þegar miðvikudagur var svo að kvöldi komin var ég eflaust að gera eitthvað uppbyggjandi fram að háttartíma.

Á fimmtudaginn kenndi ég eina kennslustund, fór og heimsótti hina nýbökuðu tveggja barna móður hana Fanney Svölu og hann Nökkva sætilíus frænda minn, þar sem hann kúrði hjá mér góða stund og fór svo á kvöldvakt.

Föstudagur og ég gat LOKSINS sofið út, reyndar eftir að hafa komið börnunum í skólann. Klukkan sló ellefu og þá hringdi LSH til að staðfesta auka næturvaktina sem ég átti að taka um kvöldið á sængurkvenna. Eftir hádegi fór ég svo á Dalbrautina þar sem við mútta byrjuðum að taka fataskápa og fleiri skápa heimilisins í gegn en vegna ógrynnis af dóti sem til er þá missti ég móðinn fljótlega eða á 6 skáp. LSH hringdi og tilkynnti mér að þau tvö málefni, sem ég hafði sent tölvupóst um, væri komin á hreint m.a. launahækkun;0). Fengum okkur kaffitár áður en ég skellti mér í Bónus til að gera helgarinnkaupin. Tók pabba með mér sem rak svo á eftir mér að ég gleymdi að kaupa svo margt af þeim innkaupalista sem ég hafði í kollinum eftir köstin voru því ferð í Bónus aftur í dag og ég á einnig eftir að fara á morgun. Sótti bróðurdóttur mína á fimleikaæfingu eftir það því hún hafði snúið á sér löppina. Þá hringdi LSH, hjartadeildin og bað mig að koma á aukavakt. Bakaði pizzu til kvöldverðar og greinilega engu gleymt síðan á Hróa Hetti í den tiden, henti í uppþvottavélina og glápti svo bara á imbann með börnunum þangað til ég fór á næturvaktina.
Fannst ég ekki geta gert annað en lært á þvottavélina hér þannig að ég henti í eina vél í gær og flokkaði restina að þvottinum en samtals held ég að þetta geri nú ekki nema 6 vélar cirka bát en . . . . . hér er ei þurrkari þannig að fengnar verða lánssnúrur og einhverju hent jafnvel á Dalbrautina því þessi þvottur skal allur hreinn verða á 2 dögum. Ég nenni sko ekki að vera að þvo þvott upp á hvern dag og ætla mér aldrei að gera. Brunaði svo í bæinn á aukavakt á sængurkvenna.
Vaknaði svo kl 16:30 í dag tilbúin að mæta þeim verkefnum sem biðu mín á þessum dýrðlega degi. Núna er í þann mund að hefjast videostund með yngstu börnum heimilisins en sá elsti þykist ekki eiga samleið með okkur þar sem við ætlum að gúffa í okkur bland í poka og horfa á my girl og home alone 2. Hver er ekki til í það??? LSH var að hringja og biðja mig að taka aukavakt í fyrramálið . . . ég sagði já. Djöfull verð ég rík í kreppunni. Björgólfur fölnar sennilega þegar ég fæ launaseðilinn minn um mánaðarmótin. 4 aukavaktir á þessu tímabili takk fyrir takk! Held ég sé líka að komast í raðir vinsælustu starfsmanna stofnunarinnar miðað við símtölin allavega. Hringja í mig marga daga í röð eða oft á dag. Vegna nokkurra anna hef ég reynt að skipuleggja mig nokkuð vel og þetta smellur allt. Ekki það að ég þurfi að gera allt sem ég sé að gera heldur geri ég það af því að ég kýs að gera það. Á 3 daga eftir hér á Skaganum, þá verð ég komin aftur í mína daglegu rútínu og get farið að sinna öðru betur sem hefur fengið að sitja á hakanum. Er reyndar svolítið mikið að gera hjá mér næstu tvær vikurnar. M.a. að er Furulundar-reunoin-matarboð um næstu helgi og hlakka ég óendanleg til enda ekki djammað síðan í kveðjupartý Önnu Huldar fyrir 6 vikum held ég. Vó vó vó.

Hvað skipulaggningu varðar þá er að koma að Indian Mangó kvöldverðinum okkar Eygló sem var skipulagður í lok ágúst. Ekki það að við negldum þessa dagsetningu random heldur var hún sú eina sem kom til greina. Miðaða við þetta er ekki furða á að næsta fríhelgin mín sem er ekki plönuð er 3 helgin í desember. Þess vegna er nú gott að ég sé að verða búin að versla jólagjafirnar. Já já já líkur sækir líkan heim og ef ég held þessu áfram verð ég sennilega búin að beed-a systir mína í undirbúningnum og að ári verð ég farin að hræra í hverja smákökutegundina af fætur annarri í septemberlok;0)

Það var sá tími sem ég öfundaði marga stúlkuna af rómantískum stefnumótum og flottu strákum sem þær virtust finna hér og þar. Þær fengu blóm, konfekt og nánast lítil ástarbréf sem og einn drengurinn gerði sér langa ferð á virku kvöldi til að mæta óvænt á tröppurnar hjá einni sem mér fannst bara out of this world sætt. Á þessum tíma mátti ég þakka fyrir að vera á deitum „to no where“ með gaurum sem engan veginn hentuðu mér. Á meðan aðrar hlustuðu á ljóðlínur yfir mat á Caruso og fóru á sinfóníuna þá mátti ég þakka fyrir að verða að hitta gaura sem nánast ráku við í damask sængurfötin mín og ef ég var ljónheppin þá lyftu þeir upp sænginni (ekki til að leyfa mér að finna lyktina heldur til að hlífa aumingjans sængurfötunum!) Á milli línanna má lesa línanna að sú sé ekki raunin í dag. Nei ég hitti nefnilega einn af þessum flottu á djamminu í sumar sem virtist hafa villst einhverstaðar innan um hina vitleysinganna. Þið hinir sem áttuðið ykkur, að sjálfsögðu, á því á hversu mikill fengur ég er eftir á. Drop down and weep. Stelpan er komin á fast!

Eva frátekna

Algjörar hetjur

2008-10-03T03:07:00.004Z

Jæja þá sest ég niður og ekki laust við að ég fengi greininguna; örþreytt móðir, á sængurkvennagangi (án þess að hafa verið að ala barn en það er annað mál). Það er sko búið að vera nóg að gera síðustu daga þrátt fyrir tveggja daga frí. Það er sko enginn dans á rósum að vera útivinnandi einstæð móðir. Ó nei.

Byrjum á byrjuninni ég kom hingað að loknum vinnudegi fyrir hálfum mánuði síðan. Ég þurfti að fara í nokkrar erindagjörðir eftir vinnu í RVK og var því ekki komin hingað fyrr en kl rúmlega 18:00. Ísskápurinn átti að vera fylltur upp eins og fyrir heimstyrjöld, ég hefði hins vegar ekki vilja vera hérna innilokuð í þeirri heimstyrjöld. Eitthvað fór bónusferðin hjá henni systur minni forgörðum, sennilega verið busy packing;0). Ég var hins vegar svo þreytt að ég nennti hreinlega til Keflavíkur í Bónus þannig að ég gerði bara samlokur á liðið. Á laugardeginum fórum við, ég og eldri systursonur minn í Bónus. Hann byrjaði reyndar á því að stinga mig af á bílaplaninu. Mætti svo í búðina þegar karfan var orðin hálffull. Ég teymdi hann inn í grænmetis- og ávaxtakæli og sagði honum að velja ávexti sem þeir bræður á bakka borðuðu. Þá fékk ég að heyra það að það væru ávextir sem væru ekki með hýði.‘‘ EKKI MEÐ HÝÐI‘‘ apaði ég eftir honum eins og ég ætti að flysja vínberin og henda upp í hann. Þegar við komum út úr kælinum grípur hann með nokkra appelsínusafa. ‘‘Ég er búin að kaupa safa‘‘ segi ég. ‘‘Já en er hann með aldinkjöti?‘‘ ‘‘ALDINKJÖTI!‘‘ tauta ég aftur. Já hann var með aldinkjöti. Á leiðnni heim vildi drengurinn endilega fá að keyra, mér til mikillar streitu enda var ég engann veginn að treysta honum í bílstjórasætinu enda var hann bara nánast að fermast í gær. Það var ekki annað hægt þar sem ég var í mikilli sykurþörf og þráði góðan nammibar og hann sagðist ekki rata nema vera undir stýri. Góður! Ég gleymi því nú ekki þegar hann teymdi mig pabba um bæjinn þveran og endilangan hérna ekki alls fyrir löngu þar sem við enduðum í miðju íbúðarkverfi (að leita að Kaskó) og þá sagðist hann allt í einu ekkert rata þetta. Ætlaði sko ekki að láta það gerast aftur. Fajitast var á matseðli laugardagskvöldsins. Ég fór svo að vinna á sunnudagskvöldinu og morgunvakt/nætuvakt á mánudeginum þannig að þá var ég í höfuðborginni. Ég keyrði svo ‘‘ heim‘‘ í Sandgerði á þriðjudagsmorgunin eftir næturvaktina til að gera eldað fyrir blessuð börnin og ó.m.g. hvað ég var stór hættuleg í umferðinni á Reykjanesbrautinni. Ég eldaði fiskibúðing um kvöldið og helti svo upp á kaffi fyrir bróður Gústa og spússu hans (sem voru að koma frá Tenerife) svona áður en þau héldu áfram för sinni á norðurslóðir. Ég fór hins vegar aftur í vinnuna á nætuvakt nr 2. Gisti í bænum eftir hana því ég þurfti að fara á deildarfund um kvöldið og svo aftur aðfaranótt fimmtudags því ég var að fara á kvöldvakt þann daginn en var alltaf með Sandgerði í beinni. Brunaði svo aftur til barnanna eftir vaktina á fimmtudag og dúllaði mér hérna á föstudeginum þar til þeir komu heim. Þá rak ég þá af stað til Akranes þar sem þeir voru í vellystingu hjá móðurforeldrunum. Ég skellti mér hins vegar í tvöfaldan fushion tíma í Laugum svona til að halda upp á það að ég hef ekki farið í ræktina í eins og cirka 1 og ½ ár eða svo. Blés ekki úr nös (stórlega ýkt) en þessi tími var sko prump! En málefnið var gott og ég er bara ánægð með því að hafa styrkt það. Eyddi kvöldinu í faðmi fjölskyldunar. Þegar allir voru að gera sig tilbúinn í háttinn, var eldri frændi minn svo að pússa stellið, hann var með tannbustann á bólakafi upp í sér en sagði svo: ‚‘‘Hver á þennann tannbusta annars?'' Ég horfði á hann og ég er ekki frá því að það glitti í hræðsluglampa í augunum á mér þegar hann tók hann út úr sér og sýndi mér hann!!!!!!! ‘‘ÉG á þennann tannbursta!!!!‘‘ sagði ég og hann bara : ‘‘Já.‘‘ Ég horfði á hann hæst ánægðan með tannburstann, nýja vin sinn sem var mér þar með glataður að eilífu. ‘‘Oj barasta ertu að nota minn tannbursta? Það er það ógeðslegasta sem ég veit.‘‘ Hann: ‘‘Já, ég verð sko að nota hann, ég kom ekki með tannbursta.‘‘ Hversu oft hann hefur notað tannburstann veit ég ekki og kæri mig ekki um að vita það. Ég gaf honum hann þar með enda er ég að sjálfsögðu með auka bursta í min veske pa. Ákvað að taka smá sjæningu fyrir háttinn sem endaði á því að vera 2 klst. Það sem maður getur dúllað sér á baðherberginu í háreyðingu, skrúppi, body lotion smurningum og brúnkukremi! Laugardeginum eyddi ég eiginlega á ferðinni. Fór í nokkrar heimsóknir og flestar tvisvar sinnum, tók til í fataskápnum og henti mér svo í sturtu. Mætti stundvíslega kl 19:30 í matarboð til vinkonu minnar og ástmanns hennar. Það var rosalega fínt. Fylltar svínalundir og rosa flott meðlæti, ís og suffle í eftirmat og svo nóg af rauðu, hvítu og bjór. Vöktum alveg til kl rúmlega 04:00 en þá lágum við báðar í sófanum og sváfum yfir arfaslakri mynd á bíórásinni.

Pabbi og Ari boy áttu afmæli á sunnudaginn. Var því læri í hádeginu á Dalbrautinni, færði ég karli föður mínur rósir og sprite í tilefni dagsnins þrátt fyrir að hann væri búin að fá gjöfina sína fyrirframm. Ég þekki minn mann og hann brosti sínu breyðasta karlinn þegar ég skutlaði í honum vendinum;0). Ari var líka hæsánægður með sína gjöf en ég henti mér þar inn í eina franska og kaffibolla fyrir aukakvöldvaktina sem ég fór á á sængurkvenna. Gisti í RVK næstu tvær nætur því ég var að vinna mán og þri. Var líkt og áður í beinu sambandi við Sandgerði city. Athugaði með heimalærdóm, næringarástand og morgunyfirsvefn. Eftir morgunvakt á þriðjudag hentist ég inn í Bónus í Hafnarfirði á leiðinni aftur í Sandgerði , keypi inn, meðal annar ávexti með mjúku auðlosanlegu hýði og appelsínusafa með aldinkjöti. Maður er snöggur að læra. Hentist svo í Sandgerði. Þar beið mín tómt hús. Ég byrjaði á því að henda í eina þvottavél, tók næst það leirtau sem lá á eldhúsbekknum og setti í uppþvottavélina sem og það leirtau sem var í herbergjum drengjanna, tók til í sjónvarpskróknum og setti fjarstýringarnar, allar 10 á sinn stað, dró frá í svefniherberginu og bjó um rúmið, raðaði skónum í forstofunni og ryksugaði áður en ég henti í aðra vél og setti hin fötin í þurrkarann. Því næst eldaði ég pasta, steikti grænmeti og hrærði í sósu. Ákvað að gera tilraun til að horfa á Everwood en var í símanum nánast non stopp þar til ég lognaðist út af. Í gær byrjaði ég daginn á því að henda í þvottavél, fór því næst til RVK í erindagjarðir sem gátu ei beðið, skelti mér með Páls á kaffihús og verslaði nokkrar jólagjafir í leiðnni, kom heim og hélt áfram með þvottinn, ætli ég hafi ekki tekið cirka 4 vélar. Eldaði svo kjúklingarétt, kartöflur og gerði ferskt salat handa drengjunum og skutlaðist með þann yngri á fótboltaæfingu og pikkaði hann upp tveimur tímum seinna. Reyndi að halda með vakandi yfir gossip og grays en sofnaði vært. Tók daginn snemma í morgun til að pikka upp þráðinn í þáttunum og auðvitað í vél um leið og ég opnaði augun. Byrjaði svo á extrun á heimilinu með Now 50 vel tjúnað upp í græjunum. Þetta hófst á svona nettum þrifum en endaði upp í efri svefnherbergiskápum að endurraða rúmfötum, undir sofaborði að skipuleggja hillur og körfur, inn í eldhússkápum og ofan á þeim einnig! Þetta er fínt. Systir mín er alltaf svo tímanlega í öllu, einnig þegar kemur að jólunum, búin að pakka inn og svona í nóvember þannig að ég hef nú væntanlega gert hálfa jólahreingerninguna. Hentist að þessu loknu svo inn í Keflavík að því ég VARÐ (vitnað til í Axel Birgir) að bjarga húsdýrum heimilisins sem voru nánast farin að fljóta í búrinu. Klukkan rúmlega 21:00 í kvöld var ég búin að þvo 6 þvottavélar í dag sem enduðu í 7. Ég ákvað að tríta sjáfla mig og lét renna í bað meðan ég skúraði. Skreið svo ofan í heitt freiðiðbaðið, búin að kveikja á nokkrum kertum og með einn kaldan woodies ice í annarri og símann í hinni.

Lífið eins og ég þekki það núna er að líða undir lok allavega í bili. Það er að stefna í óvænta átt. Eitthvað sem ég hefði aldrei getað ýmindað mér fyrir nokkrum mánuðum síðan. Það er eðililegt að vera hrædd við hluti sem við þekkjum ekki. Við erum stundum hrædd við það óþekkta jafnvel þó að við vitum að það sé eitthvað sem okkur er ætlað að gera og við séum fullkomlega viss um að það sem koma skal sé það sem við viljum gera. Stundum meika ég ekki tímann. Vildi að hann myndi stundum lallast áfram þannig að maður geti gert allt sem maður vill gera eða hraðspólast þannig að maður viti að allt sem maður gerir sé hið rétta. Þú veist það ekki fyrr en þú hefur prófað það . . . Það kemur í ljós.

Er ekki best að fara að sofa í hausinn á sér. Það bíða mín nokkur verkefni í fyrramálið; E-maill á enskri tungu, ein þvottavél og uppþvottavél og síðast en ekki sýst ''the nanny diaries'' sem systir mín og mágur bíða sennilega æsispennt yfir. Svo er ég líka að byrja á 4 daga vinnutörn á morgun áður en ég tek round 2 á móðurhlutverkinu. Held samt að það verði svolítið meira að gera þar yfir höfuð en efast stórlega um að ég hendi í jafnmargar þvottavélar. Legg mig ekki fram við að læra á hana þar!

Ef hún Hrefna Rún Ákad Jóns Vilhelms Áka les þessa síðu einhverntímann núorðið þá má hún endilega kvitta.

Að lokum legg ég til skál fyrir einstæðum mæðrum. Þið eruð hetjur.

Eva þvottabjörn

Núllun

2008-09-21T18:29:00.003Z

Ja hérna . . . . september bara hálfnaður og margt búið að gera síðan síðast. Það má með sanni segja að kaflaskil hafi orðið í lífi mínu;0).

Fyrst af öllu þá er ég orðin 27 og 1/2 árs gömul.

Ég er byrjuð á hjartadeildinni þar sem er rosalega mikið nýtt að læra og þar af leiðandi mjög ögrandi en ég hef þegar lært alveg helling og held áfram að gera þá 4 mánuði sem ég mun vera þar. Ég hef þar með hafið kjörárið mitt.

Ég er flutti úr Lindargötunni og þar með 101 sem mér finnst rosalegt en þess í stað flutti ég í Drápuhlíðina sem er yndisleg, hef búið þar í 5 vikur og hef framlengt dvöl mína þar um helming. Sambúðin gengur svo vel og ætla að vera þar til 1. nóvember þegar blessunarlega ég verð búin að finna mér framtíðarheimili næstu mánaða þar á eftir. Það er yndislegt að búa með svona miklum jafningjum, þá tala ég um að við séum allar á lausu. Reglulega fara fram hringborðsumræður í eldhúsinu um menn líðandi eða liðinna stunda. Hávær hlátrasköll heyrast þá víða;0). Hver myndi ekki vilja vera fluga á vegg hjá okkur? Ég hef komið mér vel fyrir og hef búið mér kósý herbergi í borðstofunni. Það er EKKERT sem RL og Ikea gera ekki reddað.

Er búin að vera rosalega dugleg að stunda kaffihúsin, fara út að borða og heimsækja fólk.

Ég er að hluta til orðin móðir . . . þó það sé aðeins tímabundið. Ég var ekki orðin kynþroska þegar elstu börnin fæddust en það sem er þó raunverulegt að ég er einstæð með blessuð börnin og á jeppa. Reyndar byrja ég á jeppling og fer svo yfir í the real thing. Hann er reyndar ekki svartur volvo jeppi en skal duga í bili.

Við héldum óvænt kveðjupartý fyrir Önnu Huld sem heppnaðist stórkostlega enda varla hægt að finna betri manneskju til að gabba. Ég hélt reyndar að ég væri pínu búin að missa það þegar ég talaði við hana á föstudeginum og talaði endalaust um hvað það yrði nú gaman um kvöldið en náði með minni snilld að hold it in;0). Við skreyttum í danskri þemu, vorum með danska tónlist og danskt salat (allt svo allt sem var í því er einnig hægt að finna á danskri grundu), nokkrar cosmopoletean bollur þar sem síðasta blandan var í 60 % vodka og svo var í boði súkkulaðihúðuð jarðarber. Það var alveg rosalega gaman hjá okkur. Ég lét svo vel af stjórn (þ.e. Önnu Huldar) og fór hvað eftir annað á barinn með henni þegjandi og hljóðalaust að taka skot sem ég geri nb aldrei að ég varð út úr kortinu og bað leigubílstjórann að skutla mér á 4 mismunandi heimilisföng áður en ég ákvað hvað af þeim væri ''the destination''.

Kristían Mar guðsonur minn varð 1 árs gamall prinsalingur.

Ég gaf foreldrum mínum loksins tivoli útvarpið sem mig hefur langað til að gefa þeim í 2 ár eða eitthvað því um líkt. Ég var svo spennt þegar þau voru að opna það að ég réði mér varla að kæta. Gamla settið var líka svona nett ánægt með herlegheitin. Var bara nánast ekki slökkt á því næstu sólarhringanna enda soundið frábært og hátalarnir mörg hundruð vött...... nei nú er ég kannski aðeins að tapa mér. Ég bað þess eins að hvíta sony útvarpið færi á helv hauganna.

Ég og Halla Jónsdóttir Junior fórum saman á mamma mia sing a long og það svar svo geggjaðslega gaman að það hálfa var yfirdrifið. Ég fékk gæsahúð og allt þegar 800 manns hófu upp rauns sína. Manni leið bara eins og á tónleikum.

Keypti mér flakkara og fór með tölvuna mína í viðgerð. Hefur aðeins verið á stefnuskránni í eitt ár.

Ég fékk illilegt ''raunveruleika tékk" eins og ég kýs að kalla það þegar mér fannst ég gjörsamlega standa í stað í lífinu. Fæ þau einstaka sinnum og vanalega þegar ég hef fengið stórar fréttir. Ég áttaði mig allt í einu á því að ég ætti ekki íbúð og skuldaði því ekki margar millur, ætti ekki bíl og pirraði mig því ekki yfir tryggingunum, ég ætti ekki mann til að rífast í, ekki tvö börn og væri þar af leiðandi engann veginn inn í dagmömmumálum og fannst það allt í einu fáranlegt. Ekki það að ég sé að segja að fólk sem er búið að þessu lifi eitthvað verra lífi, alls ekki. Ég er bara að reyna að gera þetta pollýönnulegt fyrir sjálfri mér. 27 og 1/2 og hefði nánast ekki áorkað neinu af því sem vinkonur mínar væru búnar að í lífinu. Svo staldraði ég við um stund! Ég á kannski ekkert af þessu en hef í staðinn fengið svo ótal margt annað sem lífið hefur upp á að bjóða. Ég fór til útlanda og bjó þar í ár. Ég var laus og liðug og fór norður í skólann og get farið allt án allra skuldbindinga. Ég þarf ekki að hugsa mikið upp peninga því ég hef bara sjálfa mig til að hugsa um og engar stórar skuldir á bakinu. Ég get hoppað til útlanda þegar ég vill. Ég get djammað þegar ég vill. Ég lifi mínu lífi kannski allt öðruvísi heldur en ég gerði annars. Ég ætla líka að lifa mínu lífi þannig að í staðinn fyrir að horfa á allt það sem aðrir eiga þá ætla ég að lifa mínu lífi þannig að einn daginn þá er ég búin að eignast allt það sem aðrir eiga og gera líka svo miklu meira.

Þar kom sá tími að mér fannst ég verða að fullorðnast og ákvað að nú væri kominn tími á núllun. Ég hef ákveðið að núlla mig í drykkju, núlla mig í nammi, núlla mig í neyslu (peninga, ekki það að ég sé í annari neyslu) og núlla mig í karlmönnum enda búin að date-a nóg upp á síðkastið, verst að það eru ekki allt sömu mennirnir. Nei 6 vikur og þá er það búið! Það besta við það er að þeir heita líka allir sömu nöfnunum sem ætti að einfalda hlutina en vinkonur mínar hrista bara hausinn á sér yfir Jóni A eða B eða C. Þetta eru hvort eða er allt sömu rugludallarnir. Núllunin gengur síðan bara eftir atvikum.

Í forgangsröðinni sem ég ætlaði að gera um helgina var það að blogga eitt af því, ég var bara svo upptekin að því að liggja í leti að mér varð nákvæmlega ekkert úr verki. Ég ætlaði að skrifa ástkærri frænku minni í Danmörk ekta handskrifað bréf sem ég nánast sver fyrir að ég muni gera áður en ég legg höfuð mitt á koddann. Einnig ætlaði ég að skrifa elskulegri fjölskyldu minni í Ameríku tölvupóst og Siggu minni í DK sem ég hef ætlað að gera daglega svona síðasta mánuðinn eða svo. Hvert fór skipulaggningin ég bara spyr???

Eins og er, er ég stödd í Sandgerði og verð hér með annann fótinn næstu 2 vikurnar. Hér ætla ég ekkert að gera annað eins og ég sagði við systur mín en slaka á, horfa á downlodaða þætti og liggja í baði. Kannski ég sinni aðeins börnunum, eldi, þrífi og þvoi þvott eða ræð mér kannski bara heimilishjálp? Ég verð kannski búin að henda inn nýju bloggi í lok mánaðarins.... kannski.

Eva steppa

Óóó hann Ágúst;0)

2008-08-11T14:24:00.012Z

Ágúst er kominn, fallegur og fjörlegur sem aldrei fyrr.

Hvað gerist markvert í lífi 27 ára gamallar stúlku á einum mánuði?

Gellozpíkudjammið var haldið í sjöunda skiptið með pompi og prakt á þeim merkisdegi 08.08.08. 18 stykki skráðu sig að þessu sinni. Við hittumst í kokteil/kampavíni á Lindargötunni og fórum svo á Hereford í 3 rétta máltíð, humarsúpu, naut, heita súkkulaðiköku og fullt fullt af áfengum drykkjum að sjálfsögðu. Þetta var nú líka eiginlega kveðjupartý fyrir Guðrún Dúfu mína sem er nú flutt til DK. Vá hvað ég á eftir að sakna hennar. Stelpurnar mínar splæstu á mig herlegheitunum í ár fyrir alla planlegginguna, svo yndislegar þessar elskur. Eftir að allir voru saddir og sælir var aftur haldið á Lindargötuna þar sem beið okkar sem komum heim í seinna hollinu óvæntur glaðningur;0). Þar var partýast til klukkan rúmlega 02 og þá var haldið í bæinn með nesti í 2 lítra flöskum takk fyrir takk! The place to be var Apótekið enda þarf þessi föngulegi hópur sitt pláss! Við áttum þann hluta staðarins sem við plöntuðum okkur á. Þar gerðist margt og mikið sem ekki verður upptalið á þessu bloggi en þar komu þekkt og óþekkt andlit við sögu:0). Þar var tjúttað fram undir morgun og fréttist að síðasta manneskja hefði komið heim um kl 07. Ég sást á leiðnni upp Hverfisgötuna, maður er nú alveg orðin óttalaus. Ég var þó með karlmann mér við hlið, vænan og myndarlegan pilt en var hreinlega að bjóða upp á að láta hann rjúka í mig því dólgurinn í mér í glasi er ....... still here! Sá á eftir að taka sveigjinn ef hann á eftir að sjá mig aftur. Maður getur ekki alltaf verið jafn yndislegur og frábær eins og maður er þegar maður er edrú en ég held ég verði samt að fara að finna mér annann tíma því annars geng ég sennilega aldrei út. Bíddu bíddu, nei, þetta er nefninlega það sem þeir vilja, að maður sé nógu andskoti leiðinlegur og þá límast þeir við mann eins og mý á mykjuskán. Hann er því sennilega að hafa upp á símanúmerinu mínu as I speak . . . . .
Hressar á Apótekinu

Sætar í sívinsælu klósettpartýi á Lindargötunni

Að borða á Hereford

Fór í hið árlega roadtrip með Önnu Huld. Að þessu sinni var það suð-vestur hornið sem varð svo heppið að njóta návistar okkar. Hvalfjörðurinn, Svínadalur, Borganes (urðum að kíkja á victoriu secret) Borgarfjörður, Húsafell, Barnafossar, Reykholt og Deildartunguhver. Kíktum á Thelmu, Stulla og litlu draumdísina og enduðum svo í frábærum mat hjá Nonna, Nency og co. Að sjálfsögðu var stuð hjá okkur eins og alltaf enda þræl vanar að taka myndir af hvor annarri á hverjum stað ásamt sjálfsmyndum við og við. Við finnum okkur ætíð eittvað til að hlægja að enda varla skemmtilegri félagsskap hægt að finna. Einnig erum við ekki feimnar við að varðveita barnið í sjálfum okkur með allskyns leiðum. Þessi ferðalög klikka aldrei. Vona bara að Anna Huld taki frá einn dag þegar hún kemur heim á sumrin til að við getum haldið þessari hefð okkar áfram. Það er allavega búið að plana Ak-hitting í bústað að ári.

Við Anna Huld í roadtrippinu

Alltaf að varðveita barnið í okkur

Írskir dagar komu og fóru. Einir af þeim bestu sem hafa verið og Lopapeysan var bara snilld. Gelloz gerði sér sérstaka boli fyrir atburðinn enda er þetta nú bara farið að verða svona eins og semi útihátíð. Ég var með 6 næturgesti. 5 planaða og 1 óplanaðan sem við Soffía pikkuðum upp á heimleiðinni. Það er ótrúlegt hvað hjúkkur eru aumingjagóðar.

Létum gera boli fyrir írska daga og tókum okkur svona líka vel út

Alltaf stuð á Lopapeysunni. 1/6 af the gelloz crew

Ég skellti mér á heimaslóðir síðast liðinna 5 ára, a.k.a. Akureyri city. Fór í helgarferð með þeim Erlu Þóru og Brynhildi. Gerði mér lítið fyrir og flaug eftir vakt á föstudegi og stelpurnar pikkuðu mig svo upp á flugvellinum. Sú helgi var bara skemmtun út í eitt, hitti fullt af skemmtilegu fólki og djammaði feitt. Plan A, B og C var krufið til mergjar og hvað þessa helgi varðaði var farið eftir plani C þó að plan A og B hafi alveg verið í umræðunni;0). Hlakka til að fara í næstu ferð í haust til Erlu minnar sem er því miður bara alein eftir því við allt hitt skemmtilega fólkið er komið á suðurhluta landsins.

Á heimaslóðum a.k.a. kaffi Ak

Fyrsta skóflustungann var tekinn af sumarbústaðnum í fyrirheitnalandinu. Einnig er búin að grafa fyrir rotþrónni og tók ég að sjálfsögðu til hendinni í þeirri lotu og hef þannig lagt mitt tvisvar sinnum af mörkum við byggingu ættaróðalsins.

Fór á djammið í Reykjavík í fyrsta skipti í hálft ár en hafði þó engu gleymt og
ó.m.g. hvað ég er búin að missa úr mikið. Ísland er þá ekki land of no good man.

Lagðist inn á sjúkrahús í 3 sólarhringa eftir að hafa verið þreytt, slöpp og með svima í nokkurn tíma. Var farin að leggja mig í upp í 4 klst á daginn, búin á því eftir að hafa fengið gesti og hafði enga djammlöngun (það þarf náttúrulega að fylgja sögunni!). Fékk smá járndúndur og elskulega stera og er búlduð og frísk sem aldrei fyrr. Ég kann ekki að liggja á sjúkrahúsi og fannst ég engan veginn vera nógu veik til að vera þar. Fjölskyldan mín var samt hæst ánægð með þetta allt saman og hefði sennilega borgað undir borðið fyrir að fá að halda mér þarna lengur því þau höfðu bara sjaldan séð mig jafn afslappaða enda hvað er hægt að gera á sjúkrahúsi??? Reyndar var ég svo heppin að hún Kristín Edda ól þar son degnum fyrir innlögn mín og var ég hjá þeim daga og nætur eða nánast. Ég notaði líka ætíð klósettið við endann á ganginum því þá gat ég labbaði aðeins auk þess sem nánast enginn notaði það og hentaði vel pjattrófunni. Ég var líka svo heppin að þekkja nánast allt staffið á deildinni sem gat öðru hverju litið við og stytt mér stundir og fá fullt af gestum sem ég gat fylgt inn og út af deildinni svona til að gera eitthvað.

Ég fékk allt sem ég bað um á kjörárinum mínu. Byrja á hjartadeild 14 G í september, fer svo á barnaskurðdeild í janúar og enda á vöknun Hringbraut í maí. Ég er líka svo lukkuleg með þetta allt saman. Mig langar samt ekki alveg að hætta á sængurkvenna þannig að ég ætla að taka kannski einhverjar vaktir þar í mánuði.

Það sem er næst á dagskrá er að ég flyt út af Lindargötunni í næstu viku, ½ upp á Skaga og ½ í herbergi í Drápuhlíð (með Báru minni og Silju vinkonu hennar) og verð þar í mánuð. Svo verð ég í Sandgerði í 2 vikur og Skaganum í 2 vikur. Mun svo flytja inn í íbúð í RVK ekki deginum seinna en 1. nóvember þar sem ég ætla að búa eins og allavega eina mennska meðgöngulengd. Mig langar svo ekkert að fara úr Reykjavíkinni enda hlakkar mig óendanlega til haustsins í borginni; roksins, rigninganarinnar og fjúkandi stráka;0). Hef góða tilfinningu gagnvart vetrinum.
Styttist í menningarnótt og ég ætla að taka station helgi þá. Svo er bara að kveðja hana Önnu Huld mína síðustu helgina í ágúst og þá þýðir ekkert hálfkák. Danska reglan mun standa! Vá hvað ég á eftir að sakna hennar líka.

Í september byrjar svo nýr kafli í lífi þessarar 27 ára gömlu stúlku sem hér um ræðir.

Eva dólgur

Lykillinn af Hótel Framtíð

2008-07-03T21:16:00.004Z

Hu hmmm... ekki orð meira í væmni enda er er ég búin að vera svo reið upp á síðkastið að væmni er ekki til í orðaforðanum mínum þessa daganna. Þegar kemur að mikilvægum dögum í lífi mínu þá vil ég ekki að neitt sem ég geri í kringum þessa mikilvægu daga geti haft áhrif á ánægjuna sem af þeim hljótast. Maður er víst ekki alvitur. Maður á það nefninlega til að verða heyrnaskertur og sjóndapur stundum og tímasetningin er náttúrulega stundum bara djók. Þegar öllu er á botnin hvolft þá eru það karlmenn sem vanalega setja allt á annan endann. Lillar litlir eymingjar? Þessi kynflokkur er náttúrulega bara vankaður nánast eins og hann leggur sig. Ég fór til Danmerkur með allt annað hugarfar en einhver sem stundað hafði hamingjuhegðun upp á síðkastið þrátt fyrir að ekkert sem ég hafi gert hafi orðið valdurinn af því að hamingjuhegðun mín var stöðvuð. Ég sagði í upphafi árs að í ár ætlaði ég bara að hugsa um sjálfan mig. Sumir hlutir gleymast fljótt og fyrr en varði þegar líða tók á árið kom Florence Nigthingale syndrome-ið upp í mér (blessuð sé minning hennar). Það er víst ekki hægt að bjarga heiminum. Sumir hafa klárlega ekki gleymt að hugsa um sjálfan sig og þá ekkert nema sjálfan sig! Ég lagði upp í ferð sem mér fannst alltaf frekar lala en fannst ég samt vera að playing it save. Ég get haft rangt fyrir mér og á ekki erfitt með að viðurkenna það. Einhverstaðar á leiðinni missteig ég mig hrapalega og rankaði við mér í holu þar sem það var meira að segja búið að moka fyrir mig smá skít og drullu og blautri í þokkabót. Ég held að það muni ekkert koma mér á óvart framvegis. Ég grét meira að segja nokkrum tárum um daginn af reiðinni einni saman. Ekki í eina einustu sekúndu yfir aumingjanum sem það varðaði heldur vegna stoltsins sem einhvern veginn og óskiljanlega varð brotið. Þegar ég kem heim frá DK sé ég hvar búið er að moka yfir holuna og að lífið hélt áfram. Illa var þó fyllt ofan í hana og ekki af neinum fagmönnum heldur. Þegar fólk sem skiptir mann máli daglega virðist hafa hoppað ofan í holuna getur maður ekki annað en hugsað sig tvisvar um hvernig því datt í hug að fara þangað ofan í. Ég held að fólk gleymi svo oft að hugsa outside the box og setja sig í spor annarra. Daginn fyrir útskriftina mína, sem var mér mjög mikilvægur, sá ég ekki fram á það hvernig ég gæti farið í gegnum hann án þess að hugsa um hræsni, lygi, virðingaleysi og niðurlægingu. Að fara frá því að halda að manni hafa þótt vænt um einhvern sem maður fer niður í að fyrirlíta og það ekki af ástæðulausu og hleyp sko ekki að neinu. Ég hef alltaf sagt að ég vilji ekki lita líf mitt með svoleiðis fólki. Fólk sem fellur niður af stallinum hjá mér kemst aldrei þangað aftur. Það sem maður getur látið hafa sig að fífli. En jæja, ég gat átt daginn minn skuldlausan og án óþarfa áhyggja og þakka ég góðum genum frá báðum foreldrum mínum sem færðu mér þrjóskuna stax í vöggugjöf. Einhverstaðar í fjaska heyrði ég Barry White syngja “What a wonderful world” sem hún er. Við bara gleymum því stundum. Stundum eru orð einfaldlega óþörf.

Yfir í annað og skemmtilegra. Ég er flutt inn að hluta til á Lindargötuna. Ég flutti inn helminginn (þ.e. föt, skó og snyrtidót) þegar klukkan sló miðnætti þann 18. júní eftir fyrstu vakt mína sem hjúkrunarfræðingur og það á 95% stórhátíðarálagi. Já lífið er hart! Ég tók mér video og allt og ætlaði nú aldeilis að hafa það huggulegt svona fyrsta kvöldið mitt (eða nóttina). En þegar ég kom inn var allt breytt frá því sem áður var. Það var svo sem allt gott og blessað en ég er ekki mikið fyrir breytingar allavega ekki breytingar á gömlum stað. Ég fór því í það þarna eftir miðnætti að rútta öllu til ein og óstudd, setja allt í sömu horfur og íbúðin var í síðasta sumar, flytja eins og tvö borð inn í geymslu og svona. Þegar ég svo loksins henti mér upp í sófa geggjað spennt yfir myndinni sem ég tók þá steinrotaðist ég bara og ég veit ekki einu sinni hvernig myndinni byrjaði takk fyrir takk. Þar voru 650 krónur sem ég sé aldrei aftur. Ég fór svo í kjallarageymsluna sem ég er með í láni og sótti innbús punt á s.l. mánudag. Puntaði svo eftir kvöldvaktina á þriðjudaginn til kl 04:00. Það má orða fluttningana mína sem næturfluttninga. Það er svona svart-hvíta inn-bús-þemu í sumar þannig að ég var eingöngu að leita af ákeðnum hlutum en gerði það þó pent og losaði eins og alls 2 kassa af eins og 15 stk. Var ekkert að fara í stór tiltekt. Ég vill bara hafa þarna smá piece of me, þetta er nú heimili mitt. Ohhh hvað ég elska að búa í miðbænum á sumrin. Allt svo æðislegt og frábært. Er búin að fara á kaffihús 5 sinnum og hitta fullt af skemmtilegu fólki sem ég sé allt af sjaldan. Hef ekki séð Guggu og Jóa en allt er á sínum stað. Pólverjarnir á móti mér. Fáfnir í allri sinni dýrð. Austur-Indía fjelagið. The whole gang is here.

Fyrir viku síðar vissi ég ekki hvort ég átti að stíga í hægri eða vinstri fótinn. Þetta var farið að valda mér virkilegu hugsarangri, svo mikið að ég er farin að hugsa um framtíð mína (næsta vetur) að það var farið að halda fyrir mér vöku um nætur. Svo var eins og ég fengi hugljómun. Ég ákvað að vera áfram í Rvk og vinna á LSH Hringbraut. Það var hvort eða er alltaf stefnan upphaflega. Vinnan mín á sængurkvenna er yndisleg en mig langar að skoða mig aðeins um. Mig langar svo að taka svokallað kjörár sem felur í sér að vinna á 3 deildum í 4 mánuði.
Ég ætla sem sagt að vinna hérna heima í eins og ár og borga skuldir og jafnvel safna smá pening ef að ég næ að ná-nastast eitthvað. Því það eru þeir nýsku sem eiga auranna ég hef komist af því. Þegar það er búið og gert ætla ég að flýja af landi brott, þurrka allt og eiga ferska byrjun á vit ævintýranna í Danmörku eða Skotlandi! Það skal nákvæmlega EKKERT stoppa mig.
Nú er bara að huga að íbúðarmálum og þar eru kröfurnar ekki litlar því ég ætla sko ekki að hokra í holu fyrir 100.000 kall á mánuði. Nei ég ætla að hafa það gott og ekki borga krónu meira en það sem ég ætla að borga því Crish Brown segir að ég gæti allt eins fengið allt sem ég vill. Ég er hér með löggst á bæn:0). Eigum við eitthvað að ræða nýja lagið hans Krissa, "Forever". Hvernig getur maður bara setið kyrr??? Ég stend upp og hækka græjurnar í botn;0).

........ Það er ljós við enda ganganna. Já hví segi ég það? Jú ég er búin að taka ákvörðunina! Og ég er að fá vöxtinn minn aftur. Andlit mitt hefur enn kjálka, ég hef eignast mitti aftur og það glittir í línur sem móta magavöðva. Fötin mín límast ekki lengur við mig og ég kemst í gamla jakkanúmerið mitt aftur í vinnunni og gott betur en það. Hver segir svo að sterar séu ekki sexý?
Ég er búin í klippingu. Loksins. Komin með topp aftur eftir 12 ár og ljósi síðu lokkarnir fengu að fjúka! Get ekki séð annað en öllum lítist vel á þessa breytingu. Er einnig orðin aðalstyrktaraðili TIGI varanna. Bara hluti af lagfærinur á veiðarfærðum allt svo. Ég hef siglt báti mínum í land. Lagt árar í bát. Dregið inn net. Dregið inn öngulinn. Nú hefst bara lagfæring og endurnýjun á öllum veiðarfærum fyrir næsta tímabil. Hann er nefninlega úti á sjó hinn eini sanni. Hvernig veit ég það? Nú því að það hefur einhver sent hann þangað og þegar hann kemur til baka þá verður hann orðinn af manni. And how am I soooo single?

Nú eru það bara Írskir dagar um helgina og svo ætla ég að taka flugið um þar næstu helgi til the lovely Akureyri. Hlakka svo endalaust til.

Þessa daganna vakna ég stundum með fiðrildi í maganum. Bara svona af því að það er sumar;0).

Eva Ljósleiðar

Ps. Næsti pistill verður um Danmörku og svo á ég ennþá eftir að koma með tvö krassandi pistla frá New York.

Allir hlutir taka enda

2008-06-28T22:44:00.013Z

Blíðustu brosir sólin hrein

Björkin ilmar, hrífur menn.

Fundið hefur frjóa grein

fiðrildi sem leitar enn.

Þetta samdi hann Jón bróðir minn til mín í tilefni stór dagsins.

Hjá Akureyrarkirkju

Hjá Íslandsklukkunni.

Í Kjarnaskógi

Verðlaunahafarnir, nýjustu góðvinirnir með rektor

Allar orðnar hjúkkur

Ég vaknaði kl 08:00 stundvíslega að morgni 14. júní. Ég leit út um gluggann og sá hvar Eyjafjörðurinn var spegilsléttur, mættur í sparifötinn og fallegri sem aldrei fyrr. Frú Sól heilsaði mér með björtu brosi. Í faðmi fjölskyldunnar gerði ég mig tilbúna fyrir stóra daginn.

Útskriftin var kl 10:30 og gekk alveg eins og í sögu. Stelpan var nr. 9 í röðinni að útskrifast af 328 þannig að þetta var bara ljúft. Gat slakað á það sem eftir var athafnarinnar eða svona næstum því. Stelpan fékk nefninlega verðlaun frá góðvinum HA fyrir góðan námsárangur, félagsstörf og óeigingjarnt starf í þágu HA:0) og rosalega ánægð með það samt ekki ánægðari en pabbi held ég. Eftir það tóku við myndatökur. Myndatökur af útskriftarhópnum, heilbrigðisdeild, hjúkrunarfræðiskor, okkur sem fengum verðlaun ásamt rektor (maður er allstaðar í innsta hring, ég sver), lokaverkefnishópnum (mínus Rebekku sem var einhverstaðar að mammast). Svo tók ég Gústa og pabba með mér á bestu staðina mína á Ak. Akureyrarkirkju, Háskólann og Kjarnaskóg (gleymdi ListigarðinumL). Það var loksins komið að því að mynda mig í trjágöngunum mínum flottu sem ég er búin að dást af í 5 ár. Því miður þá fann ég þau ekki (get guðsvarið það að Nonni í Mánarblóm hefur komið með sögina og sagað þau niður eða eitthvað?) og endaði á því að ganga 2 km hring í splunkunýju skónum mínum sem ég var að vígja með pabba gamla og Gústa hælsæri í eftirdragi. En eins og sagt er. “Gangan” göfgar manni og manneldismarkmið segja 30 mínútna hreyfing á dag og maður er ekki nýútskrifaður hjúkrunarfræðingur fyrir ekki neitt. Ekki það að ég hafi svo gert að sári mágs míns þegar heim var komið enda get ég ekki gert allt svona nýútskrifuð. Eftir þetta var svo bara rólegheit með famelíunni í nokkra tíma í þessu líka splúnku nýja og fína húsi sem við fengum leigt.

Gestirnir fóru svo að streyma að á mínútunni 18:00 þegar partýið átti að hefjast. Það var bara nokkuð margt um manninn. Tæplega 30 manna grillpartý sem mér fannst alveg passlegt. Við gerðum heitapottsyfirbreiðsluna að veisluborði og skreyttum eins og okkur fjölskyldunni er lagið. Allir voru sammála um að maturinn (grill og meðlæti og léttvín með;) hafi verið alveg unaðslega góður enda var hann algjört lostæti. Í eftirrétt var svo kökur, ís, ávextir og gott kaffi, svolítið sætt og seiðandi. Alveg ekta sko.

Ég fékk FULLT af rosalega fallegum gjöfum og er ennþá að fá gjafir. Ég veit samt ekki hvort að mamma og pabbi eru jafn hrifin og ég þar sem að þetta stóð allt á stofuborðinu í nokkra daga eftir heimkomu einfaldlega af því að það er ekkert pláss fyrir þetta á heimilinu. Er samt sem áður búin að planta ýmsu sem ég fékk hér og þar. Hér kemur það: Rosendahl skál og karöflu, rör-kertastjaka eins og mig hefur alltaf langaði í (enda endalaust hægt að breyta honum), utanlandsferð (sem búið er að fara í reyndar), Willow tree engil, styttu, gjafabréf, leirlistavek, iittala vínglös, Ritzhenhoff glas, Cintamani peysu, sængurverasett, bol, hjúkkuúrið, Stóra Sia engla, Marimako salatáhöld, málverk, eyrnalokka, tvö armbönd (annað sérsmíðað) og einnig sérsmíðað hálsmen, hringinn minn sem ég varð ástfangin af í Kringlunni forðum daga, Dolce and Gabbana úr og Tous handveski. Svo fékk ég líka fullt af blómum.

Þegar að líða tók á kvöldið fóru gestirnir að halda heim á leið vonandi saddir og sælir en við vorum þó nokkur eftir, allt svo unga fólkið í góðu glennsi og Hulda bættist í hópinn. Plötuðum meira að segja Nenna og Nancy í spiladrykkjuleikinn með sérsömdum reglum sem ég held reyndar að mágkona mín hafi séð mikið eftir því hún reyndi hvað ofan í annað að svinda og koma sér hjá drykkju en var vöktuð því meira fyrir vikið. Eftir klukkutíma-bið eftir taxa löbbuðum við í bæinn og pikkuðum upp ungan dreng sem var að koma af slysó. Já hvar pikkar maður þetta ekki upp???

Það var sannkölluðu stöppuð Akureyrísk þjóðhátíðarstemmning í bænum þetta laugardagskvöld. Skemmtistaðirnir máttu þó eiga það að þeir hleyptu inn í hæfilegu magni og reglulega var spurt um skilríki. Við rétt rákum nefið inn á Amour en fórum svo á kaffi Ak. Það hittum við X-Akureyrarskvísurnar eldhressar líka eftir reunion. Það var dansað og drukkið til lokunar og endalaust gaman. Þá var haldið í nætursöluna, Tikk takk og Ráðhústorg. Ég þurfti hins vegar að fara í smá erindagjörðir og hitta Jóhannes frænda minn;0). Við héldum svo sælar og glaðar heim á leið rúmlega 06:00 eftir að hafa fengið heimboð hvort sem um var að ræða tveggja manna eftirpartý eða sjö manna. Við kusum hins vegar að fara í fjögura manna sem varð eiginlega að þriggja manna. Flókið?
Ég lagðist svo á koddann með enn einn af Mínum frábæru dögum í minningarkassann.

Kærar þakkir til allra fyrir að gera daginn minn einstakan. Sérstaklega vil ég þakka fjölskyldunni minni fyrir alla hjálpina;0). K&K.

Eva útskrifarbarn

Dagur eins og sá í dag

2008-06-14T08:25:00.000Z

Í dag er einn mikilvægasti dagurinn í mínu lífi. Dagur þar sem að draumur rætist. Hluti af draum sem ég hef dreymt um síðan ég var 12 ára gömul.

Góð viska er eitthvað sem maður heyrir, lærir og ber alltaf með sér. Sú viska sem maður kýs sem þær/þá bestu fylgja manni alla ævi.

Þegar ég geng aftur til sætis míns í dag er mikil viska sem ég mun fylgja með mér. Viska sem ég hef lært og stundað síðastliðin 4 ár. Viska sem ég mun tileinka mér alla ævi.

Einu sinni sem lítil stelpa hugsaði ég alltaf um hjúkkur sem þessar góðu konur sem gátu huggað og læknað þá sem voru veikir. Ég fór út í nám mitt með það að leiðarljósi að ég hefði eitthvað til þessa bruns að bera. Ég trúi því að með vitneskju, hjartagæsku og hlýju takist mér að hjálpa fólki, lækna það og hugga með orðum mínum og gjörðum vonandi alla ævi.

Vona að það fólk sem ég get látið líða betur muni tileinka sér visku mína og orð mín, hlýju og það sem ég get gefið því. Ég muni því skilja eftir örlítið spor í hjarta þeirra eða sál og það hugsi til mín einhverntíman. Kannski einhverntíman í gegnum alla þeirra ævi.

Að orð eins og frábær, góð og yndisleg hljómi áfram í eyrum mínum sem staðfesting þess að það sem ég sé að gera geri ég vel og af heilum hug. Þau fái vonandi að heyrast alla ævi.

Ég vona að sá áhugi, neisti og kraftur sem ég ber til þessa starfs sem mér er að hlotnast í dag fylgi mér nú sem og alla mína ævi.

Því ég dag verð ég hjúkka:0).

Eva Hjúkrunarfræðingur

Loftin blá

2008-05-31T13:05:00.003Z

Vitur maður sagði eitt sitt: "Endir á einhverju er bara byrjun á einhverju betra". Addison Shepard sagði einnig: "Maður fær ekki ótakmörkuð tækifæri í lífinu" sem mér finnst jafnframt vera rosalega góð speki.

Punktafærslur eru greinilega í tísku þessa daganna.
Var með Kristían lasarus meðan mamma hans þurfti að fara til Reykjavíkur. Hann var nú voðalega góður þetta ljós þrátt fyrir að vera veikur. Vildi bara kúra í fanginu á mér sem var nú voðalega notalegt.
Fór í manicure og pedicure til Hrefnu.
Fór með bílinn minn í skoðun sem fékk sko grænasta ljósið á staðnum!
Fór upp á LSH og skrifaði undir stafssamninginn minn fyrir sumar og tjattaði aðeins við Eddu Birnu mína.
Fór svo með næsta flugi norður á Akureyri. Ohhh hvað það var gott. Gunnhildur kom og sótti mig og vorum við að rúntast. Jarðskjálftinn kom sem ég var nú ekki mikið vör við. Var bara í Húsasmiðjunni á Akureyri á kafi í búsáhaldadeildinni. En innanstokksmunir í herberginu mínu fengu að finna fyrir því 3 styttur brotnuðu (ein mér mjög kær) og ein postulínsdúkka féll fram af kletti nánast (meira kannski svona glerskápnum mínum). Svo hitt ég Karó þegar hún var búin að vinna, unnum að kynningunni og horfðum svo með Baddy á tvöfaldan lokaþátt af Grays sem ég sofnaði yfir... surprise surprise! Sú hefur aldeilis verið þreytt.
Kynningin í gær gekk vel og þrátt fyrir slatta af stressi var þetta rosalega gaman en ég trúi því varla að þetta sé ALLT búið og við eigum bara eftir að fá skírteinið sem gerir þetta allt þess virði. Bekkurinn fór svo saman út að borða í gærkvöldi á La Vita e Bella en við Rebekka og lubba litla 2 vikna fengum okkur bara drykk og héldum svo út á flugvöll til að ná fluginu suður. Ég kvaddi stelpurnar samt með smá trega því mig langaði svo að djamma með þeim um kvöldið:(. Lubba litla var svo bara voða góð í vélinni svaf bara hjá mömmslu sinni. Það verður samt bara gleði þegar við hittumst allar 14. júní. Við gátum þetta allar stelpur.

Nú er komin laugardagur. Klukkan er langt genginn í 14 og bíðum við bara öll eftir því að bíllinn komi að sækja okkur til að skulta okkur út á völl því DK er á næsta leyti. Eftir sólarhring verð ég stödd í sveitasælunni í Billund með bók í hönd og nýju frence pedicure táslurnar mínar upp í loftið. Ég hlakka samt mest til að versla;0). Já fíknin er erfið. Spáin segir 16 stiga hita og heiðskýrt eins og er. Gott gott. Ekki má líka gleyma því að mér finnst fallegustu karlmenn í heimi búa í Danmörku. Snyrtilegir, mínar týpur og svo vel lyktandi að það er gjörsamlega to die for. Ekki amalegt fyrir ilmlyktarsjúklinginn. Ekkert betra en að standa í röð í H&M með fullar hendur fata með sætan vellyktandi mann fyrir framan sig;0).

Annars gafst ég upp á celebunum eftir að Lance Bass kom út úr skápnum og Wentworth Miller er nánast allaf á leiðinni. Matthew darling barnaði svo bara drusluna sem hann hélt fram hjá mér með. En það er alltaf von og ég hef eignast nýjan leynikærasta sem ég er hreint út sagt ástfangin af. Ég er allavega að komast nær honum. Ég kalla hann bara Stjána minn en hann heitir Cristiano og hefur lifibrauð sitt af því að sparka tuðru.

Eitt enn innlegg í reynslubankann og gullið glóir og stálið styrkist í hverjum andardrætti. Svei mér þá ef hann dettur ekki af himnum ofan því þannig einstaklingar finnast ekki á hinni sömu jörð og ég geng á. Get svo svarið fyrir það.

Eva Ferðasjúka

Ps. Kristín mín. Ég skal sko knúsa hann Ella í ræmur og rækjur. Það er eins gott að það sé merktur á honum rassinn annars veit ég ekki hvort ég þekki hann því það er svo langt síðan ég hef séð hann. Ef ég heyri mann allavega tala um verðbólgu, húsnæðismál eða pólitík þá legg ég við hlustir og geng á hljóðið;). Hann er líka alveg velkomin í slotið okkar;0). Fullt af íslensku mælandi fólki og ég tala nú ekki um blóðskylt þér.

Krísu-valta-vegur

2008-05-28T10:36:00.008Z

Framtíðin er núna . . . . .

íslensk fegurð . . . . .

Mánuður og ekki stakt orð frá mér. Greinilega komið sumar! Ég er búin að vera hérna heima á skaga í tæpan mánuð og gera sama sem ekki neitt en samt svo mikið.

Lokaverkefnið varð að lokum, eftir að hafa sleppt af henni hendinni eftir að hafa kysst hana bless 101 sinni þá var hún send með flugfrakti norður og erum við meira að segja búnar að fá einkunn frá leiðbeinandanum okkar sem við vorum líka svona hel sáttar með. Ég sagði það allann tímann að það þyrfti bara smá þrjósku og ekkert kæruleysi!
Ég fór og hjálpaði Önnu Þóru minni í húsinu hennar. Kíttaði, skrúfaði (með vél) og bar mörg kíló af viði. Þrátt fyrir þetta þá fékk ég ekki í mig einn einasta vott til að tilkynna það að ég sé þessu starfi vaxin. Karlmannsverk var það, er og verður!
Ég hjálpaði pabba líka aðeins í bílamálum (rétt honum hluti og veitti honum selskap á ég þá við) en var þá aðalega í því að þrífa þá enda er það og hefur ætíð verið minn heimavöllur.
Hef verið iðin í morgunkaffi, brunch og hádegismat hér og þar. Ég er búin að fara þó nokkrum sinnum á kaffihúsið í margvíslegum tilgangi þó aðalega til að hitta skvísurnar. Er búin að hitta Kristínu Eddu eftir að hún kom frá DK og Önnu Ósk Hafnarfjarðarmær. Stunda einnig ýmsar heimsóknir í ýmsum tilgangi t.d. gerðist ég áskrifandi af sturtunni hennar Ellu Dóru þar sem að LOKSINS var ákveðið að taka baðherbergið á DB í gegn. Vígði hina nýju sturtu loksins í kvöld. Klárlega highlight dagsins;0).
Bý í ferðatösku og hef gert undan farin mánuð sem þoli ekki og er það allra leiðnlegasta í heimi sérstaklega þegar kemur að því að velja sér föt. Mér finnst ég þess vegna hafa verið endalaust í sömu fötunum og miðað við manneskju eins og mig sem á þá nokkra leppana þá böggar það mig meira en margan almúgan.
Hef verið of mikið á rúntinum en hann er alltaf jafn kósí. Jafnan farið nokkrar ferðir til RVK þó meira svona í dagsferðir. Er búin að fara með útskriftarkjólinn til saumakonu og hann verður með blúndum og fíneríi. Búin að kaupa í hárið. Skartið er meira en hálfnað. Þá er bara eftir að kaupa mittisborða eða belti og ekki má gleyma punktinum fyrir i-ið, Glansskónum! Dreymdi um daginn að ég hafi verið búin að gleyma útskriftinni, fattaði það þegar korter var liðið af henni. Stóð ósturtuð, með kjólinn minn suður á landi og ekki einu sinni með tíma í greiðslu. Hlýtur bara að vera happa;0)
Hef hangið meira en góðu hófi gegnir á Mörkinni og síðasta helgi fór alveg með það á alla kanta. Á sennilega ekki afturkvæmt þangað í góðan tíma.
Fór norður árla laugardagsmorguns, tæmdi íbúðina, þreif og keyrði aftur heim og tók allt heila klabbið um 14 klst. Júlli frændi var svo góður að lána bestu stelpunni einn úr flotanum.Verð að játa að það var smá tregi og söknuður sem fylltu hjarta mitt þegar ég lokaði dyrunum á íbúðinni minni í hinsta skipti. Þar urðu kaflaskipti.
Ég er kannski búin að gera minnst af því að vera heima hjá mér en ég get nú ekki verið að venja foreldra mína á það þar sem ég er að flytja út væntanlega for life eftir um hálfan mánuð. Byrja í borginni til lok ágúst/byrjun september og síðan veit ég ekki neitt. Ég hef aldrei á ævinni verið jafn óákveðin með neitt. Manneskjan sem er vanalega með ALLT SITT Á HREINU! Er að upplifa hina verstu quarter life crises. Ég veit ekkert hvað ég vill. Vil ég búa hér á Skaganum eða í Reykjavíkinni. Hef ég efni á að búa ein hvort sem er hér eða þar? Hvar á ég að vinna? Handlækningu? Barnasviði? Svæfingu? Hjartadeild? Hvenær ætla ég að flytja út? Svona get ég haldið endalaust áfram. En ólíkt flestu öðru (þá meina ég að taka einn dag í einu sem ég hef reyndar aldrei getað tamið mér) þá er þetta eitthvað sem krefst ákvörðunar og það sem fyrst. Þegar kemur að stærstu spurningum lífsins þá er enginn sem getur svarað þeim fyrir mann og enginn handbók til að fletta upp í. Jafnvel google hefur ekki svar á reiðum höndum.

Núna er ég mjög mikið að hugsa um fortíð, nútíð og framtíð. Hvað veldur því t.d. að sumt fólk snertir hjarta manns meira en aðrir og eiga jafnvel alltaf smá hluta af því þó að samskiptin séu nánast enginn. Ég talaði um hlutverk okkar í lífinu fyrir ekki svo löngu síðan. Það sem ég er að hugsa núna er um fólkið sem við hittum á lífleiðinni og sama hversu langt um líður eða hvernig samskiptunum hefur verið háttað; Stór eða smá, löng eða stutt þá finnur maður alltaf eitthvað þegar maður hittir það aftur. Mér dettur þetta í hug því að ég hitti stundum fólk sem ég þekkti í fjölbraut og alltaf brosi ég og hugsa til þess hvað þetta voru góðir tímar. Það er líka alltaf gefið knús, fingurkoss eða lítið blikk sem merkir: “gaman að sjá þig”;0). Við sem manneskjur höfum þau forréttindi að geta valið okkur vini. Ég tel mig hafa vandað val mitt vel enda á ég ekkert nema þá sem tróna á toppnum. Þegar kemur að fólkinu sem verður á vegi okkar á lífsleiðinni ráðum við því þá sjálf hversu mikið það snertir hjarta okkar? Hvað um þessa sem við aldrei getum gleymt þrátt fyrir að reyna það? Er þeim í alvörunni ætlaður ákveðin staður í hjarta okkar? Og þá er það 1000 dollara spurningin; Af hverju?
I miss you my Tanya. Hugsa svo oft um hana og mun aldrei gleyma henni.

Það eru ekki nema 2 dagar í kynningu á lokaverkefninu og 3 dagar í Danmörku! Þetta er allt að gerast. Ég held að það séu allir í famelíunni minni sjúkir Danmörku-skipulaggningu. Spáin er víst góð fyrir fyrstu vikuna. Það er að sjálfsögðu búið að athuga það. Ég hef aftur á móti ekki tekið mikinn þátt í skipulaggningunni þar sem ég ætlaði hvort er að er bara að hanga á ströndinni og baka mig í blíðunni svona fyrir utan að kíkja í Bilku, H&M og á djammið með Jónu Björk, Ellu Málmfríði og Siggu minni Gúmm. En you can´t have everything og þurfti ég að byrja á nýjum lyfjum sem stendur skilmerkilega á fylgiseðlinum að vegna áhrifa þeirra sé ekki æskilegt að vera í sólarljósi eða útfjólubláum geislum, nota skuli sólarvörn með háum varnarstuðli og vera í hlífðarfatnaði. Fór í fýlu í viku en í sárabætur fór ég í Söru og keypti mér hlífðarfatnað. Ég ætti því kannski að fara að setja mig meira inn í sett plan . . . Foreldrar mínir eru þó búnir að setja upp skýr mörk hvað farangur varðar í ferðinni og hafa bannaði mér að taka gáminn með. Skil nú ekkert í því þar sem meiri hluti meðlima ferðarinnar eru karlmenn og þeim nægir nú bara flugfreyjutaskan einsömul. Bjarta hliðin er þá bara að ég tek minna með mér og kaupi meira. Sú regla klikkar aldrei.

Eins og flestir vita þá trúi ég sterkt á Karma. What goes around comes around. Þannig virðist hlutunum ekki háttað hjá mér þessa dagana enda nokkuð heiðvirtur meðlimur reglunar. Ef það væri í alvöru veittur Nóbblari fyrir lífsreynlsu skipt niður í flokka þá væri sigurinn minn. Það er þó eitt gott í þessu. Þar sem að ég var búin að biðja guð og góða vætti um var að hvetja Rósu frænku í heimsókn snemma svo ég yrði nú laus við hana fyrir alla þá viðburði sem eru í þann mund að hefjast og viti menn, Rósan mætti bright and early á mánudagsmorgun eins og hún hafi nánst hangið á dyrinni. Já ef maður getur ekki fundið eitthvað til að brosa yfir þá væri nú varla gaman af lífinu.

Vinkonurnar í sex and the city tala um ISLAND of NO good MEN. Ég sagði vinkonum mínum að ég væri komin með í heila kippu. Það væri hægt að stafla þessu í farma og flytja með Eimskipt fluttningi út á ballarhaf og láta þetta dúsa þar þangað til þetta væru orðið að mönnum. Það er kannski von fyrir einhverja.

Eva Dammós

Akureyri.... Roger .......

2008-05-01T16:54:00.004Z

Úfffff síðustu dagarnir á Akureyrinni minni. Ég trúi þessu eiginlega ekki. Ég er að fara fyrir fullt og allt og kem ekki aftur í haust. Það verður skrýtið maður. Búin að pakka mestu og ég flyt heim með annann fótinn á morgun. Fékk saknaðartilfinningu þegar ég var að keyra upp Borgarbrautina í gær.... bara komin strax. Kjarnaskógur, Brynja, ljósin í Hlíðarfjalli, jólahúsið, Glerártorg, göngugatan, Gellunesti........:0( Frá og með morgundeginum þá verður þetta bara Akureyri Roger. Yfir og út!

Lokaverkefnið er nánast búið. Er í seinni yfirlestri hjá leiðbeinanda núna. Fáum það á morgun. Rumpum af lagfæringum eftir athugasemdir. Nenni ætlar að prófarkalesa um helgina með popp og kók. Við Rebba og bumbi ætlum svo að hittast á kaffihúsi í Reykjavík á mánudag og laga málvillur og svo bing bang búng, tilbúið í prentun;0). Þetta samstarf hefur nú gengið rosalega vel. Nú sé ég fríðindi þess að vera í skóla ábyrgðarlaus um neitt annað en sjálfan sig. Við gátum alltaf hist. Engin rifrildi. Enginn pirringur. Uppskeran, verkefni tilbúið 10 dögum fyrir settan skiladag;0). Núna getum við Karó farið að safna peningum og Rebba farið að strauja barnaföt. Svo bíðum við allar bara æsispenntar eftir að bumbi okkar komi í heiminn enda eigum við pínu í honum, allavega táslu.

Það er búið að vera nóg að gera hjá Evunni undanfarið. Fór að sjálfsögðu í háttinn fyrir miðnætti báða dagana um helgina. Íbúðin mín var orðin svo vanrækt að hún var bara nánast orðin eins og versta case í "allt í drasli"... nánast! Heyrði heldur ekki í Mæsu minni í 3 daga sem er eins og að heyra ekki í kærastanum sínum á honeymoon hvolparástar love you forever stiginu í viku sko. Við tölum saman upp í 3 -4 sinnum á dag. Eftir að allt var þó orðið klappa og klárt og ritgerðin samansett til seinni yfirlestrar þá áttum við tvo frídaga og ákvað ég því að slaka á. Pakka og þrífa og svona. Þrátt fyrir að eiga frídaga þá eru þeir skipulagðir frá A til Ö. Ég bauð Jonny, Balla, Erlu og Brynju í mat í gær og fæ svo Rebekku, Karó, Baddý og hina Erluna í mat í kvöld. Ætlum svo í bíó á Mc Dreamy. Ummmmm. Sætilíus bara sko.
Í fyrramálið þarf ég svo bara að vakna eldsnemma og henda dótinu í bílinn því við ætlum að hitta leiðbeinandann okkar kl 8:30, laga og svo verður bara brunað suður eins fljótt og auðið er. Það er ekki neitt slor sem að bíður mín þar því að ég ætla að fara að djamma á Akranesi (já það gerist once in a blue moon). Partý hjá Ellunni og mér heyrist mætingin bara ætla að vera nokkuð góð. Ég ætla allavega að dansa af mér rassgatið svo mikið er víst. Stelpurnar eru búnar að vera að hita upp síðan við ákvaðum þetta!
Hvað kynlíf varðar sem er nú ekki upp á pallborðinu dagsdaglega þá verður öruggið þrefallt ef það fer eitthvað að gerast í þeim málum. Ástæðan? Jú mig dreymdi nefninlega um daginn að ég væri ólétt. Kannski ekki það versta í heimi en málið var að það komu 5 menn til greina sem faðirinn! Ó já! Ef það á að gera eitthvað þá er eins gott að gera það almennilega.

Ég er búin að ætla að taka mér eina dvd diskin Evening síðan hann kom út og grenja all hressilega en ég veit ekki hversu gott það yrði svo sem. Kannski bara óþarfa peningaeyðsla þar sem ég sofna út frá öllu núna nánast. Er búin að sjá 4 og 1/2 mynd á topp tuttugu. Allt svo tvær heilar og fimm hálfar. Já ef fólk vill bjóða mér út en finnst ég leiðinleg (veit reyndar ekki hvað hálfvita manneskja það væri???) þá getur hann bara tekið með mér video. Ég gæti náttúrlega stungið upp á því líka ef þessu væri öfugt farið.
Ég er langt komin með Sex and the city, er á 3 seríu og er alltaf að læra meira og meira af þeim stöllum. Funky spunk og svona. Ég er líka búin að horfa á nýjustu þættina af Despret, Gossip og Grey´s. Er ekki ennþá byrjuð á Lipstick Jungle en hef nægan tíma.
Ég byrjaði líka á "Veronika ákveður að deyja" á sumardaginn fyrsta og ef ég get einhvern tíman verið stollt þá er það núna. Leist nú ekkert á hana í byrjun en þegar ég var komin aðeins áfram þá last fyrir næstu vikurnar. 1/3 af bókinni er búin og stelpan er komin á bls 60! Ella grét nánast þegar ég sagði henni frá þessu.

Eins og þið sjáið þá er líft mitt ekkert úper krassandi þessa dagana. Er ég bara sá engill sem ég er... svona án áfengis.

Það styttist óðum í Danmörku, 29 dagar. Famelían er líka komin með hús hérna til leigu fyrir dag ársins 14. júní. Grillpartý og léttvínsbeljur. Nú er bara að fara í að útlista dressið. Er með nokkrar hugmyndir í kollinum. Er komin með glæsta hugmynd um myndartöku víst að ég er að fá andlitið á mér til baka. Stefni á það að fara út að skokka daglega þegar ég kem heim. Stefni á það. Það er allavega effort.

Elsku Akureyri. Ég kem aftur um næstu helgi;0). Þá verður road trip á próflokadjammshelgina hérna með einhverjum af mínum bestu stelpum. Við pabbi ætlum svo að bruna 17. maí og sækja stóru mublurnar. Svo flýg ég bara eins og Dorrit og Ólafur fram og til baka á innan við sólarhring til að kynna verkefnið mitt. Já námslán. Það er lífið.

Síðasta bloggið frá Akureyri er hér með á enda.

Eva Fenito

Uppgangur lífsins

2008-04-22T09:31:00.002Z

Ég var farin að hallast að því að hlutirnir væru ekki að ganga upp í lífinu undanfarið. Ég kláraði lokaseríuna af Felicity um helgina og trúi þvi ekki enn að hún hafi valið Ben en ekki Noel! Ben; vælukjóa, sjálfselskupúka, gúmmítöffara! Rosalega fór þessi maður í taugarnar á mér og dramantíkin my god. Held að hörðustu dramadrottningar myndu nú bara kikkna á hliðina á honum. “May I talk to you for a sec” eftir að hann og Felicity höfðu rifist eða hætta saman í tíunda skipti. Meðan Noel var bara draumur í dós. Stelpur verða skotnar í Ben en ástfangnar af Noel. Ég gleymi ekki lokaþættinum af Dawsons Creek þegar það kom í ljós hvorn Joey valdi og þegar það var Paicy en ekki Dawson þá var ég í fílu í viku. Svona vegna þess hvað ég er raunveruleika fyrt þessa dagana þá skellti ég mér í bíó með Heiðdísi í gær á Deffinetly Meiby. Ég þráði endinn sem ég ávallt vill, the most happy ending. Þegar að ég hélt að endrinn væri kominn gafst ég upp á mannkyninu eða nánast, þar til það kom í ljós að þarna var enginn staður fyrir önnur tækifæri eða var það hið þriðja? Skiptir ekki máli (eins og Avril Lavine vinkona mín segir: Sencond changes never last cause people never change!) því þarna í blálokin kviknaði ljós í enda ganganna og endrinni var minn;0). Loksins.

Við kláruðum að skila fyrstu skilum á lokaritgerðinni í gær. Þá er búið að fara yfir alla kaflanna einu sinni. Nú er bara að fara yfir allt heila dótið og laga áður en við skilum inn í seinna skiptið. Þá er bara yfirferð, prófarkalestur og lokaskil. Við stöllurnar erum því á blússandi siglingu og ætlum að skila á undan áætlun. Við höfum jafnvel verið of duglegar og var lokaritgerðin komin í 14.335 orð (á að vera max 15.000) um helgina þegar enn átti eftir að skrifa um 2000 orð til viðbótar. Því má segja að “barnið okkar” verði vel yfir meðalþyngd!

Hér á Akureyri er búin að vera brakandi blíða. Ég er því búin að hanga í sundlauginni með trýnið upp í loftið og áorkað smá lit á kroppinn. Kærkominn lit enda í strangri þjálfun fyrir strendurnar og sólarlandið DK! Við getum leyft að skella okkur í sund, rúntinn, búðarráp eða kaffihús sem er alveg æðislegt. Ég vil nýta dagana vel og rýk nánast upp úr rúminu (stórlega ýkt) eldsnemma á morgnanna. Enda var ég farin upp í rúm kl 22:00 á föstudagskvöldið og farin að SOFA kl 22:30 á laugardagskvöldið. Ég var líka vöknuð kl 07:00 á sunnudagsmorgunin við 4 káta þresti og mávakvak. Það var ekki vinsælt. Svo sver ég fyrir það að það er breimandi Hrafn hérna fyrir utan líka. Hann er allavega með barkabólgu en hann lætur aðalega í sér heyra svona um miðjan daginn.

Nú er bara að koma að fluttningum. 6 vikur urðu að 4 vikum sem breyttust síðan í 2 vikur og í dag eru ekki nema 10 dagar í það að ég flytji frá elsku Akureyri suður á bóginn! Tíminn er kominn sem ég elska hérna. Góðu og yndislegu vorin, bjartar djammnætur og kríla snjókorn. Það finnst bara varla nokkuð betra. Ég ætlaði nú að njóta þess að vera hérna í maí en breytti því þar sem allir eru svo uppteknir hérna og ég hef ekkert að gera með að væflast hérna um hér. Fer bara að eyða peningum eða annað álíka. Fluttningsdagur er þvi 2. maí 2008. Þannig að þeir sem vilja senda mér blóm, konfekt eða bara skeyti áður en ég fer þá eru þetta síðustu forvöð. Fyrir þá sem gleyma því þá verð í stödd hérna helgarnar 9. – 11. maí. Ég læt mig nú ekki vanta á síðasta próflokadjammið og svo kem ég með m & p til að flytja restina af dótinu mínu 16. – 18 maí. Frá og með 5. maí ætla ég svo að reyna að fá einhverjar vaktir á sængurkvenna allavega svona til að eiga fyrir eyðslu í Danmerkurferðinni.

Þrátt fyrir að vera spennt yfir því að fara heim þá á ég eftir að sakna margra hér líka. Heyrði í einni um daginn sem sagðist kvíða því að ég hætti í skólanum því þá yrði ég ekki hérna lengur. Ooooo múslí. Önnur hérna sagði við mig að ég væri ein besta manneskja sem hún hefði kynnst og ég skildi aldrei gleyma því sem mér þykir ómetanlegt að heyra en fágæt en vel valin orð og ég skal reyna að gleyma því né henni aldrei. Vinkonur mínar eru nú orðnar annsi spenntar að fá mig heim og minnast þess jafnvel á bloggum sínum. Þeim finnst Akureyri hafa verið annsi eigingjörn að hafa fengið að eiga mig þessa fimm vetur. Aðrar telja það hafa verið ágætt þar sem þær segjast heyra meira í mér meðan ég bý hér heldur en þeg ar ég er heima en það er vegna þess að þegar ég er heima þeytist ég um allt að gera allt með öllum. Það verður því lítið um langar gæðastundir með þeim sem vilja kannski stærstu sneiðarnar. Þær hafa meira að segja gengið svo langt til að tryggja það að dvöl mín hér verði ekki lengri að banna mér að kynnast hér fleiri mannskeppnum af hinu kyninu þar sem að ég EIGI að koma heim og ég hafi ekkert með það að gera að vera hér lengur. Ég hafi verið hér í fimm ár og norðlenskir karlmenn hafi fengið sín tækifæri. Ekki að þeir hafi nokkurntíman verið nein ögrun. Ég hef hallmælt þeim frá fyrstu djammdögum mínum hérna á Akureyri og aðrar utanbæjarmeyjar sem hafa haldið mig segja skrítlur eiga ekki orð og eru mér hjartanlega sammála. Nú er svo komið að á síðasta djammi mínu hér var ég hálfmeðvitundarlaus annan daginn og of edrú hinn daginn. Kannski að þetta hafi verið með ráðum gert. Skyldu hinar knáu Skagameyjar hafa byrlað mér mjöðinn of mikinn??? Tja svo boðir mig Hugrún;0). Ekki býst ég svo við því að einhver hendi neti sínu fyrir mig þegar við komum á próflokadjammið og svo být ég ekki á ryðgaðan öngul þannig að ég þori nokkurn veginn að lofa því að ég er komin heim til að vera, allavega á suðvesturhornið, allavega í tæpt ár mínar bestustu! Orðin eru einskis virði þegar kippir í kynið eða hvað? Ein vinkona mín hefur gengið svo langt í að halda mér heima að hún er svo gott sem að plana búðkaupið mitt þrátt fyrir að hafa fyrir löngu síðan gefið út þá yfirlýsingu að hún ætlaði sko ekki að hjálpa mér vegna fullkomnunaráráttu minnar við þennan stórviðburð. Hún stendur nú í ströngu og ég býst bara við kjólamátun, blómavali, vínsmökkun og vali á gestagjöfum þegar ég kem heim. Hvot að ég og tilvonandi brúðgumi höfum svo áhuga á að játast hvort öðru það er svo allt önnur saga. En hún fær plús fyrir “the efford”.

Ég tók mér göngutúr í gærkvöldi. Ég klæddi mig í úlpu, setti á mig vettlinga, tréfil og nánast eyrnaskjól í 8 stiga hita því Karó er orðin veik og ég ætla ekki að verða veik. Ferðinni var heitið niður í Penna þar sem ég fjárfesti mér í bókum. Já bókum, fleirtala. Ég sagði nú einhverjum að ég væri að lesa Bíbí um daginn og manneskjan svaraði: “já mig langar svo að lesa hana”. Ég snéri mér við og hugsaði með mér hvort að manneskjan væri nokkuð að ætlast til þess að ég myndi klára hana fyrir jól! Einnig vorum við að fá okkur kaffi niður frá um daginn þegar einhver bendir á “Munkinn sem seldi sportbílinn sinn” og ég sagði stollt: Já ég er að lesa hana! (Ég byrjaði á henni fyrir einu og hálfu ári). Þess skal geta að Elín Th Reynsad hefur nú innheimt Flugdrekarhlauparann úr hillu minni, ég komst nú ekki langt í henni, kannski 5. kafla og hefur hún hótað því að lesa úr honum fyrir mig í sumar sem er í góðu lagi mín vegna. Ég ætlaði á myndinna og reyndi eitthvað að afsaka mig með því en hætti snarlega við þegar ég heyrði að hún væri á afgönsku sem sumir sögðu bara gera hana betri. Að lokum voru rök mín sú að þessi bók væri víst grimm og ljót og svo mikið ofbeldi í henni án þess að hafa nokkur rök fyrir máli mínu. Þar var hún komin, “Veronika sem ákveður að deyja” sem ég hef ætlað að lesa frá útgáfu hennar. Þessa bók hef ég ákveðið að tileinka Ellu Dóru mínni fyrir einstaka hvatningu til bókalestar. Ég tók hana með mér upp í rúm í gær en ákvað að spara það að byrja á henni þangað til í dag. 1. kafli á dag er takmarkið.

Sé ykkur fyrr en ykkur grunar

Eva lestarhestur

Stolin augnarblik

2008-04-15T18:09:00.009Z

Hressar í Kaupþing

Fráfarandi stjórn (vantar reyndar testósterónið á myndina, Andra boy)

Við Lalli trúbbi alveg að bonda sko (þekki hann reyndar)

Ég sver að ég veit ekkert skemmitlegra. Við Karó lokaverkefnisfélagi vorum að meika það.

Stelpurnar mínar;0*

Ég breytti inn í íbúðinni minni. Þeir sem hafa séð hana spyrja sig kannski hvernig? Allt er hægt ef viljinn ef fyrir hendi en það var ekki nógu hentugt þannig að ég breytti aftur stuttu seinna. Ég hélt að ég myndi drukkna úr alls kyns verkefnum í síðstu viku, ég var að skila af mér formanninum og undirbúa aðalfund, klára fræðilga hlutann í lokaverkefni auk þess að vera að vinna í öðrum verkefnum. Ég fór að heiman í myrkri og kom heim í myrkri. Ég er stundum svo þreytt (því mér finnst eins og ég hafi ekki sofið almenilega í margar vikur) að ég gæti grenjað. Ég þreif loksins . . . og guð hvað ég var glöð að leggjast á koddann í hrein og fín sængurföt og á þeirri stundu var unaðslegt að hafa engan annann til að taka að fara yfir á minn helming í rúminu eða slefa á koddann minn. Þetta var alvöru extrun þar sem allt var tekið og pússað. Ég fór líka að taka til í inboxinu í tölvupóstinum mínum. Bara þoli ekki að hafa svona mikið þar. Tiltektaræðið var þvílíkt að ég eyddi Recycle bin úr tölvunni minni! Það var reyndar óvart. Ekki það að tölvu d r u s l a n (stafa svo hún skilji þetta ekki. Hún er svo ung) sé ekki nógu vönkuð fyrir. Hringdi í tölvufyrirtækið sem seldi mér hana áðan og þar fékk ég samband við mann sem hefði allt eins verið að tala hebresku og fannst ég alveg úper blondína. Ég hefði þá bara átt að svara honum: “Ertu þá að tala um micro eða dulco?” ;0) og athugað hversu ljóshærður hann var. Það verður spennandi að vita hver ávöxturinn verður af samtali okkar.

Stelpurnar komu um helgina. Þær lentu hvort sem var með flugi eða bílandi ekki fyrr en að kveldi til. Það var gleði, glaumur og já ekki skal gleyma gleymskunni!
Aðalfundur Eirar var á föstudaginn en fyrst var vísindaferð í Kaupþing. Ég var eiginlega á hlaupum eða í símanum allann fösudaginn en ég veit sam eiginlega ekki hvað var svona mikið að gera hjá mér en mikið var það. Ég hugsaði því með mér þegar ég opnaði minn fyrsta bjór kl rúmlega 18:00 að ég yrði að passa mig. Fram undir kl 22:00 voru bjórarnir ekki margir. Þegar aðalfundinum lauk og trúbadorinn okkar byrjaði ákváðu ég, Erla og Jóhanna að hlaupa yfir í kokteilpartýið sem okkur var boðið í hjá Háskólanum og rektor (fyrir að vera öflug í kynningarstöfum í vetur). Þar var stemmarinn allt annar og rólegur eða kannski var ég bara ekki stemmd þannig að ég skvetti aðeins í mig þennan hálftíma sem ég þar. Við hlupum svo aftur yfir á kaffi Ak þar sem stemmarinn var magnaður. Rosalega vel heppnað slútt hjá Eir;0). Hrefna frænka sendi mér sms sem var blautt af öfundarslefi og bað mig að gera einhvern skandal fyrir sig og hvað gerir maður ekki fyrir vini sína og ættingja og ég tala nú ekki um ef þeir eru bæði. Svo sló klukkan 23:00 og ég man ekki meir.
Sannanir sýnar að ég hafi skemmt mér og öðrum mjög vel við að syngja og taka rosalega dansspor (m.a. superstar) með Lalla trúbba. Svo þrælmagnað var það að fólk hefur grenjað oft úr hlátri yfir myndböndunum. Ég sver ég myndi stórgræða á youtube. Fregnir herma að ég hafi fengið sms sem hljómaði á þá leið hvort ég væri orðin blekuð. Ég svaraði með því að hringja til baka og segi: "Anna Huld. Know your audience. Ég stend hérna fyrir utan kaffi Akureyri nánast blá edrú". Þarna var kl 23:30 og mig rámar ekki einu sinni í þetta símtal. Þegar stelpurnar koma niður í bæ finna þær mig uppstillta hjá nokkrum strákum á cafe amour búin að rífa allt upp úr veskinu mínu og á fullu í myndatöku fyrir rugl.is. Þar nægði ein mynd engan veginn og bað ég stelpuna að taka aðra og aðra og aðra......... Maður var ekki án alls vits greinilega. .Þær þræl glaðar að sjá mig ætluðu að knúsa mig en ég horfði aftur á móti á þær eins og ég þekkti þær ekki og ekki nóg með að ég var búin að biðja þær að bíða á meðan á myndatökunni stóð þá var ég ekkert æsispennt að faðma þetta bláókunnuga fólk. Hélt meira að segja Önnu Huld ég smá fjarlægð við faðmlagið. Stelpunum fannst þær vera orðnar vel kenndar en það rann af þeim öllum við að sjá mig og þær fóru beinustu leið á barinn! Eftir smá stund vildu þær fara yfir á kaffi Ak og ég var til. Þegar þær spyrja svo um jakkann minn segi ég eins og ekkert sé sjálfsagðara að hann sé auðvitað á kaffi Ak. Ég hef greinilega bara ætlað að tékka á stemmaranum hinu megin. Á meðan á þessu öllu stóð höfðu aðrar vinkonur mínar sem voru allar á kaffi Ak búnar að leita að mér út um allt (spurning hvort þær hafi verið með hjálma með ljósum eins og í denn;). Ég kom svo alsæl með stelpunum á kaffi Ak. Pálína fór til þeirra áhyggjufull og spurði þær hvað ég hefði eiginlega verið að drekka en þær sögðu að ég hefði bara verið að drekka það sama og þær og þær skildu ekkert í þessu. Ég fór á klósettið og notaði body sprayið hennar Soffíu óspart, tvisvar sinnum sem sápu og einu sinni sem handáburð og það var enginn kattarþvottur heldur sýnikennsluþvottur allt svo 30 sek hvort skipti. Stelpurnar hlógu svo mikið að þær gátu ekki segt mér að hætta. Mér var hins vegar slétt sama, tók ekki eftir þeim og þvoði mér samviskusamlega. Barinn var annsi vinsæll hjá mér, ekki vegna þess að ég hafi drukkið svona rosalega mikið. Heldur voru vinkonur mínar í því að taka af mér það sem ég keypt en það skipti ekki nokkru máli, Ég var komin með nýjan efir 5 mínútur. Sagði þeim á laugardaginn að þær skulduðu mér tæknilega nokkra bjóra. Í eitt skipið fór ég á barinn blessunarlega með Önnu Huld mér við hlið og þegar kom að því að borga rétti ég konunni símann minn. Hún horfði á mig til baka og varð eins og kjáni og spurði mig hvar veskið mitt væri. “Það veit ég ekkert” svaraði ég (og hugsaði sennilega; hana kelling taktu símann og vertu ánægð með það”). Skömmu seinna var síminn tekinn af mér, myndavélin og sömuleiðs allt veskið mitt. Guðrún mætti á svæðið en Anna María og Sylvía voru bara rólegar á rúntinum. Þegar klukkan nálgaðist 02:00 var ég svo byrjuð að bakka en ég á það víst til þegar áfengismagnið nær hæstu hæðum. Ég bakkaði því sem leið lá inn á dansgólfið, á mann sem var með fullann bjór, hann fékk bjórinn yfir sig áður en glasið datt í gólfið og brotnaði í small. Á eftir boltanum kemur barn en eftir bjórnum kom Eva og féll ofan á allt heila klabbið. Þar lá ég eins og selur á þurru landi og gat hvorki hreyft mig lönd né strönd. Með hjálp góðra vina komst ég loks á fætur og þar kom gellu outfittið loksins að góðum notum (vegna ástands höslaði ég, held ég ekki mikið miðað við stuning outfittið sem ég var nb búin að spara fyrir þetta sérstaka tilefni) því ég var tekin upp á strengnum. Þá var komin tími til að fara heim. LOKSINS segi ég núna en at the time var ég hins vegar ekki á þeim skónum og spurði hvert við værum að fara næst. Stelpurnar muldruðu eitthvað og fylgdu mér út þar sem beið mín jeppi. Þegar ég og Guðrún (hún fékk að vera úti í hálftíma en fór heim að eigin ósk) vorum komnar inn í bíl fara stelpurnar aftur inn á kaffi Ak og skemmtu sér til lokunar.

Ég fór hins vegar heim, bjó um Guðrún svona eftir að ég var búin að fara út skyrtunni og hengja hana í fatahengið, kíkti svo aðeins fram á gang og fór svo inn í herbergi og dó! Guð hvað ég er fegin að eiga stelpurnar að því ég hafði nákvæmlega ekkert að gera úti lengur. Þær sögðu mér að vera ekket með móral enda þýðir það ekki neitt. Þetta eru hvort eða er bara stolinn augnarblik sem hverfa fljótt.
Þessi dæmisaga er neyðarleg en gleymum því ekki að öll lendum við í þessu. Boðskapurinn með henni er að frítt áfengi er aldrei góðs viti.

Ég vaknaði kl 10:30 daginn eftir ennþá full og var það sennilega fram yfir hádegi. Ég ætlaði að læra þann daginn en einmitt! Ekki séns! Við fórum í morgunkaffi til Sylvíu og Önnu Maríu. Ég treysti mér ekki einu sinni til að keyra. Svo skutlaði Guðrún mér upp í bústað til stelpnanna þar sem ég fór í pottinn. Ég gaf þeim sem vildu líka knús og venjulegt Evu knús ekki “who the heck are you people?”. Ég fór svo heim þegar þær fóru hin hefðbundnar Ak rúnt og kúrði mér í sófann minn með sæng og svo kom Guðrún og kúrði sér líka. Við RVK stelpurnar fórum út að borða á Greifanum um kvöldið og svo upp í bústað. Hrefna fékk loksins sms um föstudagskvöldið og þakkaði mér fyrir að bjarga deginum. Já eins og ég sagði, það sem maður gerir ekki. Í bústaðnum var hlegið og drukkið og farið í spilaleikinn með heimatilbúnum reglum eins og sum spilin voru tvisvar sinnum stapp, allir sem enda á A eiga að drekka og sannleikurinn eða kontor. Þetta skapaði mikla stemmningu. Ég var hins vegar alveg á spariskónum hvað drykkjuna varðar og lét mér nægja að vera bara svona létt og nett.
Við fórum svo á Ný dönsk í Sjallanum. Haldið þið ekki að skvísurnar hafi verið á gestalista;) Maður er komin aftur inn undir á Sjallanum sko. Þar hittum við Sylvíu, Önnu Maríu og Guðrúnu sem var líka svona hress. Henni fannst ég greinilega svona kúl daginn áður að hún hefur ákveðið að taka Evuna á þetta. Það var bara ágætt á ballinu. Við vorum fyrripartinn upp á svölum að horfa á fólkið að neðri hæðinni. Verður okkur starsýnt á manneskju eina sem rúllaði fram og til baka og á milli fólksins sem stóð fremst við sviðið. “Guð minn góður hvað manneskjan er drukkin” segi ég. “Já” segja stelpurnar “Svona sá fólk þig í gær”. Og sooo það var svo yesterday news he he he. Eftir smá tjútt á dansgólfinu kíktum yfir á kaffi Ak í hálftíma og svo heim á leið. Það var slatti biðröð í leigubílaröðina. Fyrir framan mig voru tveir menn um fertugt sem rifust eins og ástfangnir hvolpar um það hvor þeirra var á undan í leigubílaröðinni. Ég var alveg komin með nóg af þeim og spurði þá hvort þeir gætu ekki bara deilt leigubíl heim? Á eftir mér í röðinni var maður sem var sjúkur í mig og notaði orðið fröken óspart á undan hverri spurning sem hann spurði. Þegar ég skipti svo um stæði við stelpurnar og fór inn að hlýja mér kíkir maðurinn inn um dyrnar með: “Fröken?” Ég var hins vegar komin með nóg af kauða og benti honum á Pálínu og sagði að hún væri minn staðgengill í röðinni og hann gæti bara talað við hana og lokaði svo hurðinni á hann og sé ekkert eftir því.

Á sunnudeginum varð ég að læra. Fór samt í þynnkumat til Sylvíu og kvaddi Önnu og Guðrúnu og fór svo í eftirmiðdags amerískan brunch til stelpnanna upp í bústað. Ég fór síðan að læra eða reyna það fram eftir kvöldi, endaði á því að sofna með greinarnar í höndunum í kertaljósum og rómantík. Stelpurnar gistu hjá mér aðfaranótt mánudags eftir að vera búnar að stofna kvikmyndagagngrýnendaklúbbinn Analyse nöldur ehf ;0). Við borðuðum allar saman rosalegan góðan morgunmat áður en þær fóru suður kl 09 um morgunin. Ég fór þá upp í skóla og gerði nákvæmlega ekkert þangað til seinnipartinn. Það endaði á því að ég var þar til kl 02:15 í nótt því fullkomnunaráráttan er komin til að vera og ég veit hreinlega ekki hvað ég var búin að breyta þessu síðasta einstaklingsverkefni í HA oft áður en þreytan náði að buga mig.

Eva venner

Lo Skywalker vs Barry White

2008-04-08T20:37:00.002Z

Ég elska þegar svona helgar eru búnar og ég hef bara frá skemmtilegu að segja. Enn og aftur sit ég á bókasafninu (er þetta orðin klisja??? ég er ekki viss) en dagurinn í dag er ólíkur öllum hinum því ég hef hér sitið og lært samviskusamlega að mestu. Nú er klukkan 20:42. Ég ætla að gefa mér eins og hálftíma eða svo til að létta á tungu minni og svo ætla ég til Jóa frænda, heima að þrífa , í göngu og horfa svo á tvo fyrstu þættina af Lipstick Jungle.

Það var matarboð hjá Erlu og Brynju á föstudagskvöldið. Ég pikkaði upp strákana ómáluð og fín kl 20:00. Brynhildur kom líka en hún var mætt tímanlega en við svona rétt rúmlega átta. Við fegnum rosalega góðan sjávarréttarétt með rækjum og krabbakjöti meðal annars. Herlegheitunum var svo skolað niður með rauðu og hvítu sem rann ljúft. Ýmsar umræður spunnust upp við matarborðið. Allt í einu segist Baldvin vera að fá gesti um næstu helgi. Það sé meðal annars einn frændi hans í broddi fylkingar og hann heldur að við tvö séum "match maid in haven"! Hann byrjar að reyna að selja mér kauða og ég tók bara netta yfirheyrlsu á þetta: starf, myndarlegur íbúð, bíll, aldur, börn???????. Hljómaði ágætlega en svo þegar kom að spuringunni af hverju hann væri á laus þá var fátt um svör og spurningunni skotið beint til mín til baka. "Ég hef ekki fundið neinn mér samboðin" svara ég um hæl enda ekki óvön spurningunni! Já þú ert með svarið á hreinu sagði Jonny boy þræl sáttur með stelpuna. Ef þið eruð ekki sátt við það þá get ég líka sagt að "ég hafi ekki fundið neitt sem ég vil og ég vil ekkert sem ég finn!" Svörin á hreinu eins og svo margt annað. Læt sko ekki reka mig á gat. Öllum fannst þetta alveg stór merkileg speki sem þeir vildu tileinka sér. Nokkru seinna þegar ég geri mig líklega til að standa upp frá borðinu þá grípur Baldvin í mig og segir: Eva, mér finnst þú ekki nógu spennt fyrir honum frænda mínum!" Ekki sáttur sko. Ég horfi á hann til baka og segi: "Baldvin minn, hvað viltu að ég segi? Ég hef ekki einu sinni séð manninn." Balli dó ekki ráðalaus og horfði á mig ákáfur áður en hann sagði: Hann er meira að segja með svona Lazer og benti í augun á sér!" Ég hélt við myndum andast við hlógum svo mikið. Já Baldvin og hvað svo. Ríf ég hann úr skyrtunni og finn þar Lo Skywalker (hét hann ekki annars það?) eða einhvern sambærilegan í nýþröngum spandex;0) Já af hverju er ég ekki sjúk í frænda hans Baldvins. Ég náði nú að sannfæra hann um það að ég myndi sættast á að berja gripinn augum þó að ég sé langt frá því að vera í einhverjum date hugleiðingum.
Við fórum svo út rúmlega 01:00. Kíktum á Amour þar sem var bara ágætis tónlist en ekki margt um manninn þannig að við snérumst fljótlega á hæl og yfir á kaffi Ak. Þar var slæðingur og bara þræl gaman þrátt fyrir lélega tónlist og ekki eitt einasta óskalag sem við báðum um væri spilað. Ég var mikið á barnum og aðalega í bjórnum og töfrateppunum. Eftir lokun eyddi ég löngum tíma fyrir utan í spjall við Halla Melló og fl áður en ég tók leigubíl heim og fór með Felicity í bólið.

Daginn eftir átti sko að taka á því í lærdómnum því að föstudagurinn var í raun upphitun fyrir laugardagskvöldið og þá var sunnudagurinn "back up". Hööö hmmm. Það var nú náttúrulega ekkert úr því. Eftir nett chill með hinum ýmsu kvikmyndastjörnum í Hollywood fór ég svo bara á rúntinn með Brynju, Brynhildi og Erlu. Við stukkum inn í Vínbúðina, Gellunesti, Hagkaup þar sem við rákum meðal annars augun í skipin í höfninni en lítill fugl hvíslaði að okkur að árshátíð Samherja yrði um kveldið og allir bátar í höfn. Sjómenn eru jú oftast nær ríkir og aldrei heima sem er kannski jákvætt af því leyti að þeir nöldra þá ekki yfir því að maður sé ekki heima heldur. Maður þarf nú alltaf að leggja eitthvað á sig þannig að ég skoðaði bátana og reyndi að leggja nöfnin á minnið. Eina sem ég fékk út úr því var Grrrrrr sem mér fannst ekki girnó titill og svo Barry White sem hét svo eitthvað allt annað þannig að ég sá fram á það að ég þyrfti að tjalda einhverju allt öðru en því um kvöldið.
Ég kom heim rúmlega 17 og eftir að hafa slaufað restina af stefnumóti mínu við Jude Law fékk ég nýstandi samviskubit og lærði til kl 20:00 (við erum alveg að ræða 2 klst). Karma gott fólk, ég trúi á Karma.
Á harða spani spaslaði ég mig og henti mér í föt með rosa mikla skoru (já ég sagði að ég þyrfti að tjalda öðru) og hélt á stjórnardjamm heim til Andra Geirs. Var svona aðeins í seinna fallinu sem þótti ekki viðeigandi það sem ég setti fram tímasetninguna sjálf en það borgar sig ekkert að ræða við þann sem öllu ræður sem er allt svo ég sjálf allavega fram að næstu helgi. Við fórum í þræl skemmtilegan "heimatilbúin" spila drykkjuleik þar sem ég átti að stynja við hvern sopa, Eydís að gefa öllum five og Erla Þóra fékk þann heiður að hafa Jónas sitjandi á glasinu sínu sem hún varð náttúrulega að fjarlægja við hvern sopa og setja hann aftur á glasið eftir hann. Ég hló svo mikið af þessu. Ceramónían þegar Eydís tók sopa skapaði mikla stemmingu og Erla og Jónas voru orðin up close og personal;0).
Andra Geir hefur greinilega verið ógnað því hann vildi endilega fá okkur í kröfuboltapartý. Körfuboltaparty = sætir, stælti strákar. Við bara: ok og off we went. Sæta stráka kröfuboltapartýið var allt annað en sætu stráka partý þar sem þeir sátu í play staiton, léku spastníska menn og þar fram eftir götunum. Við létum okkur fljótlega hverfa en ég átti nú samt orð á því í þeirra heyrnar viðurvist að það hefði verið einn sætur strákur í þessu partý! Eva var komin með hund í sig og byrjuð með dólgshátt sem átti nú bara eftir að verða betri eða verri eftir því hvernig á það er litið.
Við byrjuðum á Amour en hann er eitthvað að dala blessaður. Þá fórum við yfir á Akið en stelpurnar voru enn ekki sáttar. Nei, þær voru æstar í að fara á dj Sammy á Sjallanum. Ég var nú ekki á því. Jú, þær héldu það nú. Við gætum skellt okkur því við myndum fá frítt inn. Ok, og við fórum þangað. Ég henti bjórnum mínum inn í garð enda byrgð af nesti. Þegar ég stend svo og bíð eftir mínum fría inngang viti menn. Þar kom stæltu drengirnir sem hefðu betur verið í körfuboltapartýinu..... kannski ekki þó því þeir voru með aðeins stærri byssur (biceps og triceps) en góðu hófi gegnir. Jú Mercedis klub var í towninu og með þeim komumst við inn á dj Sammy án þess að borga krónu eða sofa hjá neinum þeirra (eins og ég sagði var ég í hollywood myndum fyrr um daginn). Þegar inn var komið sáum við að miðarnir á dj Sammy höfðu greinilega verið fermingargjöfin í ár! Við fórum aftur á Akið en á leiðnni þurfti ég að sækja bjórinn og er greinilega ekki eins fim á fæti og ég var í leikfiminni hjá Gunnvöru og Halli í den. Reyndi eitthvað að beigja mig bogra en hékk aðeins á grindverkinu. komst svo að því að ég gat klifrað klofvega yfir. Já það borgar sig að vera vitur eftir á. Evan var orðin nokkuð hífuð og var ekki alveg að komast í rétta gírinn en hélt óspart áfram að vera með dólg. Ég lét mér ekki segjast. Eftir lokun fór ég svo fljótlega heim og sá fram á langan sunnudag því hann átti jú að fara í að bæta upp fyrir lærdómslausa laugardaginn.

Á sunnudeginum var ég vakinn kl 10:00 með símhringingu þeim orðum hvort að ég væri með rafvirkja mér við hlið því að manneskjan í símanum var með vinnutengda spurningu fyrir hana. UUhhhhh einmitt! Eftir að vera búin að klæða mig upp úr hádegi, fara í sturtu og sækja kort til að komast inn í skólann skellt ég mér í snarhasti heim aftur og svaf til kl 16. Þá fór ég til E & B og fór með þeim í góðan göngutúr. Ég byrjaði að læra kl 20:00 og var líka að til kl 02:30. Þá fór ég heim viti mínu fjær af þreytu. Þar sem ég legg fyrir utan heima hjá mér og rétt búin að læsa bílnu þá ríf ég í hurðarhúninn á bílnum og viti menn?! Hann byrjar að ýla og væla alveg eins og herforingi og þarna stóð ég, þunn, þreytt og karlmannslaus (trúi svo á karlmenn í svona tæknineyðartilvikum) kl 02:45 á aðfarnótt mánudags með vælandi bíl og drekk hlaðinn dóti. Ég hélt að það væri ekki einu sinni þjófavörn í bílnum og að Jón bróðir væri bara að djöflast í mér þegar hann sagði þetta við mig og þótti hann at the time mjög fyndinn enda fyndinn maður hann Nonni bró! Ég sá fyrir mér að öll ljós í húsunum í götunni myndu kvikna og forvitin nef klessast upp í gluggana. Ég í handapati byrjaði að svissa á bílinn en ránkaði svo við mér að nota fjarstýringunna og viti menn það slökknaði ljós. Ég fór á leifturhraði inn til mín. Vona að enginn hafi séð mig þannig að ég geti enn fengið nágrannaverðlaunin.

Jæja, þá er ég farin og búin. Heimilið mitt er vanrækt þessa dagana og bið ég þess heitt að ég sé ekki að rugla með karmað. Það er mér reyndar ekki hliðholt þessa dagana því þvottavélin er biluð (og það fer sko í fínustu á Evunni) og talvan mín líka. Ég er búin að sofa í rúminu mínu í tvo daga án sængurfata sem mér finnst argasti viðbjóður en ég ÆTLA EKKI að setja á rúmið fyrr en ég er búin að þrífa. Það er forgangsverkefni hjá mér núna í kvöld! Þrífa, ganga og sofa.

Karmað er bara að spara sig fyrir helgina. Well what do you know.

3 dagar í skvísurnar.

Eva Off

Svartur máni, annar afgan (Powerpistill)

2008-04-04T14:37:00.005Z

Breyingar eru til batanaðar . . . . .

já eða svo er sagt. Enn einn daginn sit ég á bókasafninu. Tvær klst liðu þar til ég var búin að opna möppuna en ólíkt tveimur síðustu skiptum þá fletti ég í gegnum greinarnar og setti heimildir í tölvuna. Tók stutta stund en það er þó framför. Þetta þýðir að þrátt fyrir fullsetna kvölddagskrá helgarinnar þá mun ég eyða bjartasta deginum hérna á Sólborg og ætla að kaupa mér ógeðslega mikið nammi á morgun og hakka það í mig þangað til mér verður flökurt! (Geri það svo sem alltaf)

Ég sendi Krumma frænka pakkann í fyrradag. Hann innhélt hverja rómantísku myndina af fætur annarri því ég á ekkert annað í handraðanum þannig að sá verður orðinn útvældur og Rómeógæddur eftir sjúkrahúsdvölina. Einnig laumaði ég í hann nokkrum sælgætistegundum og bangsa sem ég skírði "Georg the gorilla". Með þessu öllu fylgdi svo hjartnæmt baráttukort þar sem ég ritaði að ég hefði ætlað að kaupa miða í húsdýragarðinn og láta fylgja með en elstu systkinabörn mín þykjast allaf vera svo fullorðin þannig að ég keypti bangsann í staðinn en töffaralegan samt. Utan á kortið skrifaði ég svo: "Krummi krambúleraði" en þrátt fyrir fullorðins takta þá vissi hinn 16 ára unglingur ei hvað það þýddi og amma hans sem notar gleraugu stóð í þeirri meiningu að á kortinu stæði "Krummi klaufabárður" þannig ég veit ekki hver þurfti eiginlega að mæta á svæðið til að skera úr um hvað stæði eða þýðingu þess.
Þetta vakti allt lukku en ekki hvað! Stelpan þekkir sína áhorfendur.

Loksins uppskar ég eitthvað eftir þetta 4 ára háskólanám mitt því ég er búin að fá þrisvar sinnum frítt að borða í vikunni;0). LSH kom og bauð okku upp á hádegisverð, félag íslenskar hjúrkunarfræðinga bauð okkur í morgunmat á hótel Kea og FSA bauð okkur í kvöldverð á Friðrik V. Þetta var allt saman mjög fínt en hristir mann jafnframt upp í því að skólagöngunni fer senn að ljúka og hið harða líf hins vinnandi manns tekur við!

Hvort er í alvörunni erfiðara að vera stelpa eða strákur og eiga í samskipum við hitt kynið? Umræða sem kom upp um daginn og fyrst héldum við því fram að það væri erfiðara að vera stelpa því strákar eru svo óútreiknanlegir sérstaklega þegar kemur að símasamskiptum. Þeir geta óútreiknanlegi og snubbóttir með ofnotaða orðinu "Ok" sem ég persónulega hata og nota óspart ef að ég er pirruð eða að hlutirnir skipa mig ekki máli (þarna er ég aðeins að vísa í samskipin við hitt kynið allt svo). Þeir geta jafnframt alveg ætlað sér að éta mann upp til agna með nánast frasa eins og "Will you marry me and be the queen of my country!" Þegar við fórum svo að ræða þettta betur þá féllumst við eiginlega frekar á það að það er erfiðara að vera strákur. Því stelpur analysa ALLT (nema Thelma) og sérstaklega þegar áhugi er fyrir hendi. Þannig að strákar eiga vinninginn í því að hrista höfuðið á sér meira í þessum þætti.

Yfir í annað. Upplitið á mér ekki gott þessa daganna. Ég er eins og máninn eini í framan svo kringluleit er ég orðin. Ég finn líka fyrir aukinni fitusöfnun á líkamanum og blóðsykurinn er í engu jafnvægi sem gerir mig sólgna í coke og súkkulaði á vissum tíma dagsins, og reyndar túnfisk líka sem ég skil ekki alveg. Húðin á mér er svo þurr að ég er bókstaflega í hamskiptum þrátt fyrir kremsmurninga kvölds og morgna. Hárið á mér er í stíl við húðina og er eins og stökkt þurrt harfakex. Það er samt ekki nema mánuður síðan ég var í klippingu og ég fór aftur í klippingu fyir viku til að reyna að halda síddinni fram að útskrift. Ef þetta ástand fer ekki að lagast þá klippi ég mig stutt mánuði á undan áætlun og þá erum við komin í plan B. Ég er meira að segja hætt við að fara til ljósmyndara á útskriftinni minni vegna þessa, myndasjúka konan! Kápurnar mínar eru orðnar níþröngar. Ég passa ekki lengur í mína númera stærð af jakka í vinnunni. Í allri afneytun sem ég fann þá tróð ég mér í hann í bestu von um að hann væri vitlaust númeraður. Ég hljóp niður í fatabúr til að sækja mér nýjan en nei ég hafði rangt fyrir mér. Ég var gráti næst og fannst veröld mín vera að hrynja. Í öllu þessu þá finn ég ekki mér löngunina til að vera fín og sæt. Skil alveg fullkomlega núna hvernig ófrískum komum líður sem nenna ekki að hafa sig til! Ég reyndi mitt besta í vikunni því ég var í skólanum og á þessum kynningum. Á þriðja degi var ég að því komin að gefast upp. Ég hlakkaði bara til að fara aftur heim í aladín buxurnar mínar, venjulega peysu og í kawasaki skóna. Ég meikaði fjóra daga!
Á þessum erfiða tíma þá fór ég yfir það hvað ég ætti til að bæta mér upp þetta upplit. Jú ég á 4 brúnkukrem, 3 body lotion, 3 andlitskrem, 4 mismundi lyktir í öllum formum, 6 meik/púður og síðast en ekki síst þá á ég 6 hárvörubrúsa í sturtunni og 8 mismunandi hárvörubrúsa upp í hillu (og ó nei enginn af þeim er hársprey, froða eða gel). Hárvörunar er nú til misjafnlegra nota. Fékk meðal annast þetta fína og rándýra "mennska prótein hársprey" sem hárgreiðsludaman sem blés á mér hárið fyrir Bat mitzvaið hennar Önnu seldi mér (Alyse gaf mér það reyndar og neitaði að segja mér hvað það kostaði). Ég trúin uppmáluð að þetta væri nú töfrum líkast spreyjaði þessu í hárið á mér daglega með von um að hárið á mér myndi styrkjast. Það var ekki fyrr en ég var að segja vinkonum mínum frá þessu spreyji og innihaldinu að þeim rak í rogastans og sögðu MENNSKT PRÓTEIN! Manni dettur nú bara eitt í hug! Ég horfði á þær í smá stund og man bara hreinlega ekki hverju ég svaraði en ég hef ekki snerts brúsann í nokkurn tíma núna.
Til hvers í óskupunum á maður alltaf svona mikið af öllu? Jú eigandinn en nýjunga óður. Það þarf ekki nema sæta gellu að auglýsa eitthvað og ég kaupi það með de samme. Gæði varanna er nú misjafnt og verðið einnig en ætti ég ekki eitthvað að geta flíkkað upp á mig með þessu öllu. ó jú, stelpan ætti að geta það. Það verður nú samt sennielga ekki fyrr en næstu helgi þegar allar hot hot gellurnar koma í bæinn;0). Brynja má eiga það að hún horfði á mig þegar ég var búin að drulluvelta mér upp úr útlitinu og sagði; Eva, þú ert alltaf sæt! Ooooooo hún er svo sæt.

Aldrei að vita nema ég máli mig mikið um helgina og skelli mér út. Jafnvel að ég standi við barinn og blikki óspart á mér augnhárunum til að taka athyglina frá undirhökunni. Ég er ekki mikil "bjóddu mér á barinn" manneskja á meðan margar vinkonur mínar eru snillingar í taktíkinni. Ég er meira svona "on the side" bíð kurteis á barnum og jafnvel segi: "þessi var á undan mér" en gef jafnframmt flennidrósum sem eru að riðjast illt augnarráð. Mér finnst nefninlega drykkur á barnum alltaf þýða meira og það eru ekki gaurarnir sem vilja fá þig til að vera drottninginn í heimalandinu þeirra ef þið vitið hvað ég meina. Ég man einu sinni eftir því að ég var úti að skemmta mér. Það var ekki gott "look" kvöld en það sem ég labba fram hjá tveimur jakkafataklæddum myndar mönnum sem eru að ræða saman. Þá hallar annar þeirra sér að mér þar sem ég gegn fram hjá og segir: "Þú ert stórglæsileg". og ég brosti til baka og sagði takk. Maðurinn talaði ekki meira við mig það kvöldið enda minnir mig að ég hafi ekkert séð hann aftur. Bara þetta made my night. Þetta mætti endurtaka sig oftar, oftar en boð um drykk á barnum.

Samskiptin halda áfram. Við fórum aðeins að ræða sms sendingar og svo actual hitting tveggja einstaklinga. Þegar fólk á mjög vel saman en svo er forsíðan prenntuð og þá bara blllleeeeessssss! Ég hef einu sinni lent í svoleiðis og skal geta þess að maðurinn sem um ræðir ætti að vera nokkuð sjóaður í lífinu enda sjómaður (Laddi) og áratug eldri en ég sjálf! Og ég er falleg skiljiði. Maður myndi halda að fólk þroskaðist með aldrinum en sumir vilja bara alltaf vera tvítugir og afneita aldrinum með því að fara í ljós og fá sér ljósar strípur fram eftir öllu. Grunnhyggni er allt og og eina sem svoleiðis fólk hefur. Fólk sem ég vill allavega ekki hafa í mínu lífi.
Afneitun á aldur minnir mig á annann mann sem ég gleymdi að minnast í síðasta pistli. How could I forget??? Þið munið kannski eftir honum sem The Stalker. Hann var reyndar ástsjúkur í Evulove. Hann var líka klikkaður. Beið eftir mér þegar ég kom heim af djamminu þó að ég hafi meira að segja verið hætt að svara honum, dinglaði hjá mér á virku kvöldi þrátt fyrir að ég væri búin að segja að ég væri ekki heima, vildi giftast mér og eignast börn mér mér en hann var samt ekki hrifinn af mér!
Síðustu mánuðina hefur ekki verið mikið um vinsældir. Aðallega fimmtudagsgæjar sem eru einnig þekktir sem neðan mittisgæjar... það datt eiginlega úr tísku hjá mér þegar ég komst yfir tvítugt. Ég er bara öðruvísi en þessir stöðnuðu gæjar og ákvað að sætta mig við aldur minn, sem er 27 ára.

Spurning hvort að strákar séu svona viðkæmir fyrir því að þeir hafi bætt á sig. Nokkrar vinkonur mínar hafa allavega sagt við mig þegar við horfum á sætan strák og viljum hreinlega ekki að hann sé þess virði: "Það er alveg rétt hjá þér. Hann hefur fitnað." Það lætur mér líða þúsund sinnum betur á þessum erfiðu tímum.

Það veður svoleiðis á mér! Frá einu yfir í annað líka. Ég veit ekki af hverju en pistlarnir fara alltaf að snúast um karlmenn. Well what a heck, life a litle. Ætli ég muni nokkuð skrifa neitt þegar ég verð komin á pikkfast;) Njótið þess meðan það varir.

100. 000 króna spurning kvöldsins er svo bara hvort að ég verði svo bjúguð að ég komist ekki í hælana í kvöld....... ef ekki þá fer ég ekki morkna fýlu og fer ekki út!

Eva Facial-mettaða

Lögin þessa dagana: Break the Ice með Britney, Hate that I love you með Rihonnu (svolítið gamalt en ég var að læra að meta það), Bara ég og þú (einn gamall slagari), Hips again með Bloodgroup, 4 minutes með Justin, Madonnu og Timbaland og With you með Crish Brown. Píkupoppið lifir;0)

Líf & leikrit

2008-04-01T21:18:00.004Z

Ég er búin að sitja hérna upp á bókasafni fyrir framan tölvuna í 3 klst og er enn ekki byrjuð að læra. Guli post it miðinn "Læra" er enn á sínum stað og ég er samviskusamlega búin að raða öllu skóladótinum mínum á borðið og setja það aftur ofan í tösku. Hljómar annsi líkt síðasta pistli. Já því er ekki að neita! Þegar skrifum á þessum pistli er lokið ætla ég heim, hringja í Ellu Dóru mína og horfa á síðustu tvo þættina sem ég á af Men in trees. Já ég lifi sko á brúninni;).

Krummi er kominn heim og liggur nú á handlækningunni heima þar sem ég er viss um að vinkonur mínar eigi eftir að hugsa súper dúper vel um hann. Ég ætla að vera voða góð og senda honum dvd og sælgæti á morgun til að gleðja hans litla hjarta. Jafnvel að ég láti gula post it miðann fylgja svona sem pepp up;). Glöð af fá punginn heim.

Í gegnum daginn fljóta margar margar hugsanir í gegnum hugann á mér sérstaklega þegar hlutir sem liggja fyrir mér eru miður spennandi. Ég er þekkt fyrir að hugsa MIKIÐ. Einn góður spekingur sagði að líf okkar væri eins og leikrit. Okkur væri falið hlutverk, hvert sem það væri, hvort sem það væri stórt eða smátt eða hve lengi okkur væri ætlað að leika það væri ekki í okkar höndum. Ég kýs samt að hugsa þannig að allt hafi sinn tilgang og það sem við göngum í gegnum í lífinu sé ætlað að kenna okkur eitthvað.
Um daginn þá fór ég að hugsa um þá sem er beint inn í leikrit okkar þ.e. á lífsleiðnni og fá þar aukahlutverk. Ég veit að það eru ástvinir mínir. Það er fólk sem ég elska, læri af og met mikils að hafa þá inn í lífi mínu. Mér þykir líka óendanlega vænt um þann aragrúa sem ég á að yndislegum vinum og ég veit að þeir eru alltaf til staðar fyrir mig og leiðbeina mér á vegum lífsins. Burt séð frá venjulegu fólki sem við kynnumst á ákveðum tíma og hefur afmarkaðan skýran tilgang með tilvist sinni inn í leikþáttinn þá komum við að hinum. Svona einhverjir sem komust í prufuúrtök.
Karlmenn í mínu lífi eru dæmi um slíkt. Þeir spretta upp á hinum ýmsu stöðum og reyna að næla sér í hlutverk. Þeir hafa ekki einu sinni komist í aukahlutverk í mínu leikriti enda reynt að vanda leikaravalið.

Hvaða tilgangi þjóna þessir menn? Þeir sem komist hafa í minnsta úrtakið má telja á einum fingri þó að ég telji hann ekki hafa verið kærasta minn í alvöru meiningu orðsins. Hann kunni stundum ekki að svara í símann sinn, hann var ekkert sem ég vildi ofan á brauð en kallaði mig alltaf ástina sína þrátt fyrir að það hefði verið innantómustu og meiningarlausustu orð sem ég hef heyrt. Það tók mig ár að kalla hann því sem hann var. Vinkona mín segir að maður sé ekki komin yfir manneskjuna fyrr en manni er sama þó að maður sjái hana aldrei aftur. Sá tími hefur komið.
Það verið nokkrir sem ég bara gæti gjörsamlega ælt yfir. Einn hringdi stanslaust collect þrátt fyrir að vera vinnandi maður og búa hjá mömmu sinni. Hann bliknaði ekki við að senda mér alls kyns ástarskilaboð og myndir á msn (það fylgir bölvun msn ég sver fyrir það) en tilkynnti mér jafnframt að hann væri að flytja til Danmerkur áður en ekki liði að löngu. Svo heyrði ég ekki í kauða í vikutíma. Eina nóttina á virkum degi hringir hann og spyr hvort að hann hafi ekki sloppið fyrir horn víst hann væri að hringja. Ég heyrði aldrei í honum aftur, thank god. Að ég tali nú ekki um þennan sem átti fínu íbúðina í vesturbænum en var svo með risastóra mynd af Kurt Kubein í stofunni hjá sér, hélt að ég væri trúlofuð öðrum manni og gaf sig út fyrir að vera rosalegt kyntákn þrátt fyrir mikinn misskilning. Gleymum nú ekki tappanum í Kópavoginum sem átti hvolpafullu tíkina og reykti af því það var töff. Þegar ég ætlaði svo að vera geggjað almennileg í útlöndum og kaupa handa honum rakspýra af því að það fór svo í taugarnar á mér að hann notaði engann. Sá svaraði að hann að hann þyrfti engann því það væri bara svo góða líkamslykt af sér! Já og svo endaði hann á því að drulla yfir hjúkrunarfræðinga sem stétt.
Já finnst ykkur skrítið að þessir hafi ekki einu sinni krækt sér í hópsenu? Maður getur pirrað sig endalaust yfir þessum töppum og það er eitthvað sem maður á ekki að þurfa að gera. Hvaða gleði fær maður út úr því að bíða heilu klst eftir svari, play station pleppum eða að það er í alvörunni ekki hægt að ákveða hvað á að gera í kvöld! Þegar maður er farin að eyða meiri tíma í að pirra sig yfir hlutunum heldur en vera hamingjusamur yfir þeim þá er komin tími til að hætta. Góð og gild speki sem ég hef ákveðið að tileinka mér.
Hvaða lexíu eru þessir einstaklingar að kenna manni í lífinu? Ekki hvað er mikilvægt svo mikið er víst. Kannski hvað við áttum okkur á því hvað við erum heppin þegar það kemur einhver sem á sér actually stað í leikritinu? Að hitta ranga fólkið til að hitta rétta fólkið? Hvað er bara til mikið af þessu ranga? Hvað um þá sem að koma kannski bara inn í líf okkar á einni nóttu? Án þess að ég ætla að fara eitthvað út í það í þaula þá hef ég verið einhleyp mest mest alla mína tíð. Þá er það sem við einhleypa fólkið köllum eðlilegt ferli. Hvað er það fólk að kenna okkur? Kannski eitthvað? Eða er það kannski meira afþreytingarefni? Það er allavega ekki allt gull sem glóir.

Svo koma auðvitað molar sem maður er svo viss um á því augnarbliki að eigi eftir að vera þarna að eilífiu og maður þráir það svo heitt og innilega. Þetta eru einstaklingar sem seint gleymast en með tímanum þá þurkast þeir út. Ég var einu sinni í slagtogi við dreng einn. Það gekk út á dramantíkina nánast eina saman en það endaði á dramantískari hátt heldur en við gátum nokkurn tíman gert okkur í hugarlund. Þetta hefði hvort eða er aldrei gengið upp en ég trúi því að samvistir okkar þjónuðu tilgangi. Ég trúi því að sumt fólk sé sent til okkar á ákveðnum stundum bara til að fleyta okkur yfir ákveðið tímabil. Ég sé fyrir mér dreng sem kippti undan mér þeim tveimur fótum sem halda mér vanalega niðri á jörðinni en er samt sem áður svekt yfir því hversu mikil og langvarandi áhrif þetta kom til með að hafa á líf mitt. Þar koma poppet meistararnir inn í. Maður getur ekki stjórnað öllu. Það var allt svo áreynslulaust og eðlilegt. Maður sem ég sagði við vinkonu mína í eitt sinn þegar ég kom heim: "Ég ætla að giftast þessum manni" rétt eins og Helgi Seljan og David Beckham sögðu um konurnar sínar. Á þeirri stundu meinti ég það frá mínum innstu hjartarótum.

Ég kýs hugsa þannig, því við jú höfum um það að segja hvernig karakterinn okkar er, að þeir sem eru leiðinilegir, neikvæðir eða vondir þeir eigi einfaldlega eitthvað bágt og þá líður mér betur. þess vegna reyni ég eins og ég best get að vera ekki að pirra mig yfir einstaklingum sem eru þess ekki verðugir. Þetta er fólk sem ég forðast að hafa inn í mínu lífi enda er einfalt allt sem ég þarf núna.

Þegar á botninn er hvolft þá erum við sjálf í aukahlutverkum, hópsenum, eða lokaúrtak í lífi annara leikara. Við erum fengin til að kenna öðrum eitthvað í hafsjó lífsins. Vonandi hef ég í mínum hlutverkum kennt fólki eitthvað fágætt og fallegt um lífið. Vona samt að það hefir ekki verið mikið um úrtök og hópsenur;)

Smá pæling. Var fyrst að spá í að líkja þessu við bankainnistæðu en það er meira svona föstudagsfílingurinn.

Hvað aukaleikarann varðar sem stendur mínu hlutverki næst. Prufur verða haldnar á næstu vikum og mánuðum. Gæddur öllum eiginleikum. Tilfæranlegur. Íbúð er skilyrði.

Eva leikari

Last day´s of disco

2008-03-29T14:50:00.004Z

Ég sit hérna á bókasafninu og hef setið síðast liðnar tvær klukkustundir, búin að taka upp pennaveskið og greinina sem ég er að fara að vinna upp úr. Enn hefur ekkert gerst. Það er eins og ég sé að bíða eftir því að einhver pikki í mig og segi mér að nú sé tími til að byrja. Post it miðinn: "Læra" sem Hrafn frændi minn setti á tölvuna mína í páskafríinu (og ærinn ástæða til) og ég leyfi að hanga hérna segir ekki mikið. Ég tók meira að segja Fréttablaðið með mér sem og 24 stundir svona til að gíra mig upp áður en ég byrja að læra eða allavega til að train-a það. Ég held satt að segja að það verði ekki mikið úr lærdómi hjá mér í dag.

Það líður allt of langt milli blogga hjá mér sem gerir þessa færslu leiðinlega. Ég veit eiginlega ekki alveg ástæðuna fyrir bloggleysi. Ég segi að það sé ekkert að gerast en það er ekki satt því ég virðist aldrei standa á gati. En það fara fljótt að heyrast háværis raddir um bloggleysi mitt þar víða sem ég kem við. Þessar háværu raddir kommenta aftur á móti aldrei. Hhhhh hmmmm.

Ég kom í stutt stopp norður á Akureyri. 16 dagar urðu að 9. Undarlegur tími hérna og ekkert eins og það átti að vera. Á helginni komu svo HÍ hjúkkur í heimsókn. Jón og Rannveig komu hingað norður á laugardeginum með vinnunni hennar Rannsýjar og þau komu auðvitað til mín í kaffi. Ég fór svo á Fló á Skinni á laugardagskvöldinni og kíkti aðeins á lífið með Söru, Fjólu, Helenu og Huldu en það var laiiiiimmm! Því er ekki að neita. En jákvæður punktur á helginni...... Jón bróðir kom brunandi á "nýjum" bíl sem stelpunni var færður frá pabba sínum. Nýrri en Reunoinn, 7 árum yngri og stelpan er sko þræl sátt með kaggann. Fékk meiri segja sólgleraugun send með þannig að þetta gæti ekki klikkað. Nú er bara að skella sér á rúntinn og pikka einhvern upp;).

Ég fékk far heim með Andreu, Baddý og Jakobi á fimmtudegi heim. Herrre guuuuuð hvað ég var feginn. Helginni eyddi ég bara í rólegheitum með vinum og fjölskyldu. Fór út að borða með hluta af Gelloz á föstudagskvöldinu í tilefni afmælis Jónu Kolbrúnar. Fór svo aðeins í Sandgerði eldsnemma laugardags og svo komu Anna Huld og Soffía upp á Skaga í heimsókn til mín og Hrannar, sjaldséður hvítur kom líka og hitti okkur.

Fyrstu dögum vikunar þar á eftir eyddi ég á þjóðarbókhlöðunni í ritgerðarvinnu á daginn en var með vinkonum mínum á kvöldin. Tók mig líka til og gerðist svo fræg að fara út í port og naglhreinsa spítur og á eftir að tala endalaust um þessa 2 klst sem ég stóð þessa hetjudáð. Já maður er góðu í öllu gjörsamlega! Á miðvikudeginum fór ég svo með Jóni, Rannveigu og krökkunum upp í sumarbústað í Grímsnesi og var það í sælu fram á laugardag. Gerði ekki mikið þar; horfði á Felicity, lá í leti, fór í göngutúr, kom hundi til eiganda síns, las Bíbí 40 bls takk fyrir takk, drakk Strawberry Daquiey kokteil sem mágkona mín gerði (alveg delissius) og hjálpaði til við eldamennsku og tiltekt. En ég má eiga það að ég tók allt lærdómsdótið með mér! Eftir bústaðinn þá tók lærdómurinn aftur við en með góðum félagsskap í þetta skiptið með Hrefnu og Báru. Heppni að þær séu líka að smíða sitt verk allt svo. Það sem er gott við að læra með vinkonum sínum að maður verður ekki pirraður og svoleiðis eins og gerist þegar maður er einn heldur dettur maður öðru hverju inn í mas og vitleysu sem er bara gaman og rífur þetta upp. Umræðurnar verða ekki upptaldar hér;).

Vikan var svo frekar skrýtinn og var nánast ekkert lært. Fjölskyldan er að ganga í gegnum veikinda og slysatíð. Reyndar byrjaði það um páskanna. Krossfestingin hefur greinilega ekki verið nóg. Pabbi sprengdi á sér fingurinn í "erfða"vinnunni og þurfti að una við saumaskap og síðar sýkingu, Gúa syss er ekki alveg að höndla einhver náttúrunar efni og bólgnaði út eins og blaðra (sennileg að reyna að vera í stíl við yngri systur sína), Krummi bróðursonur minn átti ekki nema 2 dagana sæla á Spáni í golfferðinni þegar hann lenti í óhappi og það brotnuðu á honum báðir fæturnir og erum við ekki að tala um eitt brot eða tvö. Hann liggur því á sjúkrahúsi á Espangola, er búinn að fara í aðgerð og við bíðum bara eftir að fá blessað barnið heim. Ég skutlaði Nonna bró út á flugvöll árla árla fimmtudagsmorguns en það var sennilega pílagrímsferð míns og Renault-sins. Ég kom svo við í Sandgerði þar sem klukkan var ekki nema rúmlega 06:00. Mikið er maður séður að sinna fjölskyldunni á öllum tímum sólarhringsins. Fór svo á bókhlöðuna, fór í heimsókn til Hrafnhildar, pikkaði Ellu Dóru upp og brunaði heim. Fór í kjötsúpu til Rósu og tók mér svo góðan göngutúr. Fór svo til hennar Rannsýjar og var henni til halds og traust meðan Hrafn var í aðgerðinni og við biðum eftir að Nonni bró kæmist loksins á leiðarenda. Allt búið um miðnætti og við gátum því sofnað eins og rótt og hægt var.

Ég kom svo aftur norður í gær þó með smá trega. Gelloz árshátíðinn er í kvöld og ég hefði gera komist á hana eftir allt saman!!! Hórur er þemað og ég hefði sko alveg viljað vera hóra í eitt kvöld;). Ég er í beinu sambandi við skipuleggjendurnar sem eru Ella x 2 (var x3) og Mrs Garlic og ég er alveg æsi spennt fyrir kvöldinu þó ég sé hérna í norðan vindinum. Reyni að gera gott úr því og sætti mig við myndir.

Skrítið að þurfa ekki að skrá sig í próf eða fög á næstu önn. Það er skóli alla næstu viku sem er líka mjög skrítið. Það er líka skrítið að ég á ekki eftir að eiga heima á Akureyri nema 8 vikur í viðbót eftir 5 ára búsetu mínus sumur. En vona að nú fari allt að falla í sama jarðveg. Brynja er allavega komin og Erla kemur í næstu viku. Það er búið að skipuleggja djammhelgar næstu tvær helgar. Er komin með allar seríurnar af Sex and the city, 4 seríu af Felicity og restina af Men in trees. Ég á von á gestum 3 - 4 helgar og ætla heim einhverja. Allt eins og það á að vera.

Í næstu viku, þann 1. apríl 2008 verða kaflaskipti í mínu lífi. Það eru reyndar að verða mörg kaflaskipi á næsta hálfa árinu eða svo. Stay tuned . . . . .
Ég ætla reyndar að skorka örlögunum og byrja á nýjum kafla þann 31. mars enda myndu allir halda að ég væri að grínast ef ég myndi framkvæma það 1.apríl, augljóslega. Ég ætla að prófa taktík sem ekki hefur verið reynd áður og því enginn reynsla til af því. Spennandi verkefni ef það upp gengur.

Allt of venjuleg blogg og upptalning sem enginn nennir að lesa

Eva Trend

Ferðadísir

2008-03-10T18:20:00.005Z

Eftir vel heppnað verknám á heilsugæslunni Firði er öllu mínu verknámi í þessu námi mínu lokið. Í tilefni þess skellti ég mér í hádegismat og kaffibolla með Önnu Huld og Soffíu í Smáralindinni á meðan beðið var átekta eftir brottför.

Rúmri klst síðar kom langferðabifreiðinni sem innhélt slatta af Gelloz og vorum við restin pikkaðar upp af rútunni í Ko Kó Kó Kóbbbavogi. Það var sko ferðahugur í liðinu. Allar komumst við klakklaust í gegnum fríhöfninna. Ég fjárfesti mér í nýjum Iitala stjökum í Epal (sko þetta fær maður út úr því að vera vafrandi um fríhöfninni). Tek það kannski fram að ég er orðin svo veraldarvön enda alltaf á faraldsfæti að ég sé ekkert sérstakt við það að vera hangandi í flugstöðinni í margar klst. En stelpurnar sáu ekkert að því að hanga þar í 3 klst! Eftir að allir voru búnir að verlsa nægju sína í þessu holli þá var sest niður og fengið sér smá alkahól. Nokkrar voru taugatrektar fyrir komandi flug en Evan er öll að sjóast aftur. Þegar út í vélina var komið þá biðu okkar m.a. 2 flugþjónar sem ég hélt að myndu geta varið mig fyrir heiminum sko. Karlmenn! Ég trúi á að þeir geti margt þegar kemur að svona öryggismálum;). Flugið varð samt allt annað en dans á rósum. Óvænt ókyrrð í lofti og er hún helmingi verri en sú sem maður á von á. Maður þurfti að klára drykkina sína á akkorði. Ég var blessunarlega ekki með neinn drykk en miðað við hálfa bjórinn sem hún Hrefna frænka mín var með og hvað sullaðist úr honum þá hefði ég getað verið búin að stúta kippu á leiðinni af lyktinni að dæma. Ekkert björguðu flugþjónarnir okkar þarna . . . . . og yfir flugfreyjan gerði nú bara illt verra með því að segja okkur í kallkerfið að sitja kyrr og með beltin FAST SPENNT! Þá varð Evan sko hrædd. Það mátti enginn fara á klóið einu sinni. Það var svo komið lét ég Séð og heyrt falla, signaði mig og andaði inn og út! Lendinginn var ekki sú besta heldur þannig að þegar vélin var loksins lent þá klappaði fólk eins og það væri enginn morgundagurinn. Það var því annsi mikill hrollur í liðinu þegar við hittum stelpurnar 4, de danske tre og Jókuna á flugvellinum og mikið rætt um flugið í rútunni "heim". Það var kósí að setjast í fínu sjónvarpsstofuna hjá Jókunni. Þar var raðað í herbergi og var ég svo heppin að fá að vera í sumarbúðarfílingnum með hinum 12. Það var æði. Við færðum henni og Jóa fullt af nammi, ostum og svona ásamt smá gjöf fyrir að vera svona yndisleg að taka á móti stóðinu. Þau fengu gjafabréf í Spa og á hótel og svo síðast en ekki síst á árshátíðina hjá Slippnum svona víst þau komast aldrei á neina svona fyrirtækjaárshátíð þegar þau koma heim....... nei ekki alveg en Jófríður hélt það nú samt;). Það var misjafnt hvað fólk var vel stemmt um kvöldið, sumir fóru að sofa snemma og aðrir seinna. Ég fór snemma enda búin að sofa í 3 og 1/2 klst nóttina áður.

Á laugardeginum var SPA dagur. Þar tók á móti okkur hverri og einni SPA pakki með ýmsu nytsamlegu ásamt tímanum okkar í dekrinu. Við fórum svo bara niður í búningsherbergi og skelltum okkur í sunddressin. Sumir lásu tímarit, aðrir lögðu sig, enn aðrir fóru í ljós og einhverjir fóru í pottinn. Þar var gerð fyrsta tilraun til hópmyndatöku en Jóna Kolbrún missti af henni! Eftir hádegismat var svo farið í Actionary gelloz style sem var reyndar fámennt en góðmennt þar sem mitt lið fór að sjálfsögðu með sigur af hólmi 13 - 9. Í þetta skipti var nægur tími til að gera sig sætar og fínar..... hátt í 3 klst sem var vel nýttur og hefði nánast ekki mátt vera minni.

Við áttum pantað borð úr að borða kl 17:30. Ítalskur veitastaður, voðalega fínn. Þar byrjuðum við á forrétti og aftur forrétti ásamt nóg af hvítvíni og Strawberry mohito. Svo pöntuðu stelpurnar sér flest allar nautasteik. Minn matur sem var kjúlli (hvað annað) í rækjusósu (ég hef örugglega verið orðin drukkin) var ekkert voða spes en það skipti ekki máli þar sem ég var þegar orðin södd af öllum forréttunum. Smakkaði meðal annars óafvitandi smokkfisk. Það var nú meiri viðbjóðurinn en ég kyngdi honum öllum og tók stóran gúllara af hvítvíni með! Þegar borðhaldinu var svo að ljúka var einn þjónninn alveg sjúkur í að syngja fyrir stelpurnar og við hlýddum dolfallnar með 10 myndavélar á lofti á þessa rómantísku aríu og tók hann meira að segja auka lag á kanntum. Þar var gerð önnur tilraun til hópmyndatöku og þegar henni lauk þá kom í ljós að það vantaði Jónu Kolbrúnu!
Eftir matinn héldum við svo á pub þar sem blandaðir voru ófáir mohito sem voru reyndar þeir verstu sem stelpurnar hafa smakkað. Blandað í áfengi og nánast ekkert annað. Ég reyndar smakkaði hann verri á penthouse bar í New York ekki alls fyrir löngu eða kannski var ég bara meira edrú þar. Ógeðslegur eða ekki, hann rann ofan í minn mave og kikkaði svoleiðis inn . . . mjwááaaaaaaa! Kl 21:30 áttum við svo pantaði borð á VIP klúbbnum. Vöktum við athygli ég er ekki viss enda allar svona líka fallegar og hreinræktaðar íslenskir gullkálfar (allavega svona í grunninn). Þar skáluðum við í kampavín og það var allt svo 4 tegundin sem ég sullaði í um kvöldið sem segir nokkuð til um framhaldið. Eftir nokkra tíma skildust leiðir, sumir héldu á vægast sagt vafasama klúbba sem þeir vissu ekki hvort að væri fínn eða bara rosalega sjeikí en við héldum nokkrar á annan klúbb, þar var samt lokað fljótlega. Evuna langaði bara að dansa. Það var það eina sem ég vildi en fólk í Manchester eru engir snillingar í að vísa til vegar og við þvældumst þetta fram og til baka og aldrei var dansstaðurinn góði nálægur. Meira man ég ekki svo mikið nema hvað að ég man eftir mér loksins á einhverju dansgólfi og svo aðeins í leigubílnum og svo heima að hakka í mig Malteserskúlur með tannbustann klárann í hinni svona rétt fyrir svefnin. Þegar ég vakna svo daginn eftir þá var ég spurð að því hvernig hefði verið um borð í sjóliðaskipinu?..... já eitthvað rámaði mig nú í það. Ég hef sennilega hoppað hæð mína í loft yfir því þarna um kvöldið enda sjóliðasjúuuuuk. En restin var víst eitthvað á þá leið að ég hafi nú bara verið að bulla og ég hafi sjálf haldið því fram að þetta væri sjóliðaskip sem ég var um borð í en vinkonur mínar voru ekki á sama máli. Hvað voru þær eiginlega að drekka???? Þegar Evan kom svo heim þá var hún tekin upp á video því ég var svoleiðis þvílíkt skemmtiatriði, símalaus og allslaus, búin að slíta handfangið á veskinu mínu en sveiflaði því bara hamingjusöm í staðinn svona rétt áður en ég reif í mig kladan kjúlla sem ég borða NB ekki einu sinni og gaf Jóku góðar pósur því ég hélt að það væri verið að taka mynd af mér. Bað Ellu Dóru kurteislega um að hætta þessari lygi þegar hún maldaði í móinn við mig um sjóliðaskipið. Ég var víst líka að tala við einn þel dökkann, nánast frá Gana og vilja stelpurnar meina að sss hafi verið í deiglunni en NEI NEI NEI það þykist ég nú muna. Ég reyndi nú eitthvað redda mér fyrir horn daginn eftir með því að spyrja hvort að við hefðum allavega ekki verið þá niður á bryggju en var góðfúslega bent á að við værum inn í miðju landi. Hu hmmmm landafræði hefur aldrei verið mín sterkasta hlið.

Á sunnudaginn vorum við heilsann ekki að bonda. Við fórum á Giraffe í brunch og svo í búðir. Ekki var ég á verslunarskónum og lét 2 boli og 2 skyrtur ásamt grátlegum nýjum síma (sem ég var nota bene í fýlu yfir að velja) duga. Ég var himin sæl þegar við hittumst í pásu á Starbucks enda vildi ég ekkert frekar en fara heim og fórna búðunum fyrir heilsuna. Ég, Jóka og Jóna Björk fórum því bara heim í rólegheitin. Jófríður eldaði svo þetta fína Lasagne ofan í liðið. Eftir matinn lágum við samt allar bara í einni hrúgu og spjölluðum. Þess má geta að þetta var húsmæðraorlof og það var bannað að tala um börn en þegar stelpur mega ekki tala um börn tala þær bara um kynlíf í staðinn án þess að bollalengja það eitthvað frekar. Ég meina um hvað tala strákar þegar þeir mega ekki tala um börn... já fótbolta og þar liggur munurinn á kynjunum;). Hausverkur my ass;) Kvöldvakan hófst klukkan 21:00. Þar voru ýmis skemmtiatriði eins og myndashow, spurningaleikir að ógleymdu myndbandinu með Evu skemmtilegu sem annsi margar vildu eigna sér og Galliano skot í boði Önnu Þóru enda orðir tveggja ára gamalt eða svo bara alveg eins og besta viský, alveg eðal. Gelloz comeback 2008 sló svo alveg í gegn hjá okkur og ég sver að ég meig aðeins í mig úr hlátri. Þynnkan átti mig allann þennan dag og ég fór snemma í háttinn. Síðustu menn vöktu til kl 05:00.

Á mánudeginum varð að duga eða drepast. Síðasti séns til að strauja og nú var keppnisandinn kominn í mig. Ég óð hverja verslunina á fætur annari, safnaði pokunum grimmt og stóð uppi löður sveitt. En stelpan sko. Hún stóð sig og fyrir utan neyðarkostnað og óvæntan kostnað þá var fatakostnaður í þessari ferð ekki nema um 50.000 krónur. Inn í þessu eru 3 kápur (átti reyndar bara að vera ein, max tvær) og einn jakki, gallapilsið og stígvélin. Allt keypt nema gallabuxur. Já þetta getur hún sko. En hvað mastercard reikningurinn verður í heildina er fyrir mig og Sigþóru í bankanum að vita. Ég borgaði þó allavega inn á hann um leið og ég kom heim.
Þá er það bara niðurtalning í Danmörku sem verður farin 31. maí og svo er ég að spá í að skella mér í helgarferð til Edenborgar fyrir jól. Fleiri verða ferðirnar ekki í bili:)

Þær voru nokkrar stoppaðar í hliðinu á leiðinni heim enda var ekki mikið verið að spá í hvað fauk í töskurnar í maraþon pakkningunum rétt fyrir brottför. Flottar þrifgræjur frá Danaveldi og Victorias secret sprayið var vel nýtt áður en því var fleigt og gert tilbúið til förgunar. Við gleymdum okkur aðeins í búðinni, þessari einu sem var opin á flugvellinum eða allt svo þangað til Ingunn gaulaði að þeir væru búnir að loka hliðinu. Þá var tekinn gamli ungmenna andinn í boðhlaupi þar sem stelpan tók að sér forrystuna. Það var sko hlupið, fram hjá barnum þar sem aðrir íslendingar máttu hafa sig alla við við að hafa í við okkur. En þetta endaði allt vel og við skemmtuð íslendingum sem þegar voru búnir að planta sér fyrir framan hlið 24 en ekki 29 eins og Ingunn eða Málmfríður vildu meina og hliðið var langt frá því að vera CLOSED. Flugið heim var ekkert spes heldur en hátíð miðað við hitt. Ég hafði öðrum hnöppum að hneppa en hugsa um sjálfan mig sem var bara gott mál. Ég gisti svo hjá Eygló og Hannibal og tók fyrsta flug norður daginn eftir.

Elsku besta Jófríður, Jói og pungarnir litlu. Ástarþakkir fyrir mig. Þið eruð milljón.

Og nú er hversdagsleikinn tekinn við. Lokaverkefnisvinna út í eitt. Ég er bara eitthvað svo sjokkeruð að vera komin hingað ein úr öllum vinkonuskalanum og það eru allir svo busy á kvöldin að ég er bara með bullandi heimþrá og ætla heim nokkrum dögum á undan áætlun.

Eva Hópsál

Ps. Ég held að Jóna Kolbrún hafi náðast á mynd á síðustu hópmyndinni.

Er ég þá farin, flogin . . .

2008-02-29T10:34:00.002Z

Teljarinn á gelloz síðunni sýnir: Gelloz eru í Manchester. Sem þýðir að við eru bara rétt að fara. Úuuuuuu.... hrollur og gæsahúð.

Ferðin sem okkur er búið að hlakka til.
Ferðin sem ævintýrin gerast í.
Ferðin sem við erum búnar að bíða svo eftir.
Ferðin sem minningarnar verða til í.

Pökkun fyrir ferðina fór aðeins úr böndum enda stóð ég í stórræðum í gærkvöldi. Fundarhöld, umhugun um faðir minn veika, heimsóknir og pakkanir fyrir tvo áfangastaði. Traveling light er mér orðið vanalegt og stelpan var ekki lengi að henda í Englands veskan en á milli símtala, fataráðlegginga og lyfjatektar. En þá varð truflun og stelpan gleymdi hreinlega auka buxum og auka peysu og töskunni var komið til töskuberans í gær þannig að það er of seint í rassaling gripið. Well eins og ég sagði á Gelloz. Þá kaupi ég það bara. Gallabuxur eru hvort eða er á listanum og maður þarf aldrei að afsaka neyðarkaup. Ég hef heimild til að versla föt fyrir 50.000 krónur og það verður spennandi að vita hversu sterk bein ég hef en fögur eru þau allavega.

Eftir tæplega 4 tíma verð ég komin í rútuna með skvísunum, eftir 7 tíma um borð í Icelandair og eftir um 10 tíma til skvísanna 4 sem eru sennilega í þessum töluðu að æfa welcome to England ó England sönginn.

Einhverjum er farið að klægja svo í puttana að verlsa að þær spurðu hvort að það væru ekki einhverjar búðir á flugvellinum.

Eigi það annars bara góða helgi hér heima;)

Eva farfugl

Ps. Hjálmur Dór minn kom í gær og meira að segja með gjöf þessi elskan, þessa fallegu eyrnalokka til að bæta upp fyrir afmælisdaginn gleymda. Ég tók honum fagnandi. Hann var líka þá þegar búin að senda mér sms sem innhélt fyrirgefðu á þremur tungumálum þannig að honum er hér með fyrirgefið:0).

Dansa til að gleyma

2008-02-27T11:29:00.003Z

Ég sver að ég er andlega fjarverandi þessa daganna. Ég hlakka svo til ferðarinnar að það er rosalegt!
Þetta er allt að smella. Rútan er klár fyrir hersinguna hvort sem við tölum um á Íslandi eða Englandi. Jókan ætlar að sækja hersinguna ásamt fríða föruneytinu sem mun verða innflogið fyrr um daginn. Laugardagurinn er svo dekurdagur, ætlum fínt út að borða eftir Spa-ið og svo á flottann klúbb þar sem the bold and the beautiful (náttúrulega ekkert annað í stöðunni) halda sig og sagan segir að nokkrar séu búnar að mæla sér mót við herramenn úr Manchesterliðinu (allvega með sjálfum sér). Annað er svo hvort þeir mæta;). Sunnudagurinn er settur með brunch í Traffold center mall, ásamt upphitun í búðum og kvöldvaka heima í koti. Mánudagurinn er svo mid town Manchester og þar er tíminn Everything og eins og gott að vera á Nike eða öðrum eins maraþonskó. Ég verð hins vegar ekki í þeim, allt svo maraþon týpunni þar sem að ég ætla ekki að veita hinum kaupóðu dömunum samkeppni. Verð meira svona að skoða og hugsa allt tvisvar sinnum áður en ég kaupi það. Það á að halda fast um budduna. Einn samning hef ég þó gert við mig og það er að ef ég finn útskriftarkjól þá má ég kaupa hann en hann má ekki kosta meira en 20.000 krónur (er með "back up" kjól heima sem aldrei hefur verið farið í, always have back up). Svo á ég náttúrulega eina utanlandsferð til góða í lok maí. Það væri samt skandall að finna einn kjól núna, annann þá og eiga svo herlegheitinn sem rykfalla bara inn í skáp. Talandi um kjóla sem aldrei hefur verið farið í, ég fer með einn slíkan til Manchó því flotti klúbburinn hefur sterk dresscode og við megum vera svaðalegar skutlur!

Ég fór aðeins út af sporinu í síðustu viku. Ég stóð mig að því að vera stödd í kringum fullt af litlum saklausum einstaklingum sem gefa lífi okkar lit. Ég stóð þarna stjörf og horfði á þessa litlu krútt, svo saklausa og hreina að gleði lífsins. Þeir kölluðu til mín; "Eigðu mig, eigðu mig. Taktu mig með þér." En ég vissi að ég gat það ekki. Það var ekki mitt. Ég vissi það sjálf að ég mátti ekki taka neinn með mér. Fyrr en varði stóð ég þó með nokkra í hendinni og fannst ég vera að bjarga lífi, lífi sem var nú mitt að hugsa um. Ég gekk með þá út og að bílnum mínum. Þeir eru fallegir, fullkomnir og mínir. Ég kom svo heim með stórt bros á vör og 3 eyrnalokkapör í farteskinu. Hef sjaldan verið hamingjusamari. Þá er bara smá strike á eyrnalokka bisnessinn í Manch. Það er bara þannig.

Afmælisdagurinn var bara fínn og held ég reyndar að hann hafi eitthvað með það að gera að ég næ mér ekki niður á jörðina svona á milli atburða. Mamma eldaði þennan ljúfenga humar sem var að sjálfsögðu drukkið með hvítvín svona á mánudagskvöldi. Það kom nokkuð af gestum um kvöldið sem voru hel sáttir með veitingarnar. Ég ætlaði nú aldrei að geta bremsað mig við að hætta að kaupa inn en endaði að sjálfsögðu með fullt af afgöngum því ég keypti svo mikið og eins og þeir vita sem þekkja mig þá HATA ég afganga. Er að reyna mitt besta til að lokka fólk inn af götunni í restarnar . . . Ég fékk nokkrar gjafir þrátt fyrir að hafa beðið um kossa á kinn enda á stelpan orðið allt og plássleysi farið að gera vart við sig á öllum geymslustöðum.
27 ára aldurinn fer bara nokkuð vel í mig, finnst það eiginlega minna mál en að verða 26. Það er líka bara ár í að ég giftist honum Óla mínum núna! 28 var trendið.
Fékk fullt af góðum kveðjum, í kringum 50 stykki eða svo. Takk kærlega fyrir það. EN einni kveðju saknaði ég þó og það frá elsta vini mínum! Ég beið í alvörunni til miðnættis:(. Hammeló þetta er dýrt spaug.

Mikið held ég að ég þurfi að taka nokkra ökutíma aftur þegar svona viðrar úti. Snjór og hálka er ekki mitt og ég keyri í alvörunni á 50 í slíkum veðrum, safna í röð og reyni mitt allra besta til að halda andlitinu þegar bílstjórarnir bruna fram úr mér flauta og nánast gefa mér fingurinn. Nei það er kannski full ýkt. Hélt ég myndi deyja í morgun og eins og svo oft þegar ég er að keyra í allra veðra von. Hjartað í mér bara þolir þetta ekki. Þetta fer vonandi að taka enda. Kemst vonandi heim á morgun heil af húfi. En ég ætla að gleyma þessu. Ég dansa í Manchester til að gleyma.

Eva Manchester

Niðurtalningar sem enda . . .

2008-02-24T20:45:00.005Z

Það er kominn sunnudagur ... úfff hvað tíminn líður hratt á gervihnattaöld;)
Ég á ekki nema viku eftir í verknáminu og það eru ekki nema 5 dagar í ferðina okkar gelloz. Spenningurinn leynir sér ekki. Búin að pakka í huganum. Ég er að deyja úr spenningi takk fyrir takk enda hvað er betra að vera að fara til útlanda og skemmta sér og VERLSA (með takmörkunum) með 18 fögrum fljóðum sem vill svo skemmtilega til að eru allar vinkonur mínar ;o). Þetta verður bara gaman.

Ég var nú svo þreytt eftir að ég bloggaði síðustu færslu að ég svaf af mér baðið sem beið mín tilbúið í lok hennar. Var hjá Guddu minni síðustu tvo daga vikunnar. Fórum á brúðgumann í bíó sem kom á óvart og ég hló nokkuð mikið. Kynnti Guðrún Dúfu fyrir fullkomnu sætu/salt mixið með popp og súkkulaði sem blandast saman í munni sem tók hana totally by surprize, good surprize. Einnig tók ég Tristan og Isolde fyrir okkur sem þau kærustuparið kolféllu fyrir enda ekki hægt annað. Stórkosleg mynd og ég get horft á hana endalaust. Ég hitti líka Ak skvísurnar mínar í saumó á fimmtudag og var Sonja hostess en heima hjá Kristjönu og bauð upp á líka þessa fínu fiskisúpu og besta vatn sem ég hef smakkað lengi. Var sennilega eitthvað í vatninu bara! Ég tók eina auka næturvakt á sængurkvenna um helgina með Halldóru Kristínu minni. Það var fullt tungl all right því að þvílík var ókyrrðin og maður fann mjög vel fyrir því. Ég var því drulluþreytt þegar ég kom heim og svaf til kl 18:15! Já geri aðrir betur. Þá voru foreldrar mínir, báðir búnir að gera ýtrekaðar tilraunir til að vekja mig síðan kl 16:00. Síminn var jafn þreyttur og ég held ég en síðan á hádegi var ég með 6 hringingum ósvarað og 8 móttekin sms. Fór þá að svara og afboða mig m.a. í tvær Eurovision gleðir og djamm. Margfallt djamm um næstu helgi og ég varð bara hreinlega að slaka á. Ég eyddi kvöldinu í að fara nammirúnt með Önnu Þóru, fann mér kljól fyrir næstu helgi og var svo fyrir framan imbann með Ara boy og famelíunni. Þræl sátt með úrslit Eurovision. Þetta er allavega okkar besti möguleiki. Veit samt ekki alveg með Bachelorinn en ég bíð spennt eftir því sem ég las í fréttablaðinu fyrir langa löngu . . . það gerðist allavega ekki þarna. Annars erum við stelpurnar með þá kenningu að hann sé gay en aðrir halda að við séum bara í afneitun því hann sé svo fullkominn, Ken í mannsmynd. Ég grét allavega með Bevin og fannst hún sko frábær að vilja ekkert segja þegar hún hafði tækifæri til enda hvað á maður að segja þegar leikur er að tilfinningum og þær brotnar í marga búta. Fáranlegir þættir en ég vil ekki missa af einum einasta! Hleypti bróður mínum svo aðeins út um miðnætti að viðra sig og spússu sína og var hérna á Esjubrautinni í rólegheitum, vafraði um netið og hitaði upp fyrir næstu helgi. Valdi mér mat fyrir brunchinn, fór inn á Saga boutique, duty free og Primark. . . . . bara gæsahúð.

Ég vaknaði snemma í morgun, 9:00 o'clock sharp við litla ánægju hjá sjálfri mér. Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir varð mér ekki úr meiri blundur. Ég fór því á fætur og dúllaði mér eitthvað í rólegheitunum. Skellti mér aðeins út um hádegisbilið og kom við í Olís til að ná í kaffið mitt. Systir mín og co komu í kaffi og sletti ég örlitlum veitingum fram úr erminni. Hún færði mér að gjöf (fyrir að skúra hjá henni eins og hún tók fram) þessa líka fínu Evu Solo kælikönnu. Maður er sko alveg kominn í snobbið víst að grunnurinn er kominn;) Nú er það ekkert nema það besta. Bára kom líka og kíkti í kaffi til mín. Ástkær bróðir sendi mér svo sms um kaffileytið og í því stóð: "Keypti köku ársins handa þér og Rannsý í tilefni dagsins. N". Sætur í sér þessi elska. Það var ekki búið því Nenni & Nancy buðu mér svo í kvöldmat og hér er ég nú. Helgin var róleg og góð og ég held að ég verði að viðurkenna að það var akkúrat sem ég þurfti.

Það er nú eitthvað með bílamálin þessa dagana.
Við Bára redduðum Hondunni all svaðalega enda getum við konur allt nema það sem við kærum okkur ekki um að geta! Við hífðum og festum nefninlega púströrið sem datt af upp með veski og héldum því þannig uppi uns við fegnum karlmann í málið. Bárann blikkaði svo bara manninn í bílastæðakjallaranum þannig að magnafsláttur var on the kant.
Ég fékk Runo-inn aftur á miðvikudag. Fannst ég hreinlega sitja á jörðinni þegar ég settist upp í hann en hann var allur betri þessi elska. En eitthvað ljós var nú í mælaborðinu sem ég eigi kannaðist við. Það var nú eitthvað verið að vinna í þeim þannig að ég treysti því bara gæjunum. Eigandinn er nú ekki mikið fyrir að nota ljósin og veit ekki einu sinni gagnsemi flestra þeirra og háu ljósin eru aldrei notuð! Svo blikkaði löggann mig bara. Sumum fannst það fyndið og sagði að hún hefði nú bara eitthvað verið að fíflast í mér en ég er mjög hrædd við lögguna (í alvöru talað) og kann því illa að hún sé eitthvað að blikka mig að óþörfu. Ég komst að því eftir nokkur heilabrot að ljósið í mælaborðinu voru þokuljósin (ekki skrýtið að ég kannaðis ei við það) og kann ég nú að slökkva þau. Hef engar áhyggjur af því að finna þau ekki aftur því ég mun sennilega ekki nota þau aftur!
Pabbi þvoði alla bíla heimilisins í gær. Pabbi besti.
Ég skutlaði svo mömmu að sækja Toyotunna inn á Miðgarð í dag þar sem þau blótuðu Þorrann í gær. Þegar heim var komið fór drossían að sjálfsögðu beinustu leiði inn í skúr en áður mátti yngri dóttirin una sér í innkeyrslunni þar sem hún beið á meðan hvert einasta snjókorn var fjarlægt með kústi. Það var meira að segja tekið innan úr merkinu og allt!

Enda þetta á því með að henda inn tilkynningu um opið hús á Dalbrautinni annað kvöld, allt svo mánudagskvöld (verð nú kannski ekki einu sinni stödd á landinu að ári þannig að eins gott að koma núna). Gott að enda lengasta daga vikunnar í góðra manna húsum þ.e. míns;). Endilega kíkið þið við. Velkommen.

Eva Morgundögg

Grimmur dreki

2008-02-19T23:52:00.004Z

Ekki nóg með það hvað er eitthvða búið að vera mikið að gera hjá mér heldur er það farið að taka á mér líkamlega og útlitslega séð. Það var meira að segja nefnt við mig í síðustu viku hvað ég liti illa út! Já þá er nú mikið sagt. Síðan þá hef ég nú tekið á málunum og er búin að fara í plokkun, klippingu og strípur (stelpan er orðin Blonde!) og borið á mig brúnkukrem þrátt fyrir að það sé að koma aftur í tísku að vera hvítur. Tískustraumur sem ég ætla ekki að tileinka mér samt sem áður.

Þegar maður bloggar svona sjaldan þá verða gæði skriftana ekki hin sömu enda gleymir maður mörgu á þremur vikum. Þetta verður oft svona leiðinlegt upptalningablogg en hér kemur það.

Ég kom suður fimmtudaginn 31 janúar. Þann 1. febrúar var svo vísindaferð Eirar sem var ágæt, hef svo sem ekkert meira um hana að segja. Um kvöldið var svo farið út að borða og á djammið á Apótekið. Á laugardeginum fór ég í Kringluna með Karó og Önnu Huld og fór svo á djammið um kvöldið á Apótekið með Önnu Huld, Karó og Elísubet og svo hittum við Ellu Dóru down town. Eftir lokun var Ella æst í Pizza King (þrátt fyrir dramantíska atburðinn sem gerðist þegar við fórum þangað síðast) og svo biðin endalausa í leigubílaröðinni mun seint gleymast. Ég þagði meira að segja til að spara orku sem átti að fara í hitathermostöðina. Ég stóð fyrir framan stóran strák sem ég þakka líf mitt í dag. Hann var mér gott skjól, var meira að segja svo almennilegur og bauðst til þess að passa stæðið mitt meðan ég tékkaði á því hvort að Elísabet færi með rétt mál þegar hún sagðist vera búin að redda bíl. En við Ella vorum ekki að kaupa það og færðum okkur ekki eitt hænuskref og sendum Elísabet eina heim á leið. Plássið var okkar! Ég komst að því eftir þessa helgi að Apótekið er plebbastaður. Ég hef ekki hug á að stunda þann stað í framtíðinni, fer frekar aftur á Oliver.

Á mánudeginum fór ég með Mæsu og Kristían til Reykjavíkur, þriðjudag og miðvikudag var ég svo í lokaverkefnis vinnu, sleppti meira að segja kökuklúbb vegna anna en tók rúnta þegar færi gafst með stelpunum. Aðfaranætur fimmtudags og föstudags tók ég aukavaktir á sængurkvenna og náði aðeins að hitta á Eddu Birnu og Halldóru Kristínu í leiðnni og gisti svo hjá Báru minni. Við dúlluðum okkur saman á fimmtudags eftirmiðdeginum og hættum okkur út í óveðrið mikla en ég þurfti að grafa bílinn minn inn og út úr stæðum. Þegar kom svo að því að við þurftum að fara í hraðbanka pantaði Bára svo að fara ekki. Ok en ég sagði líka við hana að það væri hennar að fara út að ýta ef við myndum festa okkur. Þegar að bankanum var komið bauðst Bára til að fara en tilkynnti mér það jafnframt þegar hún settist inn í bílinn aftur það nú þyrfti hún ekki að fara út að ýta. Sniðug . . . samt ekki því ég þurfti svo ekkert að ýta. Það er nú meira sauðskapurinn á ruðningsliðinu í Reykjavíkurborg. Mér finnst borgin vera sein og illa rudd. Eitthvað sem gerist sko ekki á Akureyri. Þá heyrist í Bárunni: "Við hérna á suðurhorninu erum bara ekki vön svona miklum snjó Eva mín" eins og ég væri orðin borin og barnfæddur AKureyringur. Á föstudagkvöldinu í storminum mikla fórum við Jóna Kolbrún svo í mat með og rauðvíns og hvítvínskvöld hjá Mareni. Á laugardagskvöldinu horfði ég á video með Ellu Dóru og Jónu eða Ella horfði á video meðan við Jóna sváfum á okkar græna. Þegar ég rankaði við mér þóttist ég vera voðalega inn í öllu sem var að gerast í myndunum milli þess sem ég pirraðist yfir því hvað sjónvarpið væri hátt stillt. Skemmtileg! Við sváfum sem sagt vært til kl 04 þegar Elín ákvað að leggjast til rekkju en gerði okkur grein fyrir því að okkur væri velkomið að sofa þarna eins lengi og við vildum. Ég tók 12 tíma vakt á sunnudeginum. Ég hugsa í peningum þessa dagana. Hver einasta króna sem ég vinna mér inn fer í Manchester ferðina og því er hver vakt sem ég tek ný peysa, nýr kjóll, ný kápa..... hver veit hvað hún gefur af sér;) Vonast eftir að fá vaktir alla næstu helgi og I got a Harley ladies and gentlemen.

Á mánudeginum 11. febrúar (á 42 ára brúðkaupsafmæli foreldra minna) byrjaði ég svo í 3 vikna verknámi á heilsugæslustöðinni í Hafnarfirði og líkar það vel. Ég brunaði aftur upp á Skaga samdægurs í ernindagjörðir og mat til Hrefnu. Restinni af vikunni eyddi ég hjá Hrafnhildi. Kristjáni og Þórir Frey sætu baun. Ég tók líka Heiðdísi Dögg undir minn verndarvæng en hún var í verknámi upp á skaga, alein! Á miðvikudagskvöldið fórum við nokkrar í bíó á Ps. I love you en ég er ekki enn búin að gera upp við mig hvað mér fannst um þá ræmu. Jú hún var góð en væmin var hún. Good. Ég tek hana aftur á video og hef ákveðið að grenja frá hléi. Á fimmtudagskvöldinu passaði ég svo Þórir Frey meðan foreldrar hans fóru í leikhús en barnið var eins og hugur minn þetta litla ljós. Við hlustuðum saman á barnalög, lásum bók og mátuðum skó. (Evan splæsti í eitt billegt par í Kringlunni samdægurs sem var reyndar brot á verslunarbanni sem er í gildi til 2. mars en þetta var gert á undanþágu.) Hann hefur auk þess góðan smekk drengurinn því þegar ég reif upp nýju skóna þá kastaði hann frá sér stígvélum móður sinnar. Hann hafið fundið sér aðra og betri vini. Thelma Hrund kom svo í heimsókn til mín alveg eins og hjá ekta barnapíu.
Á föstudeginum brunaði ég í smá erindagjörðir að leita að hinni fullkomnu gjöf en hún er ekki væntanleg aftur fyrr en um mánaðaramót þannig að ég sundaði heim á leið og náði að gera öll mín erindi á Skaganum áður en ég fór í klippingu og strípur. Heiðdís kom í kvöldmat til mín og svo fórum við til Marenar í Bachelor og Bandið hans Bubba. Á laugardeginum var ferðinni heitið aftur til Reykjavíkur til að kynna hjúkrunarfræði í Háskólanum á stóra háskóladeginum. Eftir það brunaði ég aftur upp eftir og við tók matarklúbbur hjá Guðrún Dúfu í ljúffengum aðal- og eftirrétt. Auðvitað voru teknar upp allar myndarvélarnar og vinsælasti svipurinn var grimmur dreki. Hvernig sem hann lítur nú út??? Við enduðum svo á Cafe Mörk sem vex ekki í áliti og ég fékk eiginlega bara menningasjokk við að koma þangað inn (án fordóma bara svo það sé á hreinu). Að koma inn á local stað og þekkja ENGANN! Hvað er það bara? Nóg var um skemmtistaðasleiki (og komandi one night stand með eggjandi forleikjum á dansgólfinu) og kenni ég Mareni alfarið um það þar sem að slíkt þ.e. fólk í S.s.s. virðist elta hana uppi;). Á sunnudeginum vaknaði ég snemma þar sem faðir minn var að ræsa út yngsta barnabarnið sem svaf vært í rúminu mínu en rotaðist blessunarlega fljótlega aftur enda var ég að vinna upp mikinn svefn sem ég tapaði vikunni áður. Ég fór um kaffileytið í afmæli til Írisar Emblu snúllunar minnar en hún er orðin eins árs. Já tíminn flýgur. Við, Axel og Margeir fórum í Sandgerði eftir kvöldmat á sunnudaginn og hér er ég nú og verð til morguns. Systir mín og mágur er nefninlega í Kóngsins Köben svona að taka út aðstæður fyrir ferðina miklu í lok maí. Ég er því búin að vera frændum mínum foreldraímynd síðustu 3 daga sem hefur vakið ekkert nema lukku. Þurfti reyndar að skella mér upp á skaga í gær í erindagjörðir. Nýtti tímann og borðaði breggara með Önnu Þóru í morgun. Ég lét frændur mína hjálpa mér við að þrífa hér í dag með lágmarksnöldri og er jafnframt búin að gera tékklista fyrir þá til að hafa í huga á morgun fyrir móttökunefndina. Ég er búin að gera allt hér sem ég er vön að gera. Kíkja í skápana í eldhúsinu, leggja mig á daginn, horfa á flakkarann, vafra um netið. Nú á ég bara eftir að fara í bað and I´m good to go. Vegna aðstæðna hef ég verið á forsetabílnum síðan ég kom hingað suður eftir, allt svo Toyotunni sem er og verður besta barn föður míns þrátt fyrir hin 6 (okkur systkinin og hina bílana 3). Mér finnst rosa sport að vera á þessari eðaldrossíu og bruna fram og til baka upp í Hafnarfjörð en ég kann einhvern veginn betur við að vera á Renounum og ég fæ hann aftur á morgun. Honum verður þó gefin lausn í vor en við vonum að hann haldi heilsunni þangað til.

Næstu 2 daga verð ég hjá Guddu minni, Akureyrar saumklúbbur á fimmtudagskvöldið, mitt debut í hann. Vona heitt og innilega að ég fái vaktir alla helgina (kaupa kaupa kaupa). Svo er það næsta vika: afmæli sem og síðustu dagarnir mínir í verknámi á náminum sem líkur með pompi og prakt sem er utanlandsferðin til Manchester á föstudeginum með bestu stelpunum mínum. Fyrir þá sem eru lengi að telja þá eru það ekki nema 10 dagar baby.

Annars er held ég ekkert fréttnæmt af mér svo sem. En ég er að deyja úr hamingju þessa dagana. Ég held að það sé hrein og klár ástæða fyrir því;). Lífið er einfalt og gott og stefni ég á að halda því fram yfir páska.

Þá ætla ég að fara í gott freyðibað sem er um það bil að verða tilbúið og horfa á Casanova þar til ég sofna.

Eva erindagjörðir

90 % hlátur

2008-01-28T16:09:00.000Z

. . . . með sanni.

Fallegar skagameyjar . . .

Þurfum við að ræða það eitthvað?

Að sjálfsögðu með sigurbikarinn

HVÍLÍK HELGI!!!!

Ég mætti 08:00 af fúsum og frjálsum vilja upp í skóla á föstudagsmorguninn þar sem ég ætlaði að vera búin að læra eitthvað svo að ég yrði ekki með samviskubit um helgina. Þegar líða tók á morguninn voru verðurguðirnir okkur þó ekki hliðhollir og það fór að draga úr mér vind eftir því sem líða fór nær hádegi en vegna þess að þær hringdu allavega ekki í mig þegar átti að leggja upp þá hlytu þær allavega að vera á leiðinni! Erla Þóra hafði miklar áhyggjur af því að ég ætlaði ekki að tékka á þeim en ég vildi ekki storka örlögunum. Ég var svo bara með þeim E&B á skvernum. Kl 17:00 fékk ég svo símhringingu frá stelpunum þar sem þær sögðust vera að leggja í hann vegna þess að þeim var ráðlagt að bíða uns veðirnu myndi slota. Ég var sátt þrátt fyrir að þær væru 4 klst á eftir áætlun, þá gætu þær loksins komið til mín. Þegar ég hafið bundið enda á símtalið sagði ég stelpunum að ég þyrfti að fara í vínbúðina og kaupa hvítvínsbelju því ég ætlaði allavega að vera orðin kennd ef þær myndu svo hringja og tilkynna mér það að þær þyrftu að snúa við. Klst síðan hringdu ferðalangarnir í mig sem eru mjög líklega skyldar Ladda og sögðust vera í Varmahlíð og kæmu eftir um klst. Mitt litla hjarta hoppaði af ánægju. Helgin langþráða var að verða að veruleika;). Ég fór því heim og beið spennt með því að finna mér ýmislegt til dundurs!

Þær birtust svo 2 klst síðar búnar að panta pizzu og láta senda á Norðurmýri 6 (sem er nb ekki til), hel sáttar. Eftir að vera búnar að renna niður matnum og segja frá hetjusögu ferðarinnar þar sem þær félagsfræðimenntuðu lögðu sig í líf og líma til að athuga með ferðalanga á Ecoline, sjænuðu þær sig, opnuðu áfengið og partýið byrjaði. Ég leyfði Ásu að prófa tætarann minn sem gerði ekkert fyrir hana en æ og ó. En ég sagði við hana að þetta væri ekkert vont og það eina sem væri að mana mig upp í væri bikini línan og hún sagði hreint út: "Nei Eva nei!". LI gengið var að sjálfsögðu mætt til Ak ásamt öðrum C og D liðum og þar sem Bárann er komin nánast í Crewið þrátt fyrir að hafa ekki verið boðin að vera með í neinu liði var stelpunum boðið í partý. Það var rosalegt fjör og Evan átti klárlega setningu kvöldsins þegar ég spurði þá hvort þeir ættu nokkuð að vera fara út: "Ætti þetta ekki meira að vera kvöld til að nudda hvorn annann og skalla á milli?" Spurði svo í mest sakleysi: "Hvað curfew-ið væir?" Það sló dauðaþögn á hópinn. DAUÐAÞÖGN! Allt svo þangað til einhver aulaði út úr sér hvað það þýddi og ég útskýrði það. Þá hló hver eins og mest hann mátti. Það var einn meðlimur sem missti af brandaranum og hefur varla boðið þess bætur enda var sú manneskja bara í eldhúspartý þar sem var hreinlega skál í boðinu;0). Um kl 01:00 var leiðinni haldið niðri í bæ og eins og áður hefur verið nefnt þá var ég búin að biðja stelpurnar um að gera sér engar væntingar þar sem föstudagskvöld lofuðu yfirleitt ekki góðu hér í hjarta norðurlands. En þeim var sannarlega sannað annað. Við dönsuðum af okkur rassgatið á Amour. Það var einnig mikið um að boðið væri í glas en einhverra hluta vegna afþakkaði ég hvern einasa drykk af þeirri ástæðu einni að ég væri nú með háskólatilboð. Já það er þá ástæðan líka. Svo kallaði ég bara til barþjónsins að koma eins og VIP meðlimur. Það voru allir frekar blekaðir þetta kvöld enda búið að losa um mikla streitu, 6 klst ferðalag hjá stelpunum og hjá mér að þær væru actually komnar. Við komum allar heim í sitt hvoru lagi nema Hrefna og Ása (og ég að ég hélt). Fyrst Eygló, svo Elísabet, Bára, ég og stelpurnar. Sumir tóku leigubíl en aðrir stoppuðu fólk á rúntinum (það gengur greinilega í hverju bæjarfélagi) en aðrir gengu heim kápulausir, enn aðrir viltust svo bara eftir að vera svívirtar og stormað út (með smá dramantískum ýkingum) og stoppuðu lögregluna á göngugötunni til að spyrja þá í hvaða átt miðbærinn væri, bara eins og í hinum stórborgunum hreinlega. Ég hélt svo uppi heimatilbúnum skemmtiatriðum, m.a. smá félaga, þegar síðustu gestirnir komu heim eftir að vera búin að úthúða svoleiðis myndamanni einum sem ég tók á tal við niðri í bæ. Ástæðan: Hann bauð mér í partý! Já og ef svoleiðis hegðun á ekki rétt á sér þá veit ég ekki hvað. Ég sagði það hreint út að mér þætti hann ÓGEÐSLEGUR (eins og hann var nú sætur og saklaus). Að bjóða mér í partý með fólki sem ég þekkti ekki neitt. Já maður sparar sko ekki stóru orðin. Og það voru fleiri sem létu heyra í sér þetta kvöld, allir nema Eygló.

Á laugardeginum var byrjað á B vítamín sterkum í boði Bárunnar því það er það nýjasta að þær lækni allt. Ein fyrir djammið og ein á morgnanna. En áhrifin eru sennilega einstaklingsbundin;) Svo var skellt sér í sund um eitt leytið. Þrjár pöntuðu sér ljósatíma þó að einungis ein hafi nýtt sér allann tímann. Þynnkan var eitthvað að setja til sín. Við hlóum og hlóum í pottunum í lauginni á meðan sturtan hreinlega stakk aðra sem voru ekki að meika daginn. Svo var leiðinni heitið í vínbúðina þar sem að einn meðlimur hópsins var ekki að meika það og lá við ælu fyrir utan sem henni fannst mjög óviðeigandi og spurði hvort að það væri ekki við hæfi að fara alvarlega að hugsa sinn gang ef manni liði svona fyrir utan stað sem þennann. Svo var farið á Glerártorg í Creps. Hrefna bauð upp á forréttinn sem var LGG á línuna. Við erum allar með einhver trix enda þekkjum við hver einustu lyf í læknabókinni við hverju sem er. Eygló hreint blöskraði vitneskja okkar og sagði: "Stelpur þið vitið þetta í alvörunni ekki!" Það voru sagðir hver brandarinn á fætur öðrum og við grenjuðum frekar tvisvar sinnum en einu sinni úr hlátri. Svo var okkur borði í kokteilpartý á fimmunni (sem varð lína laugadagsins ásamt þristinum og áttunni). Við afþökkuðum það þó á endandum eftir hlátur í boði Báru. Við kíktum aðeins í búðir en þynnkann helltist all svaðalega í Evunna. Ég var ekki að meika það. Ég tók hvern einasta helga stað til að setjast á og sat sem fastast á milli þess sem ég stóð og stundi og starði svo bara. Við komumst af þvi að svartur er totally inn þar sem við stóðum sex saman eins og við værum að koma úr jarðarför, allar í svörtu frá toppi til tárar. Það kom einnig upp að við ætluðum allar í svörtu um kvöldið.

Eftir sjæningu var farið á Greifann að borða. Við vorum mikið að spá í Sambuca sjávarréttasúpunni en enduðum allar á einhverju einfaldara en Bára fékk sér allavega steik enda í ófá skipti búin að nefna það að henni langaði í kjöt um daginn;0). Evan var búin að bjóða til partýis og var bara þokkalega mæting, passlega mæting skulum við hafa það. Það var mikið um hjúkkur og Eygló gat ekki verið minni manneskja og kynnti sig sem Eygló íslenskufræðing og það var emjað út hlátri yfir henni en henni var að sjálfsögðu fúlasta alvara. Eftir MIKINN hlátur út í eitt var farið í Sjallann. Hann var nú daprari en oft áður en eitthvað þó. Móttó kvöldsins var að borga aldei fyrir drykkina sína og sumir voru svo vissir að þeir tóku ekki einu sinni með sér kortið sitt. Það voru teknir nokkrir dansar, barferðir og að sjálfsögðu myndir með bikarnum góða. Við erum nokkuð í því að mana hvort aðra upp í eitthvað. Eygló fékk meðal annars manneskju til að fara til mín og segja mér að ég kynni ekki að dansa. Þegar hún kom svo sagði hún; "Heyrðu það er svolítið ósamræmi milli hægri og vinstri lappana á þér." En Evan lét ekki slá sig út af laginu og svaraði: " Já, ég er líka örfætt!" Sem varð svo að sjálfsögðu af brandara sem sló í gegn. Eftir að vera búin að skanna staðinn ágætlega var haldið yfir á Cafe Amour. Þar var rífandi stemmning og gleði og glaumur. Dansgólfið var klárlega staðurinn. Þegar ég brá mér svo í eitt skiptið niður á barinn stendur myndalegur maður fyrir framan mig og ávarpar mig með nafni. Ég horfði á kauða. Kom honum ekki fyrir mig en vildi ekki vera minni manneskja en hann þannig að ég byrjaði bara að spjalla við hann. Hann segir svo eftir smá stund: "Þú hefur ekki hugmynd um hver ég er." En ég svaraði:"Jú jú jú" (og hugsaði það eitt að koma mér allavega á rétta sporið)". Ég bauð manninum með mér útfyrir þar sem við hittum Elísubet og það, að ég kannaðist ekki við þennan annars ágæta mann, átti eftir að kikna í samanburði við það sem Elísabet henti framan í mig og óskaði ég þess heitast að maðurinn hefði skaðaða heyrn, allavega á öðru. Hún tók ekki hintinu þegar ég var að biðja hana um að þegja en nei nei nei Ellan var að meika það sem við gátum reyndar hlegið mikið af daginn eftir. Þegar lokaði svo á Amour var farið í nætursöluna. Ég hitti aftur manninn sem ég veit nú öll lýti á. Hann var svo almennilegur að ganga með mér heim á leið sem var fínt þar sem mér vantaði iðulega einhvern til að halda á veskinu mínu og styðja mig þar sem ég var á mínum hæstu hælum og fljúgandi hálka. Ég hafði hins vegar áhyggjur af stelpunum þar sem leiðir okkar skyldu og hringdi í þær reglulga. Báran var orðinn sátt með sveittann burger (kjöt að sjálfsögðu) og var send til að passa pláss í leigubílaröðinni. Þegar ég í eitt skipið hringdi svo í Ásu þá var það eina sem hún spurði mig til baka hvort ég væri fljót að hlaupa. Ég er greinilega búin að horfa of mikið á spennuþætti í sjónvarpinu því ég sá fram á það að ég ætti að fara að villa fyrir einhverjum. Ég ákvað samt að röllta bara heim og samkjaftaði ekki á leiðinni! Þegar ég var svo að verða komin heim þá hringir Bára litla með eldspýturnar og segist vera læst úti. Ég segi henni að bíða róleg því Hrefna sé á leiðinni skömmu síðar. Báru leist nú ekkert á það enda búin að hlakka mikið til heimkomunar. "Eva!" segir hún þá. "Er nokkuð annað í stöðunni en að skera bara á netið?" (sem er nb í gluggunum hjá mér og eflaust rándýrt) en ég fékk hana nú blessunarlega ofan af því. Þegar ég kom svo heim var Báran hvergi sjáanleg og mér stóð ekki á sama og var að spá í að fara að leita að henni í garðinum. En nei viti menn. Stelpur redda sér og Báran pantaði taxi heim og sótti bara lyklastelpurnar í bæinn. Eftir að við vorum allar saman komnar í sumarbúðarfílinginn var hlegið og hlegið og hlegið.

Sunnudagurinn var líka ljúfur. Stelpurnar mínar urðu veðurtepptar enda ekkert færi milli Vatnagarðs og Húnahvers (nöfnin voru ekki alveg á hreinu) og voru því extra nótt. Þær voru reyndar ekki sáttar því hálftíma eftir að þær voru farnar (og komnar til baka) var ég búin að taka öll sönnunargögn þess efnis að þær hefðu verið þarna (já stelpan kemdi). Við lágum svo bara í leti fram eftir. Skelltum okkur svo í bíó um kvöldið ásamt öllum öðrum veðurtepptu ferðalöngunum, biðum í náinni snertingu við næsta mann og þurftum að sitja á fremsta bekk með textann stærri en höfuðið á okkur. Fórum svo á kaffihús (allt svo eftir að Bára greyið hafði svalað fróun svengdar sinnar en hún nefndi það nú bara að henni liði eins og hún væri í einhverjum megrunarbúðum). Þar var hlegið enn þá meira, þar sem "hver" varð orð kvöldsins og við fundum það út að af allri helginni þá höfum við hlegið 90 % af tímanum.

En sumt sem gerist í Vegas stay´s in Vegas.

Stelpurnar fóru svo þræl sáttar og áttu orð á því að þær hafi sjaldan skemmt sér svona vel. Já elskurnar svona er að koma til mín;0). Ég sver að ég er ennþá að hlægja . . . . . . Takk endalaust fyrir að koma til mín my loves og eiga með mér þessa snilldar helgi.

Ég veit ekki einu sinni hvernig mér datt í hug að jafnvel íhuga það að fara í drykkjupásu í upphafi ársins.

Eva f-bakari

Ps. Stelpur. Ég hef uppgötvað það hvaðan húfan og jakkinn sem var heima og enginn kannaðist við því ég kom eigi heim utanyfirfatalaus á föstudagsnóttina;0)

Alsæla

2008-01-24T17:21:00.000Z

Ég vonaði að það væri föstudagur á mánudaginn, þriðjudaginn, miðvikudaginn og í dag en svo er hann er á morgun:0). Mér finnst í alvörunni eins og jólin séu bara að koma aftur og þau eru ný búin. Ástæðan fyrir þessu er að ég trúi því að dagurinn á morgun verður góður dagur. Ástæðan fyrir því, jú stelpurnar mínar eru LOKSINS að koma til mín! Bára, Eygló og Hrefna eru making there debute en Ása og Elísabet hafa nú komið nokkrum sinnum. Þær verða komnar seinnipartinn á morgun þannig að dagurinn munum sennilega líða eins og aðfangadagur frá morgni til kl 18 en þær verða einmitt komnar um það leyti.
Það eru ekki bara stelpurnar mínar sem eru að koma því það verða new boy's in town. Já hið árlega mót fjármálamanna er nefninlega um helgina og það verður bara gaman.

Ég sendi þeim tölvubréf áðan til að hafa allt á hreinu. Ég varaði þær meðal annars við því að í síðustu hópferð af þessari stærð þá höfðu stelpurnar fengið nett áfall á föstudagskvöldinu vegna þess að í 15.000 manna bæjarfélagi var ekki mikið um fallegt fé. Ég sagði þeim líka frá því að klósettið á heimilinu hefði verið upptekið frá morgni til kvölds (við erum jú stelpur) með ýmsum mjög fyndnum afleiðingum en þrátt fyrir eitt lítið baðherbergi í Löngumýrinni þá er ég með þrjá góða spegla;), búðarferðir í stórverslanir eins og RL búiðna eins og hún er kölluð á norðurlandinu breyttist í martröð að sökum þynnku, sumir hösluðu, fengu sér búkollu sem fór reyndar frekar niður á viðkomandi en upp í þá og mig minnir að öllum hafi verið boðið í glas. Sumir ældu eina langlífustu ælu sem fréttir hafa farið af, sem gerir innihaldsefni doritos annsi grunnsamleg og vegna þessa þá neitaði ég manneskjunni um að fá tréfil lánaðann hjá mér og sagði að hún myndi bara æla á hann.

Margt hefur gerst á þessari umræddu helgi hérna síðustu ár. Það gerist að menn taki niður hringa sem er svona mest ósvallt sem ég veit en sumir karlmenn hafa greinilega ekki fegnið passann í aumingjaklúbbinn enn eða sumar konur ekki nógu sniðugar að hafa þá þykka og þrönga. Sumir hafa þó hringana uppi (ná þeim kannski ekki af he he) og finnst sumt í lagi sem öðrum finnst ekki og við skulum hafa það á hreinu að ég tala EKKI af minni reynslu. Ég heyrði sögu af dömu einni sem var í knöppum dansi við einn slíkann og tók ekki eftir gullinu á fingri hans þar til vink hennar benti henni góðfúslega á það. Hún tók sig til og eypaði (eins og hún sagði sjálf) á hann yfir þessu. Sagði honum m.a. hreint út að hann væri búinn að skemma sénsinn fyrir öllum hinum karlmönnunum um kvöldið, satt og rétt! Látum þetta ekki gerast aftur. Ég er allavega þannig að ég horfi með því fyrsta á hendurnar og ef það glóir í gull, get lost!

Ég vil enda þennan hluta á þeim fleigu orðum sem ein vinkona mín sagði þegar ég sagði henni hvaða helgi væri í vændum: "Vóoooooo það hefur nú oft borði vel í veiði þessa helgi!" Það verður sennilega öllu tjaldað um helgina: Veiðihárum, skyggni, stöng og jafnvel netum. Hvað geta kynkettir ekki gert?;0)

Af öðrum málum að frétta er það að ég er orðin frísk. Það er til Guð.

Allar einkunnir eru komnar á blað þannig að ef allt fer á svipaðan veg á þessari síðustu önn og 10 einingum sem ég á eftir þá útskrifast ég héðan úr þessum skóla 14. júní með fyrstu einkunn.
Við erum byrjaðar að vinna í lokaverkefninu okkar en út af þessum mikla viðburði sem er að gerast hefur einbeiting mín ekki verið alveg með mér en hálfnað verk þá hafið er þannig að þetta er allt að koma. Rebekka er byrjuð að forprófa fyrir sunnan og við hinar farnar að líta inn í verkefnið. Þá bíð ég bara eftir að LÍN verði svo elskulegt að leggja inn námslánin svo ég geti farið að skipuleggja utanlandsferð 3 sem hefur NB verið bókuð. Já gott fólk, daginn sem ég klára síðasta verknámsdaginn minn í þessu námi flýg ég ásamt 17 öðrum fögrum fljóðum til Machester þar sem við allar ætlum að verða 18 ára aftur. Daginn eftir að ég flyt svo lokaverkefnið mitt í þessu miklu menntasetri flýg ég í 11 daga ferð til Danmerkur þar sem ég verð í sumarhúsi í viku og safna tani, heimsækja vinkonur mínar þar og spóka mig um Köben í eins og 3 daga.

Ég var að fá mér Facebook og er hooked á því. Ef það verður eins og myspace æðið þá stendur það í viku og svo nenni ég þessu ekki lengur. Ég var t.d. komin með 58 vini eftir sólarhring og fullt af dóti.

Ég er búin með seríuna af "Gossip girl", meira en hálfnuð með "Side order of life" og í dag var ég að uppgötva nýja þætti sem heita "Army wives" og lofa mjög góður. Þessir handritshöfundar verða nú að fara að hætta í þessu verkfalli. Það voru engir nýjir þættir í USA í síðustu viku. Ég á einnig til góða Næturvaktina en ég hef ekkert séð þá. Ég var svo heppinn að Sísí hugsaði til mín og lét mig hafa þetta allt því hún er svo dugleg á niðurhalinu.

En þá er best að ganga af sér vonandi einhver grömm, þrífa og svo tekur við beauty thirsday. Ég kannski tek tættarann á þetta fyrir kvöldmat. Well you can have it all;0)

Ég hlakka svo til . . . . .

xoxo

Eva spenntasta

Vikan veika

2008-01-21T12:02:00.000Z

Veikindi hafa sett strik í reikninginn hjá mér í viku! Ég var heima s.l. þriðjudag og missti þess vegna af heilum degi á svæfingunni sem var dýrkeypt þar sem að ég var aðeins þar í 5 daga. En þetta kennir manni að klæða sig líka eftir veðri á djamminu sem við sunnlendingar (þ.e. ég) kunnum greinilega ekki. Síðasta vika snérist um tvennt, að fara í verknámið og liggja þess á milli undir teppi, í náttfötum og flíspeysu með klút um hálsinn og sötra hunganste með engiferrót. Ég er nánast búin að fara tvisvar sinnum í gegnum dvd safnið mitt. Það var rosalega gaman á svæfingunni og ég fékk loksins mojoið mitt að setja upp nálar til baka. Var farin að hallast að því að ég gæti það bara ei meir. Ég fékk líka að setja niður nokkra kokmaska og barkarennu. Ef ég svitnaði ekki vegna veikindana þá var það vegna spurninga svæfingalæknanna sem áttu til að koma með rosalegar spurningar. Þó virtist það nú aðalega vera ég sem lennti í því. Ég virka greinilega svona rosalega klár:0) eða ég vill allavega trúa því. Jakkinn minn varð alveg blautur einu sinni og það perlaði af enninu á mér. En nú veit ég allavega alveg ástæður þess af hverju settur er upp miðbláæðaleggur, af hverju það er slæmt þegar sjúklingar vakna skjálfandi, ALLA þættina í því sem hægt er að meta þegar sjúklingur er sofandi og síðast en ekki síst 1000 dollara spurninguna; Hvar í kúrfuni við sjáum C02 töluna sem er á skjánum og hvað talan segir okkur? Í stuttu svari; Það er nefninlega það magn CO2 sem er búið að vera lengst í líkamanum af því það er neðst í lungnablöðrunum sem gerir okkur kleypt að vita nokkurn vegin hvert C02 magnið er í blóðinu í líkamanum. Já ég sé eftir því að hafa ekki lært betur í lífeðlisfræði.

Það varð því lítið um djamm um helgina hjá mér. Það var vísindaferð á föstudaginn hjá Eir sem heppnaðist vel. Ég fór svo heim eftir hana og kíkti niður á Strik um kl 23 en var komin aftur heim um 01 og sofnuð fljótlega eftir það. Fór ekki með húfu og var helmingi verri þegar ég vakanaði daginn eftir en ég var á föstudaginn og kenndi því því alfarið um. Hélt matarboð á laugardagskvöldið fyrir mína nánustu hér. En vegna veikinda gerði ég bara eitthvað sem ég kunni, chillibollur og meðlæti og súkkulaðipönnukökur með rjóma og ávöxtum í eftirrétt. Ætla að bjóða þeim í eitthvað meira fancy þegar vora tekur. En þá taka einnig við grillpártýin í Furulundinum og þau klikka aldrei:0). Eftir matinn kíktum við aðeins til Halldóru þar sem stelpurnar fengu sér einn drykk eða svo. Kíktum á Amour sem var stappaður af fólki og svo á Kaffi Ak sem var sllllíííssssí! Þannig að ég lét mér nægja sitt hvorar 2 klst niðri í bæ þessa helgina. Sætir strákar??? Jú eitthvað að þessu RVK liði kom með þá með sér en það fór lítið fyrir þeim . . . . . kannski vanaði bara bjórinn í kroppen.

En þetta var allt síðustu vikuna. Fyrsti NYC kaflinn hér að neðan langur og skemmtilegur eins og mér er lagið;0).

Við erum að ræða það. 4 dagar í að það gerist . . . . . . .

Eva eyma

New York: 1 Kafli

2008-01-21T11:45:00.000Z

MÍN NEW YORK

Ferðinni var lagt upp frá Akranesi á rauðri Toyotu Avensis 2005 um kl 13:00 á mánudeginum eftir að ég hafði knúsað Mæsu mína og Kristían bless. Meðferðis voru tvær ferðatöskur með þremur kjólum, auka nærlum og leggings! Já! Ég fór bara með fötin sem ég stóð í. Hvert rými í töskunni skyldi nýtt undir nýtt! Ég kom við upp á Landspítala Fossvogi (enda annað hægt í svona hjúkkuferð) til að pikka upp Kristjönu og Sonju þar sem Anna Huld var löngu löngu farin;0). Gústi skutlaði okkur svo síðasta spölinn og tók bílinn en hann var sannkallaður Chefför þar sem að mikið var um utanlandsferðir hjá fjölskyldunni á þessum tíma. Áður en systir mín hélt til Boston ásamt móður okkar þá voru utanlandferðir og heimkomur fjölskyldunar merktar á fjölskyldudagatalið. Fyrir utan okkur fór Jón bróðir til Hollands, bróðir Gústa erlendis og Gústi sjálfur einnig.

Við mættum tímanlega á flugvöllinn og enginn biðröð en eins og svo oft í ferðinni þá virtust biðraðirnar elta okkur og um leið og við höfðum tékkað okkur inn var biðröðin orðin allavega 20 mínútur. Ég hafði engar erindagjörðir á flugvellinum þannig að ég gat chillað alveg eins og sá heimsborgari sem ég er. Stelpurnar voru eitthvað á rúnta um þannig skellti ég mér líka en á meðan þær keyptu sér bækur keypti ég mér slúðurblöð enda flughrædd og þarf að hafa nóg til að hafa ofan af fyrir mér á meðan fluginu stendur. Ég var líka með ipod movie frá frænda mínum og mp3 spilara og einhvað fleira skemmtiefni. En viti menn. Flughræðslan er öll að rjátlast af mér og ég var hin spakasta með Sonju mér við hlið. Anna Huld og Kristjana voru líka annsi hressar fyrir framan okkur.

Eftir að hafa farið í gegnum tollinn í New York sem mér þykir stressandi þrátt fyrir að vera alsaklaus íslenskur ríkisborgari þá gat ég aðeins slakað á. Minn “tollmaður” bauð ekki góðan daginn og hvað þá brosti en gaurinn sem Anna Huld og Sonja fóru til daðraði bara eins og enginn væri morgundagurinn. Hann hefur greinilega verið nýr;0). Ég er ekki vön því að þurfa að redda mér af flugvellinum þannig að ég var alveg jafn glórulaus og stelpurnar með að koma okkur inn í borgina. Við létum svoleiðis taka okkur rass. . . . . Við ákvaðum að taka rútuna sem var “express” rúta til borgarinnar en karlinn þar var svo æstur í að fá okkur (hver var það ekki?) að hann nánast henti farangrinum okkar upp í rútuna. Þegar ferðin til borgarinnar byrjaði svo komumst við svo að því að þetta var allt annað en “express” ferð og hófum við þar með rúnt okkar um JFK flugvöllinn með rútubilstjóra sem fékk ökuskírteinið sitt í Cherrios pakka. Önnu Huld leist ekkert á þetta og í hvert skipti sem karlinn stoppaði þá bað hún Kristjönu vinsamlegast um að fylgjast með farangrinum okkar og hvort að hann væri örugglega ekki tekin út. Þegar hún leit svo til hliðar þá segir hún allt í einu: “Stendur hjálp þarna á rúðunni?” Við hlógum bara að þessari móðursýki í henni en það var rétt. Inni í rútunni stóð “HELP!” skrifað aftur á bak svo það gæti örugglega lesist og með smá þögn hlógum við svo af þessu, Anna Huld samt kannski minnst. Við komumst nú allavega til borgarinnar, fyrst að Grand station þar sem við skildum við Kristjönu þar sem hún fór til vinkonu sinnar í Brooklyn. Ég, Anna Huld og Sonja fórum aftur á móti upp í aðra rútu og á Penn station.
Þá var komið að því sem við höfðum beðið eftir. T.G.I. Friday´s! Já loksins fékk ég buffalo vængina mína með extra sósu og naut ég hvers bita og gaf frá mér sælu stunu í hvert skipti sem ég hafði dýpt þeim ítrekað í sósuna. Anna Huld fékk sér líka ekki eitt heldur tvö stór hvítvínsglös. Maturinn okkar lét samt bíða heldur betur lengi eftir sér og fengum við í sárabót ókeypis eftirrétt sem var svakaleg karmellu brownies bomba. Þá var það bara að koma sér á hótelið. Við tókum leigubíl frá Penn staiton en gerðum okkur ekki grein fyrir því að það að gefa upp nákvæma staðsetningu gæti verið sá höfuðverkur sem leigubílstjórnn ætti eftir að glíma við. Við settumst upp í bílinn hjá þessum að við héldum fína leigubílstjóra og gáfum upp heimilisfangið. Hann sagði ekki mikið en skammaði okkur fyrir að taka ekki bara neðanjarðalestina á hótelið! Já svona á sko að ná sér í viðskiptavini. Við tók svoleiðiðs þvílíkur leiðangur fram og til baka í þorpinu (willage) og Anna Huld fylgdist spennt með á skjánum (með því hvert taximan var að fara) og sagði: “Heyrðu hann ætla að fara hérna”, “Heyrðu hvert er hann að fara núna?”, “ Nei nei , hann er að fara eitthvað kolvitlaust”, “Nei, heyrðu við erum hér”, “ Nei, hann er núna komin í hring bara”, “Hann veit ekkert hvert hann á að fara”. En ég skemmti mér konunglega og svei mér þá ef ég meig ekki aðeins úr mig út hlátri. Þremur hringjum seinna komum við á hotel 17th. Þar tók indælismaður á móti okkur í lobbýinu. Herbergið okkar var þrifalegt, lítið og kósí en akkurat það sem við þurftum yfir blánóttina. Þegar við loksins settum höfuðið á koddann var klukkan á Íslandi um 05:00 að nóttu.

Daginn eftir vöknuðum við og skelltum okkur á Starbucks í morgunmat. Svo lá leið okkar niður á Times Square og svo á svæðinu milli 47 strætis og 32 strætis. Ég var búin að vera í NY í innan við sólarhring þegar ég var búin að fá hrós þess efnis hvað ég væri falleg, með fallegt bros og falleg augu! Sem sýnir bara hvað íslenskir karlmenn eru óraunsnarlegir. Við reyndum að ná í miða á Broadway sem var borin von út af handritshöfundaverkfallinu, fórum í fullt af búðum, hittum geggjað kúl svertingja sem var æstur í að við keyptum diskinn hans þar sem að hann ætlaði sér að slá í gegn. Eftir tilraun tvö þá keypti ég af honum eitt eintak, með stelpucoverinu að sjálfsögðu, áritaðann og lét taka mynd af mér með kappanum sem ég ætla að selja dýrt á E-bay eftir “his big brake”. Hann gaf okkur meira að segja smá forsmekk og söng einmitt eitt lag af disknum tileinkað okkur. Einmitt! Við enduðum svo í neyðarstoppi í H&M þar sem að ég kom bara með úlpuna sem ég stóð í og við ákvaðum að fara strax á djammið um kvöldið og ég sagði að það kæmi ekki til greina að fara í úlpunni á djammið. Fann mér peysu fyrir rest sem var nógu góð. Tókum taxa heim. Það var enginn röð þegar við komum en um leið og við vorum komnar í röðina tók fólk að flikkjast úr öllum áttum. Við tróðum okkur svo inn í taxann ásamt öllum pokunum og ég hló nokkuð mikið á leiðinni yfir þrengslunum.
Við fórum út að borða um kvöldið eftir stutt stopp til að henda inn pokunum og sturta okkur. Við fórum niður í Greenwich willage sem oftast er kennt við friends. Fórum þar á ítalskan veitingastað. Eftir það fórum við niður á Meet package district þar sem heitustu klúbbarnir eiga að vera. Við erum kvenmenn og vorum þess vegna búnar að spyrja nokkrum sinnum fyrir um hvert skyldi haldið. Þegar niður á aðalgötuna var komið fannst okkur eins og aðal Dj-inn hefði dáið eða eitthvað því djammlegt var ekki um að litast. Við römpuðum reyndar loksins á tvo klúbba sitt hvoru megin við götuna. Annar var eins og fyrir þá sem áttu meiri peninga en guð og hinn, Buddah-bar, leit út fyrir að vera lokaður. Við litum hvort á aðra en ákvaðum að taka í húninn á þeim lokaða en viti menn, okkur opnuðust dyr og innan þeirra var stór svartur maður sem bað okkur um skilríki. Þegar allt var gott og gilt opnaði hann fyrir okkar risa stóra hurð eins og á kastala og þar fyrir innan blasti við okkur gleði og glaumur og risastór búdda stytta við hinn endann á staðnum. Rosalega flott allt. Við settumst niður í einn drykk en ákvaðum svo að halda leið okkar áfram þar sem að dansgólfið var nánast ekki neitt og stelpur dansa. Dyravörðurinn benti okkur á tvo staði. Annar þeirra var tómur. Hinn var í penthouse-i á hóteli stutt frá. Þar fórum við strax á barinn og við Sonja pöntuðum okkur Mohjto, þann sterkasta sem ég hef séð og smakkað. Við létum þynna þá tvisvar og ekki nóg með það heldur hélt ég fyrir nefið á mér þegar ég drakk restinga af honum því mig hryllti svo mikið. Á staðnum var staddur svertingi einn sem gerðist annsi kammó við stelpurnar og með honum héldum við á klúbbinn Lotus þar sem okkur var lofað miklum dansi. Þegar við erum að fara að borga segir konan: “Þið vitið að það er Gay kvöld”. Við litum á hvor aðra en hin nýji vinur okkar sagði að það væri allt í lagi og bauð okkur öllum inn á staðinn. Það var margt að sjá og heyra á Lotus. Við komumst að því að þarna vorum við komnar í Amanda´s birthday partý! Amanda er kynskiptingur sem á það sameiginlegt með okkur Madonnu, Björk og XXX Rottveilerhundum að hafa gist á hotel 17th. Hún hélt ræðu og allt. Það var að sjálfsögðu afmæliskaka sem var ítrekað verið að reyna að bjóða okkur. Við Anna Huld hittum líka mann sem vildi æstur fá okkur á tónleika eða látbragðsleikriti eða eitthvað sem hét Azzetica og átti að vera eftirlíking af Metallica, nafnið allt svo. Ekki nóg með það heldur þegar við vorum búin að fá spjöldin í hendurnar þá ætlaði hann að slumma okkur sem við afþökkuðum ópent. Eftir hjartnæmu ræðuna hennar Amöndu um þegar hún fór í kynskiptaaðgerðina fór að týnast út af staðunu. Þrátt fyrir að vera á gay kvöldi þá fengum við samt einhverja athygli. Ég kynntist m.a. Paul tannlækni sem er æstur í að koma til Íslands, ætlaði alltaf að koma í sumar en það var svo mikið að gera í vinnunni að hann komst ekki. Stelpan lét hann því fá upplýsingar hjá besta leiðsögumanninum á landinu. Hann vildi líka endilega fá okkur á tjúttið með sér og bróðir sínum á fimmtudeginum og ég sagðist verða í bandi. Þarna var líka giftur maður frá Boston sem þótti við ægilega skemmtilegar og vinur hans sem var bara sjúkur í karla, konur eða bara hvað sem er. Þegar líða tók á nóttina, kvöddum við þessa menn. tókum taxa heim og löggðumst til rekkju.

Daginn eftir ákvaðum við bara að vera í nágrenni við hótelið. Byrjuðum á því að fara á Dunkin donut í morgunmat. Þar var útlendingur við afgreiðslu sem talaði afskaplega óskýrt og þegar hún var svo að afgreiða Sonju og Sonja skildi ekkert hvað hún sagði þegar hún sagði:“To stay og to go?” Og Sonja svaraði samviskusamlega: “Yes thank you.” þá svelgdist mér svo á appelsínusafanum því að ég hló svo mikið að ég varð að fara út úr búðinni. Snéri svo inn aftur þegar mér fannst ég hafa jafnað mig en þá láku tárin gjörsamlega niður kinnarnar á mér. Já gaman gaman og bara dagur tvö. Við versluðum við í nokkra höldupoka sem hendur okkar gátu borið m.a. fyrir tæpar 62.000 í Victoria’s secret. Ég var líka alveg að deyja í skónum (þeim einu sem ég tók með) þannig að ég varð að kaupa mér nýja sem var svo sem bara allt í lagi (þannig að þeir eru eiginlega ekki taldir með í þessum 7 sem ég keypti). En við fórum snemma til baka því Anna Huld var alveg æst í að sjá þegar kveikt yrði á jólatrénu í Roccafeller center. Svo við skunduðum heim á hótel að létta á okkur. Sonja gerði sig að svaka skvísu og ég spurði hana af hverju hún ætlaði að vera svona mikil gella. Hvort að hún væri að fara að hitta forsetann eða hvað? Og hún hló bara. Greinilega að fara að hittann;0). Þegar niður að 42 stræti var komið (við vorum að fara að 50 stræti) þá var enginn leið opin upp á við því því það var allt lokað því það var svo mikið af fólki komið nú þegar til að sjá tréð tendrað sem var enn spenntara en Anna Huld. En eins og venjan er í New York þá eru þyrlur sveimandi yfir ef eitthvað mikið er um að vera. Þá fóru draumadísirnar tvær Anna Huld og Sonja Dögg að tala um hvað það væri rosalega frábært að sjá tendrað á trénu í þyrlu. Já einmitt og hvernig ætluðu þær að fara að því? Jú Sons ætlaði að tala við Buss. Ég vissi það! En ég benti þeim hins vegar á það að þetta tré væri samt mennskt en ekki himin hátt og efaðist örlítið um gæði þess atburðar úr þyrlunni góðu. Við gáfumst upp á að reyna að klessa okkur nær trénu því að þrátt fyrir auka 100 metra sem við komumst voru enn 500 í tréð fagra. Þannig að við ákvaðum að seðja hungrið á Planet Hollywood þar sem trénu var varpað á marga skjái. Ég var ekkert svakalega svöng þannig að ég pantaði mér salat. Það var salat með renntu. Það var heill iceberg kálhaus skorin í fernt ásamt einhverju skrautmeti til hliðar. Eftir það héldum við heim þar sem að rest of the crew var komin á hotel 17 og hlökkuðum við til endurfundnanna með þeim sem urðu tveim tímum seinna.

Eva pistlahöfundur

"Gítar"strengir

2008-01-15T22:47:00.000Z

“But sometimes is only when you let go that you can make room for the rest of your life to show up”. (Marin) Og það er nákvæmlega það sem ég ætla að gera. Rúm vika síðan ég kom norður og á þessari viku hefur líf mitt fengið skýrari línur en mig hefði nokkurn tíman grunað. Hlutir hafa verið bornir fyrir mig sem eru þess eðlis að líf mítt getur byrjað með miklum ferskleika 2008. Eins og Marin segir á undan setningunni hér að ofan: “Að það sé þægilegt að halda í fortíðina og þess vegna viljum við stundum ekki sleppa henni . . .

Ég er búin að nota þessa fyrstu viku í það að mæta í verknám, taka íbúðina aðeins í extrun enda líður mér ekki eins og heima nema taka rútínuna á þetta, fara út að ganga og horfa á fyrstu og aðra seríuna af “How I met your mother” sem ég var svo heppin að Sonja keypti sér í USA. Svo að sjálfsögðu er ég búin að horfa á megnið af fyrstu seríunni af “Men in Trees” þar sem Marin segir meðal annars þessa frábæru setningu ásamt mörgun öðrum. Er búin að hlakka endalaust til hvers kvölds þegar ég fer samviskusamlega upp í rúm kl 23:00 og leyfi þeim að leiða mig á vit svefns og drauma. En nú er ég búin með allt sem ég hef og ætla næst að einbeita mér að ná mér í Gossip girl, Ugly Betty og Side order of life.

Ég var svo þreytt eitthvað á föstudaginn að ég beilaði á videokvöldi og var í staðinn hérna heima hjá mér og fór að taka til í fataskápnum þó að ég hafi nú gert það líka áður en ég fór til NY. Þetta var samt réttur tími því ég var svo feit á föstudagskvöldið að mér fannst ég líta illa út í mörgu sem ég mátaði og nú bíður nú einn stútfullur höldupoki eftir Rauða Kross gámnum og það er helst eitthvað sem ég þarf að gera fljótlega svona áður en ég verð mjó aftur;).

Rebekka bauð mér á rúntinn á laugardaginn þar sem við m.a. kíktum á Sísí og litla guttann og þar komst ég sko í feitt og uppgötvaði meiningu lífsins aftur he he he. Nýjasta “Despret”, “Gray´s”, tvo nýja af “Private practice” og fyrstu tvo þættina af “Gossip girl”. Já ég er sjónvarpssjúúuuuuuuk! Þetta varð til þss að mig langaði nánast að beila á djamminu á laugardagskvöldið og kúra mér frekar með þessu eðalfólki undir teppi en þar sem ég hafði tilkynnt Gunnsu, Erlu og Brynju það með viku fyrirvara að á djammið við skyldum skunda út þetta fysta laugardagskvöld á Ak þá hafði ég mig í partýgallann um kl 21:00. Það var eftir að ég hafði geyspað yfir eldhúsborðinu í Álfabyggðinni, þrátt fyrir eitt hvítvínsglas, sem var ekki að kveikja í mér. Brynja eldaði þessa fínu innbökuðu nautasteik sem ég renndi niður áður en ég skaust heim til að gera mig tilbúna.
Jón Valur kom svo og sótti mig rúmlega 22:00, gaf mér A+ fyrir útlit og þá hélt ég sæl í partý í Skarðshlíðina þar sem að ég gaf mig ekki út að geta farið í bæði partýin sem mér var boðið í. Eftir nokkra bjóra og mátulegt tjatt í síma og á staðnum þar sem bekkjarsystir mín tjáði mér hvað ég væri gefandi manneskja og hvað það væri gott að tala við mig (sem var nb byggt á samtali sem átti sér stað deginum áður) fórum við í bæinn. Fyrst á Amour í einn bjór og smá tjútt og svo á Kaffi Ak þar sem E&B og co voru komnar og hreiðra um sig á einu borðinu. Tónlistin var ömurleg og mætti halda að Akureyrirngar nái stundum ekki FM 957 og viti ekki hvaða tónlist hefur verið spiluð síðan 1990. Þegar ég ákvað að bregða mér svo út fyrir í 10 gráðu frost á kjólnum einum fata sem átti að taka um 5 mínútur breytist það í klst. Erla & Brynja voru farnar að hafa áhyggjur af mér og fannst þetta skrepp mitt orðið heldur meira undarlegt. Þegar uppi var staðið og inn var komið held ég að ég hafi verið orðin svo dofin að ég fann actually ekki fyrir kuldanum lengur. Þær tóku mér fagnandi og testuðu á mér líkamshita með því að koma við mig sem var eins og ísmaðurinn eða konan. Eftir að inn var komið ákvað ég að tékka á síðasta strengnum sem eftir var í hjarta mínu þar sem að reiði mín hefur aðeins verið að sjatlast. En sumar ákvaðanir í lífinu eru rangar og þetta var vissulega ein af þeim og nokkrum mínútum síðar þegar ég sá vinkonur mínar sagði ég þeim að hafa ekki einu sinni fyrir því að setjast þar sem við værum að fara á barinn þar sem að erindi mínu væri meira en lokið. Á barnum var mér boðið upp á skot og ég keypti mér stóran bjór sem svo sannarlega kikkaði inn þar sem ég man ekki meira sem gerðist þetta kvöld. En strengurinn slitnaði og í staðinn fyrir að reyna að laga hann ætla ég að henda honum og kaupa mér nýjan. Það fór sem fór og fyrir mér með skömm og niðurlægingu sem gerir mér auðveldara fyrir að hafa enga eftirsjá! Það versta við vonbrigði er ef þau koma frá einhverjum sem þú áttir síst von á. Ég held að þegar maður hefur trú á einhverjum og hann brýtur það þá gerir það þeirri manneskju erfiðara að komast aftur upp á þann stall sem maður hafði skapað honum. Jafnvel miklu erfiðara en einhverjum öðrum sem hefur aldrei komst þangað.

Hvað uppskar ég þessa helgi? Jú er hundveik heima; ískalt, með höfuðverk, ógeðslega hálsbólgu og hæsi! Eina gleðin mín í dag er hálsbrjóstsykur, bollasúpa, djús, te með engiferrót og hunangi. Ég ætla að vera orðin góð á morgun þar sem ég má ekki einn einasta dag missa.

Ég er bíllaus núna þannig að allar heimsóknir eru mjög vel fegnar. Ég get alltaf hent í vöfflur eða pönnsur eða hrisst eitthvað annað fram úr erminni.

Hvað karlmenn varðar. Ég held í alvörunni að bloggið mitt verði ekki skemmtilegt lengur ef ég næ mér í kærasta;0).... . Eins og ég sagði við Erlu & Brynju. Við erum í góðum málum. Það er von á nýjum mönnum, ferskum mönnum um næstu helgi þar sem háskólarnir væru að koma, einnig þar næstu helgi þar sem fótboltamót fjármálamanna er (og maður þarf nánast ekki að kaupa eigin bús) og svo um þar þar næstu helgi því þá verðum við komnar til RVK. En munum ávalt að betra er autt rúm en illa skipað.
Næsta helgi: Vísindaferð hjá Eir og háskólarnir að koma. Ætla að halda matarboð á laugardeginum.
Þar næsta helgi: Gestir! Ég krossa bara fingurnar. Þá verður sko partý. Og gleymum ekki verðbréfaguttunum;0)
Þar þar næsta helgi: Stóra vísindaferðin til RVK og Evan heim í mánuð.

Ég ætlaði að nota þessa viku til að blogga um New York en eins og vinkonur mínar segja það er aldrei lognmolla í kringum mig. En ekki það að ég búist við kraftaverki á virkum degi þannig að hérna bráðum kemur fyrsti kaflinn í Ameríkusögunni. Er allavega byrjuð á honum.

Eva Hola

Uppgjör ársins

2008-01-11T17:27:00.000Z

Hvað bara árið 2007 í skaut sér? Hverjar voru vonir mínar og draumar fyrir árið? Samkvæmt ársspá spámanns.is þá áttu fiskarnir að passa sig því þeir myndu komast annsi nálægt því að upplifa drauma sína þetta árið.
Ólíkt árunum þar á undan ákvað ég að gera ekki miklar væntingar til ársins 2007. Oddatöluár hafa samt alltaf verið mér happadrjúgari en þau sléttu þannig að þetta ár mátti fyrir mér vera medium og vonandi meira upp í tall.

Stilklum á því helsta:

Í upphafi árs byrjaði ég aftur að drekka eftir mennska meðgöngulanga drykkjupásu, allt svo 9 mánuði.

Í ársspánni minni í Nýju lífi fyrir árið 2007 voru lokaorðin svo hljóðandi: " . . . Og ástin já hún verður þarna líka!" Ég veit nú ekki hvað you all kallið ásina nú til dags en ást er eitthvað sem er ekki partur af programmet i min livet allavega ekki í þrengsta skilningi orðsins.
Ég ákvað að gerast vandlát á vín og menn í upphafi árs, en hvorugt stóð lengi! Karlmenn og áfengi eru líka hættuleg blanda. Ég ákvað að taka áhættu sem ég sé svo sem ekki eftir því að hafa gert því að lífið er ein áhætta og ef þú spilar ekki leikinn geturðu ekki unnið. Ég ákvað að hætta að ljúga til um nafn, aldur og hvað ég geri í lífinu eftir að ég komst að því að strákar ljúga líka og ég var illa nöppuð einn ágætis dag í janúar. Það er hægt að kenna gömlum hundi að sitja og ég hef bætt mig blómlega.
Það var þó ekki fyrr en eftir að ég fékk bókina ástargaldrar í afmælisgjöf frá Önnu Þóru sem "hlutirnir" fóru að gerast. Fyrrverandi "kærasti minn" dúkkaði upp hér í apríl en blessunarlega var ég ekki á staðnum þar sem ég hefði sennilega fundið á mér auma og reddað málunum (ekkert kynferðislegt þó) en þetta var vonandi í síðasta skiptið sem ég heyri frá honum þar sem ég ákvað að vera sterk og svara ekki kallinu!
Kynntist mis minnugum og merkilegum mönnum á árinu. Þeir tilheyra ýmsum stéttum þjóðfélagsins. Grunskólamenntun til masters. Ákvað á tímabili, undir lok ársins að ná mér í aumingja, hef ekki fundið hann, komst nálægt því en...... Þeir eru víða þannig að ég þarf ekkert að örvænta. Maður tekur ekki út úr gleðibankanum tóman blús en hvað þennann reikning varðar var það ekkert nema blús og í loks ársins innistæðulaus tékkareikningur sem fór oftar en ekki í mínus á síðasta ári!
Ef ég myndi hlusta á öll þau tákn sem hafa komið inn í líf mitt myndi ég hald að guð almáttugur væri að segja mér að vera ein en sama hversu oft ég fell fram fyrir mig þá virðist ég alltaf standa upp aftur sem vinkonum mínum þykrir aðdáundarvert. Þær hafa oft fengið forsíðufréttir sem eru gleymdar á morgun því þær endast svo stutt. Mér finnst það aðdáunarvert að þær séu ennþá að hlusta. Ég held að þær séu farnar að krossa á sér fingurnar þegar ég hringi þess efnis að ég hafi ekki rekist á einhvern vonlausan rómantíkus þennann mánuðinn. Ég sé betur sett ein. Þannig ég á ekki von á því að það komi neinn sem passar í púslið á þessu ári. . . . Ekki að ég sé eitthvað svartsýn. Nei það er einfaldlega enginn til sem er nógu góður fyrir mig!

Fékk íbúð í hjarta Reykjavíkurborgar fyrir sumarið og vann á sængurkvennagangi og fann minn starfsvettfang í lífinu. Ekki að ég vissi það ekki fyrir hvert leið mín lá alltaf. Stefnan hefur alltaf verið í þess átt. Átti gott sumar. Mikið af sumarbústaðarferðum, sólbaðsferðum og kaffihúsarferðum. Fór loksins í Fossvogsdalinn, Elliðaárdalinn og Hljómskálagarðinn. Píkudjammið var líka vel heppnað.

Ég fór á frændsystkinamót með öðrum afkvæmum systkinum hans pabba. Það var rosa stuð hjá okkur. Við systkinin vorum kosin í næstu nefnd. Þykir óendandlega vænt um að við gerðum þetta þar sem amma og afi kvöddu okkur bæði áður en árið var á enda. Jóa mín fór líka á annan stað.

Tvær bestu vinkonur mínar og fleiri góðar vinkonur eignuðust litla engla á árinu. Fékk meira að segja að vera guðmóðir eins þeirra. Ein elsta vinkona mín gifti sig og tvær aðrar gengu að eiga sína heittelskuðu.

Fór í verknám í öldrunarhjúkrun, á vökudeildina, á fæðingardeildina upp á Skaga þar sem ég fékk að fylgjast með einu kraftaverki og krabbameinsdeildinni sem er lærdómsríkasta verklega nám sem ég hef farið í.

Ég fékk óvænta afmælisveislu hjá Önnu Huld og stelpunum mínum.

Fór í roslega skemmtileg partý og matarboð hér og heima á Skaganum. Fór m.a. á páskaballið og komst að því að ég tala tungumál sem enginn annar skilur en hefur í sér íslenskar slettur eins og "félagi félagi" og "heim". Komst loksins á Októberfest og Burnkvöld. Var nokkuð aktív í skemmtanalífinu, aðalega á Akureyri. Stelpudjamm, Furulundardjamm, stjórnardjamm.

Áttaði mig á því að markaðurinn í dag er ungur. En það er alltaf verið að skila einhverju sem ekki passar og vona ég ef í alvörunni það er ekkert annað out there því að einn slíkur góður eldri skili sér fyrir rest.

Fór á frábærta árshátíð FSHA sem var mín síðasta í þessum skóla þar sem ég verð erlendis þegar sú alvörunni síðasta verður haldin.

Ég fór nokkrum sinnum í átak með engum árangri.

Fékk lánaða bókina Flugdrekahlauparann. Las 3 kafla í "Flugdrekahlauparanum" og einn í "Munnkurinn sem seldi sportbílinn sinn". Skilaði Flugdrekahlauparanum.

Ég fékk "kaffi Akureyrar" pestina sem er mestu veikindi sem ég hef lent í í mörg ár. Fékk upp í 40 stiga hita og var hálf meðvitundarlaus upp í sófa og Anna Huld þurfti gjörsamlega að gera allt fyrir mig. En ég var ekki sú eina og pestin herjaði á vinkonuhópinn nánast eins og hann lagði sig. Pestinn er nefnd þessu nafni vegna þess að þeir sem veiktust fóru á Kaffi Ak helgina áður.

Var í fyrsta skipti tekin fyrir hraðakstur og það á afmælisdaginn.

Stelpurnar mínar útskrifuðust sem hjúkkur og fluttu frá Akureyri og fóru að vinna eins og fullorðið fólk. Ég flutti ein til Akureyrar í lok ágúst í litla kósý íbúð sem ég kýs að kalla heimili. Fyrsta skiptið og lengsta skiptið sem ég bý ein yfir vetrartíma síðan ég flutti á Ak fyrir 5 árum síðan. Fór með stelpunum mínum í road trip á austurland. Þær komu líka sitt á hvað þrisvar sinnum að heimsækja mig í vetur.

Fór í gegnum búslóðarkassana mína í fyrsta skipti síðan ég byrjaði að safna í búið fyrir 10 árum.

Gerði heiðarlega tilraun til að tíka mig upp í haust.

Fór í þotu til Akureyrar.

Var kosin formaður nemendafélagsins Eirar.

Fór til miðils sem sagði að maðurinn minn væri á tröppunum hjá mér. Hann hefur enn ekki látið sjá sig. Hann tilkynnti mér einnig hverjir væru ekki mennirnir mínir en þar sem ég virðist stundum detta út hvað þetta málefni varðar þá gleymdi ég því svona einu sinni eða tvisvar.

Júlía talvan mín féll í dá en fékk endurlífgun og unir sér nú í Sandgerði. Þó að ég sakni hennar vissulega fékk ég nýja í hennar stað Xeníu. En það er alltaf bara ein Júlía.

Ég tilkynnti að engin vinkona mín væri ólétt hér á blogginu mínu, innan við 100 mínútum síðar frétti ég að von væri á fjölgun.

Ég bókaði ferðir til New York og Mancester. Fór svo til New York sem var frábær ferð í alla staði og held meira að segja að hafi toppað síðustu skemmtilegustu utanlandsferð sem ég fór í.

Ætlaði nú að sleppa þessu með karlpenninginn þar sem að aldrei gott kemur af því en þetta væri ekki uppgjör nema dramantíkin væri með. En guð sendi mér sterkt tákn í upphafi árs. Ég er með þér guð, ég er með þér.
Árið 2007 var ágætis ár. Ég væri ekki sú manneskja sem ég er í dag nema fyrir það sem gerðist hvort sem það var á árinu 2007 eða árunum þar á undan.

Eina sem ég hef ákveðið að árið 2008 mun snúast um mig og mig eina. Rassgatið á sjálfri mér frá A - Ö. Ég ætla að fara í sjálfskoðun, rækta líkama og sál. Ég fékk góða andlega bók í jólagjöf sem ég ætla að tileinka mér ásamt "Munnknum sem seldi sportbílinn sinn". Ég ætla líka að reyna að sofa (já ég áttaði mig á því að svefn er mér mikils virði) og stunda hugleiðslu. Ég ætla líka loksins að reyna að mála. Ég ætla ekki að flækja líf mitt að óþörfu og reyna að forðast þannig fólk frá mínu umhverfi. Ég ætla að reyna að borða hollan mat og hreyfa mig reglulega án þess að setja fram stíft prógramm. Ég ætla að reyna að brosa meira og vera hamingjusöm sem ég er mestan hluta ársins. Þetta verður vonandi brot af því besta:)

En árið er hafið . . . á morgun er stefnan sett á tvö partý og svo djammið í miðborg Akureyrar sem er þó bara upphitun fyrir næstu helgi. Þar verður ekkert skyggni né veiðihár sett upp. Bara grammies og ósama.

Gleðilegt ár honey boney´s.

Eva Ára

Mánaðartímabil & fylgihlutir

2008-01-11T15:57:00.000Z

Ok. Ég geri mér fullkomlega grein fyrir því að það er ekki vinsælt en er það ekki svolítið svalt að hafa síðasta alvöru færslu síðan 11. desember og blogga nú 11. janúar?

Ástæðan er sú að ég var bara upptekin. Ekki bara svona venjulega heldur meira svona + 3. Mér finnst ég í alvörunni ekki hafa náð almennilega að slaka á síðan í október. Í nóvember var endalaust eitthvað að gera sama hvort það var í skóla, félagslífi eða því persónulega. Svo kom desember með utanlandsferð, prófum og jólaundirbúningi. Þess fyrir utan var ég að reyna að hitta sem flesta ástvini mína og vinna á Sóltúni, byrjaði 23. desember (eftir að jólin hjá mér máttu koma s.s. allt tilbúið) og vann til 1 janúar. Fór þá að læra, tók tvö sjúkrapróf, vann eina vakt á sængurkvenna 5. janúar og var flogin norður daginn eftir. Byrjaði svo á Slysó á mándeginum sem ég kláraði í dag. Fer svo á svæfinguna á mánudag í viku og svo er það bara lokaverkefnið á fullu spani fram í febrúar þá er það verknám í heilsugæslu í 3 vikur og svo aftur lokaverkefnið.

Ég var verðurteppt á Akureyri í einn dag sem var svo ekki vinsælt því mig hlakkaði svo til að fara heim:(. En ég kíkti á próflokadjammið en var ekki alveg í fílingnum þar sem það var heimfararsnið á mér þannig að ég fór heim um kl 01. Ætlaði svo að vakna snemma á laugardagsmorgninum en síminn hans Margeirs sem ég var búin að skila og taka aftur eftir að vera búin að gefast upp á þeim nýjasta drapst um nóttina og svaf ég yfir mig til kl rúmlega 11. Já til kl 11!

Þegar heim var komið tók ég jólarúnt með m & p og tók svo til við að pakka inn mínum 20 jólagjöfum og gerði það nánast á einni kvöldstund. Ég var ánægð með pakkaskrautið í ár (þó að sumum hafi kannski þótt gott komið) enda fjölskyldan mín mjög mikið fyrir að dúllerast í því að gera umbúðirnar fallegar. Ég á skraut á heilt jólatré sem ég hef bara fengið sem pakkaskraut. Hlakka til að sjá það allt á einu slíku að ári. Svo á þessari viku sem ég átti frí skrifaði ég 60 jólakort, gerði góðverk fyrir jólin, fór á tvenna kórtónleika þar sem var yndislegt að sitja, loka augunum og fá gæsahúð við "Ó helga nótt", eyddi tíma með vinkonum mínum, horfði á fystu seríuna af brothers and sisters, fór í heimsóknir og reyndi að vera með fjölskyldunni, bakaði 3 tegundir ( svona til að bæta við þessar 7 sem mamma bakaði) af smákökum, gerði jólakonfekt með pabba, 9 tegundir og pakkaði inn í 10 öskjur til að gefa fólki nálægt hjarta mínu með jólakveðju. Bar það svo út ásamt pökkum og kortum með systkinabörnum mínum. Já. Ég elska jólin! Í ár ákvað að byrja að safna í jólaþorp þar sem mig langar ekki að safna einhverju sem allir eru að safna eins og Georg Jensen (þó ég eigi tvo og finnst flott að eiga þá) eða íslensku jólasveinunum. Ég keypti mér því fallega kirkju sem fyrsta hlutinn. Þannig verður því háttað að ég má kaupa mér einn hlut fyrir jól og einn eftir jól á útsölunum. Á þorláksmessu skellti ég mér svo í RL og keypti mér slatta af jóladóti á 75 % afslætti m.a. hús í jólaþorpið og keypti mér því ekkert eftir jól.

Ég byrjaði svo að vinna 23. des. Eygló og Hannibal voru svo almennilega að lána mér íbúðina sína á Skólavörðustígnum um hátíðarnar þannig að þegar ég var á kvöldvakt/morgunvakt eða þegar veðurguðirnir voru mér eigi hliðhollir þá átti ég þar samastað. Voðalega gott að vera svona í miðbænum. Fékk mér meira að segja göngutúr niður Laugarveginn á þorláksmessukvöld í fyrsta skipti. Á aðfangadag var ég að vinna til kl 16 sem mér fannst rosa skrítið enda aðfangadagur heilagur fyrir mér frá upphafi til enda. Ég kom svo heim kl að verða 17:00 og þá kom Ella Dóra mín aðeins í heimsókn, fór í sturu 17:15 og var mætt um kl 17:30 til messu ásamt öðrum prúðbúnum kirkjugestum. Superwoman. Já ég er alveg rosalega ánægð með mig þessa dagana ef þið vorum ekki búin að taka eftir því. Svo borðuðum við bara í rólegheitum eins og alltaf og til að gera langa sögu stutta þá nánast reif ég upp mína pakk á klst þ.e. milli 00:30 og 01:30 eftir að vera búin í kaffi hjá Jón og Rannveigu. Ég fékk svo mikið af fallegu dóti í jólagjöf. Ég fékk Marimakko skál og vatnskönnu, iitala kertastjaka, Rosendhal glös, verkfærasett, saumasett, Georg Jensen 2007 óróann, 2 x gjafabréf, gjafakörfur úr body shop, vettlinga, hanska, boli, tréfil, bók, hálsmen frá Aldó, Sign hring, kortaveski, glerskreytingu, klút sem mig langaði svo í, nærföt, sokka, rosalega flott ekta spari sængurföt og svo meira snyrtidót. Litla dekurrófan. Já ég á ekki börn, það er málið.
En þessi jól voru nú svolítið öðruvísi en ég hafði ekki efni á að hafna einum einasta vinnudegi þar sem Mastercard er að rukka mig um nokkuð góða summu. Svo góða að ég skil það ekki einu sinni sjálf og nú er ég sjálf farin að hallast af því að maðurinn minn þurfi í alvörunni að vera tannlæknir eins og mamma segir. Ég var að vinna á jóladag og missti því af hangikjötinu. Það var ekki bara mig sem vantaði við hátíðarborðið heldur Jóu, ömmu og afa þannig að þetta var allt öðruvísi en vanalega. Ég vann líka á annan í jólum en kom svo heim, fór í jólaboð til Nenna og Nancy, innfluttnigspartý og á 2 í jólum ballið með stelpunum. Varð svona mökk ölvuð, skemmti mér konunglega og vaknaði daginn eftir heima hjá Ellu minni í öllum fötunum eftir að vera búin að slá hana og annað slíkt fyrir gestrisnina. Plássfrek . . . ! Nei nei nei.

Svo vann ég bara meira og var þess á milli með bækurnar í kjöltunni. Reyndar var hann Kristían Mar Kjaran skírður þann 29. desember og þar komst ég í það ábyrgðarhlutverk sem guðmóðir enda ber ég ábyrgð á kristnilegu uppeldi hans. Svo hló Maren bara þegar ég sagðist ætla að sækja hann kl 11 daginn eftir til að taka hann til messu. Halldóra Kristín bjargaði mér alveg þar sem ég átti að vera á 12 tíma næturvakt á sængurkvenna . Takk takk elskan. Þú ert best.Var að vinna á gamlársdag, kom heim, borðaði, horfði á annálana og skaupið og var komin í bólið kl 00:38, fór svo aftur að vinna á nýársdag. Restinni af dögunum heima eyddi ég svo í skruddunum, tók próf fimmtudag og föstudag heima upp á skaga. Spilaði svo á föstudagskvöldinu með Hrund, Mæsu og Andra.

Á laugardeginum fór ég svo á eina vakt á sængurkvenna, mínum heimavelli. Alltaf jafn æðislegt. Eftir það brunaði ég í Sandgerði í mat. Dáðist mjög svo af jólatré systur minnar. Pabbi gaf henni það víst í fyrra og bauð mér eitt slíkt sem ég neitaði og sagði víst orðrétt: "Nei, á mínu heimili verður bara alvöru jólatré." Hmmmm vildi núna að ég gæti tekið það til baka. Þó að alvöru jólatréð hjá bróður mínum hafi verið það fallegasta sem ég hef séð þessi jólin. Um kveldið var svo tími til að fagna og fór ég með Guðrún Dúfu og Guðrúnu vink hennar á Apótekið. Hitti það Kötlu, Elsu og Soffíu. Skemmti mér mjög vel en var alveg búin að því og sofnaði í sófanum yfir Kill Bill þegar heim var komið meðan Gudda gerði þessa líka djúsí samloku. Ég sofnaði um leið og síðasta bitanum var kingt og var leidd inn í rúm. Eitthvað var nú þreytan að segja til sín og svaf ég af mér tímann minn í plokkun daginn eftir en það er gott að vera í þotuliðinu þar sem ég mátti bara koma þegar ég vaknaði. Svo flaug ég heim á leið norður strax eftir það með 25 kg töskuna mína merkt þung! Alltaf gott að koma heim hvar sem maður tilgreinir heima.

Nú er ég búin að koma mér fyrir heima þ.e. þrífa, vaska upp og henda í nokkrar þvottavélar. Finnst ég ekki vera komin heim fyrr en ég er búin að því. Það er farin að verða árlegur viðburður hjá mér að breyta í janúar því mér finnst svo sorglegt að taka niður jóladótið. Þannig að ég fór í smá leiðangur í Kringluna, Ikea, Glerártorg og miðbæ Akureyrar og keypti mér smáhluti (Glervasa fyrir flotkert, glerbakka fyrir eplakertinn, lukt, nýja kertatjaka, seríur, flotkerti, ilmkerti, servéttur, klukku og svo tók ég að sjálfsögðu með mér margt fallegt sem ég fékk í jólagjöf:0).
Kannski er ég bara kaupsjúk eins og hún frænka mín og er bara að reyna að fela það með því að finna mér ástæður til að kaupa það. Kannski.

En þá er þessum upptalningapistli sem mér þykja vanalega leiðinlegir lokið en mér fannst þessi bara nauðsynlegur þar sem ekki var hægt að rekja ferðir mínar s.l. mánuð. En ég var kannski meira að gera þetta fyrir mig sjálfa.

Eva Upprifjaða

Örvænting . . .

2008-01-09T11:33:00.000Z

Engar áhyggjur, ég er hér enn!

Dálítið busy núna en kem fílefld til leiks á morgun!

Spennið þriggja punkta beltin. Margir spennandi postlar framundan, New York ferðin í 3 hlutum, jólin og síðast liðin mánuður, og síðast en ekki síst árið 2007 gert upp með pompi og prakt og tilheyrandi dramos.

Þar til tomorrow.

Keep it real homies. . . . guð hvað þetta var laim.

Eva nýársbomba

Ævintýraferðin

2007-12-11T19:05:00.000Z

Ég átti klárlega ógeðslega, góða, frábæra, æðislega, klikkaðslega, mergjaða, yndislega, geggjaða, ólýsanlega, ógleymanlega og ferð. Já ég er ennþá í skýjunum. Takk takk takk stelpur mínar fyrir allt. Lifum á þessu lengi lengi.
Ferðasagan mun vera skrifuð í nokkrum köflum (sem verður geggjað skemmtileg enda ekki hægt annað) um næstu helgi þannig fylgjist vel með þá, daglega. Þá verða líka sýndar fleiri kodaks moment myndir:0).

Ég og fjölskyldan mín í Bar mitzvah-inu sem er án efa einn besti dagur lífs míns:0)

Við Anna Huld afmælisbarn

Stelpurnar mínar, allar nema Kristjana.

Og ég hitti þennan . . . . .

Ekki halda að ég hafi týnst í búðunum . . . . þó að ég gæti það nú auðveldlega;0)

En ég held að það hafi orðið vitundarvakning meðal bæði erlendra og íslenskra karlmenna meðan ég var í New York. Hinir íslensku hafa greinilega fengið panic attack þegar þeir ýminduðu sér hvað yrði í alvörunni mikið flautað á mig. . . . . sorglega þó virðist enginn þeirra vera sá eini rétti. Þannig ég er ennþá alltaf að kíkja út á tröppur milli þessi sem ég reyni að líma mig yfir bókunum.

Hér má sjá brot af því sem verslað var mest af í ferðinni, allt svo skór, nærföt og snyrtivörur

Fannstu nokkuð í New York er spurning sem brennur á vörum margra þessa daganna og er hún oftar en ekki krydduð af slefi og öfund. "Nei ég er ekki viss!" En af "ó"útskýranlegri ástæðu (right) þá hætti Mastercardið bara að virka á laugardeginum, and I wonder why???

Þannig að kæri jóli. Ég er búin að vera voða voða góð og það eina sem ég vill er ríkur karl í skóinn minn;)

Eva Blánka (viljandi með á-i)

Og stelpan er farin . . . .

2007-11-26T08:21:00.000Z

Ekkert að ég ætli eitthvað að vera að nudda ykkur upp úr því en eftir nákvæmlega 8 klst og 39 mínútur er ég er farin. . . . FARIN TIL NEW YORK CITY baby!

Borgarinnar sem aldrei sefur, borgarinnar sem ég dái, borgarinnar sem hefur 1.5 milljónir einhleypra karlmanna.

M.a. einhverjir í þessum heitustu búningum sem til eru, sem ég skal svoleiðis sverja fyrir að ég muni aldrei aftur neita um djamm. Ó nei og núna erum við 7.

Ps. Skrítið að skreyta svona snemma og án Önnu Huldar minnar en við verðum á öðrum og spennandi stað á þeim heilaga tíma í ár. Það er orði svo kósý hjá mér núna þar sem allt er orðið svo jólalegt. Eina ástæðan fyrir því að ég skreytti svona snemma var svo að ég gæti komið heim í tandurhreina og smekklega skreytta íbúðina og þarf ekki að gera þetta allt þá enda allt öðrum hnöppum að hneppa;0).

Pss. Helgin hér heima fól í sér stjórnunarritgerð, því að hitta aðeins stelpurnar og láta pabba snúast í milljón hringi í kringum mig enda baðst ég afsökunar á því í gær. En ég veit að ég á þann besta í heiminum. Meðan ég sat og gerði ritgerð þá eyddi hann mestum tíma í að búa til konfekt, ljúffengt og í öllum bragðtegundum. Myndarlegur! En svo fór hann líka aðeins í vinnuna, flutti sófasett út úr og annað inn í stofuna, setti Toyotuna yfir á vetrardekk, skaust í búðir, eldaði, vaskaði upp og margt fleira. Stundum er ég aðeins skyld honum:0).

Aldrei hefur verið jafn nytsamlega pakkað og þaul hugsað og allt af góðum ástæðum!

Eva heimsborgari

Hugurinn ber þig hálfa leið . . .

2007-11-22T17:41:00.000Z

Á meðan ég sit hérna upp á bókasafni eins og ég er búin að gera síðustu daga. . . . og les eða reyni allavega greinar um stjórnun í hjúkrun þá týni ég mér oft á dag. Ég er nefninlega allt í einu komin hálfa leið til New York. É
Ég sé fyrir mér góðan morgunmat sem gefur mér orku fyrir allan daginn. Ég sé mig niðri í Soho hoppa inn í hverja verslunina á fætur annarri (h&m, old navy, footlooker, gap, victoria´s secret, nike verslanir, plötubúðir, markaðir með hræ ódýrum fötum) þar sem ég tek við hverjum pokanum á fætur öðrum og brosið mitt verður bara breiðara þegar ég heyri afgreiðslumanneskjuna segja: "And have a nice day" því þetta getur ekki orðið neitt annað en indæll dagur. Ég enda svo á því að koma heim og losa mig við pokana og pirra mig ekki yfir því hvað þeir séu þungir heldur svona meira hvað ég hafi brennt miklu þennan dag af öllu labbinu;0). Þegar ég hef farið og fengið mér kjúklingavængi á TGI Friday´s sem hefur þá ekta ekta en ekkert svona eins krap eins og hérna heima. Ég vil mína með extra sósu. Þegar ég hef tekið einn gulan taxa nálægt hótelinu labba ég í gegnum "þorpið" kem við í smábúð og kaup mér Hagz & Dagz butter/carmel pecan og kippi jafnvel með einni hvítvíns belju. Kem svo upp á hótel og máta öll fötin aftur sem ég hef keypt mér um daginn og styn af alsælu yfir því hvað dagurinn hefur verið góður. Svo kjafta ég aðeins við stelpurnar og hlæ af fyndnum atvikum hversdags lífsins. Já finnst ykkur skrýtið að ég sé komin annað?! En það gerist allavega ekki fyrr en eftir þessa stjórnunarritgerð svo mikið er víst.
Það var 16 stiga hiti í gær og 12 stiga hiti í dag.

Núna er klukkan að slefa í sex. Þá ætla ég í vax til Baddýjar. Fara í jólahúsið til að fá í mig smá fiðring fyrir kvöldið enda mikið um að vera. Elda fyrir Erlu, Brynju, Jón Val og Baldvin dýrindis bringur & gera ávaxtasalat eins og mér einni er lagið í eftirrétt. Svo ætla ég að þrífa & skreyta. Það vill svo skemmtilega til að léttbylgjan er farin að spila jólalög svona í bland sem gerir mig mjög hamingjusama í dag.
Ég pakkaði í gær þannig að það er tékk-ed (minnsti farangur sem sögur fara af).

Ég á svo flug heim á hádegi á morgun. Hlakka orðið til að komast heim og slappa aðeins af yfir skólabókunum. Já einmitt, en satt samt sem áður. Við pabbi verðum bara ein heima þar sem mamma fer til Boston á morgun. Ætla að reyna að vera voða góð við hann um helgina.
En milli þess sem ég hangi með nefið ofan í bók ætla ég nú að gera mig svolítið sæta, fara í plokkun og klippingu og strípur. Ég meina ég er ekki búin að vera að taka hárkúr, klína í mig kókosolíu og samviskusamlega nota djúpnæringu fyrir ekki neitt. Að ég tali nú ekki um alla skrúppuninga og bodylotion smurninguna en það hefur reyndar farið eitthvað minna fyrir því.

Þetta er brjósahaldari nr 2;0). Ég er sko kolfallinn fyrir secret embrace línunni.

Eva dagdraumisti

Sjálfshjálparbókin

2007-11-19T00:33:00.000Z

Note to self. Alltaf background tékk.

Ég hef verið að fá nokkuð af kommentum undanfarið frá fólki um að ég sé að tala of mikið undir rós en stundum þarf bara að kafa dýpra eins og í mörgum góðum sjálfshjálparbókna þá þarf maður að fara undir yfirborðið og þar. . . finnurðu það allra besta.

Við Andri Geir í góðu game-i á Burn kvöldinu.

Helgin vel heppnuð en með örlítið öðru sniði en vanalega hérna norðan heiða. Ég fór á Burn kvöldið sem heppnaðist vel. Þar var boðið upp á marga góða drykki eins og burnito, burn long island ice tea, burncosmopolitan og margt fleira. Það var pínu tregi í mér varðandi þetta djamm þar sem það var nú einu sinni föstudagur og á þeim annars góðu dögum sökkar djammið á Akureyri vanalega. Fyrripartinn var ég eitthvað voðalega edrú og dönnuð en svo kikkaði einn drykkurinn í inn og næsta klukkutímann eyddi ég í símanum sem virðist reyndar vera annsi algengt þessa dagan. Oftar en ekki einhver á hinni línunni líka! Ég var búin að sverja hollustu mína til afmælisbarns laugardagsins þ.e. eftir miðnætti og ætlaði ég þar með að færa henni bestu afmælisgjöfina. Þannig að þegar ég sá hana ekki meir þá var sent eitt sms og fann ég snótina á Amour þar sem hún var í góðu gríni en það var ömurlegt og eftir að hafa labbað upp og pissað (því ég sá ekki neitt betra að gera þar annað en enginn biðröð a toilettarann) lá mín beinasta leið þaðan út aftur. Kaffi Ak var málið þrátt fyrir að Dj- inn hefði gleymt öllum nýjustu diskunum sínum heima....A ha einmitt! Ég man eftir því þegar dj Siggi Rún sagði þetta alltaf. Úfff hvað það var orðið þreytt en maður vissi svo sem alltaf hvað maður hafði hann. Ég hefði reyndar bara sett á autoplay nokkur lög og brunað heim og sótt diskana en þar sem mig grunar sterklega að þeir hafi kannski bara verið "týndir" þá bara . . . þið vitið. Þannig að við máttum sætta okkur við lummurnar en þegar maður er á flugi þá hrapar maður ekki svo glatt og maður gerði bara gott úr þessu. Svo voru gæjarnir út Luxor á staðnum og það er nú ekki leiðinlegt að horfa á þá. Ég kannaðist við einn þeirra (og þá meina ég að ég þekki hann ekki persónulega) en mér fannst ég knúinn til að vinda mér upp að honum og eiga við hann nokkur orð. Já celebbinn hafa alltaf verið mér kær. Mér var líka boðið svolítið á barinn og þáði ég 2/3 af drykkjunum og sá síðasti var skot eftir að búið var að loka sem er eitthvað alveg nýtt hjá mér. Eftir það var ferðinni haldið ásamt afmælisbarninu í eitt flugmannspartý og annað skyttupartý en þar sem þreytan var heldur betur farin að síga á prinsessuna ákvað ég að kveðja mannskapinn, koma við á Hlölla eða nætursölunni og fá mér eitthvað ógeðslega brasað og djúsi (nammibindindið féll niður um helgina). En þar sem klukkan var að slefa í 6 þá var ekkert opið þannig að ég rölti heim og reyndi að þylja upp hvað ég ætti í ísskápnum. Það hressti mig nú við að geta talað við Páls þar sem hún var á næturvakt. Já það borgar sig sko að eiga hjúkkuvinkonur. Þegar ég kom heim fékk ég mér svo ekki óhollara en frosin vínber.

Laugardeginum eyddi ég svo hérna á Sólborg (með smá símapásum og msn spjalli) og var hér til kl 23:00 takk fyrir takk. Eftir það fór ég til Andreu og náði í nýjustu þættina, kom við í 10-11 og keypti mér samloku og snakk. Kom mér vel fyrir eftir að hafa sett hreint á rúmið mitt, fór í náttföt, kveikti á kertljósum og hafði kósiheit í kringum mig. Þegar fyrri þátturinn var búin þá hringdi Mæsa mín og ég spjallaði við hana í góðan tíma en sagði svo við hana að ég yrði bara að kveðja hana því ég væri að sofna. Það liðu varla nokkrar mínútur en ég var komin lengstu leið í draumaheiminn. Ég rankaði svo við símann minn um kl 04 en meikaði bara ekki að svara því þrátt fyrir rosalega skemmtilega mannesku á heinum endandum (sorry elskan). En í öllu fátinu þá henti ég símanum óvart í gólfið. Afleiðing þess var að ég vaknaði ekki fyrr en kl 10:30 í morgun í staðinn fyrir kl 8. Byrjaði því ekki að læra fyrr en kl 14 og þar hafið þið ástæðuna fyrir því að ég sé enn hér á vökustigi.

Nú er klukkan langt gengin í eitt og hér sit ég enn á bókasafninu eins og hvert annað lestrarnörd af fúsum og frjálsum vilja. Nei ég datt ekki á hausinn. Ástæðan, ritgerð á dead line á morgun, hún er fædd og fæðingin gekk vel og er ég að bíða eftir að fá hana aftur eftir yfirlestur svo ég geti farið heim í holuna mína til kl cirka 7 í fyrramálið þegar ég þarf að koma og leggja lokahönd á hana áður en ég skila henni fyrir kl 9. En létt bylgjan og James Blunt snillingur er búin halda mér upp hérna í dag.

Ég gleymdi bara alveg að tala um vísindaferðina í slökkviliðið sem var fyrir tveim vikum. Hún heppnaðist vel í alla staði. Ástæðan fyrir því að ég vill ólm nefna það er að það var keppt í leik og haldið þið ekki að mitt lið hafi unnið. Nema hvað!

En vikan leið með tilheyrandi þéttri dagskrá sem er bara svona eins og dagarnir eru núna. Mágkona mín sagði við mig að ég yrði að hætta að vera svona plönuð og pabbi impraði á því við mig að það væri ekki hægt að gera allt. Ég veit, ég veit. En ég reyni að sofa þokkarlega og taka vítamín. Ég kom heim í vikunni eftir góðan göngutúr og fann mikla þörf til að þrífa þannig að ég byrjaði á bílnum kl 23:30 og kom svo heim rúmlega miðnætti, vaskaði upp, tók af snúrunum og skúraði! Erla og Brynja eru búnar að vera voða duglegar að bjóða mér í mat og svona. Við Erla Þóra keyptum okkur leikhúskort og fórum á fyrstu sýninguna okkar á miðvikudagskvöldið, Ökutíma. Sem kom furðuvel á óvart. Mjög góð og mæli ég hiklaust með henni.

Ég átti æðislegt samtal við vinkonu mína um daginn. Ég var búin að útbúa smá nett grín í henni en það varð svo mikill brandari að ég var ennþá að hlægja af því upphátt með sjálfri mér nokkrum dögum seinna. Það byrjaði með nokkrum tölvupóstum, fór yfir í sms og svo hringdi hún í mig til að fá málið á hreint. En hún var aðeins búin að mála sig út í horn en náði að bjarga sér. Það endaði með því að ég gat ekki haldið í mér lengur og sagði henni að ég hefði verið að fíflast í henni. Það varð all svaðalegur hlátur í símanum og hún sagði. "Guð Eva! Ég hélt bara að það hefði eitthvað komið yfir þig og þegar þú sagðir þetta með Antony Banderas þá hélt ég að þú værir endanlega orðin rugluð?". En Anna Þóra mín þér fannst þetta nú bara gaman. Ég lét Elísubet líka fá nett kast þannig að Emil hélt að það væri eitthvað að henni. Hún hló svo mikið.

Í tilefni þess að það eru bara 7 dagar í New York þá vildi ég bara leyfa ykkur að sjá hvað fer fyrst ofan í pokann minn. Haldið þið ekki að sillararnir eigi eftir að slá í gegn í þessum;0). Sorrý ég get bara hlegið endalaust af þessu.

Eva Ameríska

Föstu-Dagar!

2007-11-15T18:59:00.000Z

Við erum endalaust að bíða og vona. Enn . . . það kemur að því einn góðan veðurdag (eða slæman eftir atvikum) að maður hættir einfaldlega að bíða og gefur upp vonina! Sá dagur er komin hjá mér. Já ég tók ákvörðunina! Ég hef því sett ákveðið málefni á bak við mig og ætla ekki lengur að velta mér upp úr því enda skil ég ekki einu sinni hvað ég var að spá. En maður kemst annsi vel á þrjóskunni sem ég hef frá báðum fjölskyldum mínum. Maður getur ekki sett allt á hold endalaust og þannig er nú bara einu sinni lífið. Það tekur okkur bara stundum tíma að átta okkur á því. Þetta gerir vinkonur mínar ákaflega stoltar af mér.

Það sem ég er nú komin á 4 ár í mínu námi og finnst ég orðin sjóuð í ýmsum málefnum. T.d. þarfapýramída Maslows en á hann er minnst reglulega í náminu. Pýramídi hans gengur út á að við þurfum að ná 5 stigum þ.e. að ná að fylla ákveðnar þarfir í okkar lífi til að ná hæðsta stallinum sem er nefnd sjálfsbirting og er ákaflega eftirsóknarverð. Ég ásamt fleirum vinn ævinlega að því að komast á æðsta stig og þrátt fyrir að maður hafi kannski endilega ekki allt í kringum sig til þess að komast á æðra stig. Þá verður maður bara að sætta sig við það stig sem maður kemst á hverju sinni. Þar af eru 7 GRUNNþafir á 1 stigi. Þær eru náttúrlega eitthvað sem maður þarf að uppfylla. Að ég tali nú ekki um til að komast á næsta stig. Ég reyni eftir fremsta megni að fylla þessar þarfir eins og guð lofar;0). Ég sé fyrir mér nokkur bros. Við skulum bara orða það sem svo að ég stend við það sem ég segi.

Ég setti hérna inn niðurtalningu fyrir þó nokkru síðan. Hún hljómaði eitthvað um 346 dagar minnir mig. Vinkona mín benti mér samt góðfúslega á það að þetta væri mjög há tala og fékk mig til að breyta niðurtalningunni í 173 sem ég gerði og svei mér þá ef ég kunni ekki bara betur við þá tölu. Önnur vinkona mín hafði samt ekki jafn mikla trú á þessari tölu og talaði um töluna 90. Góðvinur minn aftur á móti gaf mér töluna 21 sem er víst happatala fræga og fallega fólksins og þar sem ég tilheyri allavega öðrum flokknum þá komst ég að því að hans tala væri kannski næst því að vera í lagi;0). Kannski hafa þessar tölur hver sitt tákn, hver veit?

Annað sem ég hef lært í hjúkrunarfræðinni er: "Það sem er ekki skrifað er ekki gert." Þetta er orðatiltæki tek ég að sjálfsögðu til mín í starfinu. Þar sem á allt að vera skrifað. Ekki datt mér í hug að ég ætti eftir að taka þetta öfugt til mín í mínu einkalífi en belive you me þegar ég segi að ég tek það mjög svo til mín þessa dagana.

Ég er komin í nammi- og gosbindindi fram að Ameríkuferð. Það hófst formlega s.l. mánudag. Það gera allt svo tvær vikur sem í venjulegu mannslífi er ekki langur tími en í kattarárum er þetta náttúrulega mjög langur tími og þar sem ég er óttarlegur kynköttur í eðli mínu þá er ég hel sátt við tvær vikur. Enda þetta eru 336 klst og þegar dæmið er sett upp svona er þetta ekki svo slæmt er það? Eins og "The secret" segir, sem vinkonur mínar segja að ég hafi náð annsi fljótt og vel að tileinka mér (kommon, enda ekki nema 5 mínútnar myndband), þá trúi ég því og vona að það harmonery með mér þegar ég held að ég verði mjórri og sætari þá! Veit líka ekkert leiðinlegra að máta föt (sem er mér líf og yndi annars) þegar mér finnst ég feit. Því er stundum mjótt mér allt! Þar sem við erum í þessum málefnaflokki hvað föstur varða þá er ég líka komin í "menfast" sem þær mæðgur eru í í Brothers and sisters. Og þær hafa aldrei verið jafn heppnar þegar kemur að hinu kyninu eða hvað? Kenningin sem maður lærir að því er að maður á aldrei að vera með svona yfirlýsingar sem þýðir það að ég dreg mína hér með til baka.

Það er annars ekkert krassandi að gerast í mínu lífi annað en lærdómur og skóli og nemendamál. Ég kem heim til mín yfir blánóttina og þar bíður mín ekkert nema tómt rúm, þvottur á snúrunni (þar sem ég skrepp heim úr skólanum til að henda í vélar) og JÁ uppvask þar sem ég stoppa ekki einu sinni nógu lengi heima til að pirra mig yfir því að það sé í vaskinum sem er náttúrulega svo sorglegt og svo ekki ég.
En það er BURN kvöld deildarfélaganna á morgun þannig að það stefnir í gott föstudagskvöld. Stelpurnar töluðu svo mikið og lengi um þetta tiltekna kvöld í fyrra að ég nagaði mig í handarbökin margar nætur í röð fyrir að hafa ekki verið á staðnum. Þetta verður jafnframt síðasta djammið mitt líklega á árinu þannig að . . . . . . . . það verður tekið á því. Ekki of lengi samt þar sem helgin bíður mín með önnur spennandi verkefni. Þess vegna ætla ég ekki á konukvöldið í Sjallanum á laugardaginn og ég ætla einnig að fórna Frostrósatónleikunum hérna fyrir norðan þar sem veskan mín verður orðinn þunn. Eða við skulum hafa þetta rétt; Vísakortið brotið eða brunnið upp til agna! En það er týnt núna sem nb er ekki hint! Við skulum alveg hafa það á hreinu. Það var í geymslu þar sem fjáróðum fingrum er ekki treyst fyrir því dags daglega. En það finnst allavega ekki í Akranes- né Akureyrar útibúi þannig að fyrsta mál morgundagsins er að panta nýtt!

En bíddu hvað vorum við aftur að tala um B & E??? Sugardaddy? Eða var það K.Þ.?;0)

Eva Burns

Líðandi stundir, bíðandi stundir

2007-11-12T23:03:00.000Z

Fór í mat til Mæsu minnar um helgina þar sem þessi mynd var tekin með fallegasta litla prinsalingnum mínu. Varð bara að hafa hana hérna með.

Þrátt fyrir að minn sæti nóvember hafi ekki byrjað eins og ég hefði ákosið kemur bara sá tími að maður verður að halda áfram. Svona er nú bara lífið stundum. Ég hef samt komið tilmælum til þess á efri hæðinni um að hlífa fjölskyldu minni þar sem ég tel okkur vera komin með meira en nóg. Á 6 mánuðum hef ég farið í 3 jarðarfarir, á 3 mánaða fresti. Þeir sem hafa fallið frá hafa verið mér það kærir að ég hef verið kistuberi í öllum þessum jarðarförum. Þetta hefur því litað nokkuð líf mitt undanfarið og maður hugsar oft um hversu mikils virði lífið er þessum stundum.

Síðasta vika var öll svolítið móðukennd. Ég reyndi þó að vera dugleg að vera innan um aðra þar sem ég vildi alls ekki vera heima hjá mér þar sem ég myndi kannski bara drekkja mér í sorg. Thelma Hrund var akkúrat stödd hérna á laugardeginum fyrir viku að dæma en átti frí á laugardeginum þannig að hún hélt mér selskap fram á kvöld. Þá fór ég í mat til Jóhanns frænda og Siggu sem var voðalega gott. Um kvöldið kíkti ég svo á kaffihús með Hildi Sólveigu og hitti Höbbu mína líka. Á sunnudaginn var ég að læra með Karó og fór svo til Erlu og Brynju. Á mánudag - miðvikudag var ég svo bara í skólanum og að læra fram á kvöld. Fór svo í heimsókn til Heiðdísar á mánudagskvöldið og Lísbetar á þriðjudagskvöldið sem var bara rosa fínt. Á miðvikudagskvöldið fór ég svo út að borða með bekknum mínum.

Lagði upp til suðurfarar kl 9 á fimmtudagsmorgunin með Jóhann og Siggu. Hann tilkynnti mér það strax að í þessari för væri maður manns gaman. Hafði hann því þó nokkuð fyrir því að halda okkur selskap á leiðinni og var með alls konar getraunir og samræður. Það var svo gott að komast heim. Þrátt fyrir sorglega aðstæður í þetta skiptið þá þykir mér alltaf vænt um það þegar fjölskyldan mín kemur saman. Um kl 13 komum við á áfangastað og komum beint í flottann hádegismat þar sem mamma og Alda frænka voru og svo kom Hrefna líka. Ég varð svo bara að fara og kíkja á Mareni mína og prinsalinginn minn, Kristían Mar. Hann er svo mikið yndi. Kistulaggnin var seinnipartinn og eftir það fór fjölskyldan í mat til Áka frænda. Ég kíkti svo rúnt með Ellu Dóru og Jónu um kvöldið. Á föstudeginum var jarðsett og svo erfðisdrykkjan. Mágur minn spurði svo hvert ég væri að fara þegar ég skipti um föt í skyndi þegar við komum heim og ég sagði að kvöldið væri fullsetið. "Auðvitað ert þú ekki með kvöldstund sem er óplönuð" sagði hann, og þegar ég er fyrir sunnan þá hefur hann mjög rétt fyrir sér. Ég fór í rosa góðan mat til Marenar og náði aðeins að knúsa Kristían aftur. Hann var í rosa fíling eftir að hann var búin að leggja sig hjá mér og fá sér svo aðeins að drekka og brosti og brosti til mín og spjallaði og spjallaði:0). Je dudda. Hann er náttúrulega bara himneskur. Svo eyddi ég restinni að kvöldinu með Önnu Þóru og Hrefnu sem var voða kósý.

Eftir góðan brunch hjá mömmu og pabba á laugardeginum var tími til kominn að halda aftur norður. Ég var svo langt frá því að vilja fara og var næstum búin að panta mér flug á mánudeginum en núna eru peningar allt og hver eyrir sem ég sparar fer í Americuferðina. Ég fór því norður pínu súr. Ég var reyndar alveg uppgefin enda búin að hafa nóg að gera undanfarna daga. Ég nennti samt eiginlega ekki að hanga heima þrátt fyrir þreytu og tékkaði því á púslinum hjá stelpunum. Ég var búin að ákveða að fara á Pál Óskar á Sjallanum fyrir langa löngu og fiðringurinn var enn í mér sem ég náði ekki að losa mig við. Talaði við Bárunna og sagði henni að ég væri að spá í að slá þessu upp í kæruleysi. Fara á ball, detta í það og örlögin sæju um restina. Það fór því að ég, Helena og Heiðdís skelltum okkur í partýgallann og drifum okkur út. Ég hef aldrei á ævinni upplifað annan eins troðning. Maður þurfti meira að segja að torða sér upp og niður stigana. Það var fólk ALLS STAÐAR! Þetta var líka óttarlegur Ólátagarður og mér hefði þótt þetta líka vera æðislegt ef ég væri 16 ára! Kl 03 gáfumst við því upp. Við héldum því á kaffi Ak sem var bara sorglegur. Við nenntum ekki að fara yfir á Amour. En af tveimur slæmum kostum ákváðum við að vera um kyrrt á kaffi Ak, við gátum allavega dansað þar án þess að vera klestar upp við handakrikann á næsta manni. Eftir lokun vorum við svo boðnar í eftirpartý sem við þáðum en það fylgir víst ekki sögunni hvað varð svo út því.

Eftir að hafa sofið ágætlega fór ég með Hildi í "þynnku"sund á sunnudaginn. Fór svo til Baldvins og Jón Vals seinnipartinn þar sem við borðuðum saman og horfðum svo á video eða meira svona strákarnir þar sem að ég sofnaði fljótt og örugglega (sem gerist nú ekki oft;). Hafði það voða gott með tvo karlmenn mér við hlið. Deildi koddanum orðið með Jón Val þar sem ég lak alltaf meira og meira ofan í sófann og var örugglega byrjuð að slefa rúmlega níu. Rumskaði öðru hverju og spurði hvort hvað væri búið að gerast í myndinni án þess að þeir nenntu að útskýra það fyrir mér enda var mér nokkuð sama. Fór svo loksins heim eftir að vera búin að sofa hjá þeim í nálægt 3 klst. Í svefnleiðslu keyrði ég heim og henti mér upp í rúm og svaf til kl rúmlega 11. Það gera alls 14 tímar takk fyrir takk. Skörð stelpan. Ég lagði mig líka í síðustu viku í 5 klst um miðjan dag. "Power naps" það er málið. Ég hef sennilega sofið of lengi í nótt það sem ég var svo þreytt seinnipartinn að mig langaði að grenja. Við, þ.e. ég, Karó og Rebekka vorum að leggja lokahönd á umsókn okkar til siðanefndar í kvöld og hvorki fleiri né færri en 9 leyfis- og kynningarbréf. Á morgun byrja ég svo á ritgerð 1 þar sem næsta vika er tileinkuð ritgerð 2. Það er nú bara einu sinni hálfur mánuður í USA!

En nú verð ég að fara að taka extrun á íbúðina, þetta gengur orðið ekki lengur. Ég vanræki gjörsamlega löghlíðnar skyldur mínar gagnvart henni. Þegar ég bjó með Önnu Huld hélt hún oft að nú væri ég orðin ólétt af því að ég átti það til að vera komin hálfa leið inn í skápa og ofan í skúffur eða eitthvað miklu fáranlegra bara svona á virkum venjulegum degi. En þar sem ég er komin á 4 ár í hjúkrunarfræði og veit loksins hvernig býflugurnar og blómin virka held ég að ég sé safe í bili. Ég tók reyndar smá rispu á þvottavélinni fyrir ekki svo löngu síðan með eyrnapinna!

Eins og venjulega er ég með æði fyrir nokkrum lögum. Það er "Sagan af Jesú" með Baggalút sem er reyndar aðeins á undan áætlun enda svolítið í jólin en ég tók forskot á sæluna. Svo er það nýja lagið með Palla, "Betra líf". Ég get gjörsamlega ekki sitið þegar ég heyri það. Það greip mig strax. Eivör Páls er líka alveg að meika það með laginu "Elísabet og Elínborg". Það er alveg yndislegt og snertir hjartarætur.

Ég sé mjög náið samband við Sólborg, aðal byggingu háskólans næstu tvær vikurnar. Á slíkum stundum, þegar kvöldar langar mig mest í heimi að eiga karl heima hjá mér sem væri ekki séns að gæti sagt nei við mann, svona þegar maður myndi skríða upp í rúm til hans, horfa á hann hvolpaaugum og biðjann um að nudda á sér bakið. Það er einfald, auðvelt og nánast hægt að gera þetta sofandi.

Það voru opnuð augu mín fyrir tveimur staðreyndum í kvöld, önnur þess efnis að ég ætlaði að taka afdrifaríka ákvörðun, hin var þannig að ég hætti við hana. Hvað verður svo úr þessu í vikunni það verður að koma í ljós.........

En ég ætla heim í holuna mína með Gray´s.

Eva Hemmhemm

Far-vel

2007-11-09T17:45:00.000Z

Er í stuttu stoppi fyrir sunnan þar sem við vorum að kveðja ömmu í hinnsta sinn í dag. Falleg og friðsæl athöfn. Nú eru amma & afi aftur saman komin handann við gullna hliðið með börnunum sínum 4 sem fóru á undan þeim. Það hafa eflaust verið miklir faganaðarfundir þar meginn.

Hérna er mynd af okkur (sjálfsmynd) frá því í apríl, tekin svona rétt áður en amma reyndi að ná af mér myndavélinni þar sem hún var ekki jafn mikill aðdáandi og ég sjálf. En ég held hún ljái mér það ekki í dag að mig hafa langað að henda inn þessari mynd af okkur.

Takk fyrir allar fallegu kveðjurnar og hlýjan hug til mín og okkar. Ég er svo heppinn að eiga alveg fullt af yndislegum vinum. Þið eruð hjartagullin mín:0).

Eva Ömmslustelpa

Saknaðarkveðja

2007-11-04T22:35:00.000Z

Á meðal venjulegra daga í lífi okkar koma dagar sem eru sérstakir. Við upplifum alltaf einhverja hinsegin daga, öðruvísi daga. Daga sem eru ólíkir öllum öðrum dögum. Daga þar sem við erum næmari á lykt, næmari á sjón, næmari á tilfinningar, næmari á minninguna, næmari á allt í tengslum við þessa daga.

Ég man sérstaklega eftir einum slíkum fyrir nokkrun árum síðan. Ég vaknaði snemma morguns og veðrið var svo leiðinilegt, rok og rigning. Aldrei eins og vant var ég með kveikt á fréttunum þennan morgun þegar ég keyrði til vinnu. Ég man eftir fréttunum. Ég man hvar ég lagði bílnum. Ég man eftir fólkinu sem var að vinna með mér þennan dag. Ég man að ég labbaði eftir ganginum í hádeginu og ég man eftir lyktinni af matarbökkunum. Ég man hvar einn sjúkraliðinn skellti matarbakka á vagninn og sagði:"Maðurinn er náttúrulega bara dáinn." Ég man eftir að hafa fengið símtal skömmu seinna og það er svo ferskt í minningunni að það er eins og það hefði gerst í gær. Ég man eftir að hafa gengið inn í herbergi til eins sjúklings, einfaldega af því ég vissi ekki hvert annað ég átti að fara. Þar stóð ég bara og vissi ekki hvort ég átti að hlægja yfir því hvað fréttirnar sem ég hafði fengið voru fáranlegar eða hvort ég átti að gráta yfir því hvað þær voru hræðilegar. Eftir smá stund fór ég aftur fram. Þar sem ég mætti vinkonu minni á ganginum og þegar hún sá svipinn á andlitinu á mér sagði hún: "Ég veit, ég þorði bara ekki að segja þér það". Ég man eftir umræðinum á vaktinni eftir hádegi. Ég tók eins lítinn þátt í umræðunum og ég mögulega gat. Vinkona mín kom til mín með full augu af tárum og spurði hvernig ég gæti haldið höfði. Önnur kom og sagði mér að fara heim. Það endaði með því að hjúkkan spurði hvort að ég vildi ekki fara heim þar sem ég væri í annarri stöðu en hinir. Ég kom við í búð á leiðinni heim og man hvað ég keypti. Ég kom heim og tók saman dótið mitt. Ég fór til Reykjavíkur og man eftir útvarpinu á leiðinni. Ég flaug til Vestmannaeyja þar sem átti að bíða mín frábært ævintýri alla helgina. Ég man eftir því að hafa komið og vinkonur mínar horft á mig. Ég man að mig langaði bara til að fara að sofa þannig að þessi dagur myndi enda.

Eins og þennan dag mun ég muna daginn í gær. Daginn sem var hringt í mig kl 06:40 og pabbi minn tjáði mér að hann hefði sorgarfréttir að færa mér. Stundinn þar á eftir var erfið. Enginn hjá mér. Enginn í næsta herbergi. Enginn sem ég vildi hringja í svona snemma. Ég kúrði mig bara í koddann minn og vonaði að ég næði að sofna aftur því ég vildi ekki fara með þessa slæmu tilfinningu á fætur. Mér finnst ég aldrei hafa verið jafn langt frá fólkinu sem mér þykir vænt um. Þennan dag mun ég muna samtöl, símtöl, fólkið sem ég sá, staði sem ég kom á og lyktina sem ég fann. Þennan dag mun ég alltaf muna. Daginn sem amma mín dó.

Alveg eins og ég hugsaði á deginum fyrir nokkrum árum hugsaði ég núna að ég gæti þakkað fyrir að hafa átt góða kveðjustund. Fyrir nokkrum árum kvaddi ég seint að kvöldi. Ég mun alltaf muna það þegar manneskjan var að ganga út úr innkeyrslunni heima hjá mér en snéri svo við og kom aftur til mín... bara til að kyssa mig einu sinni enn bless. Þegar ég kvaddi ömmu áður en ég fór norður fór ég loksins með blómin sem ég var búin að ætla að koma með lengi. Ég kyssti hana síðan bless þegar ég fór og sagði henni að reyna að láta sér batna og láta sér líða vel.
Ég hélt ekki að þegar ég kvaddi hana í síðasta skipti að þetta yrði í síðasta skiptið.

Það er oft stutt í tárin.

Eva sorgarhjarta

Sweet nóvember

2007-11-02T14:54:00.000Z

Já þá er hann kominn. . . . . nóvember. Þrátt fyrir mikil verkefni þá hef ég það á tilfinningunni að þessi mánuður eigi eftir að verða frábær. Mánuðirnir þar á undan hafa nú ekki borið með sér mikla lukku þannig að það þarf kannski ekki mikið til! En þar sem að ég held að einhver ólukka hafi verið að elta mig frá s.l. sumri þá hafi þetta byrjað í júní og september náð botninum í suck mánuðum og svo hefur þetta verið að réttast upp á við. Þannig að nóvember; ég treysti á þig.

Kuldabolinn hefur heldur betur gert vart við sig á Norðurlandinu og held ég að ég gæti breytt nafni mínu í Ísdrottningin (en með hlýtt hjarta) í stað Ungfrú Norðurlands um óákveðinn tíma. Á slíkum tímum gera kertaljós og seríur kraftaverk ásamt ullarsokkunum frá ömmu og góðu teppi.

Það er eitt sem ég hef miklar áhyggjur af varðandi veturinn. Það eru gluggarnir mínir. Þeir eru litlir og ég er svo hrædd um að það snjói fyrir þá þegar mest verður. Þannig að ég hef ákveðið að fjárfesta í góðri skóflu og verð vel á verði ef Snær ætlar að vera með stæla. Reyndar er stéttinn fyrir utan eldhúsgluggan upphituð þannig að á meðan það gerir ekki stórhríð ætti ég að vera góð þar meginn allavega. En annað í þessu. Þegar það fer að kólna þá vilja ýmsir komast inn í hlýjuna og að ég tala nú ekki um hjá svona hot & hel skemmtilegri gellu eins og mér sjálfri. Það sem er að plaga mig hvað þetta varðar eru mús og rottur. Ég er reyndar með vír fyrir gluggunum út af kisulórunum í nágrenninu (sem munum sennilega vera varðmenn mínir hvað þetta málefni varðar) en mýs og rottur geta nú nagað ýmislegt og það er nú bara með þær eins og bý- og randaflugur. Að ef þær eru einar og maður er eitthvað að slá frá sér og þær eru kannski einar og þá fara þær einfaldlega bara og sækja vini sína (sama hvað Gústi mágur minn segir. Hann heldur því fram að þetta sé argasta vitleysa og hristir bara á sér hausinn þegar þær hverfa allt í einu bara og ég segist nákvæmlega vita hvert þær fóru!). Þannig að það er kannski ein mús sem getur þetta ekki ein, hún gæti einfaldlega sótt vini sína, að ég tali nú ekki um stór fjölskyldu sína og þær eru sko fljótar að fjölga sér, sérstaklega þar sem enginn siðfræði er á bak við þeirra fjölgunaraðferðir.

En það er enn og aftur föstudagur;0).
Það er vísindaferð hjá okkur á eftir í slökkviliðið úuuu je. Við Erla Þóra vorum nánast í öngum okkar út af því að það gekk ekkert hjá okkur að finna vísindaferð. En þegar við erum að keyra niðri í miðbæ sé ég sjúkrabíl og fæ ég líka þessa frábæru hugmynd. Stelpan niðrá stöð og reddaði málunum. Svo ætlum við að fara og tjútta í góðu bláum húsi í bænum. Þar verða að sjálfsögðu ýmsir hópeflisleikir (enda formaðurinn leikja og keppnissjúkur) ásamt mat, drykk og píkupoppi a la Eydís. Mig hlakkar nú bara annsi mikið til að sjá hverjir ætla að rífa sig upp og mæta. Ég skaut á 40 manns sem er kannski ofurbjartsýnið en föstudagar eru svo frábærir að það hlítur eitthvað gott að verða úr þessu. Já ég er í bjartsýniskasti.
Þegar ég googlaði partýleiki þá fékk ég upp ýmislegt og meðal annars þennan leik:
Allir sitja í kringum eitt borð með skot fyrir framan sig. Nú byrjar gamanið, allir verða að vera með buxurnar á hælunum og svo fer einn í einu undir borðið og gerir það sem hann vill við hvern sem hann vill. Hver sá sem fer fyrst að brosa verður að taka eitt skot og þá má hann fara undir borðið. Þetta endar með því að þið drekkið mikið áfengi út af stressinu. Því lengur sem einhver er undir borðinu þeim mun áhugaverðugra verður það.
Varasamur ef fólk verður ofurölva (eins og hann hafi ekki verið stór vafasamur áður???)

Einu sinni þá setti ég aldrei stráka sem ég var eitthvað að deita í símaskrána mína. Einfaldlega af því að mér fannst þeir aldrei hafa öðlast þann rétt að eiga sér stað þar þar sem að þeim var hvort eða er eytt eftir 2- -3 mánuði eða svo. ( Sem er annað sem hann Gústi mágur minn skilur ekki er að ég virðist ekki gera verið með strákum lengur en í 3 mánuði). Sérstaklega þar sem að maður þekkir fólk ekki alveg fyrir enn eftir 2 ár! Þetta leiddi hins vegar að sér að ég mundi gjörsamlega öll karlmanns date númer sem mér voru sögð og þau fóru sko í langtíma minnið og löngu eftir að þeim lauk gat ég þulið þau upp sem vinkonum mínum fannst reyndar aðdáunarvert. Einn góðan veðurdag eftir að einn fékk að fjúka þá sagði vinkona mín við mig: "Eva. Eyddu honum svo út úr símaskránni þinni svo þú farir nú ekki að tala við hann á fyllerýi". En ég svaraði henni bara að hann hefði nú ekki komist svo langt þannig að ég vissi alveg símanúmerið hjá honum. "Bad call, bad call!" sagði hún þá. Þannig að eftir þetta hafa allir strákar sem ég hef hitt og hafa verið svo æstir í að láta mig fá númerið sitt á einhvern hátt fengið sinn stað í símaskránni í símanum mínum. En ef ég tala ei við þá meir þá fá þeir líka að fljóta með de samme. Um daginn eyddi ég t.d. tveim sama daginn. Ekki að ég hafi eitthvað verið með þá tvo í takinu heldur hafði hinn unnið sér inn rétt á meiri tíma en hinn. En það virðist einnig vera orðið þannig að menn séu farnir að senda mér sms spontant;0). Samanber s.l. helgi. Þannig að ef þú kæri lesandi er karlkyn og hefur hent í mig númerinu þínu sem ég hef einhvern tíman á ævinni notað og sendir mér einhvern tíman síðar sms þá getur vel verið að ég spyrji þig hiklaust til baka hver þú sért? No affence! Gömlu númerin hafa einnig verið blokkuðu út úr heilanum á mér.
Önnur mistök, Add-a gaurum inn á msn! Big mistake! Það mun ég ekki gera framar því það ber bara með sér ólukku. Því hef ég komist að. Þannig að á nánast sama tíma og ég eyði þeim út úr símanum mínum þá fá þeir líka reisupassann fyrir Msn. Nema þeir séu einstakir... Ahhhh sem þeir eru reyndar allir.... bara ekki á góða hátt. En þó það er einn sem er eftir sem hefur sérstakan stað í hjarta mínu og ég fæ það ekki til að sleppa. Ég blokka þá hins vegar aldrei svona ef þeir skyldu einhverntíman hafa eitthvað merkilegt að segja. En það eru alltaf til undantekningar og ég gerði það í fyrsta skipti fyrir ekki svo löngu síðan. Gleymdi bara að óska manneskjunni til hamingju með það!

Og síðast en ekki síst. Hann Krummi frændi minn á afmæli í dag. Sweet sixteen. Love you hunky dunk:*.

Eva Músella

Heitur heili hugsuðar

2007-10-31T18:26:00.000Z

Ég sé fram á svo rosalega vinnu á næstunni að ég gæti verið drukknuð nú þegar. Ég er örugglega búin að senda 8 tölvupósta í dag, ásamt því að fara á tvo fundi og vera í skólanum.
Ég var að hitta leiðbeinandann minn í lokaverkefninu í dag sem lýst vel á verkefnið okkar. Þannig að við þurfum að fara að skila inn umsókn til vísindasiðanefndar sem við getum ekki nýtt síðan í aðferðarfræði því þetta er nýtt verkefni. Henni á að skila 15. nóvmber, Bráðahjúkrunarritgerðinni á að skila 16. nóvember eða öfugt. Við eigum að flytja fyrirlestur í Bráðahjúkrun 9. nóvember og skila ritgerði í Stjórnun 30. nóvember. Ekki nóg með það heldur þarf ég að vera búin með þetta allt þann 23. nóvember þar sem ég hef öðrum hnöppum að hneppa. Ég er alvarlega að íhuga að fresta matarboðinu sem ég ætlaði að hafa um helgina. Svo ætla ég að vera edrú í vísindaferðinni á föstudaginn. Já nú er að forgangsraða því sem skiptir mann máli í lífinu og ekkert annað. Ég ætla samt að leyfa mér sjónvarpskvöld í kvöld (plús nýjasta Grays sem ég var að fá) þar sem ég er búin að hafa svo mikið að gera og mun hafa mikið að gera næstu vikurnar. Vill einhver koma til mín og nudda á mér tærnar á þessum annar tímum?

Bekkjarsystir mín var að tala um það við mig í gær að hún og kærastinn hennar hefðu verið að gera jólahreingerningu og að sjálfsögðu gat ég ekki verið minni manneskja. Ég fór því heim í gær eftir skóla og fór í gegnum skúffur og skápa alveg eins hver önnur myndarhúsmóðir gerir fyrir jólin. Svo eldaði ég um leið og ég vaskaði upp því að ég var búin að vera svo lítið heima síðan á föstudaginn að það var saman safn sem hefur kannski gerst einu sinni eða tvisvar sinnum á mínum búferli. Og já, ég dauðskammast mín! Nánast að allt í drasli gæti bankað upp á. Auk þess sem ég þvoði 3 þvottavélar. Sumir myndu sennilega furða sig á því hvar ég fæ allann þennan þvott til að þvo en hann er allt svo til staðar! Ég talað svo í símann í vel rúmar 3 klst í gærkvöldi og stanslaust frá kl 21:30 til 00:30. Fyrsta símtalið var pabbi og ég fór að segja honum frá þrifum mínum og eina sem hann gat sagt: "Hvað varstu að taka til, þú fluttir inn fyrir tveimur mánuðum" sem er rétt hjá karlinum. Enda var ekkert mikið dót sem var ranglega staðsett en maður getur alltaf gert betur. Þetta fékk mig til að hugsa hvað ég á ótrúlega mikið að dóti í eldhúsið. Hvað hef ég t.d. að gera með tvær mæliskeiðar, 6 skurðarbretti, 3 mjólkurkönnur, margar sleifar, mörg eldhússkæri og plashrærur og og og 6! Já 6 expressobollastell! Ef svo óheppilega vildi til að ég næði mér svo í alvörunni í einn allslausann þá gæti ég leyst hann út með öllum grunn grunninum mínum þegar við myndum leggja upp laupana! En sama með hverjum ég enda þá eru ákveðin eldhússtáss sem munu aldrei víkja sama þótt biskupinn hafi lagt blessunin sína yfir það sem var þar fyrir!

Þegar ég er mikið að læra þá fer hugurinn á mér gjarnan að reika . . . . . .
Ég er mikið að spá í að skipta um sort næst þegar kemur að karlmönnum. Hef verið í iðnaðarmönnunum sem hefur ekki reynst heppilegt en kannski eru þetta bara vitlausar blöndur. Ég var nefninlega í tíma í gær í heilsugælsu þar sem að upp var sett fyrir okkur reiknisdæmi um laun okkar. Stærðfræðingar og verkfræðingar gera verið með 1200.000 á mánuði nýskriðnir úr skóla. Ég mun því fara að hanga fyrir utan stofurnar þar sem viðskiptadeildin er til húsa. Þrátt fyrir þetta þá veit ég vel að lífið snýst ekki um peninga. Þeir færa fólki ekki hamingju. Ekki frekar en það að vinna í einhverjum leik.
Í stjórnun sem er annar áfangi sem ég og var búið að vara mig mikið við með tillitum til skemmtunar. Þar eru aftur á móti þó nokkrir góðir punktar. Við vorum t.d. að læra um allskonar kenningar meðal annars rétt og rangt kenninguna. Að ég vitni nú í kennarann: "Sama hversu vel við vöndum okkur, jafnvel fullkomlega við að taka einhverjar ákvörðun í lífinu verðum við samt að geta viðurkennt að ákvörðinin sem við tókum var röng" og uppi sitjum við með hvað ef. . . . .

Ef það er eitthvað sem fíkur í mig þá er það þegar ástvinir mínir eru særðir. Ég tek það mjög nærri mér alveg eins og þeir frá brostið hjarta ef ég verð undir. Sé ennþá eftir því að hafa ekki helt einu stóru klaka vatnsglasi yfir mann sem ég sá á kaffihúsi í sumar sem hefði svo átt það skilið enda fyrsta flokks aumingi eins og við köllum það.
Það sem mér finnst alveg rosalegt er það hvað fólk getur sagt án þess að spá nokkuð í því hvað það er að segja. Words are powerful! Það er hægt að orða nánast allt þannig að hlutirnir sem eru sagðir komist eins vel hjá því að reyna að særa ekki aðra. Maður á aldrei að segja hluti ef maður meinar þá ekki. Það á sérstakelga við um fallegustu og verstu hluti sem við segjum. Ef þú meinar það ekki slepptu því þá að segja þá og enginn annar þarf að vita að maður hafi nokkurn tímann hugsað það. Við eigum það náttúrulega til að missa stjórn á skapi okkar sem er sagt "mannlegt" en spurning hvort að það megi ekki komast hjá því. Það þarf mikið til að ergja, æsa og pirra mig almennilega þó að sumir hafi betra lag á því en aðrir. Það leiðinlegasta og eitt vesta sem ég geri er að rífast og ég reyni eins og ég get að komast fram hjá því. Ég er þannig manneskja að ég læt voðalega margt yfir mig ganga en það kemur líka að því að ég fæ nóg og þá læt ég mjög svo í mér heyra. Ég kýs frekar að hugsa þeim sem hafa gert eitthvað á minn hlut þegjandi þögnina heldur en ausa úr skálum reiðar minnar. Þegar ég verð svo það reið og mér liggur mikið niðri og verð að svara fyrir mig eða aðra get ég orðið mjög orðheppin en ég passa mig líka á því hvað ég er að segja og hvernig ég segji það því ég veit að það getur skipt öllu máli. Vegna þess að orð verða ALDREI aftur tekin.

Eva Í'tíðinni

Tækl á Karlmenn

2007-10-29T12:46:00.000Z

Svona var stemmningin um helgina hjá okkur;) bara gaman;)

Eftir að vera búin að extra og baka eina súkkulaðiköku og heita eplaköku. Right on time voru þau í stjórninni mætt. Eini karlmaðurinn í hópnum var sko þvílíkt ánægður með þetta. Maður halar svoleiðis inn stigum. Ekki nóg með það að súkkulaðikakan var hjartalaga því á laugardaginn fékk ég að heyra að karlmenn geta fengið 24 % kynferðislega örvun við að finna lyktina af heitri eplaköku þannig að þá skildi ég allt um það af hverju hann var svona glaður;).

Helgin að vanda var ekki verri en allar aðrar þar á undan með öðrum orðum mjög góð:).

Eftir skóla á föstudaginn þræddum við helstu verlsanir og fyrirtæki á Akureyri að safna auglýsingum og styrkjum fyrir nemendafélagið. Á seinnipart föstudags var ég nú samt heldur betur farin að örvænta. Það voru allir uppteknir eða næstum allir. . . ég átti þó vini einhverstaðar eftir allt saman. Kíkti á Jón Val og Baldvin sem buðu mér í mat (reyndar fisk). Jón Valur sagði Baldvini þegar hann bauð mér að ég gæti ekki borðað með þeim þar sem ég borðaði ekki fisk á föstudögum og heldur ekki á laugardögum og alls ekki á sunnudögum. Krúttlegt hvað hann er farin að þekkja mig vel strákpjakkurinn. En þar sem fiskurinn var matreiddur á skemmtilegan hátt í Fajitas pönnukökum kynngdi ég reglunni minni og lét til leiðast. Jón Valur hefur nú haft orð á því að ég sé með svo mikið af reglum að ég þyrfti að skrifa reglubók svo að aðrir í kringum mig geti verið með þetta á hreinu. Maturinn var bara rosa fínt hjá þeim. Svo hentist ég niður á slökkvistöð að redda vísindaferðinni. Kom svo aftur til strákana, vaskaði upp fyrir þá og tók aðeins til í eldhúsinu og hellti svo upp á kaffi handa okkur. Á meðan á þessu stóð fékk ég sms frá bláókunnugu nr og í því stóð: "Hæ. Hver ert þú? Miðinn fannst í hreinsunninni?" og ég var sko meira en viss um að þetta hefði farið í vitlaust nr. Þannig að ég svaraði til baka. Eitthvað hafði manneskjan á hinum endanum ruglast í ríminu. Ég tók númerið og henti því inn á ja.is og fleiri góðar upplýsingasíður og kom í ljós að þetta var karlmaður fæddur "72 sem ekkert fannst um á google sem segir manni ýmislegt. En ekki kannaðist ég við kauða. Endaði með því að ég nennti ekki að svara þessari vitleysu lengur og sagði: "Hver ert þú og hvar fékkstu þetta nr?" og þá kom til baka: "Þetta var á bleikum miða sem stendur á: Er á lausu. Kveðja kynköttur". Ég emjaði úr hlátri og á 30 sekúndum vissi ég allt um hvernig á þessu stóð! Þannig að ég svaraði honum að þessi miði hefði verið skrifaður fyrir 8 mánuðum síðan af vinkonum mínum ásamt 3 öðrum miðum frá vink mínum sem voru á lausu, verið hengdur upp á vegg á skemmtistað og sú stelpa sem fékk fyrsta símtalið myndi vinna sem var að sjálfsögðu ég. Og miðað við það hvað minn miðiværi langlífur þá væri ég búin að rústa þeim núna. Honum fannst ég voða sniðug og sagði að mamma sín hefði sótt jakkann í hreinsunn og stelpan í afgreiðslunni hefði rétt henni þennan miða og sagt að hann hefði verið í vasanum. Hann sagðist hafa roðnað nett þegar mamma hans rétti honum þennan "dirty" miða;). Mér fannst þetta svo viðbjóðslega fyndið að strákarnir voru ekki að ná mér. En svona var það nú með þetta semi litla rómantíska ævintýri okkar einhleypingana. Ég á miða sem hann fann á skemmtistað, gleymist svo og týnist í hreinsuninni en hann finnst aftur 8 mánuðum seinna þar sem hann hefur samband við hana.... úffff þetta yrði metsölu seller ég er að segja ykkur það! þannig að Sons, Páls og Kristjana. Ég rústaði þessari keppni mínar kæru!
Ég fór svo með Gunnhildi og fleiri stelpum í afmæli og svo kíktum við Hildur Sólveig í ekki sterkara en malt & kaffibolla í bæinn sem var slakur þrátt fyrir fullt af fólki.

Á laugardaginn æltaði ég að vakna kl 10 en snúsaði til kl 12 og ekki í fysta skipti. Ég er orðin svo klár í snúsinu að mig heldur í alvörunni áfram að dreyma þrátt fyrir að ég snúsi á 8 mínútna fresti í marga klukkutíma. Ég fór til Guðrúnar í verkefnavinnu sem er loksins komin af stað. Ég tók svo litla punginn hann Stefán Andra upp í sakleysi mínu til að knúsa hann aðeins. Það vildi ekki betur til en svo að barnið kastaði svo mikið upp, (ég hef aldrei séð annað eins hjá 2 mánaða barn) að ég varð sko meira en blaut. Guðrún stökk til til að sækja myndvélina á meðan Björn Fannar var eitthvað að reyna að bjarga okkur fyrir horn sem var ekki fræðilegur. Ég var blaut frá hálsi niður á hné að Guðrún þurfti að gjöra svo vel að lána mér buxur og peysu. Ég var ekki viss hvort að ég þorði aftur í barnið en við sættumst nú og sátum saman eins og mestu mátar í sófanum eftir að við höfðum bæði haft fataskipti.
Ég kíkti svo á Hildi Sólveigu í eins og nokkra tíma áður en ég fór heim að sjæna mig fyrir kvöldið.

Það var rosalega gaman á stjórnardjamminu eins og myndirnar sína. Við fórum í leiki, sinntum erindagjörðum á neitnu og svona. Ég var svo lukkuleg með þetta allt að ég brosti bara út í eitt. Ég er brosandi á hverri einustu mynd. En áfengið fór eitthvað fyrir ofan velsæmismörk og man ég ekki mikið eftir að hafa verið að tjútta af mér rassgatið á dansgólfinu. Það var reyndar reynt á hæfileika mína sem stjórnanda á Amour (áður en alkahólið náði hámarki í blóðinu á mér) þegar drykkjum hafði verið hent og kitli hafði veri beitt en ég tæklaði það létt og eftir að ég komst að því að þetta væri bara grín náði ég mér nú eftir smá tíma. Eftir lokun var ég svo bara á snakkinu við mann og annan til kl rúmlega 05 eða 06. Erla Þóra kom til mín þar sem ég var að tala við mann einn. Hún kom voða jolly og heilsaði okkur en fékk hornauga frá manninum (sem hljómaði eins og: "þú skemmir þetta ekki fyrir mér!") sem fannst hann aldeilis komin í feitt enda í þokkalega flottum bita. Þegar hún heyrði mig svo spyrja hvað hann gerði í lífinu sem er nb spurning nr 1 (Spurningar frá vinkonunum eru í þessari röð, nr 1: hvað gerir hann?, nr 2: hvað er hann gamall?, nr 3: hvað heitir hann?, nr:4 hvað á hann mörg börn?) og Erla Þóra heyrði svarið við spurningu 1 þá gafst hún upp og fór á Hlölla. Daginn eftir fór ég að fara í gegnum síman minn og þá sá ég að ég hefði fengið sms frá Erlu Þóru kl 04:28 "Verkfræingur Eva! Verkfræðingur!!" Ég hafði aftur á móti ekki haft hugmynd um það enda man ég ekki eftir því að hafa talað við þennan mann. Ég hló aftur á móti mjög mikið af þessu daginn eftir. Ég fékk líka sms frá einhverju ókunnugu nr 4 mínútum áður og ef að ég vissi ekki betur þá myndi ég halda að vinkonur mínar hefðu sett auglýsingu í einkamáladálk DV. En ég er í ströngu straffi sem ég ein trúi á mig í en vinkonur mínar telja sig geta grætt all svaðalega á! Mig dreymdi svo skemmtilega þegar ég sofnaði. Ég var nefninlega í þrusu leikara partýi og ég veit ekki hvað og hvað. Þræl skemmtilegt!

Ég lá svo bara í leti með Erlu Þóru í gær og hló öðru hverju að brotum frá kvöldinu áður. Við stjórnin erum orðin miklu nánari;) fyrir vikið nema Arnþrúður því hún var að horfa á video í Mosfellsbæ. Næst teiti verður tileinkað henni!

Allir að gera sig klára fyrir hópmynd

Stjór Eirar 2007 - 2008. Hóp mynd nr 1, þetta var það besta sem við fengum

Eva Númer

Leynifélaginn

2007-10-25T13:41:00.000Z

Það er einhver bölvaður hundur í mér þessa dagana. Í dag er ég í ástarsorg vegna manns sem var very near and dear to my heart. Ég endaði formlega leynilegt ástarsamband (svo leynilegt að hann vissi ekki einu sinni af því, annars væri það ekki leynilegt!) mitt við Wentworth Miller í gær. Við hættum ekki í góðu þó að hann hafi kannski ráðið minnstu um ástæðunni fyrir því hvers vegna sambandi okkar lauk. Ég er nefninlega í morkinni fýlu út í framleiðendur Prison brake. Þvílík og önnur eins mistök sem þeir voru að gera! Ég á bara ekki til aukatekið orð. Við skulum allavega vona að það sé von fyrir okkur hin. Þátttöku Prison í mínu lífi er allvega lokið! En það er svo sem nóg annað í boði; Gray´s sem er orðið frekar þunnt, Brothers & sisters, Despret housewifes, Big shots, Privat practice, ER sem ég horfi nú meira á svona fyrir skyldurækni og mig langar mig að verða mér út um “Man in trees”. Svo voru bekkjarsystur mínar að tala um þætti sem heita “How I met your mother” sem væri í lagi að tékka á.

Mæsa tilkynnti mér það í síðustu viku að það væri matarklúbbur um helgina. “Já” sagði ég mjög ánægð að fá þessar upplýsingar. “Já og þú missir af því!” svarar hún. “Ég! Ég er ekki í neinum matarklúbb” segi ég. “jú víst” svarar hún þá. “Nei, heldurðu að ég myndi ekki vita af því?” Maren: “Jú þú ert með”. Ég: “Nú nú ég vissi ekki að því. Og hvað er þessi matarklúbbur búin að vera starfræktur lengi?” Og Maren svarar: “Síðan í fyrra held ég”. “Fyrra” svara ég alveg mjög svo hissa “Og hefur gleymst bara allann tímann að segja mér af honum”. Já greinilega en þannig var víst mál með vexti að þessi matarklúbbur er bara haldin tvisvar sinnum á ári. Ég þarf því kannski ekki að halda minn fyrr en 2010 ef ég er síðust í röðinni sem gefur mér ágætis tíma til að undirbúa. Ég hélt áfram að láta spurningarnar dynja á Mæsu mína. “Og eru makar með í þessum matarklúbbi?” Og hún svarar til baka stór hneiklsuð: “Makar, neihei!!!” Ég gat ekki setið á mér og fór að skellihlægja. “Makar hvað er það nú? Eitthvað ofan á brauð” sagði hún þá. Við vitum nú allar hvernig er með Gelloz og maka sem má líta á frá báðum hliðum. Nánast allt sem við gerum er makalaust sem mér finnst fínt en þegar eitthvað er gert með mökum þá mæta þeir nú frekar fáir sem sýnir kannski að þeir séu kannski aðeins brenndir greyin. En þeir eru nú oft með í afmælum, brúðkaupum og svona ýmsu. Vinkonu minni utan gelloz finnst þetta bara frábært að við getum verið vinkonuhópur sem er bara vinkonuhópur. Það er rétt. Við erum mjög heppnar.

Vinkona mín hringdi í mig á mánudaginn og færði mér fréttir sem voru þess efnis að ég öskraði úr hlátri. Já sannarlega fyndnar fréttir þar á ferð. Sumt fólk er náttúrulega klárlega ekki með öllum mjalla.
Hrafnhildur og Þórir Freyr gistu hjá mér aðfaranótt þriðjudag og var virkilega gaman að fá þau. Þórir vildi aðeins taka til hjá frænku sinni og þegar svona litlar hendur eru annars vegar þarf maður að vera snar í snúningum í að forða því sem manni er annt um. Það var þó ekki nema eitt glas sem fékk að fjúka og það var nú í góðu lagi. Það var ræs kl 6:30, úffffff maður. Ég fór þó ekki á fætur fyrr en klukkan að verða 9 eftir að Hrabba ætlaði að vekja mig að værum blundi og settist upp í svefnsófan sem fór vel upp á við:0). Við fórum fyrst í Bakaríið við brúna í morgunmat þar sem ég hafði nú orð á því að það yrði seint afsannað að norðlennskir karlmenn hefðu útlitið með sér og hún sagðist einmitt hafa verið að hugsa það saman. Við rúntuðum svo aðeins um á meðan litli gaur lagði sig. Brynjuís var tekin í hádeginu huu hmmm, ég er bara hreinast ekki að fíla Brynju lengur því ver og miður. Svo flugu þau heim og ég fór í skólann.

Ég nýt hverja einustu stund sem blæs úti til að opna gluggana hjá mér upp á gátt til að fá inn ferskarsta loftið og þvottinn minn til að þorna fyrr. Ég læt það lönd og leið hvað það verður viðbjóðslega kalt. Klæði mig þá bara betur og loka inn í svefnherbergi. Auk þess er ég mjög svo að reyna að gera kósí hjá mér á kvöldin sem mér tekst mjög vel. Ég keypt nú 4 kertategundir í RVK og er að reyna að finna the perfect harmony á lyktarbalancinum því ég er ekki alveg sátt með hvernig það er búið að vera. Þannig að ég er búin að vera að skiptast á að vera með peru og blóma í stofunni/eldhúsinu og baðherberginu. Þannig einhverstaðar á leiðinni til fullkomnunar mun mér takast það.
Á meðan þetta gengur yfir þá er ég að keppast við að klára alla óhollustu sem er til á heimilinu sem er blessunarlega ekki mikil. Það eru 4 vikur í N.Y. á mánudaginn og stefni ég á 5 kíló á þessum tíma. Grínlaust!
Mér er búið að leiðast undanfarið, aðalega á þriðjudagskvöldið, þannig að ef svo heppilega vill til að þið eruð stödd á Akureyri og langar í besta félagsskapinn sem völ er á taktu upp síma síma tól og give me a bizzzzz eða staldraðu staldraðu staldraðu við:0).

Ég var búin að ákveða að fara að róa mig í djamminu en þegar slík dýrðardagskrá birtist fyrir komandi helgar veit maður ekki hvort að hægri sé eitthvað betri en sá vinstri. Núna um helgina er nefninlega stjórnardjamm, um næstu helgi er svo Eirardjamm á föstudeginum, svo ætla ég að halda mjög gott matarboð sem ég hlakka mjög svo til að elda fyrir á laugardagskvöldinu og helgina eftir það er ég “kannski” að fá gesti og ég segi “kannsti” mest til að passa það að svekkja ekki sjálfa mig. Þá er nú ekki hægt að sitja auðum höndum. En það verður sko lært inn á milli.

Litli prinsinn minn hefur verið nefndur að sökum þess að önnur guðmóðirinn er stöðugt á ferðalagi og erfitt virðist að ná öllum saman á sama tíma. Þannig að mamma hans gafst upp á að reyna að finna tíma í bráð og nefndi hann. Hann hefur því verið nefndur Kristían Mar Kjaran sem fer honum bara vel. Ég sakna hans og Írisinnar minnar líka. Auðvitað mömmslana sem þeim fylgja líka.

Uppáhaldslögin mín þessar vikurnar (því ég á nú aldrei bara eitt) eru 1973 með James Blunt því það er svo frábært lag, Dear Mr. President með Pink, frábær texti og Bubbly því ég verð alltaf svo hamingjusöm þegar ég heyri það. Svo finnst mér nýjasta lagið með Fregie líka annsi flott, svona nett grúví lag sem hægt er að dilla sér við. En til að koma sér í gírinn eru það að sjálfsögðu Rihanna, Don´t stop the music og Britney, Gimme more.

En þá ætla ég að lesa grein um álit Kóreskra heilbrigðisstarfsmanna á líffæragjöfum áður en ég geng aftur heim á leið til að þrífa og baka eins tvær kökur. Það er stjórnarfundur hjá mér í kvöld eins gott að forstýran standi sig á öllum sviðum.

Smússssss

Eva Ppoppessa

Tripple X

2007-10-22T14:28:00.000Z

Eftir að hafa heimsótt frænku mína í fínu íbúðina hennar í Garðabæ og snætt hádegisverð með þeim hjúum, sótti ég Páls upp í Kópavog, brunaði upp á Akranes til að sækja dótið mitt og við stöllur vorum off til Akureyri. Ferðin var hin stysta í mínum minnum.

þegar við komum heim var ég náttúrulega ekki friðlaus fyrr en allt var komið á sinn stað, nett yfirborðsþrif og henti í eina þvottavél. Við tókum rúnt, fengum okkur að borða, kíktum á Jón Val & Baldvin þar sem stelpan tók aðeins í gítarinn og spilaði þau tvö lög sem hún kann þ.e. fyrstu 3 nóturnar í "Hjá þér" og fyrsta stefið í "Konur ilma" og vildi að allir myndu taka vel undir sem fékk þó ekki góðar undirtektir. Eftir skyndiákvörðun fórum við svo í kaffibolla með Hildi Sólveigu á Amour. Þar vorum við ekki búnar að sitja í nema 10 mínútur þegar einn útlendingur vindur sér upp að okkur og var æstur í að fá okkur yfir á borðið til sín og vina sinna sem við afþökkuðum þó pent. Um kl 01 fórum við svo bara heim og hentum okkur upp í ból.

Við vöknuðum svo fyrir hádegi á laugardaginn, kíktum í búðir, fengum okkur góðan kaffibolla og lágum svo bara í leti heima hjá Hildi Sólveigu. Hún bauð okkur ásamt sænskum fola að nafni Assar í mat, lax og kjúlla. Við Pálína skunduðum svo heim í sturtu og málningu, fórum til Baldvins & Jón Vals í drykkju á meðan Hildur og Assar fóru á tónleika á Græna hattinum sem ég þvertók fyrir að fara á enda ekki tónlist sem hæfir mínum píkupoppssmekk. Ferðinni var fyrst heitið á Amour þar sem voru trúbadorar og við fórum svona meira til að taka púlsinn því ég vildi dansa.... já stelpur dansa. Enda danssjúuuk stelpan og þar kom ekkert annað til greina en kaffi Ak. Við fórum því þangað. Þar inni fékk ég í mig netta þörf til að sturta einhverju í mig og Gunnhildur sagði: "Nú förum við bara á barinn og fáum okkur skot!" En Evan og skot eiga ekki samleið þannig að á meðan hún tók skotið þá teigaði ég nánast í mig einn stóran á ógnarhraða (þið rétt gerið ýmindað ykkur hvað það var hratt). Ég tók annan svipað áður en haldið var á dansgólfið því ég týndi Páls og var sko ekki sátt við stelpuna. Ekki það að það að ég hafi ekki þekkt nóg af fólki til að dansa við. Eins og alltaf skemmti ég mér þrusuvel þrátt fyrir afburðar leiðinlega og lélega tónlist en Britney gat aðeins kikkað þetta upp. Lína helgarinnar er klárlega: "Eva. Þú ert svo dugleg og þú stendur þig svo vel!" með attitudið fremst, stoltið því næst. Brosir mikið og hlærð meira. Þetta sendi hún vinkona mín mér um helgina og mér finnst þetta rosalega vel að orði komist. Til að toppa helgina alveg þá sá ég þrennu, X-a, þ.e. sem ég hef einhverntíman ruglað reitum mínum við hér (mismikið þó og suma nánast ekki neitt) þegar ég var úti að skemmta mér um helgina. Og það var alveg priceless! Það vantaði bara stalkerinn and we got a full house ladies and gentlemen.

Ég vaknaði snemma á sunnudagsmorgunin eða kl 10:00 á slaginu. Horfði á knocked up þangað til Pálína vaknaði. Þá fórum við á Subway og til Jóhannesar og heim aftur þar sem ég gúffaði í mig doritos, sósu og Nóakroppi og skolaði niður með malti og kók til skiptis enda hefur sunnudagur aldrei verið dagur til að taka sé tak. Fórum svo í road trip á Mývatn í rigningunni með Hildi. Elduðum eftir uppskrift danska kúrsins kjúklingabringur með kók/tómatsósu og ég ætlaði að reyna troða í uppskriftina steinselju sem átti að vera engifer hu hmmmm. Svo fórum við í Brynju og tókum okkur disk sem ég rotaðist svo yfir að mig dreymdi alveg helling. Fór því inn í rúm og sagðist aðeins ætla að halla mér. Konunglegur gestgjafi!

Skutlaði Pálinu á flugvöllinn í morgun. Kom heim aftur og henti mér upp í rúm. Hundleiddist en náði að blunda aðeins aftur. Svo fór ég á fætur um hádegi, tók aðeins til og dúllaðist. Fór upp í skóla í bjartsýniskasti að leita að heimildum fyrir næstu ritgerð. En fór þess í stað að lesa vefdagbækur hjá vinkonum mínum á barnalandi sem ég geri aldrei! Lít á símann á 10 mínútna fresti því ég er að bíða eftir að ég fái grænt ljós á að Erla og Brynja séu tilbúnar til að fara með mér í sund, sund já! Mér leiðist í alvörunni það mikið. Hrafnhildur og Þórir Freyr snúður ætla að koma til mín í kvöld og gista hjá mér. Hlakka voðalega til að fá þau. Og elsku Páls, þúsund þakkir þú er best:*.

Hér koma svo nokkrar myndir frá helginni:

Gunnhildur var svaka sæt að koma af árshátíð. Eva að mæta á kaffi Ak svona ágætlega í glasi.

Klárlega mynd kvöldsins. Tekin eftir brjórana tvo. Það skal tekið fram að ég hef aldrei séð þennan mann, aldrei talað við hann og mun sennilega aldrei gera en hann var til í Kodak moment hjá Pálínu ljósmyndara. Svipurinn á stelpunni á hliðna á er líka alveg milljón.

Stutt í lokun og maður orðin annsi veðraður eftir tjúttið. Hárgreiðslan farin og svona:0)

En skólinn byrjar á morgun og nú verða breittir tímar því prinsessan ætlar að taka upp bækur.

Eva Maturens

Skítur & Skaganesti

2007-10-19T10:04:00.000Z

Ég hofti með tilhlökkun inn í ofninn. Ég var búin að leggja á stofuborðið fyrir okkur. Búin að kveikja á kertum inni og lukt sem ég setti út. Það var allt að verða tilbúið. Þegar mamma var að leggja lokahönd á sósuna þá kom það! “Flökurkast” eins og ég kýs að kalla það. Ég fór út á stétt og andaði að mér nokkrum andardráttum, slatta af hreinu lofti. En það virkaði ekki. Ég sat því með matinn á disknum mínum og nánast grét söltum tárum. Maturinn sem ég var búin að hlakka til að borða í mánuð! Eftir að hafa pínt í mig tvo gaffla ákvað ég að standa upp til þess að æla ekki yfir matarborðið, henti mér upp í sófa og greip fyrir andlitið og sagði sjáflri mér að anda bara, þetta liðið hjá (dramantísk, ég er ekki viss!). Ég á þetta því miður til að taka “flökurköst”. Mér verður flökurt frá nokkrum klst upp í viku og svo bara hverfur það. Ég er nýbúin að taka langt slíkt og hélt að þetta væri komið ágætt í bili en nei þegar var verið að gera sósuna helltist þetta yfir mig eins og svart ský.
Þetta gengur þó ekkert á forða minn til mögru áranna. Nei það gengur aldrei á hann. Ég væri vel stödd í Biafra. Þegar ég steig á viktina viku eftir að ég kom suður hafði ég lést um 5 kg, já og án þess að gera akkúrat ekki neitt. En ekki frekar en Adam var ég lengi í paradís og ég held að þau hafi öll skilaða sér og með vöxtum.

Dagar Júlíu eru allir. Blessuð sé minning hennar. Ég ákvað að vera ekki að pína hana lengur þar sem hún hefur verið í dái síðan í apríl. Hún var því tekin úr sambandi. En þar sem eitt líf deyr kviknar á öðru. Ég fjárfesti nefninlega í nýrri elsku sem ég kýs að kalla Xeníu (eins og langamma hér, áttaði mig á þvi að fjölskyldan fær aldrei að skýra eftir henni þannig að mér fannst þetta kjörið). Gerði kostakaup sem voru að sjálfögðu með smá trikki.

Ég er búin að vera mikið á ferðinni síðustu daga. Eins og ég sagði við eina vinkonu mína þegar hún spurði hvar ég væri stödd þá svaraði ég : Akranes í dag, Sandgerði á morgun, Reykjavík á fimmtudag og Akureyri föstudag. Þetta er svona nokkurn vegin vikan. Ég var að læra með Önnu Þóru á mánudag og þriðjudag, fór á rúntinn með Ellu Dóru, fór á rúntinn með Jónu Kolbrúru, kúrði mig og horfði á Grays, Despret og big shots með Hrefnu Rún, rúllaði upp ritgerðinni með glæsibrag svona undir pressu, heimsótti Guðrún Björns í nýju flottu íbúðina hennar, heimsótti ömmu sem var lasarus og færði henni blóm, fór í hádegismat til Mæsu og knúsaði molann litla, guðson minn sem ég sé ekki í 5 vikur núna.

Við pabbi, eða ok pabbi henti vetrar dekkjunum undir bílinn fyrir mig á fimmtudaginn. Ég hafði haft orð á því að mig langaði í ný nagladekk undir bílinn, allavega tvö og hann fór í málið. Svo sé ég að hann er kominn með tvö ný dekk og ég spyr hvað herlegheitin hafi kostað??? 20.000 krónur. Það nánast steinlá yfir mig. 20.000 krónur fyrir tvö dekk og það fylgdu ekki einu sinni nýjar felgur. Mér fannst þetta rosalegt. Ég reyndi að gera eitthvað gagn með því að standa hjá og kjafta við hann og rétta honum dekkin, hann var búin að setja fyrsta dekkið undir þegar ég kom. Svo bað hann mig um að rétta sér næsta sem að ég las vitlaust á og koma með VA vinstri aftan en átti að koma með HA hægri aftan. Hann átti bara ekki orð þannig að það fór þannig að ég rétti honum eitt rétt dekk sem hann segði að hefði verið hið rétta af því það eitt var eftir. Skemmtilegur. Svo fórum við að fylla á olíu, vatnaskassann, stýrisendann og ég vildi líka fylla á rúðupissið. Pabbi sagði að það væri bilað. Ég spurði hann hvort að það vantaði ekki bara vatn á það (vink mín sagði nefninlega einu sinni við kærastann sinn að það væri bilað þegar vantaði vatn á hann (sem hún hafð reyndar sterkan grun um)) en nei sagði karl föður minn. Rúðupissið væri búið að vera bilað í 2 ár! Jæja þá. Ég var sett í það ábirgðarfulla verkefni að lýsa flotta flotta duracell ljósinu og gerði það með glæsibrag að ég hélt. Svo kom félagi hans pabba og þeir möluðu svolítið saman. Endaði með því að ég kalla til hans með ljóskastarnum: “Á ég ekki bara að setja á þessa stýrisendaolíu?” en nei ég mátti bíða aðeins lengur eftir the autotransmitten fuil eða hvað sem þetta hét nú. Pabbi sagði mér svo að ég þyrfti ekki alltaf að vera með kveik á vasaljósinu sem var eina hlutverk mitt! Bara skammir í hattinn stelpurófan. Hann leysti mig svo út með þremur ísvara brúsum og ÓB lykli til að taka bensín á Akureyri. Svo segir hann mér að fara inn að klára ritgerðina en ég stóðu úti sem fastast því að ég vildi hjálpa honum að setja dekkinn upp í skáp. Svo ég stóð með frostpinnatær og fingur þar til allt var komið. Svo rétti ég pabba dekkinn en þar sem ég er óttarlegur aumingi þegar kemur af einhverju sem þarfnast líkamlegra krafta þá henti ég nánst upp til hans dekkjunum. Hann sagði að það væri einfaldlega betra að hann kæmi niður úr tröppunni til að sækja þetta sjálfur því það væri erfiðast að grípa dekkinn svona á ferðinni!

Brunaði svo í Sandgerði á miðvikudaginn eftir að vera búin að fjárfesta í nýju eigninni. Ég ákvað að gleðja Gústav mág minn með tölvunni og hann nánast grét af gleði þegar hann leit inn í stofu:). Hann var að sansa hana fyrir mig allt kvöldið og hluta af morgninum líka. Þar sem að hann sat sveittur við tölvuna var ég að reyna að koma með gáfuleg komment inn á milli en honum fannst ég bara vera að skamma hann sem var ekki ætlun mín. Talað er um að nokkur hluti íslenskra og erlendra barna séu rangfeðruð en eru einhver börn sem eru vitlaust nefnd. Ég spyr hann hvort að hann þrufi ekki að setja inn nafnið á henni inn. Hann horfir á mig til baka og segir: “Hún heitir bara Eva”. “Nei” sagði ég: ”Hún heitir Xenía”. Hann bara: ”Nei það er ekkert hægt að breyta því núna”. Þannig að í móðurborðinu heitir hún Eva en fyrir mér er hún Xenía og verður alltaf. Hann sagði mér einnig að það þyrfti nýja vírusvörn og office pakka þar sem það sem var í henni væru bara prufur. Og að sjáflsögðu spurði öreigin hvað það kostaði. Vírusvörnin 5000 –7000 kr og office pakkainn fyrir námstmenn væri á 18.000 en hann væri með einn sem kostaði vanalega 35.000. Átti ég að grenja núna eða! Ég sá fyrir mér að ég yrði að selja utanlandsferðirnar mínar á E-bay (eins gott að Madonna var einu sinni á hótelinu sem ég er að fara að gista á í New York þannig að ég fái eitthvað fyrir það). Það er eins gott að flökurkastið komu nú einu sinni á réttum tíma og það er fram að mánaðarmótum. Ætli ég drekki ekki bara landa um helgina;). En þetta fór svo vel að ég þurfti ekki að borga krónu og sagði mági mínum að þessi vinna væri borgun á móti barnapössun sem að færu dvínandi líkur á að hann þyrfti að launa mér til baka með hverju árinu sem líður. Takk takk tusund takk Gustavo.
Ég svaraði tveimur könnunum um kvöldið, frá nemum í HR og svo frá Gallup. Svo byrjaði ég morgunin á því að horfa tvisvar sinnum á The Secret svona til að hafa sprekina á hreinu og síðasta verk mitt í Keflavík var að fara með þunga ruslapokann í Rauða krossinn. How good am I? Ég trúi enn á Charma. Ég trúi líka að með því að vera jákvæð þá getir ég dregið að mér allskonar hluti sem ég vill fá í lífinu. Er Wentwoth ekki væntanlegur til landsins???;)

Ég kom til Rvk í gær, fór á lokaverkefnisfund, kíkti svo í Íkea með Soffíu, fór í plokkun og vax til Kötlu Björk, kíkti í kaffi til Önnu Huld, fór að boða með Eddu Birnu á Vegamót sem var geggjað kósí. Henti mér svo upp í holu til Báru minnar og gisti hjá henni í nótt.

Ég er svo að fara í hádegismat til Gunnar frænku upp í Garðabæ núna á eftir að sjá loksins hvernig hún býr;). Við Páls brunum svo út úr höfuðborginni á slaginu kl 1300. Ferðinni er heitið norður yfir heiðar á vit ævintýra helgarinnar;). Rólegheit í kvöld en partý & djamm á morgun. Úff ég þarf samt að byrja á því þegar ég kem heim að skipta um á rúminu mínu, rykmoppa og taka af troðfullum snúrum sem hanga á margar marga buxur!

Svona í blá restina þá dreymdi mig mjög mikið skít og Skaganesti í vikunni þannig ég fór og keypti mér lottó og víkingalottó með Jóker og vona að heppnin sé með mér enda ekki vanþörf á eftir blóðmjólkandi penninga eyðslu í vikunni. Ég er jákvæð og trúi því að ég vinni.

Nú er það bara bremsan og Jóhannes það sem eftir er mánaðar.

Eva Sparigrís

Bónusnótt

2007-10-14T17:46:00.000Z

Svo ég haldi nú áfram að segja frá heimsókninni minni til hennar ömmu minnar þar sem ég talaði um karlmannsuppgjöf mína. Þá spyr hún mig hvort ég ætli ekki ennþá að ná mér í lækni. „Jú jú“ sagði ég það er ennþá á stefnuskránni. „Já, þú nærð þér bara í einhvern eldri mann“ segir sú gamla þá. Eldri mann! hugsaði ég með mér og sá fyrir mér einhvern merkikertis sérfræðing sem heldur að hann sé svo merkilegur og mikilvægur að hann heldur að hann einn sé guð. Nei þetta er kannski extreme dæmi. Nei ég er kannski að fara að klifra upp í deildarlæknana.
Þannig að ég vaknaði eldsnemma á miðvikudagsmorguninn, fór í sturtu og gerði mig sæta og fína. Hrefna sagði líka við mig þegar ég kom inn í bílinn; „Hvað, voðalega ertu fersk?“ „Já. Maður fer ekki í læknagarð á hverjum degi“;). Það er greinilega ekki sama hver er og félagsfræðinemar eru látnir dúsa í kjallaranum. Ég sá að allt erfiðið fara fyrir bí. En en en ekki var öll von úti. Ég sat á kaffistofunni og hálf dottaði yfir „Sucessful ways to nipple feed a premature infant“. En ég vaknaði öll þegar ég heyrði óminn af karlmannsröddum. Það voru nefnilega komnar frímínútur. Ég sá 6 pack koma niður með fyrstu lyftunni. Mér fannst þeir allir sætir þó að enginn hafi verið mín týpa, sennilega allir harðtrúlofaðir nema þessir tveir sem voru að útskrifast á 3 árum úr MR sem gerir þá 19 ára gamla! En svo kom fullt af sætum strákum, alvörunni sætum. Ég fór svo lukkuleg í hádegismat til Önnu Huldar, brunaði síðan heim með Hrefnu og kíktum á nýja húsið hjá Gilla og Eygló. Ég var að fara að byrja á ritgerðinni minni í barnahjúkrun alla vikuna en þar sem ég áttaði mig á því að ég á ekki að skila henni fyrr en núna í komandi viku þá fékk ég í raun margar bónusnætur og er ennþá ekki byrjuð á henni. Það er því orðið þannig að ég verð að gera hana á morgun. Loksins komin pressa á mig.

Á fimmtudaginn fór ég að „læra“ með Hrefnu og var hjá henni allan daginn. Ég eyddu kvöldinu með Ellu Dóru minni. Loksins að við gátum átt sameiginlegan frítíma eftir 3 vikna dvöl fyrir sunnan. Eldaði handa okkur Fajitas og við leigðum okkur spólu. Hún sýndi mér líka íbúðina sína og ég nánast slefaði af öfund. Þegar ég skaust svo inn heima spurði pabbi mig hvort að ég ætlaði aldrei að vera heima hjá mér. Hann náði mér nú svolítið upp með þessum ummælum enda hefur hann sérstakt lag á því. Greinilega fljótur að gleyma karlinn. Ég sagði honum að ég væri búin að vera svo mikið heima í þetta skipti að það væru nánast farnar að gróa rætur. Minnti hann á helgina sem ég gerði EKKERT á fyrir 3 vikum síðan nema vera heima. Hann sagði að ég hefði verið veik en það er pura vitleysa. Þannig að ég eyddi föstudeginum heima eftir að hafa borðað hádegismat með mínum elskulega bróðir og mágkonu. Mér finnst bróðir minn hafa verið of þögull undanfarið þó að ég gæti talað fyrir okkur bæði en hann svaraði að ég talaði svo mikið um sjálfan mig og um eitthvað sem hann hefði ekki áhuga á (við Rannsý höfum átt mikið um að tala). Þannig að ég ákvað að vera besta systir í heiminum og keypti handa Nonna mínum jólaköku sem ég vissi að myndi hitta í mark enda kyssti hann mig nánast fyrir. Ég hringdi líka í systur mína í vikunni án erindis sem ég er nota bene að fara að heimsækja í vikunni. Þannig að ég er svoleiðis að rækta fjölskylduböndin í bak og fyrir þessa dagana. Ég hamraði á því á föstudagskvöldið (sem ég eyddi í faðmi foreldra minna) að ég væri heima og búin að vera allan daginn, allavega þrisvar svo pabbi muni ekki gleyma því.

Við mamma skelltum okkur svo til Reykjavíkur í gærmorgun. Eftir að ég tók þá ákvörðun að byrja ekki á ritgerðinni. Ég ákvað að vera sómasamleg í þetta skiptið þrátt fyrir að vera allt annað en ánægð með andlitið þessa dagana. Við vorum lengst af í Smáralindinni. Ég gat loksins keypt mér stór sprittkerti þannig að ég get farið að nota Broste stjakana. Svo keypti ég mér rosalega fallegar öskjur sem ég féll gjörsamlega fyrir og bjóða upp á marga möguleika. Ég veit ekki alveg hvað ég er að spá í að taka með mér kortaveskið í búðir. Ég keypti mér nefnilega þennan gullfallega svarta elegant kjól þannig að kjólatollurinn fyrir The Americas Bar mitsvah er kominn! Frækna mín spurði mig hvort að ég ætti skó við alla þessa kjóla og ég taldi nokkra svarta támjóa svona in the top of my head. Svo sagði ég reyndar við hana að ég hefði þá speki; Taka minna, kaupa meira þegar ég færi til útlanda og hún brosti bara til mín enda skyld mér. Ég keypti mér líka Markarbol fyrir kvöldið og eyrnalokka sem ég hef verið að leita af í hálft ár og fann þannig að það er löglega afsakað. Halelúja að ég hafði mig svona ágætlega til því að þetta var árangurinn að Smáralindarferðinni. Við stöllurnar kíktum nefnilega inn í Debenhams þar sem MAC dagur og Ellý Ármanns kom og vildi fá að taka mynd af okkur fyrir mbl. Ég var ekki í myndastuði sem gerist mjög sjaldan en maður lætur ekki hana Ellý kelluna suða þannig að ég lét mig hafa það.

Ég fór svo með Helenu, Elísabet, Ásu Þóru og Ellu Dóru á Mörkina í gær sem er eins og ég hef sagt áður ágæt í hófi (þ.e. 1 – 2 á ári) og hef ég hér með ekki löngun í að fara þarna aftur fyrr en á næsta ári. Ég skemmti mér ágætlega. Fór í eftirpartý og kom heim kl 06:30 held þetta sé minn tími bara þessa dagana. Mætti pabba heima þar sem að hann ætlaði að skreppa aðeins í vinnuna. Fékk mér smámál og pik nik in bed og svaf svo eins og lamb. Í dag hef ég svo bara tekið því rólega og hugsað um að fara að byrja á ritgerðinni. Það er lambalæri í matinn í kvöld sem ég er búin að bíða eftir síðan ég kom suður og hlakka óendanlega til að borða. Allt tilheyrandi með brúnuðum kartöflum, grænum baunum, rauðkáli, súrum gúrkum, hrásalati og sósu úr soðinu allt eins og ég vill hafa það. Annars er ég búin að vilja hafa endalausan fisk í matinn undanfarið. Fiskisjúúúúk stelpan. Ég er komin með nægan lager af kjúklingabringum og hakki fyrir veturinn og eina sem mig vantar í grunnin er fiskur þannig að ég er bara að taka út fiskiskammtana núna.

Dóttirin sem borgar aldrei neitt lagði inn á föður sinn 41.000 krónur í vikunni. Ég spurði mömmu svo hvort að pabbi væri búin að segja henni að ég hefði verið að borga honum. Og hún svaraði: „Já, en hann sagði reyndar að hann hefði verið að vinna í happadrætti“. Þannig að þegar við feðginin héldum í bónusleiðangur fyrir helgina þá spurði ég hann hvort ég þyrfti nokkuð að vera að taka með mér veskið víst hann hefði verið að vinna í happadrætti. Hann hélt nú ekki.

Bróðir minn og mágkona voru eitthvað að reyna að stappa í mig stálinu og voru að segja mér að örvænta ekki. Rannsý ætti vinkonu sem væri 42 ára og væri ennþá einhleyp þannig að ég hefði nægan tíma. Jón bróðir minn bætti um betur og minnti mig á að við hefðum nú átt frænku sem var 96 ára og ennþá einhleyp. Þetta átti í alvörunni að láta mér líða betur.

Bara 5 dagar í að ég verði komin aftur norður í litla kotið mitt. Það er komin smá tilhlökkun að komast aftur „heim“.

Eva félagi félagi

Ps. Sunnudagsspekin að þessu sinni kom frá einni í gær rétt eftir miðnætti.“ The best way to get over somebody is to get under somebody else“. Ég emjaði úr hlátri. Hún bara: „Hvað, þetta er satt“. Held að það sé mikið til í þessari speki þó ég ætli ekki að hallast að henni. Nei, 346 dagar og tel.

Formleg dama

2007-10-11T00:19:00.000Z

Ég fór að ræða áhyggjur mínar af óhóflega miklu djammi mínu við vinkonu mína um daginn. Við skulum samt ekki gleyma því að ég byrjaði bara aftur að drekka í janúar eftir 9 mánaða pásu og djammaði ekki nema 2 sinnum í sumar! Spurði hana hvort að henni fyndist þetta ekki komið gott en reyndi auk þess að draga úr því að þetta væri svo hræðilegt. Hún svaraði bara til baka: “Ég meina hvað áttu annað að gera?” Ég horfði á hana & sagði að ég gæti svo sem gert margt annað en að skemmta mér. Aftur á móti hefði ég engum skyldum að gegna í mínu einkalífi & á meðan þannig er þá gæti ég án samviskubits djammað af mér rassgatið án þess að neinn væri að skipta sér af. Þá verð ég þegar þar að kemur svo meira en tilbúin til að setjast að með manni mínum & tilvonandi börnum, á fallega heimilinu okkar með svarta Volvo jeppann í innkeyrslunni og Toyotu station, takandi á móti tengdó með svuntu sem merkt er “ég elska húsverk”, búin að hræra í eina hnallþóru, áskrifandi af Gestgjafanum & Hús og hýbýli, farandi í verslunarferð til Edenborgar að versla á börnin, alsæl með að vakna eldsnemma um helgar & fara með fjölskylduna í sund, versla inn þegar karlinn horfir á enska boltann með félögunum, reyna að eiga eitt rómantískt kvöld í viku með manninum mínum & sofa hjá honum sirka 2 sinnum he he he :0).. . . . . . Uss þetta er orðið gott. Nei í alvöru talað þegar að því kemur verð ég sko tilbúin, meira en tilbúin í að gefa upp djammið. Það vill svo skemmtilega til að ég get þá hugsað aftur í tímann & hugsað hvað var í alvörunni gaman að vera ein allan þennan tíma, hvað ég gerði margt sem ég hefði annars ekki getað gert & sjá ekki eftir neinu.
Svona til að sannfæra sjálfan mig um það hvað það getur stundum verið gott að vera á lausu fór ég í Smáralindina ekki alls fyrir löngu & missti mig aðeins í verslunarkaupum. Þá hugsaði ég með mér “Guð hvað það er nú gott að þurfa ekki að hringja í einhvern og sannfæra hann eitthvað á þessa leið: “Heyrðu elskan, ég sá svo flotta kápu sem mig langar svo til að kaupa. Má ég fá hana í afmælisgjöf?” (þrátt fyrir að vera búin að suða um að fá hálsmenið í Leonard síðan í maí). Þá heyrist á hinni línunni: “En erum við ekki að fara að kaupa okkur borðstofusett í EkorDekur?“. Ég þurfti aftur á móti ekki að eiga þessa umræðu þar sem ég á engan mann og ekkert borðstofusett á leiðinni til mín úr EkorDekur (sem er náttúrulega hreinasta synd).
Ég fór í heimsókn til ömmu minnar í fyrradag. Þar sagði ég henni að nú væri ég hætt. Hún horfði á mig og sagði: “Já, ég veit að þú ert löngu hætt að hitta strákinn sem þú varst að hitta í vor?” Og ég svaraði: “Já já. Ó já. Ég er samt ekki að meina það. Ég er bara hætt yfir höfuð.” Eftir smá stund lítur hún þá á mig: “Ertu þá ekki bara . . . . lesbía?” Ég sprakk gjörsamlega úr hlátri “Nei amma, ég er ekki lesbía” Amma: “Jú þú hlýtur þá bara að vera lesbía?” Ég: “Amma mín sumt fólk kýs það bara að vera eitt”. Nei sú gamla hélt nú ekki! En svona víst ég er í þessu umræðuefni þá stakk ég einu sinni upp á því við vinkonu mína hvort að ég ætti ekki bara að skipta yfir í stelpur (án nokkurs áhuga) bara af því að ég skildi þær svo vel, svona einhvern tíman þegar ég var komin með pínu nóg. Hún svaraði því hvort að ég héldi í alvörunni að það væri eitthvað einfaldara. Nei sennilega ekki, flóknara jafnvel ef eitthvað er!

Ég er farin að hlakka mjög mikið til að versla mér föt. Ný föt. Ekki föt sem ég er búin að horfa of mikið á. Átti umræðu við karl föður minn um daginn að núna þegar ég færi erlendis þá ætlaði ég að hugsa mig tvisvar sinnum um áður en ég keypti mér hverja einustu flík. Honum fannst það nú fáránlegt og sagði að það væri ekkert leiðinlegra en spá of mikið í því sem maður kaupir. Hann stakk upp á því að ég myndi bara velja eina af þessum þrem utanlandsferðum í að versla og það ætti að vera New York. Já allt í lagi. Ég verð þá bara pokadýr í Manchester. Einmitt! Nei ég hef ákveðið að gera nokkurskonar samning við sjálfa mig. Ég má versla allt sem ég vil í New York en svo verð ég að fara að stíga á bremsuna og það sem ég má versla í Manchester verður bara meira svona formlegur klæðnaður því að ég er alltaf að hugsa um að fara að breyta um stíl. Sumir segja þetta merki um að ég sé að verða kona (eldri). Í Danmörku má ég svo bara versla í H&M, Bilku og fleiri billegum búðum. Ég sættist á þetta. Er búin að ákveða takmörkin í hverri flík fyrir sig. Það verða allavega nýir scrubs. Sumir kaupa sér hlut í hverri heimsálfu en ég er ekki orðin alveg svo veraldarvön. En ég, ég ætla að kaupa mér kápu í hverju landi:).
Ég hlakka líka óendanlega mikið til að endurraða í snyrtidóta-hilluna mína. Það á sko að skipta um stíl. Ætla að kaupa mér Lancome hreinsilínuna og veita MAC tryggð mína á förðunarvörum. Eitthvað af Garden collection, So sexy og Beauty rush munu líka eignast nýtt og gott heimili hjá mér. Ég er náttúrulega bara ilmvatnsfíkill. Það er eitthvað að tæmast í þeim glösum eða flöskum. Þegar Hrafnhildur & Kristján voru að koma til mín í mat í sumar. Mundu ekki nákvæmlega í hvaða íbúð ég bjó en gengu á lyktina. Þetta var svo mikil Evu lykt sagði Hrafnhildur. Ég tók þessu sem hrósi allavega. Ef það fer nú að verða einskonar kennimerki þá ætti maður að vera á grænni grein.

Ég fékk símhringingu kl 09:20 í gærmorgun. Anna Þóra að spyrja hvort að ég vildi ekki fá tvo gesti í morgunmat og að sjálfsögðu neitaði ég því ekki.
Ég fór loksins og lét verða að því að heimsækja Ólöf Lilju eftir að vera búin að vera á leiðinni í hálft ár eða svo. Rakel Sif vaknaði svo þegar ég var búin að sitja í 3 tíma yfir góðum kaffibolla. Þetta er sko flottasta 1 og ½ árs skotta sem ég hef séð. Hún er svo dugleg og klár að ég er bara ennþá að ná mér;).
Ég fór svo að skipuleggja skruddurnar mínar seinnipartinn og byrjaði eitthvað að pirrast. Þegar maður er byrjaður að pirrast þarf ekkert til að bæta gráu ofan á svart og allt í einu var ég farin að pirrast yfir 5 hlutum ef ekki 6. Símtólið tók, talaði í það og ekki leið að löngu þar til spennan hafði minnkað þó nokkuð. Ákvað svo að fara í smá göngutúr til að hreinsa hugann. Sagði pabba að ég yrði í hálftíma, en skeikaði um rúmlega klukkutíma eða svo. Lagðist svo bara snemma í rúmið mitt og horfði á nýjustu Despret houswifes og reyndi við Gray´s.
Eitthvað var stelpan samt sybbin (tekur á að vera pirrí pú) og sofnaði áður en ég náði á Gray´s og dreymdi rosalega illa en það er til Guð og . . . . ég vaknaði sjálf kl rúmlega 6 og horfði á 2. þáttinn af Gray´s. Ekki slæm byrjun á degi þar. Ekki halda samt að ég sé svo klikkuð að ég hafi horft bara til að horfa. Nei ég var hvort eða er að vakna kl 07 þannig að það tók því ekki að fara aftur að sofa. Svo var þetta láns tölva þannig að þetta var allt innan skynsamlegra marka. Og . . . . stelpan lærði aðeins í dag. Já ekki hoppa af gleði því ég ætla líka að læra á morgun og hinn! ! !

En ástæðan fyrir því að pirringurinn fór var þegar búið var að snúa dæminu örlítið við fyrir mig. Það er svo gott að eiga einhvern sem er ekki sama og reynir allavega. Sem klappar manni á bakið og segir að þetta verði allt í lagi. Þó hann sé bara að segja það.

Mér fannst athöfnin með friðarsúlunni í gær mjög hjartnæm og allt það en hverjir fengu kjánahroll þegar Joko Uno (viljandi skrifað) var að lýsa vasaljósinu eins og 5 ára og segjandi: I love you??? Allavega ég!

Eva Ekurdekur

Límd aftur saman

2007-10-08T17:12:00.000Z

Jóka kom heim frá Englandi. Sjálfsmyndirnar rokkar hreinlega.

Vinátta sem varað hefur í 25 ár. Mússí mú Hjálmur Dór minn.

Mættar voru 10 úr El Gelloz

Alltaf í stíl & & & einnig very bandy;)

Svona var svo stemmningin á ballinu

Það var ljúft að fara í kökuklúbbinn til Ellu Dóru minnar. Þegar stelpurnar spurðu mig hvort ég ætlaði ekki að fá mér í glas um helgina og ég neitaði voru þær ekki sáttar en sáu sér fært að aðlagast hugsuninni. En þegar þær heyrðu að ég ætlaði kannski ekki á ballið fékk ég heldur betur að heyra það. Ég gæti djammað og djammað á Akureyri, helgi eftir helgi, stundum tvö kvöld í röð. Ég gæti borgað mörg þúsund krónur til að fara þangað á djammið. Ekkert talað um nema Páls og Sons og svo framvegis. Ég gæti sko alveg komið með þeim. Ég vildi aldrei djamma þegar ég kæmi suður. Ég hefði enga afsökun og ég kæmi bara með þeim og hefði gott af því. Ég reyndi eitthvað að spyrna í bakkann og segja að ég væri nýbúin að vera á fljótandi. En það var hart skotið til baka. “Áfengi er fljótandi!” og þar með hafði ég það.

Ég sveik bróður minn og mágkonu um kósí kvöld á föstudagskvöldið. Tók auka næturvakt á sængurkvennagangi með Halldóru Kristínu, sem var yndislegt. Aðeins að vera í kringum krílin. Ég gisti svo í bænum eftir vaktina. Á laugardeginum ákvað ég svo að taka mig saman í andlitinu. Ég náði ekki að sofna fyrr en kl 11 og vaknaði kl 14 til að fara í Kringluna því ég VARÐ að KAUPA mér buxur (er með tvennar hér) og þurfti ekki eina einustu afsökun því það eitt var staðreynd málsins (reyndar bara af því að hinar eru á Akureyri, inn í skáp eða á snúrunni). Anna Huld mín vildi ólm koma með mér en bara til að fara með mér;). Ég ákvað að vera ekkert að hafa fyrir því að fara í sturtu fyrr en ég kæmi heim þar sem ég ætlaði að blása á mér hárið og vera svolítið sæt. Ég ætlaði nú líka bara að skjótast í Kringluna og ekki að stoppa nema kannski í klst. Þá var nú púður og maskari ekki á dagskránni heldur og ég sagði við Önnu Huld að ég kæmi að sækja hana eftir 10 – 15 mínútur. Ég hoppaði í fötin og henti í tagl. Þakka fyrir að ég nennti að bera á mig smá brúnkukrem áður en ég lagði mig. Ég endaði í Kringlunni í 3 klst sem ég hefði alveg getað sagt mér sjálf. Ég keypti mér buxur og skó en Anna Huld, tja hún verslaði meira en ég. Held að ég hafi bara þessi áhrif. Ég brunaði svo upp á Skaga kl 17:30 og átti að mæta til Aldísar kl 18 að undirbúa herlegheitin. Þannig að ég kippti Hrefnu með og fór beint þangað og var til 19:30. Ákvað að fíflast aðeins í Dísu og spurði hana hvort að henni finndist að ég ætti að fara í svörtum hælum eða nýju skónum við fötin sem ég var í (svona af því að Hrefna var spink & spam & totally ready;) Hún horfði á mig svolítið skrýtin og sagði “Við þessi fót?” Ég bara “Já, umm hmmm” en gat bara ekki meira og sprakk úr hlátri. Eftir að allt var klappað og klárt skaust ég gjörsamlega heim í sturtu, blés og lét greiða mér og mála á 1 klst og korteri takk fyrir takk. Ég mætti því ekki nema 45 mínútum of seint í matinn en það var allt í lagi. Það var rosalega gaman hjá okkur. 1/3 af Gelloz voru mættar. Við átum, spiluðum, mynduðum, hlógum og drukkum. Við fórum svo á ballið um kl 01 og áttum þar ferð niður eftir sem gleymist seint. Ég hitti fullt af fólki á ballinu sem er rjóminn af því að böll eru haldin svona sjaldan. Það fara bara allir! Ég dansaði svo mikið að ég er með harðsperrur í höndunum. Eftir ballið átti ég svo mjög gott samtal sem opnaði hjarta mitt fyrir því að kannski var allt gott við kafla sem gerðist fyrir nokkrum árum og gerði mig sjóaðri í bók lífsins. Ég kom svo heim kl 06:30, gerði dauðaleit af snakki sem ég fann ekki þannig að ég fékk mér bara lucky charms með mjólk svona fyrir háttinn.

Eftir á hefði ég sko alls ekki viljað sleppa neinu af þessu. Það var frábært að fara út með stelpunum, allt heppnaðist svo vel og var einmitt eitthvað sem ég þurfti á að halda. Eins og ég sagði með kaldhæðni. Ef “fait kicks in” þá var það þarna, þeim í hag. Kannski mér pínu líka. Það er alltaf gott að fá þétt knús á kantinn einmitt eins og ég vil hafa það.
Þegar ég fór til miðilsins fyrir mánuði síðan sagði hún að það fylgdi mér mikið af fólki sem væri mjög sérstakt því ég væri svo ung. Ég er svo heppin að eiga mikið af fólki lífs og liðið sem er tilbúið að hafa arma sína opna þegar á þarf að halda. Þeir liðnu gera það nú samt ekki í þeirri bókstaflegu meiningu en þeir senda mér styrk þegar á þarf að halda. Á móti hverjum mínus á ég tíu í plús og það er eitthvað sem ég kalla góða tölfræði. Takk elskurnar;*.

Knúsaði Írisi aðeins á kaffihúsinu í gær

. . . . . svona er alltaf gaman að vera hjá mér og alveg sama þó þynnkan sé til staðar:)

Við stelpurnar hittumst svo í gær á kaffihúsinu og bókuðum ferðina til Englands því það gekk engan veginn upp í kökuklúbbnum. Við erum að fara alls 17 saman sem er bara ávísun á eitthvað skemmtilegt ævintýri. Það mátti mæta þunnur í gær og í íþróttagalla, hress eða óhress eftir aðstæðum. Ég tók það að sjálfsögðu allt til mín. Hress, þunn og í íþróttapeysu. Núna á ég s.s. tvo farseðla til tveggja landa bráðum þriggja. Ferðir sem innihalda tilvonandi góða tíma með tveimur frábærum vinkonuhópum mínum. Núna í dag eru aðeins 6 vikur í New York. Ta ta tamm. Ég komin með 4 kjóla af 5 fyrir þau “event” sem tengjast Bar mitzvainu hennar Önnu. Þeir eru reyndar allir svartir en elegant og flottir. Þeir eru ekkert úr Bloomingdales eða Nordstrom. En einn er sérsniðinn á mig, annar smellpassar, tveir hafa aldrei verið notaðir. Ég ætla að geyma að kaupa mér þann síðasta þangað til að ég kem út. Þá hef ég enn eitt til að hlakka til. Er búin að vera mikið inn á Victoria's secret því þarf ég ekki að kaupa mér nóg af undirfötum sem eru nota bene bara fyrir sjálfan mig. Ég skal lofa því að kortið mun ekki einu sinni kólna á næturnar.

Frænka mín kom í heimsókn í gær. Hún spurði mig hvort að það væru ekki til einhverjir strákar fyrir mig. “Nei, þeir eru það ekki!” svaraði ég til baka en bætti svo við að ég væri mikið að spá í því að ná mér bara í einn aumingja. Ég gæti þá haft það sem verkefni að gera hann að manni. Þá vissi ég nákvæmlega að hverju ég væri að ganga og þá væri ekki hægt að koma aftan að manni. Henni þótti þetta samt ekki góð hugmynd hjá mér. Nei, kannski ekki.
Ég er bara komin með nóg af því að karlmönnum sem villist alltaf á tröppurnar hjá mér. Næst þegar einhver ber að dyrum mun ég einfaldlega ekki svara. Svona miðað við allt þá ætti tilvonandi maðurinn minn muni vera húðaður skýra gulli, með demanta sem augu og eiga snekkju sem hann skírir eftir mér.

Ég efndi loforð mitt í gær um kósý kvöld með J & R. Slökkti á símanum mínum kl 20 og sýndi þeim það til staðfestingar. Það var svo sem ágætt því ég er búin að tala svo mikið í símann s.l. 3 sólarhringa að ég hef þurft að setja hann í hleðslu daglega. Við sukkuðum aðeins í kaloríum og horfðum saman á ágætis dvd mynd sem munaði litlu að ég sofnaði yfir einu sinni eða tvisvar en ég hélt út þessa tveggja klst mynd.

Núna verð ég bara í rólegheitunum hérna upp á skaga næstu 10 daga eða svo. Það eru allir að segja mér að ég verði að slaka aðeins á núna sem ég ætla að reyna mitt besta til að gera. Ég hef ákveðið að setja ekkert fast plan út. Þó þarf ég að kíkja á ömmu, kíkja aftur til Rvk og helst fara í tvær heimsóknir þar, gera tvær ritgerðir, þvo bílinn almennilega, reyna að eyða tíma með vinum sem ég sé eiginlega aldrei, vinna í Eirar málum, senda nokkra langa tölvupósta og svona eitthvað dúllerí. Áður en ég veit af verð ég á leiðinni norður aftur en Bára mín og Páls verða með í för og ætla að eyða með mér helginni þannig að það verður fínt.

Fór í smá mömmó með Rakel Sif hennar Ólöf Lilju í dag. Við fórum í smá göngutúr saman því að við sjáumst orðið svo sjaldan. Fínt að eiga vinkonur með börn og geta fengið að passa til að vera með barnavagn í stíl við hinar;) Kannski fær Ólöf að vera með okkur á morgun:).

Eva backinbis

Ps. Anna Huld mín. Víst að ég er að fara 3 umferð af Gray´s þá vildi ég bara minna þig á það að Meredith wasn´t a fling, Derrick was in love with her. Það var bara staðreynd málsins.

Skýjastrókur

2007-10-06T08:52:00.000Z

Ég horfði framan í hana og hristi hausinn. "Nei" var það eina sem ég sagt. "Ha? Hvað meinarðu?" Ég bara hristi hausinn aftur og sagði: "Nei, nei". Hún lítur á mig og segir: "Er þetta ekki komið gott!!! Og hvað gott á eiginglega eftir að koma út úr þessu? Að hvaða borði er verið að ganga?" og áfram lét hún dæluna ganga.
Eftir að hafa átt dýrðlegan morgun og hafa haft það svo gott að hafa nákvæmlega hugsað, ég myndi hvergi annar staðar í heiminum vilja vera núna en akkúrat hérna. Með lítið kríli í fanginu sem líður svo vel og gerir einhvern vegin allt svo friðsælt. Svona eitt af þessum lykilmomentum sem maður mun um alla tíð eiga.
...."Nei, það var eitt í gær og svo er það annað í dag. Ég get bara ekki beðið eftir því hvað morgundagurinn mun bera í skauti sér!" og þetta var sagt í kaldhæðnistlegustu einlægni sem ég veit. Með grafalvarlegustu rödd og sannfærandi málrómi sagði hún: "Ég! Er meira að segja komin með nóg! Hvað er hægt að leggja á einhvern endalaust? Ég bara næ þessu engan veginn. Ég er alltaf að bíða eftir að þú segir að þú sért að grínast".
Eftir að hafa borðað hádegismatinn, rosa góða rjómalagaða sveppasúpu og nýbakað brauð fannst mér komin tími til að gera eitthvað að viti. Skrapp heim til að lappa upp á klæðnað, andlit og hár.
"Ég trúi þér ekki!" svaraði hún. "Ertu ekki að grínast? Og hvað?Oooooohhhh djöfullinn, ohhhhh ég trúi þessu ekki" og þetta ohhhh hljómaði eins og 6 sinnum í þessu 20 mínútna samtali.
"Veistu ég er hérna í . . . . . og ég er næstum farin að gráta! Mér finnst þetta bara svo hræðinlega leiðinlegt og ömurlegt. Var ekki hægt að láta þetta bíða aðeins? Ég bara veit ekki hvað ég á að segja".
Eftir að hafa haft fataskipti, púðrað á mér nefið og sett í eins og eitt hátt stert þá hélt ég út í rigningunna með henni á blankskóm.
"Og var gefin einhver ástæða? Og hver er hún eiginlega??? Og af hverju?" eins og aðeins heimsins höf gætu gefið ástæðuna.
Eftir að hafa labbað með henni skverinn og tekið með instant í Te & Kaffi héldum við heim á leið. Ég keypti mér kjól, svartan, mjög elegant og flottann. Það tuðaði enginn í mér þar sem ég hafði allar góðar ástæður.
"Þú hefur fulla ástæðu til að vera öskureið. Eftir allt sem á undan hefur gengið. Þú átt allann rétt óháð öllu öðru". sagði hún og blikknaði ekki.
Ég henti mér á netið, millifærði og stökk svo inn í næsta bíl eftir að hafa horft á hana skera grænmeti sem undirstöðu að máltíð kvöldsins. "Já og svona by the way þá er ég að fara á næturvakt í kvöld" bætti ég við og vonaði að þessi setning myndi fall inn í allar hinar.
"Æ æ æ æ æ æ, elskan mín" umlaði hún út úr sér eftir að hafa andvarpað 5 sinnum. "Ég gefst upp!" Hún bætti við: "Og hvað heldur það að gerist?" sagði hún og hækkaði róminn um nokkra tóna. Að síðustu heyrði ég bara: "Nei nei nei nei nei nei nei nei nei! Það átti aldrei að trúa þessu. Og þá var það allt komið.

Það byrjaði sem eitt marið hjarta en endaði sem allavega 9!

Þrátt fyrir að útlitið sé eins skýrt og svart og hvítt eru allir heimsins litir þar á milli. Ekkert er eins einfalt og segja já eða nei án þess að bæði eitthvað gott og illt búi þar á milli. Þú getur aldrei sagt af eða á án þess að einhverjar afleiðingar fylgi.

Eftir að hafa ekki náð á verðlaunapallinn enn eina ferðina (og ég sem er keppnismanneskja dauðans), er ég orðin drulluþreytt á að vísa karlmönnum sem koma á tröppurnar hjá mér rétta leið. Næst mun ég einfaldlega ekki annsa.

Að ég sé ekki orðin hjartveik að öllu þessu rugli endalaust þykir mér mildi.

Ég trúi ekki á prins á hvítum hesti. Nei, ég trúi meira á einhverja tappa á geltu hrossi frá Lambhaga sem skírt var Black beauty til að reyna að ganga í augun á heimasætunni en mun þó aldrei ná lengra en saltað ofan í tunnu.

Timbaland snillingur segir í lagi sínu Apoligize eftirfarandi. Þú hélst að ég myndi aldrei ganga í burtu frá þér þegar þú sagðir fyrirgefðu. En einn daginn er það bara orðið of seint. Ég beið einu sinni eftir afsökunarbeiðni í tvö ár. Ég hef sem betur fer komist yfir þá bið. Ef þið skuldið einhverjum slíka beiðni þá legg ég til að hún sé löggð inn strax.

Þú bognar endalaust en aldrei brotnar var einu sinni sagt við mig. Eins og Meredith segir í fyrsta þætti seríu 3 þegar Izzy (sem mér hefur oft á tíðum verið líkt við og var t.d. hún í how are you? og look alikes). It´s time to get up! Svo kemur atriðið þar sem að Izzy stendur upp og leyfir þeim að klæða sig úr kjólnum. Stand up! Svona get it togetter og move on.
Eftir daginn í dag kom ég heim til mömmu & pabba, brosti eins og ekki hefði verið haggað við mér um 5 gráður. "Jæja hvað segið þið svo?" Eins og ekkert gjörsamlega, ekki neitt hefði gerst s.l. daga og þessi föstudagur sem er nota bene uppáhaldsdagur minn í vikunni hefðir verið eins og hver annar.

Vonum bara að allt sé þess virði sem við leggjum í hlutina.

Eva Write it

Ekkert blátt strik

2007-10-04T19:56:00.000Z

Ég er að taka góða rispu núna.

Aðalástæðan fyrir þessu bloggi er sú að enginn vinkona mín er ólétt og það hefur ekki gerst í 8 ár!!! Ekki síðan ég var 18 ára. Ég er að fara í kökuklúbb í kvöld þannig að ég vildi bara koma þessu frá mér svona just in case:).

Ég vaknaði með kvíðablendna tilfinningu í morgun. En það er komin niðurstaða og ég held að ég sé að taka þessu með miklu jafnaðargeði enda líka ákveðinn léttir. Ég hringdi í Önnu Þóru í morgun eins og ég var búin að segjast ætla að gera og hún bara: “Ertu vöknuð?, Já alveg rétt það er fimmtudagur!” Ég bara: “Já það er fimmtudagur!” Eftir að hafa kúrt mér aðeins lengur henti ég mér í sturtu og skutlaðist svo niður eftir. Þetta var svo bara skemmtilegt svona inn á milli enda húmoristar á ferð sem náðu mér algjörlega og ég þeim strax til baka. Síminn er búin að hringja svolítið í dag. Það er öllum svo annt um þetta. Svo fór ég til Önnu Þóru minnar og Íris Emblu. Guð hvað ég er búin að sakna hennar. Kyssti hana og knúsaði alveg í bak og fyrir. Ég kom við í bakaríinu og keypti handa okkur ýmislegt gómsætt og gott kaffi. Svo fór ég til Marenar minnar og kyssti aðeins prinsalinginn minn. Jesús hvað mig langar í svona. Þegar ég var á vökudeildinni var ég alveg friðlaus og stelpurnar töluðu um það að það klingdi í mér eins og kirkjuklukkum. Já það var nokkurs konar klingle bells. Þær voru aftur á móti alveg lausar við allt svona og langaði alls ekkert í og sögðu að þetta væri einfalt mál. Það klingdi í mér fyrir okkur allar. En eitt er víst að ef ég, nei við skulum hafa þetta rétt þegar ég verð (ef í hart fer þá verður það frostpinni 35 ef ég man rétt) þá skal ég krossleggja svo fast á mér lappirnar að það verði “no way out” ef krílið þykist ætla að koma sér út fyrir 34 viku. Ekkert fedal Express dæmi þar á ferð. Þar sem ég ætlaði mér að vera komin með tvö í dag þá hlýtur mitt tilvonandi að láta mig bíða eftir sér allavega þann tíma. “Hvað klikkaði?” (og var þá að tala um upphaflega planið) sagði einhver við mig og ég bara lyfti augabrúnum og yppti öslum og sagði: “Ég bara veit það ekki”. En plan A klikkaði og það lítur allt úr fyrir að plan B klikki. Kannski að ég fari að hallast af plani C. Ef ég verð heppin þá gæti orðið plan D. Eru þið ennþá að fylgja?:).
Svo er það kökuklúbbur í kvöld. Hlakka til að hitta stelpurnar mínar. Svo erum við náttúrulega að fara að hittast aftur í svona léttu matarpartý á laugardaginn. Undirbúningurinn stendur nú sem hæst.

Ég var í Rjóðrinu í gær sem er hvíldarheimili fyrir langveik börn. Það var rosalega gaman að fá að kynnast því og ég gæti vel hugsað mér að vinna þarna einhvern tímann. Ég fékk að fara snemma og náði því aðeins á m & p áður en þau fóru í háttinn. Ég var sjálf svo þreytt að ég sofnaði yfir Gray´s um miðnætti. Ég fæ alltaf svo góðar hugmyndir eftir að ég er búin að horfa á Gray´s því mér finnst pælingar Meridith um lífið svo góðar. Það fær mann til að hugsa svolítið. Ég þyrfti eiginlega bara alltaf að horfa á Gray´s áður en ég blogga.

Við feðginin fórum saman í Bónus um daginn sem er nú ekki frásögufærandi nema að mig langaði svo í ís og keypti Ben and Jerry’s (og raksápu). Svo þegar við komum að kassanum þá stend ég fyrir framan pabba og set það sem ég var að kaupa upp á kassann og hann byrjar að týna úr körfunni. Ég bara: “Heyrðu bíddu rólegur. Ég er með þetta?” Pabbi: “Og ætlar þú að borga þetta?” Ég bara: “Já”. Heyrðu og karlinn bara klappaði fyrir mér. Stoltur af dóttur sinni! Hann er náttúrulega bara fyndinn. Svo komum við heim og mamma fer að týna upp úr pokunum. Horfir svo á mig með raksápuna í hendinni: “Varstu að kaupa þessa raksápu handa pabba þínum??? Með ferskjuilmi?” Ég horfði á hana jafn hneyksluð til baka: “Nei, þetta er fyrir mig! Þetta er konuraksápa”. Já, það getur verið fjörugt fjölskyldulífið hérna hjá okkur þrem. Þessi litla saga var bara fyrir Soffíu;).

Við frænkurnar stefnum á að drífa okkur út að labba þennan hálfan mánuð sem ég verð hérna í viðbót. Ætluðum út í dag en ég var svo hrædd um að ég myndi drukkna í rigningunni að ég dró mig í hlé. En á morgun, morgun! Hún reyndar stóð ekkert við sitt síðast þegar við fórum. Hún ætlaði að skokka og slá svo í rassinn á mér þegar hún færi fram úr svo bara fór hún aldrei fram úr. Gruna hana nú um einhverja græsku því ég finn engan veginn út stærðfræðilega séð hvernig hún gat hlaupið alla þessa hringi án þess að taka fram úr mér.

Ætla til Mæsu minnar í brunch á morgun & eyða kvöldinu með mínum ástkæra bróður og mágkonu. Það kalla ég afslöppun. Svo verður nóg að gera um helgina.

Ég veit svona í alvörunni ekki hvað ég var að pæla þegar ég var að pakka á Akureyri. Ég henti í 3 þvottavélar meðan ég var þar heima. Það er ekki eins og ég eigi ekki nóg af fötum á báðum stöðum þannig að ég hefði getað sleppt því að taka með mér ferðatösku en nei. Maður er aldrei með nóg. Þannig að fór sem fór og ég gleymdi ekki bara nærbuxum heldur þeim buxum sem ég tók með mér þannig að ég er bara með þrennar með mér. Ekki nóg með það heldur gleymdi ég vísakortsnúmerinu mínu og við erum að fara að panta flug til Jófríðar í kvöld. Kannski að þetta sé eitthvað sign? Nei, þetta er örugglega meira svona elsku pabbi. En þá er best að fara og semja við pabba. Hann er reyndar orðin svolítið þreyttur á þessari vísagleði í mér og segir að ég borgi honum aldrei neitt. Kannski ekki alltaf en utanlandsferðir og svona stærri greiðslur jú. Eins og Gauji vinur hans pabba segir alltaf: “Maður á að vera góður við börnin sín”. Og hann pabbi, hann made me. Fullkomnun.

Eva Í ……..

Ps. Til að sýna ykkur hvað er alltaf gaman að koma í heimsókn til mín. Djammgesti vetrarins:)

Við Soffía & Anna Huld í höfuðfataþemapartýinu.

Við Páls mín saman í góðu gríni á Ak.

Sæta sæta:0)

2007-10-03T00:43:00.000Z

Hulda & ég & Hjalti wannabe Nurse

Hjúkkulínur: Heiðdís, Erla, Brynja & sjálfsmyndadrottningin

Heilaga þrenningin á Sjallanum eftir vel heppnaðan dag

B & E & E. Sætar á Amour

Varúð þetta er mjög langt blogg og þegar ég er að segja það þá hlýtur það að vera rosalegt.

Gæti það verið að klukkan sé eftir miðnætti og stelpan er sest við tölvuna. Með Todmobile og fleiri íslenska snillinga á iTunes. Er ein í nótt. Við stöllur vorum voða þreyttar í morgun og snúsuðum báðar í eins og 40 mínútur, 3 vekjaraklukkur! Báran var sko ekki sátt ef ég slökkti ekki strax á minni.

Þá er það ferðin norður. Hún var athyglisverð því er ekki að neita. Sprellið var eftir hádegi á föstudeginum og heppnaðist bara vel. Mér sjálfri, sem liggur ekki lágt rómur, var að hluta til með gjallarhornið, öskraði að sjálfsögðu og tókst að ná smá hæsi. Við lentum í 2. sæti stelpurófurnar og strákarnir 5:). Fyrir kvöldið fór ég í partý til Huldu og Helenu. Svo var haldið í Sjallann. Eftir hann fórum við svo bara í rólegheita stemmningu á Amour (Dj-arnir uppi voru reyndar alveg geggjaðir en eitthvað lítið um fólk að dansa sem mér þótti mjög leiðinlegt en ég tók nú nokkur spor á gólfinu). Flest liðið endaði svo víst á Kaffi Ak en ég lét mér nægja að reka nefið þar inn og leist ekki á það sem ég sá. Ég sendi svo "hóp" sms á Erlu og Brynju sem innihélt eftirfarandi: "Halló halló. Það eru allir að leita að ykkur. Hvar eru þið eiginlega?" En það voru víst allir með þeim nema ég þannig að.... en samkvæmt minni bestu vitund voru allavega allir að leita að þeim, fyrr um kvöldið! Ég fór í drykkjuleik á Amour og náði að hella bæði bjór og hot and sweet yfir nýja kjólinn minn sem þýddi nú ekkert að gráta yfir enda kaupi ég mér bara nýjan ef þetta þvoðist ekki úr. Vakti lengi fram eftir og var ekkert að hætta djamminu. Gef mér meiri kredid heldur ég átti skilið því að ég var nokkuð blekuð. Var að reyna að pranga klinkbuddunni minn upp á ókunnugan mann. Hún er allavega ekki eitthvað sem ég hef daglega löngun til að losa mig við!
Vaknaði snemma daginn eftir miðað við hvað ég fór seint að sofa . . . þynnkan helltist samt ekki yfir mig fyrr en 2 tímum seinna. Ég meikaði ekkert, ekki einu sinni að fara út í 10 - 11 að kaupa snakk sem mig langaði rosalega í. Í staðinn eldaði ég mér hafragraut. Hefði nú kannski getað borðað hann þurrann og ímyndað mér að það væri flögur;).
Ég fór svo til Jón Vals og Baldvins og rúntaði með þeim og Brynjunni. Um kvöldið heillaði sófinn minn mig mikið en mér fannst ég verða að gera eitthvað úr kvöldinu. Eftir að hafa dottað yfir Prison break kl rúmlega 21 þá vaknaði ég við símann minn með andköfum. Þá var komin tími fyrir að sjæna sig almennilega og það sem meira var.... velja föt. Ó já það var verkefni fyrir höndum sem ég þó leysti hratt og örugglega. Ég röllti mér svo niður á Krabbastíg í partý hjá World Peace skvísunum. Ég hefði kannski átt að hugsa mig tvisvar sinnum um áður en ég fékk mér í glas því ég varð hel blekuð. Byrjuðum á Amour sem var mjög fínt en fórum svo yfir á Kaffi Ak. Bláókunnugur maður var æstur í að bjóða mér í glas þrátt fyrir ýtrekaða afþökkun. Þáði það svo endanum með því skilyrði að hann myndi ekki reyna við mig sem hann stóð við. Endaði alein á Kaffi Ak þar sem ég var búin að týna öllum. Tók minn hatt og staf eftir lokun og hélt heim á leið. Guð hvað ég var eitthvað fegin að vakna daginn eftir og miðað við drykkju þá var ég minna þunn en deginum áður. Kannski komin í þjálfun bara.
Fékk Thelmu og Sturla í heimsókn. Var ekki að meika að fara í sturtu en ákvað samt að vera sómasamleg og fara í brjóstahaldara. Rosaleg málamiðlun þar á ferð;). Eftir að hafa íhugað mitt mál taldi ég það vera mesta dónaskap að vera í náttfötunum þrátt fyrir að vera komin í brjóstahaldara og dreif mig í sturtu og setti jafnvel á mig púður og maskara. Það var nú það minnsta sem ég gat gert þar sem þau þáðu hvorki vott né þurrt hjá mér.
Um kvöldið fór ég svo og spilaði frumraun mína í Póker. Stelpan lenti í 2. sæti af 6 keppendum. Nokkuð gott! Það þýddi bara ekkert minna.

Ég flaug svo heim á mánudagsmorgun drulluþreytt eftir annars fína helgi. Ég var svo vönkuð þegar ég var að pakka um nóttina að ég pakkaði bara 1 nærbuxum en 3 leggings. Já ef eitthvað er nauðsynlegt þá eru það leggings. En ég sá svo sem fyrir því eins og flestu öðru. Maður hefur alltaf back up!

Ef að gaurar sem ég hef deita eiga sér einhverja bandamenn þá eru það margar vinkonur mínar. Þær tala oft um að þeir eiga alltaf séns, þær séu ekki búnar að gefa þá upp á bátinn, það sé eitthvað með þá bara, þeir ránki við sér, þeir hafa alltaf afsakanir! Það versta í stöðunni er svo aftur á móti það að þær hafa alltaf rangt fyrir sér! Nema Ella! Nei, hún Ella mín hefur ekki trúað því að ég hafi fundið nokkurn einasta mann sem er nógu góður fyrir mig. Ef eitthvað kemur upp þá er hún ekki lengi að segja: Blessuð góða, sparkaðu honum strax! Ég hefði betur hlustað á hana. En ég trúði því reyndar mjög sterkt að fólk ætti skilið annað tækifæri. Ég er hætt að trúa því! Allavega ekki í þessum bransa, það hefur nákvæmlega ekkert upp á sig.

Ég er samt svo heppin að vera umvafin mikið af yndislegum vinkonum. Bara bestar. Þær vilja bara að hlutirnir gangi upp fyrir mína hönd og þess vegna halda þær kannski alltaf í vonina um að "Mr. Wrongs" vakni einhvern tíma í raunveruleikann og sjái hversu frábær ég er;). Og virði ég það við þær. Ég á t.d. 5 bestu vinkonur sem ég þarf að ræða mín mál við þannig að ef eitthvað er að gerast þá þarf ég að tjá mig um það við þær allar. Gott að það sé oddatala því þá er alltaf meiri hluti nema þegar ég er ósammála meiri hlutanum þá tek ég mitt atkvæði inn og þá er þetta orðið jafnt. Þá get ég bara valið:).
Ein vinkona mín sagði eftirfarandi: "..............stundum þarf engar reglur eins og ég sagði þér: Stóri magnarinn kann þetta. Þó hann hafi lagt fyrir okkur nokkur mis erfið próf þá kemur tían og gullið á endanum ekki satt?? Þó að nían hafi bara komið hjá mér þá færð þú tíu. Elska þig og sakna þín. xx.
Svo fékk ég sent æðislegt sms um helgina sem kom til baka eftir að ég hafði svarað einni vinkonu minni. Það hljómaði svona: "sæta sæta;0)". Það þurfti ekki að vera lengra.

Ég var svo mikið í símanum um helgina að ég var í alvörunni að spá í að slökkva á honum í sólarhring í gær því ég var bara búin að því! Já allt er nú til.

Ég var að klára verknámið á vökudeildinni í dag. Kíkti svo á Önnu Ósk mína og Gabríel sæta snúð. Skoðaði brúðkaupsmyndir og svona. Lofa að borða með ykkur næst;). Fór svo með Ak-skvísunum mínum á B5 í kvöld. Svo er það Rjóðrið á morgun. Kökuklúbbur á fimmtudaginn þar sem á að panta Englandsferðna. Er að spá í að halda föstudagskvöldinu frá fyrir J & R og setja símann minn á silent bara fyrir þau. Lunch partý á laugardag og svo partý hjá Aldísi um kvöldið og í kjölfarið Októberfest. Ekkert áfengi fyrir mig. Þetta er orðið gott í bili. Er líka búin að bjóðast til að taka aukavaktir á sængurkvenna. Inn á milli þá læri ég kannski. Ég segi kannski.

Byrjaði á fljótandi fæði í morgun og mun vera á því í 2 - 3 sólahringa. Já nú á aðeins að fækka kílóunum svona ef við lítum á björtu hliðarnar fram yfir helgi allavega. Þetta er ekki af sjálfstæðum vilja eingöngu en vonandi verða einhver árangur erfiðisins. Engir mjólkurdrykkir eða neitt sem er mér mjög erfitt. Svo var verið að segja að það mætti helst ekki drekka appelsínusafa og ég spurð hvort ég mætti drekka malt. Ó my. Ég hef ekki hugsað um annað en súkkulaðiköku, jógúrt og langloku í allan dag. Svali, trópí, malt, magic, bollasúpa, próteindrykkur og grænmetissafaíspinni var á matseðli dagsins. Anna Þóra mín ætlar svo að sjá um að ég fái eitthvað gott að borða þegar að því kemur.

Ég er orðin pínu þreytt á 2. sætinu þó að það sé ágætis árangur út af fyrir sig. Núna vill ég fara yfir í gullið. "Kannski" vinn ég:0).

Eva ferðanisti